Syrië: we zijn een school in geloofsverdieping

FacebookTwitterGoogle+

Patriarch Gregorios III Laham bezocht onlangs het internationale secretariaat van Kerk in Nood in Königstein/Taunus. Hij vertelde ons over zijn ontmoeting ment mensen die alles verloren hebben.

Door Eva-Maria Kolmann

Wanneer Patriarch Gregorios III ‘s avonds laat door de straten van Damascus wandelt, vragen de mensen zich af: “Heeft hij dan geen angst?” Het 81-jarige hoofd van de melkitische Grieks-katholieke Kerk bezoekt onvermoeibaar de familieleden van de slachtoffers van oorlog en terreur. Hij zoekt ze thuis op, troost ze, bid met hen probeert ze te helpen. Tijdens de gesprekken hoort hij talloze verhalen waarin het geloof op de proef wordt gesteld, maar ook verhalen waarin van groot geloof wordt getuigd. De kerkleider deelde enkele van die verhalen met Kerk in Nood.

Transfiguratie

150806 syria_gregorios III “In Damascus werden eens een vader en zijn dochter op dezelfde dag gedood. De nabestaanden maakten ter nagedachtenis een tekening die op mij een grote indruk heeft gemaakt. Onderaan, op aarde, beeldden ze beiden af zoals ze er tijdens hun leven uitzagen. Maar in de bovenste helft van het beeld zag je Jezus met veel engelen en werden beiden afgebeeld na hun transfiguratie in de hemel. Het geloof was zo sterk dat je een echte transfiguratie kon voelen en de mensen zeiden: “Hier op aarde lijden we en voelen we ons soms wanhopig, maar in de hemel zijn we andere mensen.” Als je de mensen in Syrië bezoekt, is het alsof je een school voor geloofsverdieping binnengaat”, zegt de Patriarch geëmotioneerd.

Hij is al meer dan eens getuige geweest van zo een innerlijke transfiguratie. Op een dag moest hij aan een moeder meedelen dat haar ontvoerde zoon vermoord was. Hij had geen idee hoe hij het nieuws moest brengen. Toen hij bij de familie aankwam, baden ze samen het Onze Vader. Nadat hij de woorden “Uw wil geschiede” had uitgesproken, hield hij een stilte. De moeder begreep meteen de boodschap. Ze omhelsde de Patriarch. “Ik was erin geslaagd het nieuws op een spirituele wijze over te brengen, en mijn aanwezigheid was voor haar de aanwezigheid van de Kerk, de Kerk van het geloof. In dat licht werd het moment omgevormd.” Een man die zijn vrouw, zijn drie kinderen en zijn vader op dezelfde dag verloor, zei tot de Patriarch: “Ik ben alles kwijt. Ik ben alleen, maar God is bij mij. Nu beleef ik waarlijk mijn christelijk geloof!” Het is in zulke omstandigheden dat de gelovigen de Kerk echt ervaren als hun familie.

De Patriarch herinnert zich nog levendig de processie van Paasmaandag. Bij het horen van de 250 scouts die muziek speelden kwamen steeds meer mensen toekijken op hun balkon en velen anderen liepen de straat op om mee op te trekken in de processie; kinderen renden naar de Patriarch en vroegen om zijn zegen, zelfs moslimvrouwen kusten het kruis. Op de terugweg viel een raket op een dak, amper 50 m verwijderd. Iedereen panikeerde. Sommigen wilden de Patriarch met een auto in veiligheid brengen, maar hij weigerde. Hij bleef bij de mensen in vol ornaat en met zijn herdersstaf. De raket veroorzaakte wonder boven wonder bijna geen schade. Gregorios III legde zijn kudde uit waarom dingen soms gebeuren. Hij zei: “Wanneer er niets ernstigs is gebeurd dan schrijven we dat vaak toe aan onze eigen kracht en denken we niet aan God. Indien de raket zou ingeslagen zijn op de processie en veel schade zou hebben toegebracht, dan zouden de mensen God verweten hebben waarom Hij zoiets toelaat. Of ze zouden de priesters en de Patriarch bekritiseerd hebben omdat ze de processie hadden georganiseerd. Vandaag was het gevaar er, honderden mensen hebben het gezien, maar God beschermde ons. We bevinden ons alle dagen in de palm van Zijn hand. Het gevaar is daar, maar we worden beschermd. Er zijn zo velen verhalen die ik u zou kunnen vertellen!”

150806 syria_prayer

God is met ons, ook in moeilijke tijden

Vol overtuiging zegt de Patriarch: “Elke dag maken we wonderverhalen mee.” Op een dag bezocht ik een gezin wiens huis zwaar beschadigd was bij een raketaanval. Het portret van de Maagd Maria aan de muur bleef echter intact. “Ik legde aan de mensen uit dat Maria niet alleen aan zichzelf dacht om haar beeltenis te beschermen. Het was bedoeld om te tonen dat de Moeder van God met ons is, zelfs in moeilijke tijden.”

Ondanks al het kwaad en het lijden dat de mensen in Syrië meemaken, houdt Patriarch Gregorios niet erg van het woord “vijand”. “Je kunt van iemand zeggen dat hij een moordenaar is. Dat is een objectieve vaststelling wanneer iemand een ander persoon doodt. Door zo te handelen doet hij je pijn. Maar wanneer je spreekt van “vijanden”, dan leg je daarin je eigen gevoelens. Dat is eerder iets binnenin jezelf dan in hem.” Hij gaat zelfs verder en zegt: “ISIS en zijn trawanten zijn mensen die onze liefde nodig hebben. Ik roep hen op om samen met ons te kiezen voor de weg van de verrijzenis!”

Wij, herders, blijven bij onze kudde

Wij, herders, blijven bij onze kudde

Niettemin zijn het nu net de verschrikkelijke verhalen uit Irak die bij de mensen in Syrië schrik en afgrijzen veroorzaken. Steeds meer mensen vluchten naar het buitenland; “De oorlog joeg veel mensen op de vlucht. Ongeveer de helft van onze bevolking is gevlucht. De gebeurtenissen in Irak heeft deze vloedgolf nog versterkt; De mensen zijn bang voor de oprukkende terreur. Anderzijds zijn er ook mensen die blijven en hun leven willen heropbouwen. De kerken zitten vol, de jongeren komen samen, ze houden processies, vieren samen en de kinderen gaan naar school.” Voor de Patriarch zelf is vertrekken ondenkbaar: “Wij, herders, blijven bij onze kudde, willen voor hen en met hen sterven. We zullen blijven opdat deze mensen zouden leven.”

De Patriarch schakelt zijn telefoon nooit uit, ook niet ‘s nachts. Zij die hulp zoeken, kunnen hem dag en nacht bereiken. Wanneer er iets gebeurt, dan bellen ze hem op om de autoriteiten te contacteren of om hulp te sturen. Soms vragen de mensen in wanhoop en verdriet enkel om getroost te worden en samen te bidden. “Dat is weg die we verder willen bewandelen. De mensen vertrouwen ons. Daar moeten we zijn en moeten we tonen dat we het vertrouwen waard zijn. We moeten het dienstwerk van liefde en toewijding volhouden. De tragedie is echter groter dan wijzelf. Godzijdank betekent de hulp van Kerk in Nood veel voor ons.”

Sinds de burgeroorlog in maart 2011 uitbrak heeft Kerk in Nood voor 6,9 miljoen euro pastorale en humanitaire projecten ondersteund. Ondanks de meest hachelijke omstandigheden zijn de kerkelijke partners van Kerk in Nood tot op vandaag bij hun kudde gebleven. We steunden zowel projecten in Syrië zelf als projecten voor Syrische vluchtelingen in de buurlanden van Syrië zoals in Libanon

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation