Burkina Faso: een broze oase van vrede tussen Mali en Niger

FacebookTwitterGoogle+

Bisschop Raphael Dabire

30/10/2018 Leuven – Een gesprek met Raphaël Dabiré, voorzitter van de Bisschoppenconferentie voor de clerus en bisschop van Diébougou, in het zuidwesten van Burkina Faso. Zijn land, dat aan Niger en aan Mali grenst, wordt − net als zijn buurlanden − geconfronteerd met de sterke druk die de jihadistengroeperingen op de bevolking in het Sahelgebied uitoefenen. Niettemin wordt het land door de religieuze gemeenschappen als een oase van verdraagzaamheid beschouwd. Christenen maken 23,9 % van de bevolking uit, moslims 54,2 % en animisten 21,3 %.

Hoe zijn in Burkina Faso de relaties tussen de religieuze gemeenschappen?

Ons land heeft een traditie van verdraagzaamheid, die wij zo goed als we kunnen in stand proberen te houden. Ik word regelmatig uitgenodigd op religieuze feestelijkheden van andere geloofsgemeenschappen. Tijdens de laatste Ramadan ben ik op uitnodiging van de moslims naar een islamitische gebedsplaats gegaan. Op het offerfeest ben ik niet aanwezig, maar ik verheug me samen met hen en wens hun een mooi feest. Daarnaast worden imams en traditionele hoofden – bij belangrijke gelegenheden – ook uitgenodigd om de Heilige Mis bij te wonen.  Ze wonen een deel van de plechtigheid bij en vertrekken gewoonlijk wanneer de preek begint. Zo wordt een symbolische aanwezigheid getoond die gepaard gaat met kleine attenties en die bijdraagt tot de broederlijkheid tussen de religies. Om een ander voorbeeld aan te halen: wanneer een priester komt te overlijden, laten de imams nooit na om hun medeleven tegenover mij uit te drukken.

Hoe verklaart u die goede algemene verstandhouding tussen de religieuze gemeenschappen terwijl het Sahelgebied toch door etnische en religieuze conflicten wordt geteisterd en verscheurd?

Ons land kan bogen op een sterke traditie van verdraagzaamheid en goede verstandhouding tussen de religieuze gemeenschappen. Nagenoeg alle families bestaan uit moslims, christenen en animisten en dat wordt door iedereen aanvaard.

Die nabijheid maakt het ons mogelijk om over de godsdienst van de anderen te spreken zonder taboes en soms zelfs met een vleugje ironie. Ik ben van oordeel dat die goede verstandhouding in mijn land vooral kan worden verklaard door het feit dat Burkinezen elkaar graag plagen. Dit zorgt ervoor dat ik grapjes mag maken over de godsdienst van de anderen en aanvaard dat zij dat ook met mijn godsdienst doen.

Betekent dit dat er in Burkina Faso geen problemen zijn in de interreligieuze betrekkingen?

Spijtig genoeg niet. De hoofdstad van ons land werd afgelopen maart door terroristen aangevallen waarbij ongeveer dertig doden vielen. De ordediensten worden regelmatig door jihadistengroeperingen bestookt, die landmijnen leggen en hinderlagen spannen. De laaghartigheid en het geweld van dergelijke aanslagen maken ons uiteraard diep bedroefd.

Het schijnt echter dat die aanvallen door groepen van buiten het land, uit Niger of Mali, worden georganiseerd. Brengt het jihadisme de Burkinezen niet in verlokking?

Wij weten zeker niet alles. Ongetwijfeld zijn er individuen die aan dergelijke acties deelnemen, maar over het algemeen biedt onze samenleving het hoofd aan iedereen die ze uiteen wil scheuren.

Drie weken geleden heeft een groep individuen het Mariabeeld in een kerk en nog vier andere beelden vernield. Ze lieten een vreemde boodschap achter waarin ze te verstaan gaven dat christenen geen beelden mogen aanbidden. Tijdens een verzoeningsmis heb ik aan mijn parochianen gevraagd om geen overhaaste conclusies te trekken. Het gerecht moet zijn werk doen. Die heiligschennis was gelukkig een geïsoleerd feit en ik hoop dat dit zo blijft.

Burkina Faso wordt als een van de armste landen ter wereld beschouwd. Ziet u dat er in die situatie verandering komt?

Ik heb de indruk dat de economische situatie stagneert en ik vrees dat die terroristische aanslagen hier eens te meer een grote rol in spelen. Ze ontmoedigen investeerders die interesse hebben voor ons land. Vooral de jeugdwerkloosheid is een reden tot grote bezorgdheid.

De slechte conjunctuur is een bedreiging voor de stabiliteit van het hele land. De oppositie tegen de huidige president Kaboré, die katholiek is en in 2015 verkozen werd, grijpt dit gebrek aan stabiliteit aan om zijn regering ter discussie te stellen. Er moet echter duidelijk worden benadrukt dat die verhitte situatie niets te maken heeft met een religieus conflict. Er zitten trouwens ook christenen in de oppositie.

Hoe ontwikkelt uw Kerk zich?

Onze religieuze gemeenschap is zeer dynamisch. De kerken zitten altijd van zaterdag tot zondagavond vol en de liturgische vieringen verlopen zeer levendig. Er is geen tekort aan priesterroepingen en evenmin aan verzoeken om mensen te dopen. Wij moeten echter waakzaam blijven en die geloofsijver degelijk begeleiden. We hebben meer catecheten nodig en meer middelen om de seminaristen bij te staan.

Dit werk is onontbeerlijk, want anders blijft het geloof broos en kwetsbaar. Zo kan worden vastgesteld dat christenen in de dorpen terugkeren naar het heidendom wanneer ze met problemen worden geconfronteerd. Dit is een uitdaging die alleen door vorming en opleiding kan worden beantwoord.

Wat zou u aan de weldoeners van Kerk in Nood willen zeggen?

Ik zou hen heel hard willen bedanken. Dankzij de ondersteuning van uw organisatie kunnen wij tegemoetkomen aan die grote nood aan onderwijs voor jonge christenen. Die steun helpt ons om onontbeerlijke infrastructuren als priesterseminaries, parochiekantoren en catecheseruimten uit te bouwen. Daarnaast hebt u ons ook geholpen om transportmiddelen aan te schaffen, zoals fietsen, motorfietsen en gemeenschappelijke auto’s, die voor de vele uitgestrekte parochies onmisbaar zijn en waar het van groot belang is om de mobiliteit van priesters en catecheten te verzekeren!

Dankzij de vrijgevigheid van haar weldoeners heeft de pauselijke stichting en katholieke hulporganisatie Kerk in Nood in 2017 meer dan 60 projecten in Burkina Faso met een totaal bedrag van bijna 750.000 euro kunnen ondersteunen.

Van Thomas Oswald

 

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation