Een van de prioriteiten is de heropening van scholen en het uitbetalen van salarissen aan leraren, aangezien zij een cruciale rol spelen in de verspreiding van christelijke waarden in de regio.
Mensen voelen zich “bang, boos en verdrietig” nadat er in één nacht meer dan 100 bommen op Beiroet vielen, waardoor elk resterend gevoel van veiligheid voor degenen die nog in hun huizen wonen, is verdwenen, aldus een hulpverlener.
De Israëlische defensiemacht (IDF) lanceerde op 8 april een massale reeks luchtaanvallen op Beiroet, waarbij minstens 254 mensen omkwamen en meer dan 1000 gewond raakten.
Na de aankondiging van een staakt-het-vuren met Iran door de Amerikaanse president Donald Trump op 7 april, zei de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dat er “geen staakt-het-vuren in Libanon” is en dat zijn land “Hezbollah met volle kracht zal blijven bestrijden”.
© ACN
© ACN
Marielle Boutros, projectcoördinator voor de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood (ACN/Aid to the Church in Need), die in Oost-Beiroet woont en werkt, vertelde dat mensen dachten dat ze veilig thuis waren toen de bommen ontploften.
Ze zei: “Op één dag vielen er meer dan honderd bommen op Beiroet. Het was her en der, niet alleen in het zuiden van de hoofdstad, maar overal in de stad – je kon de bommen vanuit ons kantoor horen.”
“Sommige gebieden waren niet eerder aangevallen, dus de mensen dachten dat ze veilig waren, maar dat waren ze niet. Het was beangstigend, het veroorzaakte woede en verdriet, vooral omdat er elders een staakt-het-vuren van kracht is. Het was echt tragisch.”
Een fragiel staakt-het-vuren tussen Hezbollah en Israël, dat in 2024 zou worden afgesproken, stortte op 28 februari in na een gezamenlijke aanval van de VS op Iran, waarbij de Iraanse opperleider Ayatollah Ali Khamenei om het leven kwam. Sindsdien zijn meer dan 1800 mensen omgekomen, waaronder 120 kinderen, en raakten 3000 mensen gewond. Israëlische troepen hebben grote delen van dorpen in het zuiden geëvacueerd in een poging de controle over de grens te heroveren. Op 31 maart trok het Libanese leger zich terug uit Rmeich en Ein Ebel, de twee christelijke dorpen in Zuid-Libanon die nu in de Israëlische bufferzone liggen.
Marielle Boutros zei dat elke dag een mengeling van opluchting en verdriet brengt. “Je voelt je ontmenselijkt. Je belt je familie en bent opgelucht dat ze in orde zijn, maar dan hoor je dat er 200 doden en bijna 2000 gewonden zijn. Je voelt je niet veilig. Sommige slachtoffers waren in hun huis, op een veilige en vertrouwde plek, en werden gebombardeerd.”
“Je moet omgaan met de angst, vrees en schuldgevoelens die zich de afgelopen jaren hebben opgebouwd. Voor mij is dit het ergste: je bent opgelucht dat het niet je eigen familie is, maar je hebt wel dode familieleden op de grond liggen. We staan onder druk om ons dagelijks leven voort te zetten, omdat we ons dat door de economische crisis niet kunnen veroorloven.”
“Het gaat niet goed met ons. We overleven, maar diep in ons hart willen we allemaal dat deze nachtmerrie op de een of andere manier eindigt,” vertelt ze aan Kerk in Nood.
© ACN
© ACN
Kerk in Nood heeft verschillende projecten in Libanon, waaronder steun in het zuiden van het land met voedselpakketten en medische hulp. De organisatie kan brandstof leveren aan ontheemde gezinnen die in kerkcentra verblijven en biedt ook psychologische ondersteuning en traumabehandeling aan kinderen.
Volgens Marielle Boutros zijn de schoolprogramma’s en de steun aan kerken van cruciaal belang. “Op dit moment zijn de scholen in Zuid-Libanon gesloten. Sommige scholen geven online les en leraren moeten betaald worden. Dit is een echte noodsituatie. We kunnen het ons niet veroorloven om het onderwijs opnieuw stil te leggen. Scholen waren gesloten in 2019, tijdens de coronapandemie en vervolgens tijdens een economische crisis.”
“Het schoolsysteem in Libanon is erg belangrijk voor de bevolking, omdat het een kracht is voor de Libanese mensen. Na hun afstuderen gaan ze naar het buitenland om verder te studeren voordat ze terugkeren. Ze kunnen het zich niet veroorloven om scholen te sluiten.”
“Ook voor de Kerk is het heel belangrijk, want hier vindt de catechese plaats. Het is een plek voor zending, voor prediking, voor het overdragen van christelijke waarden en het naleven van die waarden. Dit zijn essentiële elementen voor de samenleving hier.”
Mevrouw Boutros deed een oproep aan de mensen om voor ons te bidden en zei: “Als mensen voor ons kunnen bidden – het wordt met de dag moeilijker, maar je voelt dat gebeden mogelijk zijn. Onze God is immers een God die is opgestaan. Hij heeft de dood overwonnen. Op zo’n God kunnen we vertrouwen.”
Geconfronteerd met de dreigende terugtrekking van het Libanese leger uit het zuiden van het land, hebben christenen die gehecht zijn aan hun land hun zorgen geuit over de toekomst. Pastoor Maroun Youssef Ghafari, parochiepriester van Aalma el Chaab, sprak met Kerk in Nood en bevestigde deze ernstige zorgen.
Kerk in Nood spreekt haar diepe bezorgdheid uit over de gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens de viering van Palmzondag op 29 maart 2026 in Jeruzalem, Gaza en Syrië, waar christelijke gemeenschappen de dag herdachten te midden van spanningen, beperkingen en onveiligheid.
Kerk in Nood schaalt haar noodhulp in Libanon op na de recente escalatie van het conflict. De organisatie ondersteunt medische centra, ontheemden en lokale kerkelijke opvanginitiatieven in de zwaarst getroffen regio’s. Door tekorten aan medicijnen, voedsel en brandstof blijft de behoefte aan hulp snel toenemen.
