Interview – Syrië/Aleppo: Jezuïetenpater in Aleppo roept op tot verzoening

FacebookTwitterGoogle+

Woensdag is een akkoord over een staakt-het-vuren van kracht geworden in de zwaar omstreden Syrische stad Aleppo. De media berichten echter over aanhoudende gevechten en over gewelddaden van de pro-Syrische troepen tegen de burgerbevolking. Pater Ziad Hilal, jezuïet en projectverantwoordelijke voor Syrië van de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood in Aleppo, roept de strijdende partijen en het Westen op om af te zien van elke provocatie en zich in te zetten voor verzoening.

Pater Ziad Hilal, hoe is de toestand op dit ogenblik in Aleppo? Wordt het staakt-het-vuren nageleefd?

Neen, na een pauze werden de gevechten kennelijk hervat. Op relatief  korte afstand van hier horen wij bommen en raketbeschietingen. Niet ver van ons zijn er twee sectoren waar zich rebellen hebben verschanst die de strijd niet willen opgeven. Tot op dit moment horen wij dat er gevechten aan de gang zijn.

En in uw sector?

In onze sector is het rustig. Vele mensen zijn van het oosten van de stad naar het westen gekomen. Daar zijn er talrijke organisaties actief om hen te hepen. Het was vandaag een bijzonder koude dag.

Amper enkele dagen geleden vormde ons klooster echter het doelwit van een aanval. Op zaterdagavond om 18 uur werd ons gebouw getroffen door een raket. De inslag heeft materiële schade veroorzaakt. Rond die tijd vieren wij normaal de Heilige Mis in onze kerk, maar op die zaterdag waren wij op retraite bij een congregatie van zusters. Dat heeft ons het leven gered!

Hoe beoordeelt u op dit ogenblik de toestand in het oosten van Aleppo?

Voor het eerst in vijf jaar kon ik vandaag het oostelijk deel bezoeken en mij een beeld vormen van de toestand ter plaatse, in het bijzonder in de christelijke wijk Al-Midan. Wat men daar ziet, is totale verwoesting. Ook ons centrum van Sint-Vartan is zeer zwaar beschadigd.

Kon u zonder problemen naar het oostelijk deel van de stad gaan?

Ik, ik werd er goed ontvangen. Er zijn controleposten van het leger, maar ik werd zonder problemen doorgelaten.

Volgens mediaberichten vonden er slachtpartijen onder de burgerbevolking plaats door het Syrische leger en zijn bondgenoten…

Ik heb mijn twijfels over die berichten.  Misschien waren er wel losstaande gevallen, maar hier hebben wij niets gehoord. U moet weten dat er tegenwoordig veel verkeerde informatie en ook vervalste beelden worden verspreid. Hulporganisaties die ter plaatse werken, zoals het Rode Kruis, hebben totnogtoe geen dergelijk nieuws de wereld in gestuurd. Het probleem is dat mensen de neiging hebben om te overdrijven. Daarom mogen wij zeker nu niemand provoceren, maar moeten wij rustig blijven. Het komt er nu vooral op aan om de mensen aan te moedigen elkaar te aanvaarden en naar verzoening te durven streven.

Ziet u tekenen van een dergelijke verzoening?

Nog niet. We hebben de stad verwoest omdat we er tot nu toe niet in geslaagd zijn door middel van dialoog tot een akkoord te komen. We hebben onze beschaving verloren, onze geschiedenis vernield. Waarom? Het is een ware tragedie.

Vele Syriërs wijzen buitenlandse mogendheden als de hoofdschuldigen voor de oorlog aan…

We mogen de anderen niet met de vinger wijzen: in de allereerste plaats is het onze eigen schuld. Toch dient te worden gezegd dat de media een grote en betreurenswaardige rol spelen in deze oorlog. Ze provoceren de twee partijen en zetten ze tegen elkaar op. Die provocatie moet stoppen.

Is er volgens u hoop op een toenadering  nu het oostelijk deel van de stad nagenoeg verlaten is?

De slag om Aleppo was een verbitterde strijd. Het grootste deel van de stad is totaal verwoest en alleen al het bereiken van een akkoord over een staakt-het-vuren heeft onnoemelijk veel geduld gevergd. Maar we mogen de hoop niet opgeven, waarom zijn we anders nog altijd hier? Aleppo heeft in de loop van de geschiedenis talrijke veroveraars de revue zien passeren. Duizenden mensen hebben hier het leven verloren, de stad werd steeds opnieuw vernield. Desondanks is hij altijd weer uit de as verrezen. Laten we dus hoopvol blijven!

Is er iets wat het Westen nu kan doen?

In de allereerste plaats: stop met de provocatie! Roep de politici op om hun verstand te gebruiken en om met een gematigd discours naar verzoening te streven. Het Midden-Oosten moet een regio van vrede worden, waar alle bevolkingsgroepen vreedzaam met elkaar samenleven. Anders zal deze regio voor ons de hel worden.

Kerk in Nood heeft sinds het begin van de oorlog in Syrië, in maart 2011, voor ongeveer 15 miljoen euro noodhulpprojecten gefinancierd. De hulporganisatie roept op om giften te blijven schenken voor Syrië, in het bijzonder om de schenking van levensmiddelen en kleren te kunnen voortzetten en tijdens de wintermaanden verwarming en huisvesting te kunnen voorzien.

Door Andrea Krogmann.

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation