Sierra Leone: we voelen nog steeds de gevolgen van de Ebola-epidemie

FacebookTwitterGoogle+

door Daniel Konstantinovic

Sierra Leone is een land dat al heel wat lijden over zich heen heeft gekregen, eerst door een tien jaar lange burgeroorlog en recent met de Ebola-crisis. Mgr. Henry Aruna, de nationale directeur van de Pontificale Missie in Sierra Leone, sprak met Kerk in Nood over het lijden en over andere zorgen tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat op 8 juni 2015.

Wezen

“Voor het ogenblik zien we het meeste af van de nasleep van Ebola”, zegt Mgr. Henry Aruna. De Ebola-epidemie is vier maanden geleden officieel als beëindigd ACN-20140520-09046verklaard en ging gepaard met 4.000 overlijdens, gebroken gezinnen en een groot aantal kinderen die wees werden en dakloos. Tijdens deze crisis heeft de Kerk een belangrijke rol gespeeld om de mensen bewust te maken van de ziekte en bij het bevorderen van gezonde levensomstandigheden om de verspreiding tegen te gaan, zo benadrukt Mgr. Aruna. “In het begin geloofden de mensen niet dat de ziekte zich zo snel verspreidde”, zei de bisschop. “Ze dachten dat de artsen de mensen doodden in de hospitalen.” De lokale kerken verzekerden de burgers dat deze geruchten totaal uit de lucht gegrepen waren en ze hebben ertoe bijgedragen dat mensen niet ziek werden als gevolg van verkeerde informatie.

Veilige uitvaarten

Bisschop Aruna en Toni Zender van Kerk in Nood

Bisschop Aruna en Toni Zender van Kerk in Nood

Ebola kon snel oprukken in Sierra Leone onder andere door sommige godsdienstige uitvaartrituelen. Zo bestaat in de islam het gebruik om de lichamen uitgebreid te wassen voor de begrafenis, en velen hielden aan die traditie vast ondanks de waarschuwing dat het dode lichaam toch nog de ziekte kon overbrengen. Zowel christenen als moslims hadden bezwaren tegen de gemeenschappelijke begrafenissen die plaatsvonden om zich zo snel mogelijk van de besmette lichamen te ontdoen. Om daaraan tegemoet te komen vaardigde Mgr. Aruna een besluit uit waardoor er “veilige uitvaartplechtigheden” konden plaatsvinden zodat de families van de overledenen toch hun geliefden een gepast afscheid konden geven zonder het risico te lopen zelf ziek te worden. “De praktische uitwerking van deze begrafenisceremonies vergde heel wat inzet van de lokale kerken die begrafenisstoeten en diensten in openlucht organiseerden waarbij de families op een veilige afstand bleven van de afgestorvenen. “De mensen hadden ook problemen met de lijkzakken die werden gebruikt voor de dode lichamen”, zei Mgr. Aruna. “Het is geen gepaste wijze om iemand te begraven, dus zorgden we voor lijkkisten om de lichamen in te leggen.”

Volgens de bisschop heeft de katholieke Kerk de huisvesting van de talrijke wezen op zich genomen door de bouw van weeshuizen en de kinderen blijvend te ondersteunen in levensonderhoud en met onderwijs. De katholieke Kerk is in Sierra Leone een minderheidsgroep, 60% van de bevolking is moslim en de overige 30% is een mengeling van christenen en aanhangers van traditionele Afrikaanse godsdiensten. Tot nu toe bleven alle pogingen om van de staat hulp te krijgen voor hun inspanningen vruchteloos. Toch hebben we hard gewerkt om de weeskinderen te helpen en hebben we zelf een systeem van hulpverlening op poten gezet nu het land herstelt van de epidemie, maar zegt de bisschop, het ontbreekt de Kerk aan fondsen en middelen om een crisis van deze orde aan te pakken en we hebben zelf enige hulp nodig. “Deze kinderen zijn onze toekomst”, zei de bisschop.

Vreedzaam samenleven

ACN-20140521-09175Ondanks de groeiende tegenstellingen door de verspreiding van de radicale islam in het Midden-Oosten en in Afrika, zijn de relaties van de katholieke Kerk en de islam in Sierra Leone onveranderd. Ons land is zeer religieus en heeft volgens de bisschop een “bewustzijn van God. Iedereen is of moslim, of christen.” Het feit dat de katholieke Kerk een minderheid is in Sierra Leone zou tot de veronderstelling kunnen leiden dat het haar te doen is om de meerderheid te paaien, maar dat is geenszins het geval. De islam en het christendom leven vreedzaam samen en bekeringen in beide richtingen zijn gebruikelijk en algemeen aanvaard. Ook gemengde huwelijken komen hier voor. “Mijn neef die bij me inwoont, heeft een christelijke moeder en een moslimvader”, zegt de bisschop die hiermee illustreert hoe beide godsdiensten in alle families voorkomen. “Hij wil zich nu tot het christendom bekeren en zijn vader heeft er al zijn zegen over gegeven.”

Toch maakt bisschop Aruna zich zorgen dat de fundamentele islam zou binnensluipen in het land en de goede banden tussen de beide godsdiensten zou beschadigen. Het fundamentalisme heeft zich al stevig verankerd in het Noord-Afrikaanse land Mali en kan zich altijd een weg banen via Guinea naar Sierra Leone via de noordelijke gemakkelijk toegankelijke grensstreek. Daarom is het volgens Mgr. Aruna van wezenlijk belang dat de relaties van de Kerk met de islam in het land vriendschappelijk blijven en dat de Kerk haar volle steun geeft in deze kwetsbare periode van ’s lands geschiedenis. Mgr. Aruna bevestigt de oprichting van een interreligieuze raad bestaande uit imams en Kerkleiders om de goede verstandhouding tussen beiden te bewaren en om advies te geven bij het tot stand komen van het overheidsbeleid.

Gevaar voor krimpende Kerk

ACN-20140521-09184Volgens de bisschop lijdt de Kerk in Sierra Leone onder een tekort aan fondsen voor de roepingenpastoraal; voor priesters maar ook voor catechisten en gebedsleiders. De Kerk in Sierra Leone is arm en niet zo aanwezig in het binnenland en ze kan op deze manier de lokale kerkleiders minder steun geven dan dat ze eigenlijk wel zou willen. Mgr. Aruna vertelt de geschiedenis van een klein dorpje in het zuidoosten waar een katholiek overleed. Omdat er in de omgeving geen katholieke Kerk, catechist of gebedsleider te vinden was om de begrafenis te leiden, deed de familie een beroep op de lokale moslimleiders. Uiteindelijk bekeerden ze zich tot de islam; om zo deel uit te maken van de gemeenschap die hen geholpen had. De bisschop maakt zich zorgen dat wanneer de Kerk de mensen niet kan helpen, de kleine katholieke gemeenschap gevaar loopt nog verder in te krimpen. Ze is al klein en afrekenend met de nasleep van de Ebola-crisis en de wonden van de burgeroorlog, is ze weinig verspreid en heeft ze nood aan hulp van buitenaf.

Kerk in Nood gaf in 2014voor 260.000 euro steun aan de lokale Kerk in Sierra Leone en daarvoor is de bisschop zeer dankbaar. “We zijn de weldoeners zeer dankbaar”, zegt de bisschop. “Ze hebben ons geholpen op een moment dat het leven anders zeer moeilijk zou geweest zijn. We verzekeren hen ervan dat we ze opnemen in ons gebed.”

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation