Het bisdom Chinhoyi, in het noorden van Zimbabwe, beslaat een uitgestrekt gebied van meer dan 56.000 km² – aanzienlijk groter dan sommige hele landen, zoals Zwitserland of Nederland. De 22 parochies beslaan dan ook allemaal zeer grote gebieden, met talloze verspreide dorpen waar de priesters hun pastorale zorg moeten verlenen.
De mensen hier hebben dringend behoefte aan de steun en begeleiding van een priester in hun geloofsleven – iemand die hen de sacramenten brengt, hen helpt groeien in hun geloof en tegelijkertijd beetje bij beetje hun concrete leefomstandigheden verbetert. Het is dan ook geen wonder dat de priesters dag en nacht dienst hebben. Toch ontvangen ze geen vast salaris voor hun harde werk en opoffering, omdat het bisdom zelf simpelweg niet over de nodige middelen beschikt. Daardoor is het voor de priesters heel moeilijk om in hun eigen levensonderhoud te voorzien en tegelijkertijd de pastorale zorg voor hun parochies te vervullen.
Ze kunnen onmogelijk steun verwachten van de gewone katholieke gelovigen, die zelf veel te arm zijn om het levensonderhoud van de priesters te bekostigen met de schamele zondagse collectes. De meesten van hen komen nauwelijks rond van de magere oogsten op hun akkers. Om nog maar te zwijgen van de frequente droogtes. En dan zijn er nog gemeenschappen in sommige regio’s die – net als hun voorouders – nog steeds jager-verzamelaars zijn en letterlijk van de hand in de mond leven.
