Orthodoxen en katholieken: “In de geest van Christus samen ongeboren kinderen redden”

FacebookTwitterGoogle+

In Rusland werken orthodoxen en katholieken gezamenlijke initiatieven uit voor de bescherming van het ongeboren leven. Op die manier zetten ze gemeenschappelijke punten van hun geloof om in concrete programma’s en volgen zodoende de oproep van hun kerkleiders. De pauselijke stichting Kerk in Nood ondersteunt die samenwerking.

Einde januari heeft de afdeling buitenlandse zaken van het patriarchaat van Moskou een internationaal seminarie georganiseerd, waarop de orthodoxe en de katholieke Kerk zich samen over het thema abortus hebben gebogen. Ook u hebt als vertegenwoordiger van Kerk in Nood aan dat seminarie deelgenomen. Waarover ging het precies?

Peter Humeniuk: Beide Kerken delen de brandende bezorgdheid over de moord op miljoenen ongeboren kinderen. Toen paus Franciscus en patriarch Kirill van Moskou elkaar een jaar geleden in Havanna ontmoetten, was de bescherming van het leven naast de vrede in het Midden-Oosten en de toenemende vervolging van christenen één van de belangrijkste thema’s van de verklaring die ze samen ondertekenden. Het seminarie in Moskou is dus een rechtstreeks gevolg van deze historische ontmoeting. Het is immers niet de bedoeling dat het gezamenlijke document gewoon een stukje papier blijft. Het moet richtinggevend zijn voor de toekomst. Het moet een weerslag vinden in het concrete leven van de Kerk en vrucht dragen. In feite ging het op het seminarie maar om één iets: het redden van ongeboren kinderen.

Wat mogen wij ons daar concreet bij voorstellen?

PH: De bescherming van het leven is een aangelegenheid waarover de twee Kerken het ook in theologisch opzicht volledig eens zijn, zodat het eenvoudig is om in een oecumenische geest heel concreet gemeenschappelijke stappen te ondernemen. Het was de bedoeling van het seminarie om de situatie te analyseren, maar vooral om oplossingen te vinden. Het seminarie was een platform voor persoonlijke ontmoetingen en voor een intensieve en constructieve uitwisseling van ervaringen. De katholieke Kerk heeft in vele landen al sinds lange tijd een rijke ervaring opgedaan op het gebied van de bescherming van het ongeboren kind. Eén van de uitgenodigde sprekers was bijvoorbeeld een katholieke groepering uit Milaan die zwangerschapsadvies aanbiedt en in haar bestaan al bijna 20.000 kinderen heeft gered. Van die ervaringen zou de orthodoxe Kerk in Rusland willen profiteren. Van haar kant heeft zij in een recenter verleden echter zelf in haar eparchieën (= bisdommen) ook talrijke initiatieven in het leven geroepen om meisjes en jonge vrouwen in probleemsituaties te helpen “ja” te zeggen tegen hun ongeboren kind. De evenementen die ze hebben georganiseerd en waarop door de deelnemers samen werd nagedacht, werden  aanschouwelijk gemaakt met behulp van rollenspellen, die illustreerden hoe een concrete adviessessie met een aanstaande moeder in nood kan verlopen. Naast de levendige uitwisseling van ervaringen, waren er ook bijzonder emotionele momenten die de deelnemers tot in het diepst van hun ziel raakten. Het was heel mooi te kunnen vaststellen hoe snel tijdens het werken aan een gemeenschappelijk doel vriendschappen ontstonden.

 Waarom ligt dit thema op dit ogenblik net de Kerk in Rusland zo nauw aan het hart?

PH: Jammer genoeg is abortus in Rusland zeer wijdverspreid. Dit is nog een overblijfsel uit de Sovjetperiode, toen abortus voor vele mensen als het ware een “normale” vorm van gezinsplanning was. Die mentaliteit is spijtig genoeg nog altijd in vele hoofden verankerd. De orthodoxe Kerk heeft zich uiteraard van oudsher uitgesproken tegen abortus, net als haar katholieke Zusterkerk. Het bewustzijn groeit echter dat concrete daden moeten worden gesteld en concrete initiatieven moeten worden genomen om de vrouwen te helpen. Over het algemeen wordt de Russische bevolking zich nu langzaam beter bewust van die problematiek, want de demografische ontwikkeling in  Rusland – en trouwens ook in het Westen – heeft talrijke mensen doen schrikken en aan het denken gezet.

Waarom heeft met u ook een vertegenwoordiger van Kerk in Nood aan dit gebeuren deelgenomen? 

PH: Onze hulporganisatie steunt initiatieven die zich met dergelijke kwesties bezighouden. Kerk in Nood engageert zich al een kwarteeuw voor de dialoog met de Russisch-orthodoxe Kerk. De heilige paus Johannes Paulus II had die opdracht in 1992 aan onze stichter Werenfried van Straaten toevertrouwd. Die wens was gesteund op het feit dat de orthodoxe Kerk in Rusland tijdens de Sovjetperiode ongehoorde offers heeft moeten brengen. Na de politieke omwenteling moest de orthodoxe Kerk nagenoeg opnieuw vanaf nul beginnen. Toen was het moment aangebroken om na de “oecumene van de martelaren”, die als een vanzelfsprekendheid  door de christenen van verschillende geloofsovertuigingen in de strafkampen en de gevangenissen van de Sovjets werd beleefd, met een “oecumene van de solidariteit” te beginnen op alle niveaus.

We mogen niet vergeten dat het Tweede Vaticaans Concilie de orthodoxe Kerk een “Zusterkerk” heeft genoemd. Onze hulporganisatie ondersteunde de ondergrondse orthodoxe Kerk al in Sovjettijden. Na de politieke ommekeer konden eindelijk gemeenschappelijke stappen worden ondernomen om de Zusterkerk na een scheiding van duizend jaar eerst door daden van naastenliefde de hand te reiken en uiteindelijk samen met haar ook door verenigde activiteiten gemeenschappelijke paden te bewandelen.

Hoe ziet u de rol van Kerk in Nood in de toekomst?

Kerk in Nood heeft het voorrecht om deze rol als het ware als “bruggenbouwer” ook in de toekomst te mogen verder zetten. Het vertrouwen is gegroeid dankzij een decennialange samenwerking.

De historische ontmoeting tussen de Paus en de Patriarch van Moskou vorig jaar was het voorlopige hoogtepunt van een gemeenschappelijke weg van beide Kerken. Die ontmoeting mag echter geen eindpunt zijn, maar integendeel het begin van een nieuwe etappe.

Wij verheugen ons erover dat wij nu als gevolg en voortzetting van die ontmoeting vooral op twee vlakken met de orthodoxe Kerk in Rusland mogen samenwerken: de inzet voor de lijdende en vervolgde christenen in het Midden-Oosten, in de eerste plaats in Syrië, en het engagement voor het gezin, waartoe ook de bescherming van het leven behoort. Beide kwesties zijn van cruciaal belang en ze lagen ook al onze stichter heel nauw aan het hart. Hier kunnen we dus verscheidene essentiële elementen van onze werking met elkaar combineren en ten dienste stellen van de beleefde oecumene. Wanneer wij proberen om in de geest van het Evangelie gemeenschappelijke antwoorden en oplossingen te vinden voor de prangende problemen van de huidige tijd en ons daartoe samen aan tafel zetten, ontstaat de oecumene haast vanzelf. Voor ons is deze ervaring een aansporing om die weg verder te blijven bewandelen.

Door Eva-Maria Kolmann

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation