Een scapulier (van middeleeuws Latijn scapulare = schouderkleed) was oorspronkelijk een eenvoudig overkleed dat monniken bij het werk droegen om het habijt voor vuil en schade te behoeden. Het bestond uit twee aan elkaar genaaide lappen stof die voor en achter afhingen en werd gaandeweg een ereteken dat tot de vaste kloosterdracht behoorde.
Later werd het in verkleinde vorm door leken uit devotie onder de gewone kleren over borst en rug gedragen waarbij de twee vierkante lapjes stof (ca. 4,5 x 5 cm) verbonden zijn door schouderlinten, in de kleur van de religieuze orde met welke men zich verbonden voelt. Dit bruine scapulier staat symbool voor toewijding aan Onze-Lieve-Vrouw van de Karmel en aan het Heilig Hart van Jezus.
