Centraal-Afrikaanse Republiek – “We moeten deze mensen er weer bovenop helpen”

FacebookTwitterGoogle+

Königstein, 16 september 2015 – In dit interview drukt de hulpbisschop Mgr. Cyr–Nestor Yapaupa van het bisdom Alindao – zijn vrees uit voor de aankomende verkiezingen, die gepland staan voor 18 oktober. Maar tegelijk ziet hij – vooruitblikkend naar de komst van de Paus eind november – ook tekenen van hoop en een uitweg voor de crisis.

Wat is de toestand van de Centraal-Afrikaanse Republiek als het om veiligheid gaat?

hulpbisschop Mgr. Cyr- Nestor Yapaupa van het bisdom Alindao

Hulpbisschop Mgr. Cyr-
Nestor Yapaupa
van het bisdom
Alindao

In de hoofdstad en in enkele andere grotere steden is de veiligheid weer hersteld, mede dankzij de aanwezigheid van de VN veiligheidstroepen. Anderzijds is de toestand voor de plaatselijke bevolking in enkele kleinere steden en op het platteland heel wat moeilijker. Er zwerven nog steeds een aantal gewapende groepen rond die overvallen en geweld plegen en mensen afpersen. Dat maakten we afgelopen maand nog mee in mijn eigen bisdom toen een dorpje werd platgebrand.

De bisschoppen roepen voortdurend op tot ontwapening maar de regering noch de VN troepen hebben veel stappen gezet in die richting. Nochtans kunnen de zaken maar vooruitgaan als we de weg van de ontwapening volgen.

De verkiezingen vinden plaats op zondag 18 oktober. Wat denkt u daarover?

Voor het ogenblik worden we geregeerd door een overgangskabinet, in afwachting van de verkiezingen op 18 oktober, maar ik vraag me wel af of de voorwaarden voor een goed verloop ervan voldaan zijn. Is het wel de juiste tijd om verkiezingen te houden wanneer er nog steeds gewapende mannen rondlopen die in bezet gebied de namen controleren van mensen op de kieslijsten? Kunnen we verkiezingen houden onder normale omstandigheden? Dat vraagt iedereen zich momenteel af. Het zal heel moeilijk worden. De MINUSCA (de VN missie – Mission des Nations Unies pour la stabilisation en Centrafrique) en de regering moeten hun verantwoordelijkheden hier afwegen.

Hoe voelen zich de christenen vandaag?

Het hangt er vanaf van waar zij wonen, maar over het algemeen zij ze hoopvol. De toestand die we doormaken heeft hun geholpen om in geloof te groeien en dat gaf hen goede moed. Je kunt voelen dat de christenen oprechter en meer betrokken zijn dan voorheen. Ik zeg hen vaak dat “we misschien wel alles kwijt zijn, dat we onze bezittingen zijn kwijt geraakt maar dat ze ons geloof niet hebben kunnen afnemen.”

Hoe zijn uw relaties met de moslims? Speurt u bij hen wijzigingen in hun houding?

In ons bisdom is er nooit een confrontatie geweest tussen christenen en moslims. Natuurlijk merken we wel een zekere terughoudendheid bij de mensen, ze proberen samen te leven ondanks alles. En wijzelf hebben samen met de imam en de protestanten blijven spreken. Dat werpt veel goede vruchten af.

Niets christelijks aan!

Niets christelijks aan!

In het Westen wordt het conflict voorgeschoteld als een oorlog tussen christenen en moslims? Hoe reageert u daarop?

Dat ontken ik ten zeerste, want er is niets godsdienstig aan het conflict. De anti-balaka wordt een christelijke militie genoemd, maar als ik die milities zie getooid met amuletten, dan is daar niets christelijks aan. Ik ben christen en draag een kruis, en niets anders. De seleka worden als moslims voorgesteld maar ze vertegenwoordigen hen niet. Het is geen religieus conflict, het is een politieke zaak.

Wat zijn de uitdagingen voor de Kerk in Centraal Afrika vandaag?

De voornaamste uitdaging voor de Kerk bestaat erin om de mensen hun waardigheid terug te geven en bovenal om de jongeren op te voeden. Jongeren vormen de toekomst van het land; ze vertegenwoordigen 70 procent van het land. We moeten hun leven weer betekenis geven, zo zullen ze vrucht dragen want het zijn zij die het land moeten heropbouwen. We benadrukken tevens de vorming van de leken die in de toekomst verantwoordelijkheid zullen dragen; we zullen ook veel meer naar hen moeten luisteren. Dan pas kunnen we de infrastructuur herstellen maar eerst en vooral moeten we de mens zelf opnieuw opbouwen.

Ziet u tekenen van hoop voor de toekomst?151006 car_dorp

Ik denk dat er langzaamaan een eind komt aan de crisis; het gewone leven herneemt steeds meer. Sommige dorpen die verlaten waren, worden opnieuw bewoond, in andere nederzettingen waren barricades opgeworpen tussen de moslimwijken en de christelijke wijken en die worden nu opgeheven. Er zijn tekenen van hoop. Een aantal vluchtelingen keert terug naar het land, en voor zij die toch blijven, hopen we dat er beterschap komt. Het is aan de regering om de mensen aan te moedigen om uit het buitenland terug te keren.

Wat hoopt u voor het Pausbezoek van 27 tot 29 november 2015?

Ik hoop dat hij ons een beetje een nieuw hart schenkt en de spanningen wegneemt zodat het volk van de Centraal-Afrikaanse Republiek opnieuw vertrouwen krijgt. De mensen kijken met heel veel vreugde naar hem uit en bereiden zich voor. Het is een teken van grote hoop voor ons, omdat de Paus aan ons denkt terwijl wij het moeilijk hebben.

Monseigneur Bert Vanbuel, bisschop-emeritus van het bisdom Kaga Bandoro, in het noorden van de Centraal-Afrikaanse Republiek schrijft in zijn brief naar België: “Als bisschoppen hebben we dan ook aangedrongen dat dit niet een bezoek mag zijn van enkele uren, maar tenminste twee dagen, om aan velen de kans te geven onze Paus te ontmoeten en te beluisteren. Uiteraard kan hij in twee dagen enkel Bangui bezoeken. Alle andere bisdommen (8) in het land bereiden zich voor om massaal naar Bangui te trekken, ondanks alle moeilijkheden van transport en zo. Indien iemand zich geroepen voelt om een beetje te helpen voor het transport van 50 gelovigen uit onze 11 parochies om het transport naar Bangui mogelijk te maken (Ndele in het noorden is op 700 km van Bangui en er zijn enkel een paar rare camions; bussen bestaan niet meer, en de diesel is duurder dan in Europa), dan kunnen we daarvoor enkel DANK zeggen.”
Transport in de Centraal-Afrikaanse Republiek

Transport in de
Centraal-Afrikaanse Republiek

Dankzij de weldoeners van Kerk in Nood konden we vijf bussen schenken waarmee de pelgrims tijdens het Pausbezoek naar de hoofdstad kunnen reizen (ongeveer 50 personen per bus). Daarna blijven ze in de bisdommen zodat ze kunnen ingezet worden voor andere activiteiten. Dat zal de mensen uit de meest afgelegen gebiedende kans geven om de Paus te ontmoeten op 27, 28 en 29 november in de hoofdstad Bangui. Mgr. Cyr-Nestor Yapaupa wenst de weldoeners van Kerk in Nood uitdrukkelijk te danken: “Een groot dank u wel in naam van de christelijke bevolking in de Centraal-Afrikaanse Republiek. We stellen vast dat we niet alleen gelaten worden. Jullie hebben ons moreel, spiritueel en financieel gesteund. Voor mij is dat een teken van gemeenschap, een teken van de Kerk, dat we gesteund worden in deze moeilijke tijden.”

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation