Bisschop Bertin: “We hebben de kapel van Sint-Antonius opnieuw gewijd – de enige katholieke plaats voor de eredienst in Somalië”

FacebookTwitterGoogle+

acn-20161018-47040De activiteiten van de Kerk in Djibouti leggen zich voornamelijk toe op de scholen en op het werk van Caritas: “een missionaris is daar niet uitsluitend voor de christenen”

“Zelfs al moet het in stilte gebeuren, toch is het beter om er aanwezig te zijn dan om er helemaal niet te zijn”, zegt Mgr. Giorgio Bertin, de apostolisch administrator van Mogadishu en bisschop van Djibouti, wanneer hij het heeft over de aanwezigheid van de katholieke Kerk in dat deel van de Hoorn van Afrika, waar hij ondertussen al bijna 40 jaar woont en werkt.

Het gezicht van de Italiaanse prelaat straalt, wanneer hem wordt gevraagd naar de kleine kerk van Sint-Antonius van Padua in de stad Hargeisa in Somaliland (een autonome regio in Noord-Somalië en tegenwoordig een zelfverklaarde onafhankelijke staat, die echter internationaal niet is erkend). “Ze werd door de kapucijnen gebouwd in 1950, maar bleef gedurende vele jaren gesloten. Vóór de opstand van de rebellen tegen de Somalische autoriteiten in Mogadishu droeg ik hier minstens driemaal per jaar de Heilige Mis op, onder andere op Kerstmis en Pasen. In die tijd was dat heel gevaarlijk.” In 1996 begon een medewerker van Caritas hier werken uit te voeren. Hij bouwde onder andere een muur. Omdat het echter te gevaarlijk was om hier aanwezig te zijn, werd de kerk gesloten en een man hield er toezicht op. “In januari sprak ik met de autoriteiten in Hargeisa en legde hen uit dat we de kerk opnieuw wilden openen en dat het een plaats zou worden van waaruit humanitaire activiteiten zouden worden uitgevoerd samen met Caritas. Ze gingen akkoord en dus wijdde ik de kerk opnieuw”, antwoordt hij met een brede lach op zijn gezicht tijdens een gesprek dat hij met medewerkers van de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood in Rome had naar aanleiding van een blitzbezoek aan Italië. “Er wonen maar weinig mensen de Mis bij – hoogstens tien – maar niettemin is het belangrijk.”

Die kleine kerk in Hargeisa is op dit ogenblik de enige katholieke plaats voor de eredienst in heel Somalië, een land waar er elke dag “steeds meer moskeeën worden gebouwd dankzij de financiële steun van Saoedi-Arabië”. Voor katholieken echter “is er geen enkele mogelijkheid om een aanwezigheid te hebben in Mogadishu, aangezien het veel te gevaarlijk is. Er zijn hier enkele katholieken, maar als ze zich op eender welke manier zouden willen engageren, bijvoorbeeld met Caritas, dan zouden ze hun leven riskeren. We kunnen daar alleen maar aanwezig zijn via andere Somalische organisaties.”

Het is 27 jaar geleden, na de moord op bisschop Salvatore Colombo, dat de Heilige Stoel bisschop Bertin vroeg of hij apostolisch administrator van Mogadishu wilde worden. Dat was op een ogenblik dat de rebellen nagenoeg de hele Somalische hoofdstad hadden vernield en de volledige fysieke aanwezigheid van de katholieke Kerk hadden uitgewist. “Ze kozen ons heel bewust als doelwit, hoewel dat niet alleen voor ons gold: in feite verwoestten ze alles – de ambassades, de openbare instellingen, …” De omvang van de rebellie was dermate groot dat men over een periode vóór en een periode na de rebellie spreekt in de geschiedenis van Somalië, een land waar men er nog altijd niet is in geslaagd om een staat te vormen, maar dat integendeel opgesplitst is in verschillende regio’s die hun onafhankelijkheid hebben uitgeroepen, maar waarvan de meeste niet worden erkend.

In Djibouti wordt de Kerk echter gerespecteerd

acn-20161018-47042Bisschop Bertin wijst er echter wel nadrukkelijk op dat de onafhankelijke staat Djibouti, waar hij nu woont, heel erg verschilt van Somalië. “Hier worden we met rust gelaten. De situatie is niet gevaarlijk en de Kerk wordt gerespecteerd.” Op dit ogenblik wonen er zowat 5.000 katholieken in de voormalige Franse kolonie. De meesten zijn buitenlanders die hier werken, naast Fransen en mensen die uit Ethiopië zijn gekomen. “Er zijn ook een aantal katholieken van Djibouti zelf. Soms is dit een familietraditie en soms gaat het om wezen die door katholieke instellingen werden opgevoed, maar ze vormen een minderheid.”

“In Djibouti concentreert de Kerk haar activiteiten op de scholen en op het werk van Caritas”, licht de bisschop toe, terwijl hij het houten kruis aanraakt dat hij rond de nek draagt en dat tot op zijn borst hangt. “Dat zijn net onze twee armen”, voegt hij eraan toe. “Ons pastoraal werk hier is zeer beperkt en ook al voeren we geen bekeringen uit en is het ook niet onze bedoeling dit te doen, toch zaaien wij het zaad van het Evangelie  onder het volk, aangezien 99% van de leerlingen in onze scholen moslims zijn. Ze weten dat wij eerlijk zijn en dat we hen respecteren en daarvoor respecteren zij ons.”

In dit land met een overweldigende meerderheid moslims wonen er ongeveer 30 katholieke geestelijken. Er zijn twee katholieke kerken en vier missieposten. “Een priester of een zuster zijn hier niet alleen voor de katholieken. Ze zijn duidelijk aanwezig in de samenleving. Ze onderhouden contacten met de mensen en staan open voor hen. We kunnen niet opgesloten blijven in onze structuren”, aldus bisschop Bertin, die in 1969 voor het eerst voet zette in de Hoorn van Afrika en hier sinds 1978 onafgebroken woont.

Onlangs werd hij in audiëntie ontvangen door paus Franciscus. “Hij luisterde naar mij, we spraken over de dagelijkse realiteit daar, hij bedankte ons voor ons werk en voor het geschenk dat ik voor hem had meegebracht, namelijk wierook – en hij vertelde me dat wierook van Somalië heel goed was!” zegt de bisschop lachend. “Nu kijken we uit naar het ad-liminabezoek.”

De internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood heeft in de loop der jaren verscheidene projecten gesteund, zowel in Somalië als in Djibouti – bijvoorbeeld voor de vertaling en publicatie van diverse religieuze boeken, waaronder de catechismus. “Ik ben Kerk in Nood bijzonder dankbaar. We onderhouden nu al vele jaren een zeer goede werkrelatie”, benadrukt de bisschop van Djibouti.

Door Mónica Zorita de la Morena

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation