Syrië: pastorale zomerkampen voor mensen met een beperking

Geloof geeft ons een stem

“God is liefde; wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem” (1 Joh 4,16).

God draagt ​​ieder van ons met oneindige liefde in Zijn hart. Als christenen erkennen we de grote liefde die onze Heer koestert voor al onze broeders en zusters. Als volgelingen van Christus zijn we geroepen om deze liefde na te volgen. En precies dat hebt u gedaan door uw steun aan gezinnen en mensen met een beperking in Syrië.

De organisatie Faith and Light (Geloof en Licht) zet zich in om mensen met een beperking te helpen volwaardig deel te nemen aan zowel de Kerk als de samenleving. Net als u worden zij gedreven door de overtuiging dat ieder mens door God wordt bemind, respect verdient en volwaardig moet kunnen deelnemen aan het kerkelijk leven.

Deze overtuiging geldt net zozeer voor mensen met een beperking in Syrië als voor mensen elders in de wereld. Het leven in Syrië is de afgelopen jaren erg zwaar geweest, vooral voor mensen met een beperking. Oorlog en economische tegenspoed hebben een normaal leven vrijwel onmogelijk gemaakt. Onder deze omstandigheden worden het isolement en de uitsluiting die mensen met een beperking zelfs in betere tijden ervaren, nog versterkt, doordat gezinnen worstelen met de dagelijkse uitdagingen.

Pastorale zomerkampen in Syrië: getuigenissen van mensen met een beperking en van begeleiders

U vervult harten met vreugde

Dit gold zeker voor Therese en haar familie. Vorig jaar namen zij deel aan een van de kampen. Therese heeft een verstandelijke beperking en was lange tijd stil in het bijzijn van anderen, uit angst voor hun reacties. Maar toen er tijdens het kamp “I love You, Lord Jesus” werd gezongen, zong Therese plotseling mee. Ze zong het hele lied terwijl de tranen over haar wangen stroomden en ze naar het kruis keek. Haar gezin en de andere deelnemers waren verbijsterd en diep geraakt door dit getuigenis van haar geloof. Dankzij uw liefdevolle steun zwijgt Therese niet langer uit angst en kan ze haar geloof beter ten volle beleven.

Shahd, een jonge vrouw met een matige verstandelijke beperking, had last van een gebrek aan eetlust, wat haar moeder grote zorgen baarde. Tijdens het kamp was haar moeder echter verrast om te zien dat Shahd met vreugde en veel meer eetlust at, in een sfeer van veiligheid en liefde. Voor de moeder werd dit een diepgaand teken van hoop: dat liefde en gemeenschap leven en vrede kunnen herstellen.

© ACN