Oekraïne: “Zonder roeping houd je het hier niet uit”

FacebookTwitterGoogle+

Door Eva-Maria Kolmann

Priesters zonder een échte roeping zullen het hier niet uithouden in Oekraïne”, dat zegt Mgr. Bronislaw Bernacki, de rooms-katholieke bisschop van Odessa-Simferopol, in een gesprek met Kerk in Nood internationaal.

 

Mgr. Bronislaw Bernacki, de rooms-katholieke bisschop van Odessa-Simferopol

Mgr. Bronislaw Bernacki, de rooms-katholieke
bisschop van Odessa-Simferopol

Priester huilde als een kind

 “Je moet wel gek zijn van God om hier te volharden.” Alles staat hier nog in de kinderschoenen; op vele plekken is er geen kerk en een priester moet op zoek gaan naar gelovigen en pionierswerk verrichten. In een van de steden werd in de communistische tijd de kerk omgebouwd tot een busstation. Ze was volledig vervallen en vochtig geworden. De Poolse priester die in deze parochie aangesteld werd, probeerde geld in te zamelen tijdens een retraite in Polen, maar dat lukte niet erg goed. “Hij zat hier bij me en huilde als een kind”, herinnert de bisschop zich.

 

 

 

Ratten in de kerk

In een andere parochie kreeg de kerk in 2002 een aantal ongebruikte kelderruimtes terug. Mgr. Bernacki vertelt: “Ik was erbij toen men ze opende. Ze zaten vol ratten.” De bisschop heeft een pensioen van 50 euro omdat hij als jonge man ooit tewerkgesteld was in een kolchoz (een collectieve boerderij ten tijde van de Sovjetunie). “Dat is net genoeg voor de benzine om naar alle uithoeken van het bisdom te rijden”, zegt hij. “Maar ik heb nooit één cent van parochiegelden gebruikt voor mijn benzine. Integendeel wanneer ik mijn priesters bezoek, dan probeer ik altijd iets mee te brengen.”

 

Wonen in kerktorens

Herstellingswerken aan de kathedraal in Odessa

Herstellingswerken aan de
kathedraal in Odessa

Een groot probleem voor de katholieke Kerk in Oekraïne is dat veel gebouwen die ooit kerkeigendom waren nu gerenoveerd moeten worden. Als de gebouwen van de staat waren, bestaat altijd wel een kans dat ze teruggegeven worden. Maar als ze ondertussen aan privépersonen zijn verkocht, dan moet de Kerk ze terugkopen van de nieuwe eigenaars. Tijdens de Sovjetperiode werd de kathedraal gebruikt als gymnasium. In het gebouw werd een vals plafond geplaatst. Het gebouw werd in 1991 aan de Kerk teruggegeven, maar de omringende gebouwen die ook ooit tot de Kerk behoorden, kreeg de Kerk niet terug. De enkele kamers die de Kerk dan toch opnieuw verwierf, boden amper ruimte. De priesters wonen in voorlopige woonruimtes. Eén van heeft nu zelfs de kamer ingenomen van een andere priester die een medische behandeling in Polen ondergaat. De hulpbisschop, Mgr. Jacek Pyl, die normaal gezien op de Krim werkt, maar niet kan terugkeren, betrekt de kamer van een priester die voor het ogenblik in Rome studeert. Tot voor kort woonde Mgr. Bernacki zelf in een kerktoren tot Kerk in Nood hem hielp bij de aankoop van een flat in een huis dat ooit tot de Kerk behoorde. De omringende gebouwen behoorden ook ooit tot de Kerk; de nieuwe eigenaars zijn ervan overtuigd dat de Kerk erg rijk is en daarom vragen ze torenhoge prijzen en de andere eigenaars willen gewoon hun flat zelf behouden.

Het rooms-katholieke aartsbisdom Kiev-Zhytomyr heeft ook te kampen met een tekort aan ruimtes. De priesters van de kathedraal van Kiev wonen in één van de torens, terwijl de aartsbisschop, Mgr. Petro Herkulan Malchuk, telkens door de flat van een ander gezin moet om zijn eigen klein appartement te kunnen betreden. Er zijn maar weinig kamers beschikbaar voor de noden van het aartsbisdom.

 

Biddende gemeenschap uiteengeslagen

Het verhaal van de katholieke parochiekerk Sint-Jozef in Dnipropetrovsk is indrukwekkend. De communisten sloegen het kerkgebouw in 1949 aan. Het gebouw

Sint-Jozef in Dnipropetrovsk

Sint-Jozef in Dnipropetrovsk

kreeg een nieuwe voorgevel en werd uitgeroepen tot “Monument van het Communisme”. Binnenin werd de kerk in twee verdiepingen ingedeeld die dienst deden als politbureaus (politieke bureaus van de Communistische Partij die de feitelijke macht in handen hadden). In 1998 werd het gebouw illegaal verkocht aan een bedrijf en sindsdien veranderde het verschillende keren van eigenaar. In juli 2007, werden katholieken die vreedzaam voor de kerk baden, bedreigd en uiteengeslagen door veiligheidsmensen ingehuurd door het bedrijf. Zelfs oudere vrouwen werden geslagen. Dagelijks wanneer de gelovigen zich verzamelden op het trottoir voor de kerk om te knielen en te bidden voor de restoratie, werden ze met geweld bedreigd. Het was pas in 2009 na een lange en juridische strijd dat de katholieke Kerk het eigendomsrecht terugkreeg. De katholieke gelovigen werkten zeer hard en eigenhandig om de Kerk klaar te maken voor de eredienst zodat ze opnieuw zou kunnen gewijd. Ook Kerk in Nood heeft bijgedragen in de restauratiewerken van de kerk. De kerkwijding werd bijgewoond door bisschoppen, priesters en gelovigen van overal in Oekraïne. De viering begon met een Sacramentsprocessie door de belendende straten die nog altijd de namen dragen van “Leninstraat”, “Marxstraat” en “Konsomolstraat”.

Sacramentsprocessie bij de wijding van de Sint-Jozefskerk

Sacramentsprocessie bij de wijding
van de Sint-Jozefskerk

Er zijn steeds meer kerkbezoekers. De meesten begrijpen het belang van degelijke kerkgebouwen om de gelovigen vertrouwen te geven en hen aan te zetten om de heilige Mis bij te wonen. Wanneer de diensten in privéwoningen plaatsvinden, omdat dat noodzakelijk is wegens het gebrek aan kerkgebouwen, blijven veel gelovigen weg omdat ze vrezen dat om een sekte gaat.

 

Wij helpen dankzij u

Kerk in Nood heeft geholpen bij de bouw en de renovatie van kerkgebouwen en catechesecentra op vele plaatsen. De vertegenwoordigers van de Kerk zeiden allemaal dat ze bidden voor de weldoeners en voor hen de heilige Mis opdragen. “Zonder hun hulp zouden we over dit alles niet kunnen beschikken”, zei de Grieks-katholieke curiebisschop Mgr. Bohdan Dzyurakh. In de Grieks-katholieke parochie Ohor Tabaka in Lubotyn in de buurt van Kharkiv, die 25.000 euro steun ontving voor de bouw van een nieuwe parochiekerk, hebben de gezinnen een beurtrol opgenomen om wekelijks de rozenkrans te bidden voor onze weldoeners.

Afgelopen jaar gaf Kerk in Nood voor 5,1 miljoen euro steun aan Oekraïne.

 

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation