Bagdad: “Een stukje verloren vaderland”

FacebookTwitterGoogle+

Kapel voor vluchtelingen op de loop voor IS ingewijd in Bagdad. De kapel werd gebouwd met steun van Kerk in Nood.

Door Oliver Maksan

Kerkwijding in Bagdad

Kerkwijding in Bagdad

Bagdad – 30/11/2015 Pater Luis Montes is verheugd. “We hebben zo pas een nieuwe kapel ingewijd. Het werd hoog tijd dat de vluchtelingen over een eigen kleine kerk konden beschikken. Zo krijgen ze een stukje verloren vaderland terug. Ze kunnen nu ook de Mis bijwonen zonder gevaar voor hun eigen leven.” Deze Argentijnse priester van het Instituut van het Mens geworden Woord woont al vijf jaar in Bagdad, een van de meest gevaarlijke steden in de wereld. “In oktober alleen al werden 128 bomaanslagen gepleegd. Het is dus niet zo verwonderlijk dat de mensen amper de deur durven uitkomen om naar de kerk te gaan.” Volgens hem durven ze het zelfs niet wanneer de kerk vlak in de buurt ligt. “Daarom was het – net omwille van het gevaar – zo belangrijk dat de kerk naar hen toe kwam in het vluchtelingenkamp.”

 

Ze willen niets liever dan weggaan

Vaders voelen zich vaak nutteloos

Vaders voelen zich vaak nutteloos

Een jaar al wonen 135 gezinnen uit de Ninevevlakte nabij Mosoel in een vluchtelingenkamp dat de naam draagt van de Heilige Maagd. Elk gezin kreeg een prefabhuisje. Het zijn allemaal christenen. De meesten onder hen behoren tot de Syrische-katholieke Kerk. “Deze mensen hebben vorig jaar alles verloren. Toen Islamitische Staat hun stad Karakosh aanviel, zijn ze op de vlucht geslagen om hun leven te redden en moesten ze alles achterlaten.” Het overkwam meer dan 120.000 christenen die nu allen verblijven in vluchtelingenkampen, vooral in het noorden van Irak. Duizenden hebben hun vaderland al verlaten en wonen nu in Australië of in een van de Westerse landen. “Al onze vluchtelingen willen niets liever dan weggaan. Ze vestigden zich in Bagdad omdat de kampen in Noord-Irak overbevolkt zijn en vooral omdat ze in Bagdad nieuwe reisdocumenten kunnen aanvragen waarmee ze Irak kunnen verlaten. De meesten verloren of vergaten hun paspoorten in de chaos van de vlucht”, zei pater Luis. “Niemand heeft nog hoop ooit te kunnen terugkeren naar de steden van herkomst, die bezet zijn door IS. Er tekent zich nog geen bevrijding af aan de horizon. Bovendien hebben de mensen hun geloof in Irak en in de Arabische Wereld verloren”, legde de priester ons uit.

Gelukkige en dankbare gezichten

Gelukkige en dankbare gezichten

Ooit vroeg hij aan een vrouw of ze zich een toekomst kon voorstellen in het veilige gebied van de autonome Koerdische regio in Noord-Irak en ze antwoordde: “Ja. Nu is het er veilig. Maar zal dat ook morgen nog zo zijn? Vele mensen zijn al jaren geleden van Irak naar Syrië gevlucht. En kijk, nu moeten ze daar ook weg. Neen, het beste dat we kunnen doen is het Midden-Oosten volledig verlaten.” De procedure om visa aan te vragen, verloopt echter tergend traag. Het is alsof ze in het vagevuur verkeren, zei priester Luis. “Natuurlijk lijden de mensen onder deze omstandigheden. Niet iedereen heeft hier werk gevonden. Vooral de vaders van de gezinnen voelen zich zo nutteloos. Maar als ik naar onze mensen kijk, dan zie ik gelukkigere gezichten dan in het Westen. Ze geloven ook nog in God. Het geeft hen sterkte en vertrouwen.”

 

Zij zijn de ware schat van de Kerk

Pater Luis hoort de biecht

Pater Luis hoort de biecht

Pater Luis zorgt al voor deze mensen sinds hij in Bagdad aankwam. “Ik realiseerde me al heel snel dat het kamp niet over een kapel beschikte. Toen besloot Kerk in Nood ons te helpen. Daardoor konden we onze kleine containerkerk onlangs inwijden.” In de toekomst zal hier elke zaterdagavond een Mis gecelebreerd worden volgens de Syrisch-katholieke ritus. “We zijn natuurlijk allemaal katholieken. Maar de Latijnse ritus die ik vier, is in feite helemaal anders dan wat de mensen gewoon zijn. Daarom schakelen we priesters van de Syrische-katholieke Kerk in. Omdat er maar twee zijn in Bagdad en omdat zij al veel diensten verzorgen op zondag, zullen ze de zondagsliturgie op zaterdagavond vieren. Ikzelf zal de biecht afnemen bij de gelovigen.” De mensen zijn heel blij met deze kleine kapel. “Ik voelde dankbare gezichten achter me tijdens de consecratie. Ze voelen dat ze niet vergeten worden en dat de weldoeners van Kerk in Nood aan hen hebben gedacht. Het kleinste teken van solidariteit betekent heel veel voor hen in deze omstandigheden. We maken allen deel uit van het Mystieke Lichaam van Christus. Wat we voor elkaar doen, wordt voor allen een zegen. Het kleine kerkje helpt de mensen hier. De weldoeners en alle gelovigen worden gezegend door het lijden van deze mensen die het christelijk geloof belijden. Zij zijn de ware schat van de Kerk. Een schat waar we heel goed zorg moeten voor dragen.”

Samen met u willen wij een helpende hand zijn voor mensen in nood. Dankzij u ondersteunt Kerk in Nood de gelovigen overal waar ze worden vervolgd, verdrukt of in nood verkeren door informatie, gebed en actie.

U kan helpen door:

  • een gift voor een pastoraal project op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood vzw – zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest.

  • een gift voor een sociaal project op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw – met fiscaal attest vanaf € 40,00). Zij die in de loop van het jaar € 40,00 of meer schenken voor een sociaal project, ontvangen het volgende jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw steun!

Reacties :

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pontical Foundation