“De Kerk is Gods familie”

FacebookTwitterGoogle+

In een interview met Kerk in Nood spreekt de prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten, Z.E. Robert kardinaal Sarah over de bijdrage van de Afrikaanse Kerk aan de Wereldkerk, de islam in Afrika en in de wereld, de betrekkingen tussen de Kerk en de politiek en de noden van de Kerk in Afrika. En hij benadrukt: “De Kerk heeft nood aan eenheid in het geloof, eenheid in de leer en eenheid in de moraal. Ze heeft het primaat van de Paus nodig.”

Hoe is de verhouding tussen de Afrikaanse Kerk en de Wereldkerk?

De manier waarop die vraag wordt gesteld, brengt me enigszins in verlegenheid, want eigenlijk is de Afrikaanse Kerk een deel van de Wereldkerk en vormt dus samen met haar één enkele, de enige Kerk. Bijgevolg is er geen “Afrikaanse Kerk” die tegenover een “Wereldkerk” staat. Uw vraag brengt echter tot uitdrukking dat de ecclesiologie (of kerkleer) op de gemeenschap van de Kerken berust, en daar hebt u gelijk in. Er moet echter wel worden op gewezen dat de Wereldkerk geen soort federatie van lokale Kerken is. De Wereldkerk wordt gesymboliseerd en vertegenwoordigd door de Kerk van Rome, met aan het hoofd daarvan de Paus, de opvolger van de heilige Petrus, de leider van het College van Apostelen. Uit die Kerk zijn dus alle lokale Kerken ontstaan en door haar worden ze in de eenheid van het geloof en de liefde bijeengehouden. Zoals de heilige Ignatius van Antiochië (rond het jaar 110) zei, is de Kerk van Rome “de volkomen zuivere Kerk die de naastenliefde voorstaat”. De belijdenis van het gemeenschappelijk geloof en onze trouw aan Jezus Christus en Zijn Evangelie, in eendracht met de Paus, maakt het voor de Kerk mogelijk om in gemeenschap te leven.

Is dat een absolute noodzaak om verwarring te vermijden? Kunnen er geen nationale Kerken bestaan?

Zonder gemeenschappelijk geloof dreigt er voor de Kerk verwarring te ontstaan, wat geleidelijk tot een versnippering of een splitsing van de Kerk zou kunnen leiden. Ook tegenwoordig bestaat er nog een groot risico dat de Kerk wordt opgedeeld, dat het mystieke Lichaam van Christus wordt vernietigd doordat men vasthoudt aan de nationale identiteiten van de Kerken en zodoende aan hun vermogen om zelfstandig beslissingen te nemen, in het bijzonder in belangrijke domeinen als de kerkleer en de zedenleer. Zoals Benedictus XVI zei: “Het is duidelijk dat een Kerk niet groeit, wanneer ze zich binnen nationale grenzen opsluit, afscheidt en zich in een welbepaald cultureel onderdeel terugtrekt en dit verabsoluteert, maar dat de Kerk eenheid in het geloof, eenheid in de leer en eenheid in de moraal nodig heeft. Ze heeft het primaat van de Paus en zijn missie nodig om het geloof van de gelovigen te versterken.” Overigens heeft Afrika de Kerk altijd als een familie beschouwd, Gods familie.

Welke bijdrage levert de Afrikaanse Kerk tegenwoordig aan de Wereldkerk?

Hier zijn wij trouw aan de ecclesiologie (kerkleer) van de Brief van Paulus aan de Efeziërs: “Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God.” (Efeziërs 2,19). En hoewel de Kerk in Noord-Afrika zeer oud is, toch beschouwt de Kerk in Sub-Saharaans Afrika zich als missionaire vrucht en dochter van de Kerken in het westen. Ze moet zich op de theologische, liturgische, spirituele en vooral monastieke ervaring van de westelijke Kerken van het oude christendom kunnen verlaten en ook op hun financiële steun. De Afrikaanse Kerk, van haar kant, kan het Westen in alle bescheidenheid de wonderen bieden die God door de Heilige Geest in haar heeft verricht en de kwellingen die Jezus nog altijd verdraagt te midden van het leed en de materiële armoede van Zijn gelovigen.

Welke zijn de noden van de Afrikaanse Kerk?

Er zijn er zo vele: ziekten, oorlogen, honger, het schrijnende gebrek aan onderwijs- en gezondheidszorgstructuren. Daarnaast is er ook de verderfelijke invloed van de westelijke ideologieën: het communisme, de genderideologie… Afrika is het opvangbekken van anticonceptiemiddelen en massavernietigingswapens geworden. Afrika is ook het schouwtoneel van de georganiseerde diefstal van grondstoffen: dat is de reden waarom oorlogen worden uitgelokt en gepland en waarom chaos op het Afrikaanse continent wordt bevorderd, want dit biedt de mogelijkheid om de natuurlijke hulpbronnen zonder enige controle van regels of wetten te ontginnen. De economische grootmachten van deze wereld moeten stoppen met het plunderen van de armen. Armoede, gebrek aan onderwijs en technologische en financiële middelen worden misbruikt om oorlogen uit te lokken en de natuurlijke rijkdommen van zwakke volkeren zonder materiële middelen te plunderen.

Vormt de islam een gevaar voor het voortbestaan van de katholieke Kerk in Afrika?

Eeuwenlang hebben de islam van Sub-Saharaans Afrika als godsdienst en het christendom vreedzaam en harmonisch naast elkaar geleefd. De islam die als politieke organisatie optreedt en zich aan de rest van de wereld wil opdringen, vormt niet enkel en alleen een gevaar voor Afrika. Hij vormt zelfs vooral een gevaar voor de Europese samenlevingen, die al te vaak geen eigen identiteit meer hebben en ook geen godsdienst. De samenlevingen die waarden verloochenen die uit hun eigen traditie, cultuur en godsdienst zijn ontstaan, zijn gedoemd om te verdwijnen aangezien zij alle motivatie, alle energie en zelfs alle bereidheid hebben verloren om voor de verdediging van hun identiteit te vechten.

Wat kan Kerk in Nood als pauselijke stichting doen om de Afrikaanse Kerk nog beter te helpen?

Tegenwoordig zijn alle hulporganisaties, zelfs de katholieke, er uitsluitend op gericht om hulp te bieden die de materiële armoede bestrijdt, maar Jezus zei “de mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God” (zie Mattheüs 4,4). Ik zou Kerk in Nood dan ook willen aanmoedigen om hulp te bieden voor de opleiding van priesters, seminaristen, kloosterbroeders en -zusters en catechisten, voor de bouw van kerken en seminaries en voor de spirituele retraites van bisschoppen en priesters. Ik zou alle weldoeners en vrienden nederig willen verzoeken om het grote missiewerk van Kerk in Nood in de hele wereld en in het bijzonder in Afrika te ondersteunen. Het is immers een feit dat de bisschoppen en priesters die niet – minstens gedurende enkele dagen – de tijd nemen om zich in eenzaamheid, stilte en gebed aan de tegenwoordigheid van God over te geven, het gevaar lopen om in spiritueel opzicht te verkommeren, of minstens om innerlijk uit te drogen. Ze zullen niet langer in staat zijn om de gelovigen die aan hen werden toevertrouwd krachtig spiritueel voedsel te geven, wanneer ze niet zelf regelmatig en onophoudelijk voedsel krijgen van de Heer.

Moet ook over politieke problemen worden gesproken?

Wat de ware aard van de huidige crisis betreft, vergist de Kerk zich schromelijk wanneer ze denkt dat haar voornaamste taak erin bestaat oplossingen te vinden voor alle politieke problemen met betrekking tot gerechtigheid, vrede, armoede, de opvang van migranten enz. en daarbij tegelijk de evangelisatie verwaarloost. Natuurlijk kan de Kerk, net als Jezus Christus, niet nalaten om zich ook aan de menselijke problemen te wijden. Dat heeft ze overigens ook altijd al gedaan, door haar scholen,  universiteiten, beroepsopleidingscentra, ziekenhuizen en poliklinieken… Sta mij echter toe om in dit verband een Italiaan te citeren die zich (net als meer dan honderdduizend andere Italianen) tot de islam heeft bekeerd, namelijk Yahya Pallavicini. Tegenwoordig is hij imam, voorzitter van de CO.RE.IS. (de Islamitische Religieuze Gemeenschap van Italië) en professor aan de Katholieke Universiteit van Milaan: “Wanneer de Kerk door het enthousiasme waarmee ze zich tegenwoordig voor waarden als gerechtigheid, sociale rechten en armoedebestrijding inzet haar contemplatieve ziel vergeet, schiet ze tekort in de uitvoering van haar opdracht en dan zullen zeer vele gelovigen zich van haar afkeren, omdat ze in haar niet meer herkennen wat haar bijzonderheid uitmaakt.”

Door Jürgen Liminski

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation