Irak: De inwoners van Qaraqosh maken de balans van de aangerichte schade op na de bezetting – IS gebruikte de kerk als schietstand

FacebookTwitterGoogle+

“Ik begrijp niet hoe mensen elkaar zoveel kwaad kunnen berokkenen”, zucht de veiligheidsagent Louis Petrus. Vandaag is Louis voor het eerst naar zijn thuisstad teruggekeerd: de christelijke stad Qaraqosh in de buurt van Mosoel, waaruit hij op 6 augustus 2014 was moeten wegvluchten toen IS de stad innam. “Bekijk mijn huis eens: het is beschadigd, de meeste van mijn meubelen werden gestolen en de huisraad is stuk. Andere burgers van Qaraqosh hadden mij voorbereid op wat er mij in de stad te wachten stond. Ik had verhalen over de vernielingen door de jihadisten gehoord en foto’s gezien.  Nu ik de stad met mijn eigen ogen zie, weet ik niet wat ik moet voelen. De terroristen van IS hebben veel van mijn bezittingen vernield. Ik mag me echter nog heel gelukkig prijzen wanneer ik de beschadigingen van de huizen van mijn buren bekijk: vele huizen hebben brandschade opgelopen of zijn totaal afgebrand. Ik was gezegend.”

Verborgen schatten

Vandaag is de 72-jarige katholieke geestelijke pater Sharbil Eeso naar de bevrijde stad gekomen. Op 17 augustus had hij de stad voor de derde en laatste maal verlaten. In het seminarie en het bijbehorende kantoor heerst chaos: op zoek naar verborgen schatten hebben de bezetters de plafonds afgebroken. Beelden werden vernield, de documenten liggen overal verspreid. “We mogen deze wanorde nog niet opruimen”, zegt hij terwijl hij het stof van zijn priesterlijk hoofddeksel afklopt dat hij net heeft teruggevonden. “Eerst moet de schade zorgvuldig worden opgemeten en nauwkeurig gedocumenteerd. Daarmee kan pas worden begonnen wanneer de stad veilig is. Vorige week dook uit een tunnelsysteem dat IS onder de stad had gegraven plots een jihadist op. Het leger opende onmiddellijk het vuur en schoot hem dood: het was een jongen van wellicht nauwelijks dertien jaar oud.”

Veiligheid

De kerken in Qaraqosh werden door de jihadisten bijzonder intensief gebruikt. Ze schreven zelfs de plannen voor hun slachtpartijen op de kerkmuren. De Syrisch-katholieke kerk Sint-Georg werd omgevormd tot een bomfabriek, die tot het moment van de haastige terugtrekking van IS op volle toeren draaide. Er liggen daar honderden bommen en granaten in alle maten en vormen te wachten om te worden afgevuurd. Daarnaast heeft de kerk ook dodelijke recepten “gekregen”, die – wanneer ze in de juiste mengverhouding worden gebruikt – de in de kerk opgeslagen chemische stoffen in moordende springstoffen kunnen veranderen.

“Ondanks de immense schade ben ik hoopvol voor de toekomst”, zegt vader Sharbil lachend. “Wanneer onze veiligheid gewaarborgd is, kunnen christenen ook in de toekomst in Irak blijven leven. De christenen in Europa zouden hun best kunnen doen om onze veiligheid te helpen verzekeren. Ik zou naar Qaraqosh willen terugkeren wanneer er opnieuw water en stroom is. Niettemin ben ik van oordeel dat de veiligheid de voornaamste voorwaarde voor een terugkeer is.”

Ook Louis Petrus is vastbesloten om naar Qaraqosh terug te keren. “Ik wil Irak niet verlaten, tenzij alle inwoners de stad mijden en vertrekken. Wanneer er echter twee of drie gezinnen terug naar Qaraqosh gaan, dan ga ik ook. Dit is mijn land. Zodra het veilig is in de stad en wij de toestemming krijgen om daar opnieuw te gaan wonen, zou ik mijn leven opnieuw in Qaraqosh willen opbouwen. Dat is mijn thuis en ik zal er tot mijn dood blijven.”

Grenscorrecties

Yacoob G. Yaco, een Assyrisch parlementslid, gaat nagenoeg elke dag naar het bevrijde gebied om zich over de vooruitgang aan het front en over de veiligheidstoestand te informeren. Daarenboven komt hij de leden van het Assyrische Vrijwilligersleger NPU moed inspreken. Vandaag heeft hij een onderhoud met generaal Faris Abderlahad Yacub (54), die de opdrachten van het Vrijwilligersleger in de Vlakte van Nineve coördineert. Beide mannen hebben het vertrouwen in de Koerdische Peshmerga verloren, omdat die hen hebben laten vallen toen IS hun steden en dorpen onder de voet liep. Daarom zijn ze ervan overtuigd dat veiligheidstroepen en een oase van christenen in de Vlakte van Nineve van groot belang zijn.

Als één van de vijf christelijke leden van het Koerdische parlement vertegenwoordigt Yacoob de christelijke gemeenschap in Irak. “Er heerst een bijzonder grote onrust onder de Iraakse christenen” vertelt hij ons. “De Koerden ondersteunen Irak in zijn strijd tegen IS en bij de herovering van Mosoel en van de omliggende steden en dorpen. De bewoners zijn daar dankbaar voor, maar vele christenen verdenken de Iraakse regering ervan dat zij de Koerden in ruil daarvoor land geeft. De Koerden graven diepe kanalen en bouwen hoge omheiningen die volgens hen bedoeld zijn om IS tegen te houden. Ondertussen ontkennen zowel de Koerden als de Iraakse regering dat er aan de Koerden in ruil voor hun steun land wordt beloofd en ze verzekeren de christenen dat er geen overeenkomsten over het land werden gesloten. De kanalen en omheiningen worden echter niet op Koerdisch grondgebied gebouwd, maar in de Vlakte van Nineve. Vele christenen hebben schrik dat dit geen grens is die slechts voorlopig wordt gebouwd, maar dat het integendeel om een permanente grenscorrectie gaat.”

Geheime gangen

“Wij willen samen met onze kinderen werkelijk naar Qaraqosh terugkeren”, zegt de burgemeester van Qaraqosh, Nisan Karromi (59), die op 23 oktober naar de stad is teruggekeerd op een ogenblik dat de gevechten nog niet beslist waren. Vandaag bezoekt Nisan zijn kantoor en hij moet vaststellen dat de jihadisten geen enkel respect hadden voor zijn ambt: zijn naamplaatje ligt gebroken op de grond en nagenoeg de volledige inboedel van zijn werkkamer werd vernield. Hij gaat ervan uit dat “het lang zal duren voor alle schade opnieuw zal zijn hersteld”.

“Sommige bewoners van de stad zijn door de invasie van IS alles kwijtgeraakt, van anderen werden de huizen in brand gestoken en nog anderen hebben zelfs vreselijkere dingen meegemaakt, ook al moesten zij deze stad allemaal gedurende meer dan twee jaar verlaten. We moeten de stad niet alleen heropbouwen, we moeten de mensen ook schadeloosstellen voor de geleden schade. Nu de Iraakse regering zich in een crisis bevindt, zal de internationale gemeenschap ter hulp moeten schieten om Irak opnieuw bewoonbaar te maken.”

“Alvorens wij beginnen om de brokstukken bijeen te rapen, moet de schade zorgvuldig worden opgetekend”, benadrukt de burgemeester. “Maar ook daarzonder kunnen wij niet met de heropbouw beginnen, want de veiligheidsdienst heeft het vermoeden dat er zich nog altijd strijders van IS in de tunnels onder de stad bevinden. Niet elk huis werd op de aanwezigheid van dergelijke geheime gangen onderzocht. Heel recent werden in Qaraqosh twee Aziatisch uitziende jihadisten opgemerkt, die echter verdwenen nog voor we hen konden oppakken.”

Ondertussen bezoekt Manal Matti de zwartgeblakerde kathedraal van de Onbevlekte Ontvangenis. Ze verbaast zich over de met kogels doorboorde etalagepoppen die overal op het kerkterrein te vinden zijn. “Die jihadisten hebben de kerk als schietstand en de poppen als doelwitten gebruikt”, zegt ze geschokt. “De etalagepoppen zijn helemaal doorzeefd!” Manal Matti hield vroeger op enkele stappen van de kathedraal een schoonheidssalon open. “Ik weet niet of de inwoners van Qaraqosh ooit nog naar mijn salon zullen komen”, zegt ze.

Sinds 2014 heeft Kerk in Nood de christenen in Irak met meer dan 20 miljoen euro gesteund. Dit geld werd aan noodhulpprojecten, schoolopleidingen, levensmiddelen en het levensonderhoud van de verdreven christenen besteed.

Door Jaco Klamer

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation