Irak: Velen willen de veiligheidssituatie maar al te graag ontwrichten om de laatste christenen te verdrijven

21/03/2018 Leuven – De Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Mar Nicodemus Daoud Sharaf staat aan het hoofd van de aartseparchie van Mosoel, Kirkoek en de Syrisch-Orthodoxe Kerk. Tijdens het onderhoud dat hij toestond aan Ragheb Elias Karash van de pauselijke stichting Kerk in Nood, gaat hij dieper in op het trieste lot van de christenen in het noorden van Irak.

Hoe is de situatie van de christelijke gemeenschap op dit ogenblik in de Vlakte van Nineve en in Mosoel ? Hoeveel christenen zijn naar die regio teruggekeerd na de verdrijving van de Islamitische Staat?

Om te beginnen, kan ik zeggen dat er niet meer dan 60 gezinnen naar Mosoel zijn teruggekeerd! En die gezinnen zijn teruggekomen omdat hun kinderen terug naar school of naar de universiteit moesten. Sommige gezinshoofden zijn ambtenaren en werden gedwongen om terug te keren omdat ze anders hun werk zouden verliezen. Dat betekent niet dat die gezinnen in een veilige en stabiele omgeving wonen. Er is geen enkele garantie voor hun veiligheid en voor hun toekomst daar.

Wij hebben hulp nodig van de nationale en de internationale autoriteiten om te vermijden dat de criminele activiteiten waarvan de christenen vóór 2014 en de invasie door de Islamitische Staat het doelwit waren opnieuw beginnen. Zo werden bijvoorbeeld vijf winkels in Mosoel die eigendom waren van onze Kerk door een douanebeambte in beslag genomen voor zijn persoonlijk voordeel. Hij weigert om ons die winkels terug te geven omdat wij volgens hem ongelovigen zijn! Wij hebben hierover al herhaalde malen met de autoriteiten van de centrale en de regionale regering gesproken, maar tot nu toe tevergeefs. Dit bevestigt alleen maar dat het religieus extremisme en de sociale achterlijkheid nog altijd blijven voortduren.

En wat met de Vlakte van Nineve?

De situatie in de Vlakte van Nineve is iets beter dan in Mosoel. Er zijn zowat 5.200 gezinnen teruggekeerd naar Qaraqosh, 1.169 naar Bartella, 350 naar Karamles, 456 naar Baishika en Bahzani. Naar schatting zijn er ook 973 gezinnen teruggekeerd naar Teleskuf. Al die cijfers zijn ramingen, aangezien de situatie in de regio voor verwarring blijft zorgen en constant evolueert.

Welke zijn de grootste uitdagingen waarmee de christenen in de regio worden geconfronteerd?

Er is een beduidende toestroom van sjiitische moslims in de regio, wat een grote impact heeft. Dit heeft te maken met de rol die de sjiitische troepen en milities hebben gespeeld bij de bevrijding van onze steden en hun teruggave aan de Iraakse regering. De strijd tegen de Islamitische Staat was echter een patriottische plicht en dit betekent niet dat de strijders die bij die strijd betrokken waren voortaan de controle over ons grondgebied kunnen overnemen. De christenen hebben schrik en maar weinig vertrouwen in de toekomst, ten dele wegens die overduidelijke hebzucht.

De Shabak-sjiieten keren zich tegen ons en zeggen dat wij hun vijand zijn! Ze oefenen druk op ons uit om onze streek en onze steden te verlaten. Dat zou een humanitaire ramp zijn. In Bartella zijn de Shabak-sjiieten de laatste hand aan het leggen aan een woonproject van 25 acres (ruim duizend aren). Wie zal daar gaan wonen? Dit wijst er overduidelijk op dat er een plan bestaat om mensen van buiten de regio hier naartoe te brengen. Vormt dit geen bedreiging voor de veiligheid in de regio en voor de christelijke gemeenschappen? Wij zijn bijzonder pessimistisch over dit project en wij vragen met aandrang aan alle betrokken partijen om op te treden, omdat dit de demografische samenstelling van de streek in het gedrang zou brengen.

Verleden week opende een kantoor van de Islamitische Dawa-Partij zijn deuren in Bartella. Wat is de bedoeling daarvan en welke betekenis heeft dit?

Wij weten niet welke hun eigenlijk motivering is, maar elke christelijke burger vraagt zich af waarom een islamitische partij zich komt vestigen in een streek die uitsluitend een Syrisch-christelijke bevolking heeft. Ik denk dat het antwoord duidelijk is. Dit initiatief heeft tot doel om onrust te zaaien en de veiligheidssituatie te destabiliseren, zodat de laatste christenen kunnen worden verdreven en hun grond in beslag kan worden genomen. Dat is precies wat er jaren geleden gebeurde in de zuidelijke provincies van Irak en in de steden Tikrit, Bagdad en Hillah. Dit is een bijzonder gevaarlijke ontwikkeling. Ze hebben een zetel geopend in Bartella en er werd een openingsplechtigheid gehouden in Qaraqosh, wat alleen maar hun voornemen bevestigt om daar nog een ander bijkantoor te openen!

Indien er geen plan bestond om de christelijke aanwezigheid in de Vlakte van Nineve te bedreigen, waarom zou die partij dan een kantoor openen in onze streek, terwijl er zich in de onmiddellijke nabijheid ongeveer 15 dorpen van Shabak-sjiieten bevinden? Waarom hebben ze het kantoor van de Dawa-partij daar niet geopend? Dat zal er alleen maar voor zorgen dat ook andere islamitische partijen worden aangemoedigd om zich op ons grondgebied te vestigen, waardoor we met vernietiging worden bedreigd.

Wat vreest u dat er zal gebeuren?

Indien de islamitische partijen de druk aanhouden om een verandering in de samenstelling van de bevolking teweeg te brengen in de christelijke regio’s en steden en er onvoldoende juridische middelen beschikbaar zijn om de rechten van de christenen te beschermen, zullen vele leden van onze gemeenschap het land willen verlaten. Irak zal al zijn christenen verliezen en samen met hen zal ook onze inzet voor broederlijkheid en een vreedzaam samenleven verdwijnen – de aloude en authentieke erfenis van ons geloof.

Wat moet er worden gedaan?

Wij doen een oproep om een internationale en nationale juridische bescherming van onze gemeenschap en onze steden te verzekeren — dat is een van de meest fundamentele mensenrechten. Wij vragen eveneens met aandrang dat de Iraakse staat ons garanties biedt en concrete beloften doet om die misbruiken en schendingen van de mensenrechten ten aanzien van de christenen in de kiem te smoren. Bovendien vragen wij aan de regering in Bagdad om de veiligheid te verzekeren in de niet-christelijke zones van de Vlakte van Nineve, zodat de christelijke gemeenschappen de last niet moeten dragen om ons te beschermen. Pas wanneer aan die voorwaarden en eisen is voldaan, zullen de christenen in waardigheid, vrede en veiligheid kunnen leven.

Welke boodschap hebt u voor het Westen?

De eerste boodschap is tot de christenen gericht. Laat de wereld weten dat de christenen een model zijn van vreedzaam samenleven, van liefde en van vrede. Bundel uw krachten met die van de christenen in Irak. Ik bid u, luister naar ons en zet uw regeringen ertoe aan om ons te ondersteunen zodat wij onze hoop levend kunnen houden en om ons vertrouwen te schenken in het feit dat wij in dit land in alle veiligheid zullen kunnen leven.

Ik zeg tot de westerse regeringen: help ons voor het algemeen goed van de mensheid, niet om ons materiële voordelen te schenken. Doe alles wat in uw macht ligt om ons te helpen en ons aan te moedigen om in ons land te blijven.

De internationale hulporganisatie en pauselijke stichting Kerk in Nood zet zich op dit ogenblik in voor de terugkeer van de christenen naar hun vroegere thuisstreek in Irak. Met haar oproep voor een “terugkeer naar de wortels” draagt Kerk in Nood  in zeer aanzienlijke mate bij aan een uitgebreid programma voor de heropbouw van de  huizen en de kerken van de ontwortelde christenen die afkomstig zijn uit de Vlakte van Nineve, niet ver van de stad Mosoel. De campagne kent overigens een vrij groot succes, want al één derde van de christenen die in ballingschap leefden, zijn inmiddels naar hun huizen in de Vlakte van Nineve teruggekeerd.

Door Ragheb Elias Karash

Doe een gift

Schrijf me in voor de digitale nieuwsbrief

Voor een goed databeheer hebben we deze gegevens nodig. Ons privacybeleid