14/01/2026 – De congregatie van de Missionaire Zusters van de Onbevlekte Maagd Maria en de Heilige Catharina van Siena werd in 1914 in Colombia opgericht. Als jonge lerares voelde Laura Montoya – die in 2013 heilig werd verklaard – de roeping om voor de inheemse stammen in het Colombiaanse regenwoud te zorgen en hun kinderen les te geven. Samen met vijf andere vrouwen, waaronder haar eigen moeder, wijdde ze zich aan deze veeleisende taak. Aanvankelijk stuitte ze op veel tegenstand in haar eigen gemeenschap en werden er veel obstakels op haar pad geplaatst. Maar al snel sloten andere vrouwen zich bij haar aan en trotseerden ze onverschrokken het harde leven in het regenwoud, de gevaarlijke reizen per kano en het drukkende tropische klimaat.
Nu telt de congregatie ongeveer 550 religieuzen, die in 20 verschillende landen werken aan de waardigheid van de kansarme en gemarginaliseerde mensen die daar wonen. Ze zetten zich in het bijzonder sterk in voor de inheemse en etnische Afrikaanse volkeren van Latijns-Amerika, ook voor de armen die in afgelegen plattelandsgebieden wonen, en ondersteunen hen in al hun behoeften.

In 2020 arriveerden de ‘Lauritas’ – zoals de zusters ook wel genoemd worden naar hun stichteres – in het bisdom Quiché in Guatemala. Een arm en landelijk gebied dat overwegend door inheemse volkeren bewoond wordt. Zij worstelen om hun gezinnen te onderhouden door middel van kleinschalige landbouw en de productie van traditioneel textiel. Velen worden ondersteund door geldovermakingen van familieleden die naar de Verenigde Staten of Spanje zijn geëmigreerd op zoek naar een beter leven. Het is ook een gebied dat bijzonder zwaar getroffen werd door de brute burgeroorlog die van 1960 tot 1996 in dit Midden-Amerikaanse land woedde – een van de bloedigste gewapende conflicten in Latijns-Amerika, waarvan de gevolgen tot op vandaag voelbaar zijn.

De bisschop van Quiché had de ‘Lauritas’ destijds uitgenodigd in zijn bisdom omdat hij zich zorgen maakte over de jongeren. Het aantal zelfmoorden was alarmerend hoog en veel jongeren zagen geen zin meer in het leven. Vandaag werken er drie zusters en een jonge aspirant in Nebaj. Zij zijn betrokken bij het jeugdapostolaat en proberen deze jongeren een geest van hoop te geven, gebaseerd op de Blijde Boodschap van Jezus Christus. Ze zorgen ook voor inheemse vrouwen die vaak te maken hebben met huiselijk geweld, terwijl ze proberen hun geloof en cultuur binnen hun families door te geven. Een belangrijk doel van de ‘Lauritas’ is om deze kansarme mensen te helpen hun gevoel van eigenwaarde terug te vinden.
De zusters ontvangen geen cent voor hun waardevolle apostolaat, maar moeten wel in hun levensonderhoud voorzien en de kosten voor voedsel, medicijnen, elektriciteit, water, brandstof voor hun auto en andere essentiële zaken betalen. Ze hebben ons om steun gevraagd en we hebben hen 2.160 euro toegezegd.
Kan u ons helpen met een bijdrage, zodat deze dappere zusters zich in ieder geval over één ding minder zorgen hoeven te maken?
Uw gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood gebruikt.