“Toen hij hem zag, kreeg hij medelijden. Hij ging naar hem toe, verbond zijn wonden en goot er olie en wijn op. Daarna tilde hij hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en verzorgde hem.” (Lc 10,33-34)
De medische zorg in Syrië verkeert al jaren in een crisis. De oorlog heeft talloze ziekenhuizen, medische voorzieningen en fabrieken waar medicijnen werden geproduceerd verwoest, terwijl een groot aantal artsen, verpleegkundigen en ander zorgpersoneel naar het buitenland is vertrokken. Medicijnen en medische behandelingen – zeker operaties – zijn extreem duur geworden.
Veel patiënten, onder wie vooral ouderen, werklozen en alleenstaanden, zoeken uit angst voor hoge schulden helemaal geen hulp meer. De situatie is bijzonder nijpend voor kankerpatiënten. Een diagnose als deze is voor iedereen al zwaar om te verwerken, maar als er bovendien geen geld is voor een behandeling, betekent dit in feite een doodvonnis. Ook voor hartpatiënten kan een operatie vaak levensreddend zijn. In andere gevallen kan een ingreep voorkomen dat iemand volledig afhankelijk wordt van zorg en niet langer een zelfstandig leven kan leiden.






