Kerk in Nood RSS Titel

Afspraak met de Paus in Rio

Thu, 23 May 2013 00:00:00 GMT

“Ik kijk met vreugde uit naar de maand juli in Rio de Janeiro! Ik zal jullie daar zien in die grote stad in Brazilië!” Deze woorden richtte paus Franciscus op Palmzondag aan de jongeren in de wereld. Zijn uitnodiging geldt niet alleen voor de jongeren van de rijkere landen die zich een reis naar Rio kunnen veroorloven. “Ga op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen” is het thema van de WJD (de Wereldjongerendagen) dit jaar.

Jongeren van over heel de wereld zullen samenkomen in Rio en samen getuigen van hun geloof in Jezus Christus. Vooral jongeren die afkomstig zijn uit landen waar de christenen vervolgd en onderdrukt worden, zullen een bijzonder getuigenis leveren. Maar op hun beurt zullen ze gesterkt worden in hun geloof door de ervaring van hun gedeelde geloof met de miljoenen andere jongeren. Ze zullen beseffen dat ze geen minderheid zijn, maar behoren tot de immens grote familie van de Universele Kerk.

Uit Irak

Er zal bij de jongeren die deelnemen aan de WJD ook een groep van 100 jonge mensen uit Bagdad aanwezig zijn, als vertegenwoordiging van al hun geloofsgenoten uit Irak. De zaak van het geloof van de christenen in Irak ligt Paus Franciscus nauw aan het hart. Toen de Chaldeeuwse katholieke patriarch, Mgr. Louis Raphael Sako, de Paus een week na zijn verkiezing bezocht en hem vertelde over het lijden van de Iraakse christenen, was de Paus tot tranen toe bewogen. Duizenden christelijke martelaars, 60 kerken waarop een aanslag werd gepleegd, angst, dood en vervolging, telkens weer… De “afspraak met de Paus” zal de jonge Irakezen sterken en bemoedigen. Het zal een tastbaar bewijs zijn dat ze geen gemarginaliseerde minderheid zijn. ‘Kerk in Nood’ geeft een bijdrage van 20.000 euro, zodat deze jonge mensen uit Bagdad op de uitnodiging van de Paus kunnen ingaan.

Uit Haïti

Ook de jongeren uit Haïti kunnen best wat bemoediging gebruiken. Ze komen immers uit het armste land van Latijns-Amerika, dat bovendien ook nog eens één van de minst ontwikkelde landen op aarde is. Het land wordt geplaagd door geweld als gevolg van sociale ongelijkheid, door natuurrampen – de aardbeving die van januari 2010, die meer dan een kwart miljoen levens eiste, ligt nog vers in het geheugen, door politieke onrust, door armoede en door honger. Toch zullen jongeren uit de 10 bisdommen van het land naar Rio reizen om later enthousiast terug te keren en de ervaring van het samenzijn met de Universele Kerk te delen met hun vrienden. Wanhoop mag niet het laatste woord hebben; het is echter de ontmoeting met de Heilige vader en met de miljoenen jongeren uit de rest van de wereld die

Bedrieglijke rust in Mali: “De islamitische strijders wachten tot de Fransen zich terugtrekken”

Tue, 21 May 2013 00:00:00 GMT

Christenen mijden best het noorden en het westen van dit West-Afrikaans land.

Voor het ogenblik woont er geen enkele christen meer in het noorden en in het oosten van Mali. De ongeveer 500 katholieken hebben de regio verlaten. Hoewel de Franse troepen de controle hebben over de belangrijke steden zoals Kidal, Gao en Timboektoe is geen enkele pastorale werker, religieus, geen man of vrouw, naar hun missiepost kunnen terugkeren. Dat vertelden Br. Wilfried Langer van de Witte Paters en Germain Arama, priester en econoom van het bisdom Mopti aan ‘Kerk in Nood’ tijdens hun bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood.

Volgens Br. Wilfried Langer heerst er een bedrieglijke rust in het noorden en het oosten van Mali en is de toestand er hoogst onzeker: “De regering en het leger verbieden alle pastorale werkers en zusters om terug te keren omdat ontvoeringen de belangrijkste inkomstenbron zijn van de islamitische strijders. Meestal vragen ze miljoenen euro’s als losgeld.” Br. Wilfried legt uit: “De leiders van de islamitische strijders hebben zich teruggetrokken tot net, over de grens in Algerije, Libië en Mauritanië. Ze wachten gewoon tot de Fransen weggaan.” Wilfried Langer, die afkomstig is uit Duitsland, werkte van 1963 tot 2012 als missionaris in Mali. Hij heeft er in de tientallen jaren dat hij er woonde de leiding gehad over verschillende parochies en kerken, missies en pastorieën gebouwd.

Coalitie tussen Toeareg en islamitische strijders

Begin 2012 braken hevige gevechten uit in het noorden van Mali tussen de Toeareg en het geregelde Malinese leger in een gebied, twee keer zo groot als Duitsland. De Toeareg sloten een coalitie met de islamitische rebellen, die al gauw de macht overnamen. Toen de regering in de Malinese hoofdstad Bamako door het leger aan de kant werd gezet, bereikte de interne schermutselingen een hoogtepunt. Omdat dit strategisch belangrijke West-Afrikaanse land helemaal in handen dreigde te vallen van de islamitische strijders, greep Frankrijk in januari 2013 militair in en streed mee aan de zijde van het Malinese leger.

Noodhulp

In januari 2013 schonk ‘Kerk in Nood’ aan het Malinese bisdom Mopti in het zuiden van het land 40.000 euro noodhulp voor 326 gezinnen op de vlucht. Volgens priester Germain Arama werd het geld gebruikt voor de eerste medische bijstand aan de vluchtelingen en voor de aankoop van geneesmiddelen, voedsel en dek

E.H. Frans Verhelle schrijft: "Grote droogte in Bahia - Brazilie"

Wed, 15 May 2013 00:00:00 GMT

We lezen uit een brief van E.H. Frans Verhelle, missionaris in Brazilië. Over het werk van Frans Verhelle en de organisatie Podes vertelt boezemvriend E.H. Omer Roels (rechts) dinsdag 17 mei om 13:00 h in het programma 'Kerk in Nood' op Radio Maria.

Beste vrienden,

We beleven wondere tijden in de kerk. Een nieuwe paus die zich Franciscus noemt. We moeten met onze kerk dringend de spiritualiteit van Sint Franciscus herbeleven: eerbied voor de armsten, eenvoud, universele broederschap, tederheid voor al het geschapene en vooral de vreugde om al het goede dat we ontvangen in dit leven. Onze kerk lijkt bekommerd en uitgeleefd. De somberheid weegt door en ons bestaan lijkt permanent bedreigd. Franciscus had geen schrik voor de dood, wel voor de tweede dood wanneer we het gelaat van de Heer niet meer aanschouwen.

Franciscus roept ons niet op tot een naïef optimisme maar tot blijheid die zijn wortels vindt in het besef dat God alles in zijn handen draagt. Dit sluit lijden en dood niet uit maar wel de tweede dood wanneer we hopeloos gaan worden. We zijn vreemde mensen geworden. We willen absolute zekerheid in een voorbijgaand bestaan. Het eeuwige lijkt afgedaan. We willen al het goede en daarom versnellen we paradoxaal de dood. Het leven moet kwalitatief zinvol zijn en daarom aanvaarden we niet meer wat het leven broos en breekbaar maakt. We leven als we er zin in hebben, anders stappen we er maar uit. Dat staat de wet nu toe. Maar we vergeten dat in het broze en breekbare het gelaat van God tot uiting komt.

Hier in Bahia hebben we veel tegenspoed gehad, een grote droogte van bijna twee jaar met rampzalige gevolgen voor landbouw en veeteelt. Dat betekent veel leed, heel zeker, maar niemand wil er uit stappen. Kleine landbouwers bewerken zelfs nu nog de harde droge grond van de sertão: “Het houdt wel op, er komt regen, we weten niet wanneer. Deus é mais, God is groter.” Het stemt tot bewondering als je dit hoort en ziet. ”Hij weet wat hij doet.- Ele sabe o que faz-“

Misschien lijkt dit voor jullie onnozelheid, naïviteit of koppigheid. Maar zo zijn de mensen hier in het Nordeste. Ze hebben al zoveel geleden, vooral onrecht en uitbuiting. Hun grond werd dikwijls afgepakt voor grote projecten van internationale firma’s. Hun woord wordt weinig gehoord.”Nordestino” betekent voor de rest van Brazilië dom en achterlijk, ongeschoold, verouderd en van een andere vergane tij

Shalom: met durf de Kerk opbouwen en steunen in Brazilië

Thu, 01 Jan 2009 00:00:00 GMT

Ze komen samen in pizzeria’s, bibliotheken, snackbars en broodjeszaken. Het zijn niet meteen de plekken waar je de verkondiging van het Woord van God verwacht. En toch, het is daar dat de leden van Shalom naar toe trekken om het evangelie uit te dragen en geestelijke ondersteuning aan jongeren aan te bieden.

Bij Shalom vroegen ze zich al langer af hoe je het hart van jonge mensen kunt raken, die God en de Kerk kwijt geraakt zijn. Ze vonden het antwoord in een moderne benadering via muziek, sport, kunst en de nieuwe media. “Je moet durven creatief zijn. Dat is de sleutel om te evangeliseren. Zo kan je mensen aantrekken die Jezus niet kennen of beweren Hem niet nodig te hebben. Creativiteit is het meest krachtdadige antwoord op secularisatie”, aldus Moysés Louro, de oprichter van Shalom.

De beweging werd in 1982 opgericht in de Braziliaanse stad Fortaleza en steunt op het geloof in de Drie-ene God. Bezinning, eenheid en evangelisatie zijn de drie hoofdregels van de beweging. Ze lieten zich inspireren door het Johannesevangelie, waarin Jezus na Zijn verrijzenis bij de apostelen verschijnt en zegt: “ Vrede zij met u”, in het Aramees klinkt dat dan als “Shalom”.

Door deze ontmoeting met Christus, als zoon van de Vader en gesterkt door de Geest, leefden de apostelen in vrede en liefde van de Drie-ene God en konden ze hun missie aan om de Blijde Boodschap te prediken en God bekend te maken. Moysés vergelijkt de opdracht van zijn leden met de ervaring van de apostelen, die de ongelovige Thomas pas konden overtuigen, toen hij zijn handen in de wonde van Christus kon steken. Dat is wat wij ook doen. Gesterkt door de Heilige Geest, verkondigen we de waarheid en prediken we te midden van een wereld, die leeft in spirituele armoede.

We geven aan de jongeren een antwoord op hun geestelijke armoede. Met de zegen van de Heilige Stoel, ontvangen in het Heilige Jaar 2000, konden we uitgroeien tot een internationale beweging, die nu al in 15 landen actief is en die binnenkort nog 12 nieuwe centra zal openen.

Dat betekent niet dat alles van een leien dakje loopt. Ook Shalom krijgt met tegenwind te kampen. Onverschilligheid, leven in het nu, moreel relativisme, de overtuiging dat geluk enkel vandaag kan gerealiseerd worden en geen levenslange opdracht is, maken het de beweging niet altijd gemakkelijk. En toch gelooft de oprichter van de beweging dat het juist die houdingen zijn, waardoor jongeren op zoek gaan n

Een “grande abraço” van Mgr. André De Witte uit Brazilië

Tue, 14 May 2013 00:00:00 GMT

Beste Familie, Goede Vrienden,

Dit jaar bepaalt een uitnodiging van KIN – Kerk in Nood mijn “vakantie”. Voor heel binnenkort. Na Pinksteren, op 22 mei land ik in Zaventem en duik in het programma dat de komende WJD –Wereld-Jongeren-Dagen (van 23-28 juli in Rio de Janeiro), in de Vlaamse Kerk in het licht wil stellen: Donderdag 23 mei in Leuven; Vrijdag 24 mei interviews met Radio Maria en met de pers; Zaterdagavond 25 mei viering in Windeke met Bisschop Luc Van Looy en ontmoeting in de Rots; Zondag 26 mei vanaf 13u30 in Antwerpen het afsluitend deel. Ook Dom Philip Dickmans, bisschop van Miracema komt af, maar voor Dom Eugène Rixen van Goiás, de derde Belgische bisschop in Brazilië kon het niet. Ik kijk uit naar de ontmoeting met de 150 Vlaamse deelnemers aan de WJD om al wat te vertellen over ons bisdom en de parochies die hen zullen onthalen voor de Missieweek die aan de WJD voorafgaat. Onze Algemene Bisschoppenvergadering in Aparecida had als hoofdthema: “Gemeenschap van gemeenschappen: een nieuwe parochie.” Wij waren daar zeer blij mee want we proberen al jaren op die weg vooruit te gaan. Gisteren hadden we in de kathedraal nog een vormingsnamiddag en ’s avonds de zending van meer dan 80 lekenbedienaars. De moeite waard als uitdrukking van een heel ministeriële kerk, waar ik vorige week, op de “Zondag van de Goede Herder ”ook de 5e priester mocht wijden, Padre Antonio Carlos Fontenele Hij werkt in equipe met Padre Carlos in Ruy Barbosa en zo vormen we nu een trio hier in huis!

Nieuw maar zeker vermeldenswaard is een “Aanvraag van een subsidie voor een nieuw project in het Zuiden met draagvlak in Oost-Vlaanderen” bij het Provinciebestuur van Oost-Vlaanderen. Ingediend eind maart is het nog te vroeg voor antwoord, maar we hopen! En het gaat om het volgende: Onze Caritas werkt al jaren – en niet alleen in de huidige dramatische droogte – voor de waterbevoorrading van mensen en dieren door alternatieve technologieën van wateropvang. De meeste van die technologieën (van cisternen tot ondergrondse afdamming) werden gebouwd met publieke middelen in projecten met de regering, Federaal en van Bahia. Er zijn ook vormingsmomenten over klimaat, aangepaste productie, gebruik en onderhoud van de structuren. En de familie krijgt materiaal voor een kleine productiekern
(groenten, kippen, schapen…) Het probleem is dat het daarbij stopt, zonder verdere technische begeleiding om de productie te consolideren. Om dez

Een miljoen extra Youcats voor de Wereldjongerendagen 2013 in Brazilië

Mon, 29 Apr 2013 00:00:00 GMT

Om de Wereldjongerendagen (WJD) 2013 in Rio de Janeiro voor te bereiden kregen de Braziliaanse bisdommen en de nieuwe katholieke bewegingen 1 miljoen exemplaren van de Youcat, de jeugdcatechismus van de katholieke Kerk. Dat werd aangekondigd door de aartsbisschop van Pelotas, Mgr. Jacinto Bergmann, de voorzitter van de Bijbelcommissie van de Braziliaanse bisschoppen. ‘Kerk in Nood’ heeft een belangrijke financiële bijdrage geleverd in het project. In een brief aan Kerk in Nood schrijft Mgr. Bergmann: “Deze investering zal een diepe nood lenigen die leeft bij de jongere generatie: het ontdekken van de eerste en laatste zin van het leven door een ontmoeting met Jezus Christus, de Weg, de Waarheid en het Leven.”

Kerk in Nood had al eerder in oktober 2012 de druk en de verdeling van 500.000 exemplaren van de Youcat gesteund. Bij die gelegenheid zei de directeur van ‘Kerk in Nood’ in Brazilië, José Correa: “Omdat velen in mijn geboorteland enthousiast uitkijken naar de WJD 2013, hebben we de Youcat in de Braziliaanse variant van het Portugees laten drukken.” Het meeste kostelijke aspect was echter de verspreiding van de boeken doorheen Brazilië.

Volgens Correa zijn de WJD, die plaatsvinden van 23 tot 28 juli in Rio de Janeiro, zelfs een belangrijk gespreksonderwerp bij Braziliaanse jongeren die geen of slechts een losse band hebben met de Kerk, in het bijzonder op internet. José Correa: “Jongeren kijken er echt naar uit. Ze houden ervan om samen te vieren. En Youcat helpt daarbij. Het boekje laat de jongeren kennismaken met het geloof, ze begrijpen het beter en het biedt een kans tot geloofsverdieping.” Volgens de meest recente statistieken is net geen 70 percent van de 190 miljoen Brazilianen katholiek. Bovendien is Brazilië een zeer jonge natie: 42 percent van de bevolking is jonger dan 24 jaar.

Omdat de eerste speciale Braziliaanse editie van de Youcat ontoereikend was, moesten extra exemplaren gedrukt worden. Dankzij de gele paperbackeditie kunnen honderdduizend jongeren in geheel Brazilië zich voorbereiden op deze bijeenkomst van geloof en jongeren en uitzien naar een ontmoeting met Paus Franciscus. De druk en verspreiding van de Youcat werd de eerste maal gesponsord door ‘Kerk in Nood’ tijdens de WJD 2011 in Madrid.

Israëlische muur: bisschop waarschuwt voor de verzwakking aanwezigheid van christelijke Palestijnen

Mon, 06 May 2013 00:00:00 GMT

Door Oliver Maksan - press@acn-intl.org

De hulpbisschop van Jeruzalem, Mgr. William Shomali, waarschuwde voor een verzwakking van de christelijke aanwezigheid in Palestina door de bouw van Israëlische muur. De bisschop, die in het Latijnse Patriarchaat van Jeruzalem verantwoordelijk is voor de Palestijnse gebieden, sprak met ‘Kerk in Nood’ nadat het Israëlische gerecht op 24 april een klacht had afgewezen tegen de bouw in het Cremisandal van Beit Jala nabij Bethlehem. Het gerecht besloot na een zes jaar lange procedure dat - op grond van veiligheidsredenen - de inbeslagname van de eigendommen van 58 christelijke families rechtsgeldig zijn.

Zusters en Paters gescheiden

Mgr. Shomali zegt daarover: “Het klopt wel dat in het geval van Cremisan slechts 58 gezinnen getroffen zijn en niet de gehele christelijke gemeenschap van Palestina. Maar hoe meer dergelijke gevallen zich voordoen, hoe meer een gemeenschap als geheel zich geviseerd voelt.” Bovendien wordt de christelijke gemeenschap in ieder geval verzwakt omdat het wordt afgescheiden van het klooster van de paters Salesianen. “Voor de christelijke gemeenschap was dit klooster steeds een spirituele bron”, zei Mgr. Shomali. Zoals het traject van de muur nu gepland is, wordt het klooster van de zusters van Don Bosco, gescheiden van het klooster van de paters Salesianen van Don Bosco. Het huis van de zusters met de daartoe bijhorende school komt aan de Palestijnse kant te liggen terwijl het klooster van de paters volgens de militaire plannen aan de Israëlische kant komt. Tot nu toe hebben de paters altijd ingestaan voor de pastorale dienstverlening aan de zusters en in de school.

De hulpbisschop is helemaal niet overtuigd door de argumenten van het gerechtshof in Tel Aviv. “Het Israëlische juridische systeem is voortreffelijk zolang het niet moet oordelen over veiligheidskwesties. In dit geval heeft het veiligheidsoogpunt de voorrang gekregen op alle andere aspecten. Hier heeft het gerechtshof geoordeeld dat de bouw van de muur nodig is om de Israëlische nederzetting die gelegen is tegenover Beit Jala te beschermen. Wij zien dat anders.” Het gerecht heeft zich in zijn beslissing laten leiden door de overweging dat de getroffen gezinnen via een speciaal hek toegang krijgen tot hun landbouwgronden. Mgr. Shomali vindt dat niet erg realistisch. “Vrije toegang kan achteraf altijd geweigerd worden en dan dreigt de facto de onteigening. En vergeten we niet: we willen geen modus vivendi maar gerechtigheid. Het is zeer onrechtvaardig

Nigeriaanse bisschoppen: Ons land wordt bedreigd door het tweekoppige monster van corruptie en onveiligheid

Fri, 03 May 2013 00:00:00 GMT

Kerk in Nood – Brussel: “Groeiende corruptie en godsdienstig geweld bedreigen het West-Afrikaanse land Nigeria”. Deze ernstige waarschuwing gaat uit van John kardinaal Onaiyekan, de aartsbisschop van Abuja, tijdens een presentatie aan het Comité voor Buitenlandse Zaken van het Europees Parlement in Brussel. Kardinaal Onaiyekan was vergezeld van Mgr. Matthew Hassan Kukah, de bisschop van Sokoto. Op uitnodiging van ‘Kerk in Nood’ stelden de twee kerkleiders de grootste uitdagingen waarmee Nigeria worstelt voor aan de beleidsmakers van de Europese Unie, zodat ze een beter zicht krijgen op de realiteiten op het terrein in een van de drie prioritaire landen van EU ten zuiden van de Sahara. De andere twee landen zijn Zuid-Afrika en Kenia.

In hun gesprekken met het Comité en parlementsleden, alsook met de uitvoerende macht van de EU (de Europese Commissie) en politieke vertegenwoordigers (de Raad met de 27 lidstaten) wezen kardinaal Onaiyekan en Mgr. Kukah op de fundamentele problemen, die ze beschreven als “het tweekoppig monster van corruptie en onveiligheid”.

Volgens de Kerkleiders is Nigeria met een bruto binnenlands product van 224 miljard dollar en als ontvanger van veel buitenlandse hulp, niet echt een arm land, maar de corruptie en het falend beleid is er de oorzaak van dat daarvan slechts weinig de bevolking bereikt. “Dat veroorzaakt een groot wantrouwen onder de bevolking, wat automatisch leidt tot een ander grote bedreiging nl. onveiligheid”, legt kardinaal Onaiyekan uit.

Waar de overhead faalt, grijpt de katholieke Kerk in en voorziet ze liefdadigheidsacties, leidt scholen, klinieken, wetswinkels en andere basisdienstverlening voor de meest verarmde regio’s. “De katholieke Kerk is bezorgd om het welzijn van alle Nigerianen, niet enkel van de gedoopten in onze kerken. We zijn met 170 miljoen Nigerianen, waarvan ruw geschat de helft christen van verschillende strekkingen is en de andere helft moslim is, ook van verschillende groepen. Katholieken vormen wel nog steeds de grootste groep gelovigen van het land en dus behouden we een grote invloed en verantwoordelijkheid”, zegt kardinaal Onaiyekan.

Mgr. Kukah van het bisdom Sokoto (in Noord-West Nigeria) waar de katholieken maar een kleine minderheid vormen, zei dat de socio-economische indicatoren van gezondheid, onderwijs en inkomen in Noord-Nigeria behoren tot de slechtste in de regio ten zuiden van de Sahara. “In onze streek is een moslimmeerderheid aan de macht. Ze stellen bij de besteding van de federale fondsen eigen prioriteiten en het beleid wat betreft onderwijs en openbare gezondheid is niet hetzelfde als dat van de UNESCO.

Rapport over de hulp aan Syrië

Thu, 02 May 2013 00:00:00 GMT

Priester Simon Faddoel, de voorzitter van Caritas Libanon, rapporteert over de situatie van de Syrische vluchtelingen aan de grens met Libanon

Ik wil de partners en de vrienden van ‘Kerk in Nood’ bedanken, niet alleen voor de hulp waarmee “de tranen worden gedroogd” van de vele Syrische vluchtelingen, maar ook voor de kans die mij geboden wordt om de stem van de vluchtelingen te laten weerkinken en om op te roepen voor een verregaande solidariteit.

Caritas Libanon het werk voor de Syrische vluchtelingen in Libanon

Van zodra de eerste vluchtelingen uit Syrië in het noorden van Libanon de grens overstaken, konden de medewerkers en vrijwilligers van Caritas dankzij hun aanwezigheid overal in het land, onmiddellijk de vluchtelingen – zonder enige discriminatie - ter hulp snellen. Geleidelijk kwamen er meer aan, eerst in de Bekavallei, later in het zuiden en tenslotte in gans Libanon. Van april 2011 tot april 2013, heeft Caritas Libanon met de hulp en steun van haar partners wereldwijd meer dan 15.000 gezinnen (75.000 personen) waaronder 37.000 kinderen en een duizendtal vrouwelijke gezinshoofden kunnen helpen. 92% van de mensen die we hielpen waren soenitische moslims, 6% christen en 2% hingen een andere godsdienst aan. De hulp bestond uit voedselpakketten, hygiënekits, dekens, matrassen, gasflessen, kookvuren, kleding, kindervoeding, plasticzeilen voor tentenkampen (2.750), medische hulp via 2 mobiele klinieken en 2 medische centra enz.

We werken verder maar onze financiële middelen drogen op en als we geen nieuwe steun ontvangen dan moeten we onze interventies inperken. De grootste partner tot nu toe was Caritas Duitsland en de Duitse regering die als bemiddelaar optrad, waarvoor we beiden zeer dankbaar zijn.

Caritas Libanon’ hulp in Syrië: Rableh, een stadje onder beleg

Eind juli 2012 werd Caritas Libanon gealarmeerd door de Kerkoverheden over het beleg van het stadje Rableh, dat enkel nog met een landbouwweg vanuit L

Angstaanjagende stilte in Aleppo (Syrië)

Tue, 30 Apr 2013 00:00:00 GMT

Door John Pontifex

De vrees voor het leven van twee Syrische aartsbisschoppen groeit nu er twee weken na hun ontvoering nog steeds geen nieuws is.

Eén van de twee prelaten, de Syrische orthodoxe aartsbisschop Mgr. Boulos Yagizi, kampt met hoge bloeddruk en diabetes, maar had geen enkele medicatie op zak bij zijn ontvoering op maandag 22 april en daarmee dreigt zijn leven in gevaar te komen, nu hij medisch niet wordt begeleid. De chauffeur, diaken Fatha' Allah Kabboud werd tijdens de ontvoering gedood. Het incident vond plaats 8 km ten westen van Aleppo, de stad waarnaar ze terugkeerden na een missie nabij de Turkse grens waar ze onderhandelden over de vrijlating van twee priesters Michael Kayyal en Maher Mahfouz, die op 9 februari ook werden ontvoerd. Sinds de ontvoering komen steeds tegenstrijdige berichten binnen zoals een valse melding waarin werd beweerd dat ze zijn vrijgelaten.

Maar in een interview met ‘Kerk in Nood’ zei de woordvoerder van de Grieks-orthodoxe Kerk van het aartsbisdom Aleppo dat er geen contact is met de ontvoerders of de bisschoppen. Dit is nooit gezien, zei hij, sinds de periode dat de ontvoeringen van christenen in de regio dramatisch is gestegen.

De woordvoerder die ons te woord stond vanuit Syrië, maar om veiligheidsredenen onbekend wil blijven zei: “We weten nog altijd niet waar de beide bisschoppen zich bevinden of wie hen ontvoerd heeft. Er worden de laatste tijd heel veel christenen ontvoerd, maar dit is echt de eerste keer dat wij geen enkel idee hebben van wat er gebeurd is of wie verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de ontvoering. Dit is zeer verontrustend omdat er ondertussen al acht dagen verlopen zijn. “ Verwijzend naar de gezondheidstoestand van aartsbisschop Ibrahim zei hij: “Het is voor hem een levensbedreigend probleem als hij zijn medicatie niet kan innemen.”

De woordvoerder van bisdom zei dat de Kerkleiders onder toenemende druk staan van de gespannen en angstige christelijke gemeenschap die tot een betoging willen oproepen om de vrijlating van de aartsbisschoppen te bespoedigen, maar hij vreest dat deze zet eerder de ontvoerders tegen zich in het harnas zou kunnen jagen.

Hij voegde eraan toe dat gebedsdiensten en waken werden gehouden waarvan er zelfs één op de Syrische Tv werd uitgezonden en zei nog: “De christenen zijn bezorgd en ze willen hun boosheid uitdrukken om wat er gebeurd is. Maar over elke stap die we zetten moet goed nagedacht worden in functie van de reactie die dat zou uitlokken bij de ontvoerders.” Hij riep tevens de internationale gemeenschap op om druk uitoefenen voor de vrijlating van de twee aartsbisschoppen. Bij hem leeft de hoop dat de hoge status van de twee prelaten een positieve

Christenen en moslims in Kosovo

Fri, 19 Apr 2013 00:00:00 GMT

Mooi voorbeeld van vreedzaam samenleven tussen godsdiensten

Bekering in Pristina
Voor Mgr. Dodë Gjergi, de apostolische administrator van Prizen in Kosovo, was de Paaswake een vreugdevolle gebeurtenis: in de Kathedraal van de Zalige Moeder Teresa in Pristina, de hoofdstad van Kosovo, heeft hij elf volwassenen gedoopt. Onder de nieuwe christenen bevindt zich Ramadan Lima, een bekende militair. Hij heeft zich gebogen over de Bijbel en de Koran. Na beiden zorgvuldig te hebben bestudeerd is hij tot de slotsom gekomen dat het christendom zijn godsdienst was.

Een zuster en Ramadan (Dani) Lima

In veel landen loop je een groot risico wanneer men zich wil bekeren van de islam tot het christendom, maar niet zo in Kosovo, waar 9 op de 10 mensen moslim zijn. De Paaswake werd rechtstreeks uitgezonden op de staatszender RTK. Alle inwoners konden zien hoe Ramadan Lima een christelijke naam aannam en nu Dani Lima heet. Mgr. Dodë Gjergi, die goede contacten onderhoudt met de Servisch-orthodoxe Kerk en de moslims zei aan ‘Kerk in Nood’ dat de kathedraal niet hoeft beschermd te worden: “Een bewaker is niet nodig – we leven vreedzaam samen.” Mgr. Dodë Gjergi voegt eraan toe: “De katholieke Kerk is hier thuis Kosovo, ook al is slechts 2,5 procent van de bevolking katholiek.” Zeven procent is Servisch-orthodox, de meeste van hen zijn Serviërs die in ook nu nog in Kosovo wonen.

Don Marjan
Als gevolg van het eeuwenlange Ottomaanse bestuur bekeerden vele christenen zich tot de islam. Toch zijn de wortels van de islam niet zo sterk. De laatste jaren hebben vele dorpen wel een moskee gebouwd, maar ze geven de indruk er niet thuis te horen, zegt de katholieke priester Don Marjan Uka: “De moskeeën zijn allemaal betaald met geld uit het buitenland, maar trekken maar heel weinig gelovigen om te bidden.” Hij legt uit dat het niet betekent dat mensen niet in God geloven, integendeel velen worden gedoopt.

In Llapushnik bijvoorbeeld, ongeveer 30 km buiten Pristina, draagt Don Marjan de Mis op in de woning van het gezin Sopi. Hier is geen katholieke kerk. Een van de zonen, Alban, studeert economie aan de universiteit in Pristina. Enkele jaren geleden werd hij samen met zijn broer gedoopt. Zijn ouders zullen gedoopt worden in de maand mei in het bedevaartsoord van de Maagd Maria in Letnica. Alban vertelt: “Mijn voorouders waren eigenlijk katholiek. Voor mij voelt het aan als een terugkeer naar mijn wortels en het geloof van mijn voorouders.” Hi

Zware beschuldigingen na onlusten in Caïro: “Politie beschermde aanvallers”

Wed, 17 Apr 2013 00:00:00 GMT

ACN, Königstein – Na de aanval tegen een christelijke uitvaartdienst in de Sint-Marcuskathedraal van Caïro in Egypte hebben vertegenwoordigers van de katholieke Kerk in Egypte zware beschuldigingen geuit tegen de autoriteiten. Pater Rafik Greiche, de woordvoerder van de Egyptische katholieke bisschoppenconferentie, zei aan ‘Kerk in Nood’: “Tijdens de ernstige interreligieuze onrusten in Khusus op 6 april ll. verloren vier christenen het leven en toen al dreigden islamitische fundamentalisten ermee om de kerk in Khusus aan te vallen indien daar de uitvaartplechtigheid zou plaatsvinden. Daarom werd de plechtigheid verplaatst naar de kathedraal in Caïro. De politie moet van deze omstandigheden op de hoogte geweest zijn. Waarom stonden ze niet opgesteld voor de kathedraal? Ze arriveerden slechts twee uur later om de aanvallers te beschermen."

Wat heeft de president gedaan?

Op 7 april 2013 werden nabij de zetel van de koptisch-orthodoxe patriarch, koptische christenen belaagd die de begrafenis wilden bijwonen van hun broeders die de dag voordien in Khusus stierven. Onbekenden vielen de rouwende menigte aan met stenen en Molotovcocktails. Twee mensen overleden en meer dan 90 personen werden gewond. In een gesprek met ‘Kerk in Nood’ veroordeelde de koptisch-katholieke bisschop van Assioet, Kyrillos Samaan, de aanslag: “Niemand had zich kunnen inbeelden dat iemand het zou aandurven om dat symbool voor alle Egyptenaren, de Sint-Marcuskathedraal, aan te vallen. Het is een grote schok. Maar we zullen wellicht nooit de motieven voor de aanvallen kennen.”

Een paar uur na de aanvallen betuigde president Muhammad Morsi, zelf een Moslimbroeder, in een telefoongesprek met de koptisch-orthodoxe patriarch, Twawdros II, zijn solidariteit. Pater Greiche (links) zei daarover: “Maar wat heeft de president gedaan om de christenen te beschermen?” Volgens pater Greiche staken hen vooral de solidariteit en de sympathie van de gematigde moslims het hart onder de riem: “Al onze moslimvrienden zeiden ons dat de gebeurtenissen hen beschaamd maakten. Onlangs bezocht ik de Azharuniversiteit, het belangrijkste soennitische onderzoeksinstituut. Enkele sjeiks, waar we goede contacten mee onderhouden, verzekerden ons dat de aanvallen niet in overeenstemming te brengen zijn met de Islam.” Pater Greiche ging verder als volgt: “We staan voortdurend in contact met de protestantse en orthodoxe Kerk. We ervaren vee

Het Syrisch slagveld

Wed, 17 Apr 2013 00:00:00 GMT

Patriarch van Damascus doet dringende oproep voor vrede

Door John Pontifex

Het hoofd van de oude Kerk in het Midden-Oosten beschreef hoe “geheel Syrië een slagveld geworden is” en riep de wereldleiders op om tussen te komen opdat de gevechten zouden ophouden.

Kerk in Nood, Sutton (U.K) – In een verklaring zegt de melkitische Grieks-katholieke patriarch Gregorios III Laham, dat het lijden in het land “alle grenzen overschreden heeft” en dat het conflict “duizenden en duizenden mensen heeft neer gemaaid”, zowel militairen als burgers.

De patriarch – met zetel in Damascus – schat dat sinds het conflict twee jaar geleden uitbrak -meer dan 400.000 Syrische christenen (foto links) en dat is waarschijnlijk meer dan 25 procent van het totaal aantal, gevlucht zijn intern of naar buitenland. In zijn verklaring van maandag 15 april aan Kerk in Nood, bevestigt patriarch Gregorios dat sinds begin 2011 meer dan 1.000 christenen zijn omgekomen, “volledige dorpen gezuiverd zijn van hun christelijke inwoners” en dat meer dan 40 kerken en andere christelijke gebouwen zoals scholen, weeshuizen en verzorgingsinstellingen beschadigd of vernietigd zijn. De belangrijkste problemen in het land zijn de chaos, de onveiligheid en de toename van “fundamentalistische moslims”.

Geweld bedreigt moslims én christenen

De patriarch verklaarde tevens dat de bedreiging van het christendom veel bredere implicaties heeft voor de toekomst van de godsdienst in de regio omdat het land tientallen jaren lang een veilige thuishaven was voor gelovigen uit Libanon, Irak en elders. Hij stelde tevens dat het conflict zelfs voor de moslims een bedreiging vormt omdat het de verschillende islamitische tradities tegen elkaar opzet. Patriarch Gregorios gelooft dat ondanks het toenemende geweld vrede toch nog mogelijk blijft en in zijn verklaring roept hij de leiders van de Arabische landen, Europa, Noord- en Zuid-Amerika, de wereldorganisaties en de Nobelprijswinnaars op om actie te ondernemen. Hij zegt: “We zijn ervan overtuigd, ondanks onze ellende, dat alle Syriërs – de regering, de politieke partijen, de soennieten en sjiieten, de alevieten, christenen en Druzen – in staat zijn om zich in een dialoog te engageren…”

Op de uitspraak “er schiet geen enkele veilige plek meer over in Syrië”, voegt hij het volgende er nog aan toe: “Geheel Syrië is een slagveld geworden… Alle aspecten van democratie, mensenrechten, vrijheid, secularisme en burgerschap zijn in de mist verdwenen en niemand schijnt e

Brief uit het Grootseminarie van Haïti

Fri, 05 Apr 2013 00:00:00 GMT

Het is een moeilijke periode geweest het grootseminarie ‘Notre-Dame’ na de aardbeving van 12 januari 2010. Er is inderdaad hier en daar hulp gekomen om de meest dringende noden van onze seminaristen te lenigen, maar er ligt nog veel werk op de plank. Naast de vele moeilijkheden, worden de seminaristen ook gezegend met goede dingen in het leven.

Moeilijkheden

De grootste moeilijkheid waarmee we kampen in ons nieuwe onderkomen is de plek zelf. Onmiddellijk na de aardbeving wisten we niet eens waar we het seminarie tijdelijk moesten onderbrengen. Uiteindelijk na lang nadenken, overwegen en bidden opteerde het bestuur van het seminarie om te verhuizen naar Lilavois in afwachting van de definitieve wederopbouw. In het begin kampeerde iedereen in tenten met alles wat daarbij hoorde: een enorme hitte overdag, het verschijnen van sloppenwijken, overbevolking, gebrek aan privacy enz. Nu we op het platteland huizen is het ook niet meer mogelijk om veel rond te reizen in het regenseizoen omwille van de modder en de plassen in het wegdek. Bovendien stikt het hier van de muggen. Na een paar maanden kregen we van de apostolische nuntius in Haïti stevigere meer bewoonbare tenten. Pas afgelopen januari konden onze 158 seminaristen verhuizen naar uit golfplaten opgetrokken metalen hutten, waardoor we konden ontsnappen aan de ondraaglijke hitte van de tenten. Anderzijds was het bijna onmogelijk om een persoonlijk leven op te bouwen met ruimte voor individuele meditatie, gebed en stilte omdat de seminaristen met z’n vijven een hut delen. De situatie is beter dan voorheen maar het is geen geschikte studieomgeving. De definitieve oplossing ligt in een volledige heropbouw van het seminarie op de door de bisschoppen uitgekozen plek, voor onze op studie gerichte leefgemeenschap. De vraag is alleen hoelang we zullen moeten wachten op de heropbouw, gezien de beperkte middelen van Haïtiaanse Kerk.

Maar we willen ook benadrukken dat dankzij de grote motivatie, de moed en het vertrouwen van de kandidaten het verblijf in ‘de woestijn’ voor het grootseminarie is omgevormd in een tijd van grote genade.

Zegeningen ervaren door de seminaristen

De Kerk van Haïti kent steeds meer roepingen. Het aantal seminaristen stijgt nog elk jaar. We danken de Heer voor deze grote gave die Hij ons blijft schenken en waardoor we onze Kerk kunnen opbouwen.

De seminaristen staan open voor opleiding en vorming en willen instappen in alle dimensies van onderwijs. Daar zijn motivatie en rolmodellen voor nodig. Uit persoonlijke gesprekken met hen hoor ik het volgende: “We leven hier in zware omstandigheden en

Bejaarde zusters in Tanzania kunnen rusthuis niet betalen

Fri, 05 Apr 2013 00:00:00 GMT

Kerk in Nood zoekt mensen die willen helpen

Vroeger hebben ze anderen geholpen: 17 oude, zieke of gehandicapte zusters van de Orde  van de “Zusters van het Onbevlekt Hart van Afrika“. Nu hebben ze zelf hulp nodig. Enkelen zijn verlamd of bedlegerig en zijn volledig aangewezen op verpleging. Wie daar nog toe in staat is, verkondigt nog steeds en voor zover mogelijk, de blijde boodschap van Jezus Christus. De andere zusters die het bed niet meer uit kunnen komen, offeren hun lijden op voor de mensen die zij vroeger met raad en daad en praktische naastenliefde terzijde stonden.

Zusters helpen vooral lijdende mensen

Want de Zusters van het “Onbevlekt Hart van Afrika”, een orde die al 60 jaar geleden in Tanzania werd gesticht, helpen vooral de mensen die het meeste lijden. Zij bekommeren zich om gehandicapte kinderen, die door hun familie hoogstens worden geduld en vaak worden verwaarloosd en voor de buren worden verborgen. Want een handicap geldt in Tanzania als een straf voor een slechte daad en als vloek, en daarom wordt het als een schande voor de familie gezien. De zusters bieden ook onderdak aan jonge meisjes die door hun familie tot een huwelijk worden gedwongen of zoals nog vaak gebeurt, tot de traditionele zogenaamde “vrouwelijke besnijdenis”, een brute verminking van de genitaliën met zware gevolgen. De zusters spreken dan met de ouders. Soms slagen zij erin hen tot andere gedachten te brengen, maar zo niet dan blijven de meisjes onder de hoede van de zusters. Bovendien zorgen de

Zusters van het “Onbevlekte Hart van Afrika” ook voor aidsslachtoffers en drugsverslaafden. De zusters leven nauw samen met de bevolking en leven van heel nabij mee met de zorgen en de nood van de mensen. De mensen vertrouwen de zusters ook, want ze weten: als wij een probleem hebben vinden we bij hen een luisterend oor en een helpende hand.

Geen geld voor brillen en looprekken

De zusters van “het eerste uur’ hebben hun werk overgedragen aan jongere zusters en hebben nu zelf liefdevolle zorg nodig. In Musoma, in het Noorden van het land worden zij verpleegd. Met de hulp van Kerk in Nood kon een kleine veestapel worden aangeschaft en een groentetuin worden aangelegd, zodat de oude en zieke zusters wat melk, zo nu en dan een ei, een beetje vlees en groenten te eten kunnen krijgen. Er is echter niet voldoende opbrengst om ervoor te zorgen dat de zusters er ook nog wat van op de markt kunnen verkopen. Daarom kunnen ze de medische verzorging van de oude en zieke zusters niet uit eigen middelen bekostigen. Zij hebben medicijnen nodig, looprekken, brillen, enkelen moeten worden geopereerd. Omdat het hier gaat om een inheemse gemeenschap, hebben zij geen moederhuis in het buitenland, dat hen zou kunnen onders

Centraal-Afrikaanse Republiek: “De verrezen Heer overwint, maar hij toont de apostelen altijd zijn wonden”

Wed, 03 Apr 2013 00:00:00 GMT

Plunderingen

Mgr. Juan José Aguirre, priester van de Comboni Missionarissen van het Hart van Jezus en bisschop van Bangassou in het oosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek, verhaalt in een gesprek met ‘Kerk in Nood’ over de treurige gebeurtenissen na de staatsgreep op 24 maart en over de aankomst van de rebellen in zijn bisdom. “De plunderingen gaan maar door, dag en nacht, wanneer het hen uitkomt. De mensen zijn ontzet, maar ze vluchten niet en proberen hun schamele bezittingen te verdedigen. Op elk ogenblik kunnen rebellen of als rebellen vermomde plunderaars een huis binnendringen om met een machinegeweer in de hand alles leeg te roven”, schrijft de bisschop.

De lijst van de gestolen goederen, vooral voertuigen, bij de congregaties en kerkinstellingen, is ellenlang. “De Spiritijnen zijn naar een ander huis gegaan of hebben hun toevlucht gezocht bij vrienden omdat ze twee nachten na elkaar met bijlen en machetes zijn gewekt. Bij enkele zustercongregaties hebben ze zelfs geprobeerd om zusters te ontvoeren. De plunderingen vinden overal plaats.” Zo beschrijft deze Combonimissionaris de sinds maanden heersende toestand in de Centraal-Afrikaanse Republiek, die aanzienlijk verscherpte toen op 11 maart de “Séléka” het bisdom Bangassou binnenrukten.

Mgr. Aguirre vervolgt: „De Séléka komen meestal uit Tsjaad of Soedan of het gaat om jonge mannen, die nog maar pas gerekruteerd werden om de troepen te versterken. Ze zijn amper geïnteresseerd in ons land, hen gaat het vooral om de buit.” In hun lokale taal betekent Séléka ‘alliantie’. Het is een coalitie van ongeveer 5 à 6 islamitische rebellengroepen. Op 24 maart, tijdens de vieringen van Palmzondag, grepen ze de macht en hebben in de hoofdstad president Bozize afgezet. Mgr. Aguirre was toevallig ter plaatse toen het gebeurde en vertelt zijn belevenissen: “Toen wij de Palmzondagmis opdroegen, hoorden we om 7 uur 55 hevig vuur van machinegeweren. Het hield ongeveer drie uur aan. Omdat we verbleven naast het presidentieel paleis, kwamen we midden in de gevechten terecht. Een groepje Séléka – een deel van de uit Tsjaad afkomstige strijders en enkele Janjaweed (foto) uit Soedan – drongen zwaarbewapend de kathedraal van Bangui binnen op het

Pasen valt in Jeruzalem pas op 5 mei

Tue, 26 Mar 2013 00:00:00 GMT

Eerste gezamenlijk paasfeest met de orthodoxe christenen en twee Palmzondagen

Door Oliver Maksan

“Paus Franciscus, we houden van U”

Met deze spandoeken juichten de jongeren van het Heilig Land de nieuwe Paus toe op Palmzondag. “We zijn zeer verheugd met zijn verkiezing en we hopen dat hij ons snel zal komen bezoeken. Ahlan wa sahlan, een hartverwarmend welkom!”, zei de 19-jarige Elias Abed van Beit Hanina in het noorden van Jeruzalem. Hij was één van de leiders van verschillende scoutsgroepen die deelnamen aan de grote Palmprocessie in Jeruzalem die doorging onder een stralende zon. Met hun doedelzakken en tromgeroffel was het moeilijk om hen niet te horen. Op Palmzondag zijn de christenen in Jeruzalem nadrukkelijk aanwezig. De politie beschermt hen trouwens en zet de straten af. Maar in de rest van het jaar liggen de zaken anders. De christenen vormen slechts een kleine kudde in Jeruzalem. Ze zijn nauwelijks zichtbaar in het openbare leven. Vandaag wonen er nog 15.000 christenen in een stad die 800.000 inwoners telt. In 1946 – voordat de stad werd opgedeeld na de Israëlische onafhankelijkheidsoorlog waren er dat nog meer dan 30.000. Daarom is het zo belangrijk om aan de plaatselijke christenen, joden en moslims te tonen dat ze er nog steeds zijn.

Deze jonge man en zijn scouts konden zonder problemen op de Olijfberg komen. Ze wonen aan de Israëlische kant van de muur die nu al een paar jaar Israël scheidt van de bezette gebieden. Voor de christenen die aan de andere kant wonen ligt dat veel moeilijker. “Onze parochies liggen zo dicht bij Jeruzalem. En toch is het ieder jaar onzeker of Israël de Palestijnse christenen zal toelaten om deel te nemen aan de processie. Dat doet pijn. Maar onze gelovigen zijn altijd gelukkig om naar hier te komen. Het doet hen goed om eens vanachter die muur vandaan te komen”, zegt de Arabische zuster Georgette uit Bethlehem.

Pasen op 5 mei

Voor de allereerste keer vieren de katholieken in het Heilig Land Pasen volgens de orthodoxe kalender, dat wil zeggen op 5 mei. De bisschop nam die beslissing op vraag van vele gelovigen. Vele koppels leven in gemengde gezinnen van katholieken en orthodoxen en het verschil in paasdatum legt een grote last op de gezinnen. Zelfs al moeten de Arabische christenen een beetje langer op Pasen wachten, ze wilden deze kans aangrijpen om samen met duizenden

“Martelaar worden in de Goede Week is een grote genade”

Tue, 02 Apr 2013 00:00:00 GMT

Maronitische aartsbisschop van Damascus over de dood van een seminarist (Syrië)

Een grote genade

De dood van een 35 jaar oude maronitische seminarist, die in de Goede Week door een granaat dodelijk werd getroffen in Damascus, veroorzaakte een schokgolf in het maronitische aartsbisdom van Damascus. Aartsbisschop Samir Nasser zei aan Kerk in Nood afgelopen woensdag: “De tragische dood van Benjamin Camil, die zich op het permanente diaconaat voorbereidde, toont aan dat niemand nog veilig is, niet de strijders, noch de burgers. De dood van een onschuldige verbindt hem met de dood van de Heer op het kruis. Martelaar worden in de Goede Week bekroont Camil met een grote genade.”

Goede Week

Tot nu zijn de gelovigen altijd naar de kerk gekomen om de mis bij te wonen, zegt de aartsbisschop. “Maar de dood van Benjamin Camil werpt grote vragen op over de veiligheid om zich naar buiten te begeven voor onze gelovigen. Tot nu toe werd onze wijk door het conflict gespaard. Maar nu worden steeds meer granaten afgevuurd. Gezien het toenemende geweld dat overal uitbarst, moet het ergste nog komen.” De deelname aan de diensten voor de Goede Week is gehalveerd en zegt iets over de intensiteit van de gevechten, zegt hij. “Maar het leven gaat door, zelfs als verkeren we in groot gevaar”, voegt de aartsbisschop er nog aan toe.

Minder dopen en meer vluchtelingen

De aartsbisschop zegt dat hij niet beschikt over betrouwbare cijfers wat betreft het aantal christenen dat het land heeft verlaten. “Maar we hebben wel vastgesteld dat het aantal gelovigen dat ter communie gaat met zestig percent is gedaald sinds het begin van de gevechten. Twee van de vier maronitische parochies in Damascus zijn gesloten. In één parochie waren er in 2011 nog dertig dopen; in 2012 waren er dat nog drie.” Ondertussen wordt het aartsbisdom met vluchtelingen overspoeld en dat gaat de mogelijkheden van het aartsbisdom volgens de aartsbisschop te boven. “De ellende is groot”, zegt Mgr. Nassar.

Oliver Maksan

Kerk in Nood heeft de opleiding van 75 nieuwe catechisten gefinancierd met 60.000 euro.

Dit afgeronde project is een voorbeeld van het werk dat Kerk in Nood doet. Als u een soortgelijk project wilt steunen, kunt u een donatie doen met de vermelding van de volgende mededeling 113-07-49.

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB

Twee Braziliaanse bisschoppen te gast bij Kerk in Nood

Mon, 25 Mar 2013 00:00:00 GMT

Van woensdag 22 mei tot maandag 27 mei 2013 zijn twee uit België afkomstige Braziliaanse bisschoppen te gast bij Kerk in Nood. Mgr. André De Witte, uit Scheldewindeke (bisdom Gent), is bisschop van Ruy Barbosa, een bisdom in het noordoosten van Brazilië. De Vlaamse jongeren die naar de Wereldjongerendagen 2013 in Rio De Janeiro trekken, zijn tijdens het voorprogramma bij hem te gast.

Mgr. Philip Dickmans (foto onder) groeide op in Halen (bisdom Hasselt) en trok in 1996 als missionaris naar BraziIië om er te gaan werken bij de Xerente-indianen van Palmas. In 2008 benoemde Paus Benedictus XVI hem tot bisschop van Miracema do Tocantins. Voor zijn werk bij de indianen ontving de bisschop steun van Kerk in Nood.

De Waalse Duitstalige bisschop Mgr. Eugène Rixen uit Kelmis (La Calamine), die zich in centraal Brazilië inzet voor de armen en de landloze boeren, kan jammer genoeg niet aanwezig zijn op deze ontmoetingsdagen.

De bisschoppen ondersteunen mee de campagne voor de projecten van Kerk in Nood in Brazilië. Kerk in Nood helpt er onder andere ontwenningscentra voor drugverslaafden de ‘Fazendas da Esperança’ (foto links onder), steunt priesters die werken in de sloppenwijken van de grootsteden (foto rechts onder), kocht een boot (links onder)voor een missionaris in het Amazonewoud en helpt zusters die werken bij inheemse stammen (rechts onder).

Kerk in Nood geeft ook de organisaties waarmee Vlaamse en Waalse jongeren naar de WJD trekken een financieel duwtje in de rug.
De beide bisschoppen zullen de Eucharistie opdragen in hun thuisbisdom, resp. in Scheldewindeke en in Halen, jongeren ontmoeten die deze zomer naar Brazili&e

Patriarch van Jeruzalem: "Ik heb Paus Franciscus uitgenodigd naar het Heilig Land"

Fri, 22 Mar 2013 00:00:00 GMT

Paus van de armen

De Latijnse Patriarch van Jeruzalem, Fouad Twal, heeft Paus Franciscus naar het Heilig Land uitgenodigd. Dat maakte de Patriarch aan ‘Kerk in Nood’ in Jeruzalem bekend. Daarop vertelde hij nog hoe hij de nieuwe Paus had leren kennen: “Ik ontmoette de Paus twee jaar geleden toen hij nog kardinaal en aartsbisschop van Buenos Aires was, ter gelegenheid van mijn bezoek aan de Palestijnse diaspora in Argentinië. Kardinaal Bergoglio, zoals hij toen genoemd werd, kende de situatie van de Palestijnen in Argentinië en in de andere Latijns-Amerikaanse landen heel goed. Ik hield destijds in zijn aanwezigheid een toespraak waarin ik opriep voor vrede in het Midden-Oosten en voor wederzijds respect en verdraagzaamheid tussen de verschillende volkeren daar. Kardinaal Bergoglio was het daar volkomen mee eens. Maar daarvan afgezien, zal hij, daar ben ik zeker van, het Heilig Land graag zien, zoals alle Pausen voor hem en zal hij bezorgd over ons zijn.” Twal zei nog dat deze hoop gerechtvaardigd is in het licht van de Heilige Vaders reputatie als Paus van de armen: “Hier in het Midden-Oosten, en in het bijzonder in Syrië, leven veel mensen in armoede en lijden erg.”

Vredesproces

Bovendien hebben zowel de Israëlische president, Simon Peres (links), en de president van de Autonome Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas (rechts) de Heilige Vader naar het Heilig Land uitgenodigd en gezegd dat de nieuwe Paus een welgekomen gast was. Hij kan ertoe bijdragen om vrede te brengen in deze woelige streek. Abbas nodigde de Paus uit om de geboorteplaats van Christus in Bethlehem te bezoeken. In zijn brief met gelukwensen bij de verkiezing tot Paus drukte hij de wens uit dat Paus Franciscus zich persoonlijk voor het vredesproces in het Heilig Land zou inzetten.

Historische ontmoeting

Ondertussen rapporteren de media dat Paus Franciscus de intentie heeft om Jeruzalem het volgend jaar te bezoeken samen met de Oecumenische Patriarch Bartholomeus I. De Paus accepteerde het voorstel van de Patriarch die naar Rome was gereisd voor zijn inauguratie. De Kerkleiders herinnerden zich de historische ontmoeting tussen Paus Paulus VI en Oecumenische Patriarch Athenagoras in de Heilige Stad 50 jaar geleden. Het Vaticaan heeft deze informatie echter nog niet bevestigd.

Oliver Maksan, Jeruzalem.

Aartsbisschop roept politici na recente aanslagen in Bagdad op om samen te werken

Thu, 21 Mar 2013 00:00:00 GMT

Armen betalen de prijs

Na een serie van gecoördineerde aanslagen in het centrum van Bagdad heeft de aartsbisschop van Erbil, Mgr. Bashar Matti Warda, de politici opgeroepen om nauwer samen te werken. “Met twee geplande provinciale verkiezingen in het vooruitzicht, zijn de politieke spanningen de laatste maanden weer opgelopen. Eens te meer zijn het de armen die de prijs moeten betalen. In de meest recente aanslagen zouden zeker 200 mensen gedood of gewond zijn”, benadrukte de aartsbisschop, die momenteel in Bagdad is, tegenover ‘Kerk in Nood’. Eén van de gewonde slachtoffers was een chauffeur van een schoolbus, een christen. God zij dank, had hij net de kinderen aan de schoolpoort afgezet, toen hij aan de plek van de aanslag voorbijreed.

Verantwoordelijkheid opnemen

De nieuwe golf van aanslagen veroorzaakt opnieuw grote ongerustheid onder de christenen, zegde de aartsbisschop: “De instabiliteit toont aan dat de dingen nog lang niet zijn zoals het zou moeten. Afgelopen week hadden we de indruk dat min of meer veilig waren. Maar wat nu gebeurde, is schokkend. De politici moeten meer werk maken van de nationale veiligheid.” De laatste golf van aanslagen, is volgens de aartsbisschop, niet religieus gemotiveerd, hoewel er groepen bestaan die de verschillende godsdienstige gemeenschappen tegen elkaar willen uitspelen. Kijkend naar de toekomst zei aartsbisschop Warda: “Hopelijk zal het nieuwe geweld de beleidsmensen ertoe aanzetten om hun verantwoordelijkheid op te nemen. We staan op de drempel van de Goede Week en we roepen de christenen op om te bidden en te delen met de getroffenen, gewone mensen, die alles verloren hebben.”

Reinhard Backes

Concerten en kathedraal in Tunis

Fri, 15 Mar 2013 00:00:00 GMT

Christenen getuigen in het moslimland Tunesië

Door Oliver Maksan

De katholieke kathedraal Sint-Vincentius à Paulo in het centrum van Tunis is een prachtig gebouw uit de Franse koloniale tijd. Het verkeer op de drukke stadsweg stuift voorbij, terwijl een drommende mensenmassa van de bruisende Tunesische hoofdstad zich een weg baant om de deuren van de kerk binnen te gaan. Dat is merkwaardig, want tot aan de val van dictator Ben Ali, twee jaar geleden, was het moslims – en zij vormen 99% van de bevolking – om een kerk te betreden. Hoewel de ideologie van het bewind officieel wereldlijk was, wilde de nu afgezette leider, zich niet blootstellen aan kritiek van de islamitische fundamentalisten. Maar na de revolutie is er één en ander veranderd.

Moslims zijn nieuwsgierig

“Onze onthaalploeg bestaat uit twee Egyptische zusters; ze beantwoorden de talrijke vragen van de honderden islamitische bezoekers, die onze kerk dagelijks bezoeken”, zegt pater Sergio, de pastoor van de kathedraal. Het is een Argentijn, die behoort tot het Instituut van het Mensgeworden Woord, dat gesticht is in Argentinië, en vandaag priesters, zusters en monniken heeft in de gehele wereld. “Het is een soort nieuwsgierigheid die velen de kerk binnen lokt. Zij hebben een grote eerbied voor Jezus en Maria (foto's hieronder), want beiden komen ook in de Koran voor.” Zijn medepastoor, pater Silvio, die tot dezelfde congregatie behoort, bevestigt: “Er is nu een grotere belangstelling voor de geschiedenis van Tunesië in de periode voor de invoering van de Islam. In de schoolboeken ontbreekt deze periode, van voor de 7^de eeuw, volledig. Toch vormde Tunesië in die tijd het hart van het Latijnse christendom met Cyprianus, Felicitas, Perpetua en Augustinus. Velen komen naar de orgelrecitals met o.a. muziek van Bach, die we hier organiseren.”

Zoekende mensen

Maar het gaat niet alleen om een culturele of historische belangstelling. Dikwijls worden ze ook gedreven door een spirituele nood. Pater Sergio vertelt: “Onze zusters vertellen ons dat moslim vragen om bij hen te biechten omdat hun geweten knaagt. De zusters mo

“Paus Franciscus: een geschenk van de Goddelijke voorzienigheid en een vrucht van het gebed van de gehele Kerk”

Thu, 14 Mar 2013 00:00:00 GMT

Johannes Freiherr Heereman von Zuydtwyck, de Uitvoerende President van ‘Kerk in Nood’, juicht de verkiezing van de Heilige Vader toe.

Na dagen van gebed en afwachten, waarbij niet alleen de stemgerechtigde kardinalen, maar ook de gehele Kerk zich verenigd hadden in de Geest voor de pauskeuze, heeft God ons gezegend met een vooruitblik op de vreugde van Pasen: “Habemus papam”. We danken de Goddelijke voorzienigheid voor de nieuwe geestelijke leider van de Kerk, onze Heilige Vader Franciscus. We vragen dat hij Gods kracht en licht moge krijgen en vertrouwen zijn pontificaat toe aan de voorspraak van Maria en de voorbeden de gehele Kerk.

Net zoals de kardinalen deden kort na de verkiezing, zo beloven ook wij Paus Franciscus onze trouw en gehoorzaamheid, die een gehoorzaamheid is aan God en de Waarheid die door Hem is geopenbaard.

Als een internationale katholieke en pastorale liefdadigheidsorganisatieonder pauselijk recht, zal ‘Kerk in Nood’ de Heilige Vader steunen in zijn taak om de gemeenschap van geloof en liefde te versterken.

Christus beval Petrus: “Zorg dan voor mijn kudde”. Het wordt voorafgegaan door de vraag van de Heer: “Simon, zoon van Johannes, heb je Me lief, meer dan de anderen hier?”. We willen ook een antwoord geven op die roeping; het antwoord dat was: “Ja, Heer, U weet dat ik van U houd” en we doen het door ons gebed, door de verkondiging van het Evangelie en door het helpen van de lijdende en vervolgde broeders en zusters wereldwijd.

Kon de regering christenen in Pakistan beschermen tegen geweld?

Wed, 13 Mar 2013 00:00:00 GMT

Pakistaanse bisschop beschuldigt autoriteiten van nalatigheid na aanval tegen christelijke wijk

180 huizen en 2 kerken platgebrand

Sutton – Surrey (U.K.) Aid to the Church in Need – De overheid in Pakistan wordt ervan beschuldigd dat ze een weerloze christelijke wijk niet beschermd hebben. De inwoners zijn op de vlucht geslagen en moesten machteloos toezien hoe hun huizen in brand werden gestoken. Mgr. Sebastian Shaw van Lahore beschuldigt de provinciale regering van Punjab van een gebrek aan daadkracht nadat een twist tussen twee mannen uit de hand liep. Het voorval escaleerde en een menigte van 3000 personen trok de christelijke wijk Joseph Colony van Lahore binnen en stak er 180 huizen en twee kerken in brand. Als bij wonder vielen er geen doden.

Leger mee verantwoordelijk?

Mgr. Lahore, de apostolische administrator van het aartsbisdom Lahore beklemtoonde zaterdag 9 maart bij zijn bezoek aan de getroffen wijk dat de “goed georganiseerde” aanval door voldoende beschermingsmaatregelen van de politie zeker verhinderd had kunnen worden. In een interview met een Engelse journalist van ‘Kerk in Nood’ verklaarde de bisschop: “De regering treft schuld en draagt hierin een grote verantwoordelijkheid. Ze wist al twee dagen vooraf dat zoiets zou kunnen gebeuren.” De bisschop zei ook dat de menigte over “chemische stoffen beschikte die normaal alleen in het bezit zijn van leger en autoriteiten”. Verder zei hij: “De mensen zijn woedend en verdrietig. Ze zijn treurig omdat ze met de andere gemeenschappen zo lang samengeleefd hebben. Ze vragen zich af: waarom hebben ze ons dit aangedaan?”

Christen beschuldigd van godslastering

Mgr. Shaw: “De toestand ziet er niet goed uit. Het valt me zwaar om de mensen in deze situatie recht in de ogen te kijken.” Dan richt de bisschop zich tot de internationale gemeenschap en roept ze op om zich dringend in te zetten voor een verandering van de omstreden blasfemiewet in Pakistan. Het geweld in de christelijke wijk kwam er na een onenigheid tussen Shafiq Ahmed, een moslim, en de vuilnisman Sawan Masih, een jonge christen, die er door de moslim van werd beschuldigd dat hij de profeet Mohammed zou beledigd hebben. Op deze inbreuk staat volgens art. 295 c van de Pakistaanse strafwet de doodstraf.

Hoewel de beschuldigde deze aantijgingen ontkende, viel een groeiende menigte de huizen van 150 christelijke gezinnen en aa

Uit Zolder afkomstige bisschop werkt in rebellengebied

Mon, 11 Mar 2013 00:00:00 GMT

Belgische bisschop uit Centraal-Afrika te gast in Heverlee

Afgelopen vrijdag kregen we onverwacht een telefoontje van Mgr. Albert Vanbuel met de vraag of hij even mocht langskomen bij ‘Kerk in Nood België’ in de Abdij van Park te Heverlee – Leuven. Eind januari ontving ‘Kerk in Nood’ nog een noodkreet van de bisschop omdat het bisschopshuis van Kaga Bandoro in de Centraal-Afrikaanse Republiek werd overspoeld door mensen die bescherming zochten tegen de rondtrekkende rebellen. ‘Kerk in Nood’ maakte onmiddellijk € 40.000 vrij voor de opvang van de vluchtelingen. De uit Zolder in Limburg afkomstige Salesiaan maakte van zijn bezoek aan Leuven gebruik om kennis te maken met de Belgische medewerkers van onze katholieke hulporganisatie en om hen te bedanken voor de ontvangen steun.

Vluchtelingen in de Centraal-Afrikaanse Republiek (c) Kerk in Nood

Vredesakkoord wordt niet (nog) niet uitgevoerd

We maakten van de gelegenheid gebruik om te vragen hoe het nu – een maand na zijn oproep – gesteld is met de situatie in zijn land. Jammer genoeg moest de bisschop ons vertellen dat “de toestand nagenoeg onveranderd is”. De rebellen, die zich Seleka (Alliantie tegen de president Bozize) noemen, sloten wel een akkoord met de regering, maar de uitvoering bleef dode letter.

Tandartsenpraktijk en apotheek vernietigd

De bisschop werkt met 20 priesters en 6 diakens. Hij heeft ook 14 seminaristen die zich voorbereiden om zich in te zetten in de jonge Kerk. Verder zijn er nog 19 zusters afkomstig uit Rwanda en Senegal actief in de pastoraal. Helaas zijn de middelen schaars en zijn er maar weinig organisaties waarbij de bisschop uit Centraal-Afrika kan aankloppen. “De parochies die beschadigd zijn door de schermutselingen moeten weer opgebouwd worden. In twee parochies is de auto verdwenen. In vier andere is de moto gestolen door de rebellen. Daardoor kunnen de mensen niet meer bezocht worden. Het huis van onze Rwandese zusters in het Mariabedevaartsoord is helemaal leeggehaald. De splinternieuwe tandartsenpraktijk en de apotheek zijn leeggeroofd.” Omdat de wettelijke overheid onbestaande is of is weggevlucht, blijft de Kerk als enige over om de mensen te bemoedigen. Maar zonder middelen is dat een moeilijke zaak. Ieder jaar vraagt Mgr. Vanbeul steun aan ‘Kerk in Nood’ voor zijn seminaristen en misintenties voor zijn priesters.

We hebben nood aan bewuste christenen

De bisschop roept de christenen bij ons op om vooral bewust en overtuigd christen te zijn. De mensen uit Afrika

Venezuela: hoop op een nieuwe vredevolle start na de dood van president Chávez

Sun, 10 Mar 2013 00:00:00 GMT

Königstein/Taunus – Ondanks de geruchten van onenigheid binnen de kring van de Venezolaanse leiders, volgende op het heengaan van president Hugo Chávez, zijn er toch hoopvolle tekenen voor een nieuw begin. Rafael D’Aqui, de referent voor Latijns-Amerika bij Kerk in Nood, sprak hierover: “Er schijnen onenigheden te zijn tussen de aanhangers van Chávez. Vice-president Nicolás Maduro, een burger die wordt genoemd als de opvolger van Chávez, wil de macht overnemen, maar ook de voorzitter van de Nationale Vergadering, Diosdado Cabello, een vertegenwoordiger van de militairen heeft de dezelfde ambities.”

(n.v.d.r.: Ondertussen werd Maduro beëdigd als interim-president)

Burgerpresident

D’Aqui beklemtoont: “Binnen de ‘Revolutionaire Regering’ ziet men een burger als leider meer zitten dan een militair. Maduro zal ongetwijfeld een beleid voeren met het ‘Cubaanse model’ als voorbeeld, wat ook Chávez voor ogen had voor Venezuela.” Er leeft zeker een verlangen naar grotere eenheid voor het land. Maar D’Aqui verwacht geen grote verschuivingen na de verkiezingen die er spoedig zullen aankomen: “Vice-president Maduro is niet zo charismatisch als Chávez. Maar de regering is wel sterk aanwezig in de media omdat in Venezuela alle media bij wet verplicht zijn om regelmatig regeringsmededelingen uit te zenden.”

Grondwet

Eigenlijk had volgens de grondwet de voorzitter van de Nationale Vergadering de leiding in het land moeten overnemen na de dood van de president. Maar in tegenstelling met wat statutair voorzien was, kondigde de regering aan dat na de dood van de president nu vice-president Maduro de zaken in handen zou nemen tot na de nieuwe verkiezingen.

Oproep tot kalmte en gebed

De kardinaal van Caracas, aartsbisschop Jorge Urosa Savino, die nu in Rome is, kondigde aan dat hij een requiem zou opdragen voor president Chávez. Tezelfdertijd spoorde hij de regering in Venezuela ertoe aan om de grondwettelijk procedures te respecteren na de dood van de president. Hij riep de bevolking ook op om kalm en redelijk te blijven. Kardinaal Urosa en de Venezolaanse Bisschoppenconferentie hadden al eerder opgeroepen tot eenheid en gebed voor de familie van de overledene onmiddellijk na de dood van Chávez. Ook aan het begin van de vasten vroeg de kardinaal aan de gelovigen om te bidden voor de zwaar zieke president ofschoon de Kerk herhaaldelijk door president Chávez werd aangevallen.

Stijgend aantal Syrische vluchtelingen in Libanon

Fri, 08 Mar 2013 00:00:00 GMT

Kardinaal waarschuwt voor destabilisering in Libanon

De patriarch van de maronieten, Bechara kardinaal Raï, heeft gewaarschuwd voor een destabilisering van Libanon als gevolg van het groeiend aantal vluchtelingen uit Syrië.

We spraken met de patriarch vanuit zijn officiële residentie in Bkerke in de buurt van Beiroet. De primaat van de ongeveer zes miljoen maronieten zei in een interview met ‘Kerk in Nood’: “We zijn in Libanon slechts met 4 miljoen gelovigen. Als er nog eens zoveel vluchtelingen met datzelfde aantal binnenkomen, dan heeft dit zware gevolgen. Bovendien komen er gewapende mensen binnen en ze brengen de Syrische conflicten met zich mee. Dat gaat onze mogelijkheden te boven. We staan voor honderd procent achter het idee van de broederlijke liefde, maar we willen evenzeer onze Libanese eigenheid en cultuur bewaren.”

Verwijzend naar de 200.000 officieel geregistreerde, maar in werkelijkheid waarschijnlijk meer dan een half miljoen vluchtelingen, riep de kardinaal de internationale gemeenschap op om Libanon te helpen zodat de vluchtelingen meer evenwichtig zouden verspreid worden over de landen in de regio. Verder hield hij ook een pleidooi voor de oprichting van opvangcentra in Syrië zelf. Zo zei Rai: “Dat zal het later voor de bevolking ook gemakkelijker maken om naar huis terug te keren eens het conflict achter de rug is. Van zodra de vluchtelingen in een ander land komen, proberen ze naar het Westen te emigreren. Zo verliezen we niet alleen moslims, maar ook alevieten en christenen.”

Politieke spelletjes

Op de vraag of de Libanese politici de last, die het Syrische vluchtelingenprobleem op het land legt, ook bespraken, antwoordde de patriarch: “Ja, maar hierbij duiken al heel snel politieke spelletjes en berekeningen op. Als de aanwezigheid van bepaalde groepen in Libanon, die of voor of tegen het Syrische regime zijn, hen voordelen kunnen opleveren, dan zijn er altijd wel ergens personen te vinden die de arme vluchtelingen willen uitbuiten om er zelf profijt uit te halen. Dat doorkruist ons eigen sociale en politieke leven.” Libanon, zo ging de kardinaal verder, heeft vroeger al negatieve ervaringen gehad met Palestijnse vluchtelingen. Ze lagen aan de basis van de Libanese burgeroorlog in 1975. Uit deze geschiedenis moeten we lessen trekken zodat de gebeurtenissen zich niet herhalen.

De kardinaal veegde vastberaden de voorstellen van tafel die de ronde doen in sommige westerse landen om de christelijke Syriërs onderdak te geven in het Westen. Hij antwoordde als volgt: “Dat zou het Midden-Oosten beroven van haar eeuwe

Kerk in Nood roept op tot gebed voor het conclaaf

Tue, 05 Mar 2013 00:00:00 GMT

Beste vrienden,

Zijne Heiligheid Benedictus XVI heeft zijn taak als Paus neergelegd en op 28 februari de Petrusstoel verlaten. In zijn laatste toespraken herinnerde hij ons aan het belang van het gebed. Zelf zal hij, zoals hij zei, de Kerk bijstaan in gebed en contemplatie, met dezelfde toewijding waarmee hij het Pauselijke ambt op 19 april 2005 aanvaardde.

“Ik verlaat het Kruis niet, maar blijf op een nieuwe manier bij de gekruisigde Heer. Ik draag niet meer de taak van de bestuursmacht over de Kerk, maar in de dienst van het gebed blijf ik bij wijze van spreken binnen de omheining van de heilige Petrus.”

In het bijzonder nu de kardinalen samenkomen in Rome om een nieuwe Paus te verkiezen, is het gebed van wezenlijk belang. Het is een vraag om de kracht en het licht van de Heilige Geest die de kardinalen in hun beslissing begeleidt. We kunnen net als de apostelen, die rond Maria verzameld waren in het cenakel, eensgezind vragen om de gave van de goede raad. Het conclaaf is niet zomaar een vergadering waar met een meerderheid een beslissing wordt genomen, maar het is een bijeenkomst waarin naar Gods stem wordt geluisterd, naar de richting die de Goede Herder aanduidt, Hij die het Hoofd is van de Kerk.

De echte kracht van het gebed ligt in de vertrouwvolle overgave aan God. Als een wereldwijde gemeenschap van meer dan 700.000 vrienden en weldoeners van Kerk in Nood, kunnen we veel aan God vragen. De Italiaanse priester Don Dolindo Ruotolo, die in een sfeer van heiligheid overleed, schreef dat het meest effectieve noveengebed slechts uit één zinnetje bestaat: “Oh Jezus, ik geef me aan U over, draag zorg voor alles!”

Met de woorden die Jezus hem zelf heeft gegeven, schrijft hij over dit gebed:
“Zich aan Mij overgeven betekent niet: schrik hebben, bezorgd zijn en twijfelen om zich dan in een bezield gebed tot Mij te richten zodat Ik je zou bijstaan. Zich aan Mij overgeven betekent: langzaam de ogen van de ziel sluiten en jezelf aan Mijn zorg toevertrouwen. Wat je in verwarring brengt en je pijn doet, dat is je piekeren en je nadenken, je zorg en je overtuiging dat je er alleen voor staat. Maar Ik kan veel voor je doen wanneer de ziel zich in geestelijke en materiële nood zich tot Mij wendt, naar Mij kijkt en vol vertrouwen zegt: Draag zorg voor alles! Al je gebeden zijn van veel minder tel dan die ene daad van vertrouwvolle overgave; denk daaraan. Er is geen krachtiger noveengebed dan deze: Oh Jezus, Ik geef me aan U over, draag zor

De vrede staat op het spel in Kenia

Fri, 01 Mar 2013 00:00:00 GMT

Door Hortense de Villers (vertaling Kerk in Nood Nederland)

Een verslag van de huidige situatie in Kenia.
De bevolking van Kenia is samengesteld uit 70 verschillende bevolkingsgroepen en het land heeft twee officiële talen, het Swahili en het Engels, en 51 dialecten. De christenen vertegenwoordigen 78% van de bevolking in dit land met zijn vele gezichten. Er zijn weinig moslims maar zij leven wel bij elkaar in enkele regio's waar zij op bepaalde terreinen, zoals huwelijk en scheiding, de sharia mogen toepassen.

Betrokkenheid van de Katholieke Kerk
John Webootsa is een Keniaanse priester van 37 jaar die sinds zeven jaar in een sloppenwijk van Nairobi woont, waar meer dan 120 000 mensen wonen. Pater John biedt de bewoners van de sloppenwijken door middel van microkredieten, rechtsbijstand, de bouw van een lagere school, de oprichting van een muziekgroep, andere wegen dan de criminaliteit en de ellende. Hij is lid van de Congregatie van de Comboni missionarissen van het Hart van Jezus en heeft op 16 april 2012 de Frans-Duitse prijs van de mensenrechten ontvangen.

Net als deze priester hebben talrijke congregaties zich gevestigd in Kenia om de armste der armen te hulp te komen. Met de economie van Kenia gaat het slecht, de kosten van het levensonderhoud zijn hoog en de inkomens zijn voor het merendeel laag. Zo vertellen de zusters van de gemeenschap van de H. Josef dat er vaak moeders bij hen aankloppen omdat zij honger hebben of een ziek kind, maar geen geld om het in het ziekenhuis te laten verzorgen. De zusters helpen waar ze kunnen, ze hebben vijf scholen gebouwd en verstrekken maaltijden aan schoolkinderen. Zij beheren ook weeshuizen en hebben programma's opgezet voor straatkinderen. Ook nemen zij jonge meisjes onder hun hoede die hun familie ontvluchten om te ontkomen aan een gedwongen huwelijk, dat in veel streken nog de regel is.

De Kerk ontfermt zich ook over de zeer vele aidspatiënten, maar de verwoestende armoede maakt ontzettend veel slachtoffers. Eind augustus 2012 werden er meer dan 150 000 gezinnen en 450 000 kinderen geteld zonder medische zorg. Zij leven op straat in de belangrijkste steden van Kenia. Bovendien probeert de meerderheid van hen aan contact met de gezondheidszorg te ontkomen, uit angst voor arrestaties en besmetting. Zij worden zo heel erg vatbaar voor het aidsvirus en voor tuberculose.

In juli 2012, heeft de Keniaanse regering zich aangemeld voor een wereldwijd programma voor geboortebeperking dat loopt tot 2020, een kostbaar programma (356 milliard shillings), waardoor vooral de toegang van alle vrouwen tot contraceptiva wordt bevorderd. De Bisschoppenconferentie van Kenia (KEC) heeft zich fel verzet tegen het gezinsplanningsprogramma : « Wij kunne

Katholieke zusters in Marokko

Thu, 28 Feb 2013 00:00:00 GMT

“Moslims hebben een groot respect voor ons”

Marokko is een voor 99% islamitisch land. Toch hebben Karmelietessen en Arme Klaren er kloosters gesticht. We bezoeken de Kerk van het gebed.

door Oliver Maksan

Karmel in Tanger

Een gesloten contemplatief klooster in het hart van een islamitisch land? Zuster Maria Virtudes krijgt deze vraag regelmatig. “De zusters in Europa vragen me dikwijls wat het nut ervan is om een Karmelietessenklooster op te richten in een land waar bijna iedereen moslim is”, zegt ze al lachend. Al drie jaar is deze jonge Spaanse non lid van de Karmel in Tanger. Voordien woonde ze in de door Paus Johannes Paulus II opgerichte Karmel in het Vaticaan. “Om heel eerlijk te zijn verbaast de vraag me een beetje. We weten immers dat het gebed geen grenzen kent. En als we door onze eenvoudige aanwezigheid hier ook een getuigenis zijn voor onze islamitische vrienden, dan is dat mooi meegenomen.”

Oliver Maksan in gesprek met één van de zusters uit de Karmel

In het in 1934 gestichte Slotklooster van de Heilige Familie en Heilige Teresa van Tanger, een noordelijk kuststad in Marokko, wonen vandaag zeven zusters. Onder hen bevindt zich de enige Karmelietes van Liberia. Afgelopen juli werd de ploeg versterkt met drie zusters uit kloosters in Spanje en Italië. De aartsbisschop kwam hen hoogstpersoonlijk in de haven afhalen. Toen Tanger nog een Spaans protectoraat was, woonden hier nog 20 zusters, de meesten afkomstig uit Andalusië. “Ze hoefde geen bruidsschat mee te brengen om hier aanvaard te worden”, zegt Moeder overste, zuster Maria Isabella, die hier al veertig jaar lang een biddend leven leidt. Ze is een sterke en opgewekte vrouw. Het gebedsleven heeft haar een zeker aura gegeven en toch leeft ze met de voeten op de grond. In de kapel van het Hart van Jezus, de centrale plek in het huis, waar de zusters de mis bijwonen achter een ijzeren hekken, legt ze ons de spirituele missie uit van haar gemeenschap: “Onze zending is er één van vrede. We bidden voor vrede in Marokko en Spanje en voor de verspreiding van het Koninkrijk van God.”

Links op de foto: zuster Maria Isabella al veertig jaar in Tanger en rechts zuster Maria

Kenia – waar Radio Akicha het licht laat schijnen

Mon, 25 Feb 2013 00:00:00 GMT

Door Eva-Maria Kolmann

Op de vooravond van de presidentsverkiezingen in Kenia die plaatsvinden op 4 maart 2013, brengen we een verhaal over de betrokkenheid van de katholieke gemeenschap in de afgelegen regio Turkana.

„Maata Maria, Ileleba Akuj kon“, klinkt uit de luidsprekers van de radio: “Weesgegroet Maria, vol van genade…”. Elke avond zitten de vrouwen rond het radiotoestel en bidden ze de rozenkrans. Hier in Turkana, dat maar weinig bevolkt en onderontwikkeld is, speelt de radio een grote rol in de communicatie.

Veeboeren

De meeste inwoners zijn nomaden of semi-nomaden. Sommigen wonen in nederzettingen, maar de meesten trekken met hun kuddes steeds verder op zoek naar graslanden en drinkbaar water. De Turkanastam telt ongeveer een half miljoen mensen. Net zoals de beter bekende Masai zijn ze volledig afhankelijk van hun veestapel. Vroeger bestond die vooral uit runderen maar vandaag houden ze ook kamelen, geiten en schapen. Zoals steeds in deze gemeenschappen wordt de status van een gezin bepaald door het aantal dieren dat ze bezitten. Het vee heeft voor deze mensen veel waarde en elk dier krijgt een eigen naam. In de mythologie van de stam vervult het vee een bemiddelende rol tussen de voorouders en de nog levende stamleden.

Radio ‘Licht’

Ondertussen zijn velen de Turkana christenen geworden. Ongeveer 25% van hen zijn gedoopt, maar nog meer anderen voelen zich erg verbonden met de katholieke Kerk. De katholieke missionarissen kwamen pas na 1960 in deze regio toen hier een grote hongersnood heerste. De regering deed een beroep op de katholieke Kerk om te helpen. In de volgende vijftig jaar werd heel wat werk verzet. Veel gezondheidscentra, scholen en kindertuinen worden bestuurd vanuit het bisdom Lodwar, dat in 1978 werd opgericht. Eén van de grootste uitdagingen voor de Kerk was een middel vinden om ook de bevolking van verafgelegen dorpen in deze streek te bereiken. Met de steun van ‘Kerk in Nood’ richtte men de katholieke radiozender Akicha op. Akicha betekent letterlijk ‘licht’.

“De radio bereikt ook de mensen die niet kunnen lezen”, legt priester Avelino Bassols (uiterst links) ons uit. Ongeveer 98% van de bevolking in deze streek kan niet lezen, noch schrijven en televisie of De katholieke radiozender „Radio Wa“ speelt daarbij een grote rol. In het kinderprogramma „Kariboe“ („Welkom“) hebben voormalige kindsoldaten die wisten te ontsnappen, al tijdens de burgeroorlog verteld over hun nieuwe leven, om hun lotgenoten aan te moedigen naar hun families terug te keren.

Deze uitzendingen werden zelfs tot in de jungle beluisterd, en zo zijn er in de loop der tijd meer dan 1500 kindsoldaten uit hun gevangenschap gevlucht, omdat „Radio Wa“ hen heeft geholpen in een nieuw leven te geloven. De rebellen waren daarover zo woedend, dat ze de radiozender in september 2002 aanvielen en eenvoudigweg in brand staken, maar de zendmast bleef behouden en „onze radio“ – want dat is de naam van de zender, in vertaling – zendt tot op heden haar programma’s uit, met de bedoeling om aan de vrede en verzoening in Oeganda bij te dragen.

Hekserij, kinderoffers en AIDS

Sinds 2008 is de toestand in het Noorden van het land stabiel, maar een officieel vredesverdrag kwam niet tot stand, omdat Joseph Kony niet kwam opdagen bij de ondertekening van het verdrag. Eén van zijn voorwaarden voor het vredesgesprek was overigens dat het kinderprogramma van „Radio Wa“ van de zender werd afgehaald. Hoewel „Radio Wa“ zowel qua personeel als materiaal zeer bescheiden is uitgerust, biedt het de bevolking zeer waardevolle diensten aan.

Kerk in Nood sluit zich aan bij afscheidsviering Paus

Tue, 19 Feb 2013 00:00:00 GMT

Kerk in Nood ontving onderstaande uitnodiging en sluit zich hier graag bij aan:

UITNODIGING

Op donderdag 28 februari om 20.00 u. is de viering voor het afscheid van

paus Benedictus XVI in de Sint-Pieterskerk Leuven

Alle Leuvense geloofsgemeenschappen nemen hieraan deel.

Wij nodigen u dan ook van harte uit op deze speciale gelegenheid. Hartelijk welkom.

De beleidsploeg P.E.L. (Pastorale Eenheid Leuven)

Federatieploeg Heverlee

Priesters die wensen mee voor te gaan, brengen dan een albe en een paarse stola mee. Ze verwittigen daarvoor ten laatste op 25 februari bij: guy.michils@hotmail.com.

Kerknet schrijft ook nog over andere vieringen in het aartsbisdom:

Aartsbisschop van Mechelen-Brussel A.-J. Léonard en de drie hulpbisschoppen van het aartsbisdom nodigen alle gelovigen uit om mee eucharistie te vieren op donderdag 28 februari om 20 uur, het tijdstip waarop Benedictus XVI officieel zijn pauselijk ambt neerlegt.

Monseigneur Léonard gaat samen met monseigneur Kockerols, hulpbisschop voor Brussel, voor in de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal in Brussel. Monseigneur Hudsyn, hulpbisschop voor Waals-Brabant, gaat op hetzelfde moment voor in een viering in de Sint-Jan-de-Doper-kerk in Waver. Monseigneur Lemmens, hulpbisschop voor Vlaams-Brabant, draagt de eucharistie op in de Sint-Pieterskerk in Leuven.

De vieringen zijn bedoeld als dankbetuiging voor het pontificaat van Benedictus XVI en om te bidden dat het conclaaf aan de Kerk de paus geeft zoals de Heer het voorziet.

Kerk in Nood helpt Scheut in Kameroen

Thu, 14 Feb 2013 00:00:00 GMT

Verleden jaren mocht de orde van de Missionarissen van het Onbevlekt Hart van Maria (beter bekend onder de naam „Missionarissen van Scheut“) het 150 jarig bestaan vieren van de orde. Hoewel de orde oorspronkelijk, in 1962, werd gesticht voor de missie in China, is zij nu werkzaam in 23 landen op vier continenten.

De orde heeft geen gebrek aan roepingen: de Provincie voor West- en Centraal-Afrika heeft momenteel 42 seminaristen. Een van hen is François Xavier. Na zijn eindexamen van de middelbare school wilde hij gaan studeren „zoals elke goede jonge Kameroener met ambitie”, zoals hij zegt. Maar plotseling liet één gedachte hem niet meer met rust: „Ik had de indruk dat iemand mij nodig had, en ik kreeg het verlangen om Christus beter te leren kennen.” Eerst was zijn trots sterker en concentreerde hij zich volledig op zijn studie. Maar op een dag gaf hij alles op om de stem van God te volgen en trad hij in bij de orde van de Missionarissen van het Onbevlekt hart van Maria.

Elk van de 42 seminaristen heeft zo zijn eigen roepingsverhaal. Wat zij gemeenschappelijk hebben, is dat zij alles hebben opgegeven om Christus na te volgen en hun naasten te dienen, waar ze ook naartoe worden gezonden. Kerk in Nood steunt hun opleiding ook dit jaar weer met 10.400 euro.

Meer lezen op de projectpagina...

Vastenboodschap van pater Martin M. Barta

Wed, 13 Feb 2013 00:00:00 GMT

“De getuigenis van de martelaren zal ons helpen om rekenschap te geven aan iedereen die vragen stelt over de hoop.”

De jaren in de kerker waren de gelukkigste van mijn leven

Pater Werenfried vertelde eens over een Tsjechische priester, die hij na de Praagse Lente voor twee maanden naar het Westen had uitgenodigd om de Kerk in de vrije wereld te leren kennen. Bij zijn afscheid sprak de priester de volgende zorgwekkende woorden: “Ik zat twaalf jaar in de gevangenis, omdat ik trouw wilde blijven aan de Kerk in Rome. Ik werd gefolterd, omdat ik de Paus niet wilde verloochenen. Voor mijn geloof heb ik mijn gezondheid opgeofferd. Dankzij de rust en de zekerheid die het geloof mij gaf, waren mijn jaren in de kerker echter de gelukkigste van mijn leven. Jullie hebben de rust in God verloren, het geloof zodanig ondermijnd dat het geen zekerheid meer biedt. In jullie vrijheid gooien jullie weg waarvoor wij in de onderdrukking hebben geleden. Ik ben ontgoocheld in het Westen. Ik zou liever opnieuw twaalf jaar in een communistische gevangenis doorbrengen dan nog langer bij jullie te blijven.”

Op de proef gesteld

Dit strenge oordeel van een belijder van de vervolgde Kerk moet ons ook vandaag tot nadenken stemmen. In het Westen lopen we geen gevaar om wegens ons geloof in de gevangenis te worden opgesloten of te worden omgebracht. Toch beleven we elke dag opnieuw dat ons geloof op de proef wordt gesteld. Het geloof oprecht beleven, betekent tegenwoordig dat men bereid is om een ironische, in het beste geval een medelijdende glimlach te trotseren. Het is de algemene toon in de media om zich vrolijk te maken over de Kerk, de Paus en de waarheden van het geloof en om er zich denigrerend over uit te laten. Een belijdende gelovige wordt vaak als ouderwets bestempeld, benadeeld en van het openbare leven uitgesloten. Het is tegenwoordig niet gemakkelijk om zich als gelovige te uiten, te bidden, te biechten en een eucharistisch leven te leiden, naar de Paus te luisteren, de echtelijke trouw te verdedigen of een kroostrijk gezin te hebben.

Geloof is een kostbare parel

Maar hoe moeilijker de omstandigheden zijn, des te waardevoller wordt het geloof en des te duidelijker blijkt of we bereid zijn voor Hem te lijden. De getuigenis van de martelaren zal ons helpen om ons niet laf uit de strijd terug te trekken en verbitterd te worden, maar moedig rekenschap te geven aan iedereen die vragen stelt over de hoop waarvan we vervuld zijn. We vieren het Jaar van het Geloof, waarin we het geloof, waarvoor de martelaren hun vrijh

Katholieke Kerk in Egypte: president Morsi moet zijn toon matigen

Thu, 31 Jan 2013 00:00:00 GMT

ACN, Königstein – De communicatieverantwoordelijke van de Egyptische katholieke bisschoppenconferentie pater Rafik Greiche vindt dat Egypte op een punt gekomen is waarop het zal moeten kiezen. Verwijzend naar de onlusten in Egypte zei deze Grieks-katholieke priester afgelopen dinsdag aan ‘Kerk in Nood’: Het is moeilijk om te zeggen in welke richting mijn land zich zal ontwikkelen. Het volk is niet tevreden met het islamitische regime. Het land valt steeds meer uiteen. De bloedige protesten in de streek van Suez en in Cairo zijn daar een illustratie van. Maar misschien kan het ook leiden tot een nieuwe reflectie en een nieuwe eensgezindheid over de toekomst van Egypte. Zo kan in het in elk geval niet verder.”

Om de crisis op te lossen moet volgens Greiche de president van Egypte Mohamed Morsi zijn toon matigen: “Hij moet nu eindelijk beginnen met een nationale dialoog die deze naam waardig is. We hebben al heel wat schijnvertoningen gezien die wel mooie beelden opleveren maar vooral een verlies van tijd waren. Daarom hebben we als Kerk besloten om aan dergelijke dialogen niet langer deel te nemen. Het is nu aan Morsi om een commissie op te richten om een aantal controversiële punten in de door de islamieten opgestelde grondwet aan te passen. Hij moet ook de verantwoordelijkheid opnemen voor de doden van de recente onlusten.” Sinds vorige vrijdag – de tweede verjaardag van het begin van de protesten tegen het regime van Moebarak - zijn al meer dan 50 mensen in verschillende betogingen omgekomen. “Maar de veiligheidstroepen waren op de protesten helemaal niet voorbereid, hoewel ze voorspelbaar waren. De verantwoordelijkheid van deze mislukking ligt volledig bij de regering”, zegt Greiche.

Oliver Maksan

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood I Oostpriesterhulp gebruikt.

U kan de katholieke Kerk in Egypte helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een Centraal Afrikaanse Republiek is al tientallen jaren lang onderhevig aan een politieke en militaire crisis die grote gevolgen heeft voor alle sectoren in het land. Het opstarten van een nationale dialoog in september 2003, die alle politieke partijen en organisaties van de burgerlijke samenleving rond de tafel bracht en een nieuwe weg voorwaarts moest zoeken, bracht daarin geen verandering. De oprichting van politieke, economische en sociale structuren en de organisatie van wetgevende en presidentiële verkiezingen konden niet verhinderen dat er steeds meer gewapende verzetsbewegingen ontstonden.
De belangrijkste zijn:

·         Het Volksleger voor het Herstel van de Democratie (Armée Populaire pour la Restauration de la Démocratie: APRD)

·         Het Democratisch Front voor het Centraal Afrikaanse Volk (Front Démocratique du Peuple Centrafricain: FDPC)

·         De Unie van Democratische Krachten voor Hereniging (Union des Forces Démocratiques pour le Rassemblement: UFDR)

·         De Beweging van Centraal-Afrikaanse Bevrijders voor Rechtvaardigheid (Mouvement des Libérateurs Centrafricains pour la Justice: MLCJ)

·         De Unie van Republikeinse Krachten (Union des Forces Républicaines: UFR)

Tussen 1960 en 1990 heeft de Centraal-Afrikaanse Republiek negen grote politieke en militaire crisissen doorstaan. Er was een militaire opstand in 1963, drie militaire staatsgrepen (1966, 1979, 1981) en vijf pogingen tot staatsgreep (1969, 1973, 1976, 1982 en 1990)

Plunderingen, verkrachting, honger en ziekte

Vooral sinds 10 december 2012 is de veiligheidssituatie in het centrum en het oosten van het land kritiek. Gewapende conflicten hebben het leven gekost aan meer dan honderd personen en veroorzaakten een ineenstorting van de sociale basisvoorzieningen voor de plaatselijke bevolking. Volgens onze bronnen hebben de zware gevechten ook geleid tot plunderingen, de vernietiging van gezondheidscentra en drinkwatervoorzieningen en maakten ze tevens ook zwaargewonden bij de burgerbevolking.

Tot overmaat van ramp vluchtten duizenden mensen het woud in om te ontkomen aan

Een collega uit Duitsland was erbij: 100 jaar Werenfried

Wed, 23 Jan 2013 00:00:00 GMT

Sneeuw

Collega Gilberte van het internationale secretariaat van ‘Kerk in Nood’ te Königstein zakte naar België af om de festiviteiten van 100 jaar Werenfried bij te wonen. Ze schreef naar haar collega’s in Duitsland volgend verslag: “Zoals velen van jullie weten reisden pater Martin Barta (de Geestelijke Assistent van Kerk in Nood int.), Carl von Wedel-Gödens en ik zondag naar Leuven om de 100^ste verjaardag van Pater Werenfried van Straaten te vieren. Om te illustreren hoe belangrijk de weldoeners het vinden om aan het feest deel te nemen, volstaat om over enkele van hun inspanningen te vertellen om in Leuven te geraken. Zo was zuster Yvonne Lowet uit Tongeren om 08:00 uur vertrokken, heeft ze 2 treinen genomen om uiteindelijk om net om 10:30 uur aan te komen, en de zuster is toch bijna 80. Het had zondagochtend zwaar gesneeuwd, de straten waren slechts gedeeltelijk geruimd en bovendien sneeuwde het nog de ganse voormiddag. Twee zussen (66 en 83) zijn al om 5:00 uur opgestaan, en namen 3 treinen vanuit Knokke aan de Belgische kust. De oudste weldoener was 96, de oudste weldoenster 94 en beiden namen de trein en een taxi.

Familiefeest

De Heilige Mis werd gecelebreerd door de deken van Leuven en voorzitter ad interim van Kerk in Nood België E.H. Dirk De Gendt, samen met 3 andere priesters E.P. Willem Evrard, E.P. Martin Barta, E.H. Steve Bulambo en ze werden geassisteerd door diaken Achiel Vergaerde, animator van Kerk in Nood voor het bisdom Brugge. Het kerkgebouw was helemaal volgelopen. Tegelijkertijd maakten we er ook een familiefeest van. Na een lekker en verzorgd feestmaal was er tijd voor ontmoeting. Contacten werden gelegd, oude vriendschappen aangehaald en nieuwe vrienden gemaakt. Veel van de weldoeners spraken de wens uit om toch nog eens naar Königstein (het internationale secretariaat) te komen. Ook enkele bouwgezellen van de Bouworde waren present. Zij plannen ook een reis naar Königstein in de maand mei. Er waren vooral veel weldoeners van het eerste uur, die pater Werenfried nog persoonlijk gekend hebben.

Inzet

Zo hoorde ik het verhaal van twee zussen en hun inzet voor het werk van Oostpriesterhulp. Ze stammen uit een gezin met 11 kinderen. De oudste zus heeft ondertussen 2 nieuwe heupen en de jongste zus lijdt aan een tumor in de beide ogen. Eén oog is ondertussen weggenomen en met het andere ook ziet ze nog nauwelijks 20%. Maar dat houdt hen niet tegen om zich vandaag nog

Nuntius in Israël: oecumenische betrekkingen in Heilig Land zijn verbeterd

Tue, 22 Jan 2013 00:00:00 GMT

Kerk in Nood / Königstein. Naar aanleiding van de opening van de Internationale Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen heeft de nieuwe apostolische nuntius in Israël, Jeruzalem en Palestina een positief beeld opgehangen van de Oecumenische beweging in het Heilig Land. Afgelopen zaterdag zei hij in de Heilige Grafkerk te Jeruzalem aan ‘Kerk in Nood’: “Wat de oecumenische beweging betreft moet ik toegeven dat er een grote verbetering waar te nemen is, vergeleken met mijn ervaringen tijdens mijn werk hier in het begin van de jaren tachtig. Er is niet alleen sprake van een dialoog maar ook een hechte levende gemeenschap. De relaties tussen de verschillende christelijke gemeenschappen zijn echt verbeterd. Dat is aangenaam, het geeft moed en het is troostend.”

Volgens de nuntius is deze ontwikkeling een gevolg van de verschillende moeilijkheden waarmee alle christelijke gemeenschappen in het Heilig land geconfronteerd worden. “Het heeft hen dichter bij elkaar gebracht. Maar dat is alleen maar een externe factor. De echte verbetering van de oecumenische betrekkingen is vooral de vrucht van een lang proces van gebed en gemeenschappelijke reflectie”, zegt de nuntius, die voorheen de Heilige Stoel in Australië vertegenwoordigde, voor hij in november van vorig jaar hier zijn ambt opnam.

Aartsbisschop Lazzarotto sprak met ons in de marge van openingsdienst voor de Internationale Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen. De dienst werd gevierd door de Grieks-orthodoxe Kerk op de Calvarieberg in de . De Heilig Grafkerk is het christelijke heiligdom dat ligt in de Oude Stad van Jeruzalem. Volgens de traditie zou de kerk gebouwd zijn op de plek waar Jezus na zijn kruisdood in een graf werd gelegd. Omwille het Armeense Kerstfeest op 18 januari begint de Internationale Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen in het Heilig Land altijd een dag later dan in de rest van de wereld.

Recente cijfers van het Israëlisch bureau voor de Statistiek schatten het aantal christenen in Israël, de bezette gebieden buiten beschouwing gelaten, op ongeveer 158.000. Daarmee maken ze 2,2 % van de totale bevolking uit, die bestaat uit 7,8 miljoen mensen. Ongeveer 80 % van de christenen in Israël behoren tot de Arabische minderheid. Het Diyar instituut voor wetenschappelijk onderzoek te Bethlehem schat het aantal christenen in de Palestijnse gebieden op 52.000, waarvan er 1.300 wonen in de Gazastrook.

Oliver Maksan

Bisschop Kyrillos in Egypte: “We zullen onze nieuwe Patriarch steunen”

Tue, 22 Jan 2013 00:00:00 GMT

Verkiezing

Na de verkiezing van Mgr. Ibrahim Isaac Sidrak tot nieuwe Patriarch van de Koptisch-katholieke Kerk heeft Mgr. Kyrillos van Assioed, die de Kerk sinds februari 2012 als plaatsvervangend hoofd had geleid, aan Kerk in Nood gezegd dat het nieuwe hoofd van de Kerk voor een reusachtige opdracht staat. Hij schreef ons dat de voortschrijdende islamisering in Egypte de nieuwe patriarch voor enorme uitdagingen plaatst. “Hij moet nu handelen in zeer ingewikkelde en onduidelijke omstandigheden. Dit vereist gezond verstand, wijsheid en moed, eigenschappen die hij gelukkig in allemaal in dezelfde mate bezit. Aan onze steun en gebeden zal het hem in elk geval niet ontbreken.”

De met Rome geünieerde Kerk koos in een synode afgelopen woensdag Mgr. Ibrahim Isaac Sidrak uit Minya als vervanger voor Antonios kardinaal Naguib, die omwille van een langdurige ziekte aan Paus Benedictus XVI zijn ontslag had aangeboden. Er werd een telegram verzonden aan de Heilige Stoel, die wel de keuze nog moet bevestigen. De inauguratie van nieuwe Patriarch is voorzien op 12 maart.

Patriarch is een man met visie

Pater Andrzej Halemba, projectverantwoordelijk voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika bij ‘Kerk in Nood’ beschreef de nieuwe Patriarch als een man met visie. “Ik ken hem als een dynamische bisschop die aan de toekomst denkt en ze mee gestalte wil geven. Hij is een goede organisator. Zo heeft hij er zich voor ingezet om in de nieuwe nederzettingen en wijken van zijn bisdom steeds ook ruimte te voorzien voor Kerkelijke gebouwen en infrastructuur. Naast kerkgebouwen zet hij zich ook in voor sociale projecten zoals voor verwaarloosde meisjes. We hebben zowel zijn sociaal werk ondersteund als de opleiding van zijn priesters.”

De Koptisch-katholieke Kerk heeft dezelfde liturgie en spiritualiteit als de Koptisch-orthodoxe Kerk maar is wel in unie met Rome. Het Patriarchaat werd onder Paus Leo XIII in 1899 opgericht. Al ten tijde van het Concilie van Firenze in de 15^de eeuw probeerde men al tot een unie met Rome te komen. Vandaag behoren zo een 200.000 gelovigen tot de Koptisch-katholieke Kerk en er bestaat ook een kleine diaspora. De Kerk is onderverdeeld in zeven bisdommen waarvoor ongeveer 240 priesters instaan. Daarnaast wonen ook nog 50.000 katholieken in Egypte die een andere ritus volgen. Kerk in Nood heeft de katholieke Kerk in Egypte bijvoorbeeld geholpen met studiebeurzen voor de vorming van priesters maar ook met de ondersteuning van pastorale projecten zoals zomerkampen voor jongeren. Zo kreeg de Kerk in Egypte sinds het jaar 2000 ongeveer 400

De lange weg naar verzoening en vrede in Sri Lanka

Fri, 18 Jan 2013 00:00:00 GMT

Op 4 februari viert Sri Lanka (Ceylon) zijn vijfenzestigste verjaardag van zijn onafhankelijkheid. We bekijken de situatie in het land.

Sri Lanka vier jaar na de burgeroorlog

Nieuw bisdom

Solidariteit is voor Joseph Ponniah, onontbeerlijk “De Kerk heeft zich in tijden van crisis ontfermd over alle bevolkingsgroepen in Sri Lanka”, beklemtoont de bisschop van Batticaloa in het oosten van Sri Lanka in een gesprek met ‘Kerk in Nood’. De nu zestigjarige Singalese bisschop bekleedt sinds september 2012 zijn ambt. Het bisdom was pas enige maanden daarvoor opgericht, als een zelfstandige identiteit van het voormalige tot het bisdom Trincomalee-Batticaloa. Mgr. Ponniah is afkomstig uit een dorp nabij Batticaloa, de hoofdstad van het gelijknamige district.

Einde oorlog is geen vrede

Hij werkte al 30 jaar lang in deze regio als pastoraal werker. Voor Sri Lanka was het conflict tussen de Singalese meerderheid en de Tamil-minderheid een moeilijke tijd.

Korte trailer van een video over de burgeroolog in Sri Lanka

De tegenstellingen leidden tot een burgeroorlog, die naar schattingen aan 100.000 mensen het leven kostte. Toen in 2009 de regeringstroepen de laatste vestingen van de voor onafhankelijkheid strijdende Tamiltijgers bestormden was het conflict militair beslecht, maar daarmee was er nog geen langdurige vrede bereikt, natuurlijk. Mgr. Ponniah: “In het verzoeningsproces kon de Kerk een grote rol van betekenis spelen. Ze wil van het proces gebruikmaken om een eeuwigdurende vrede te vestigen in het land. De bisschoppen van Sri Lanka laten niet na om de overheid daar telkens aan te herinneren.”

De bisschop erkent de inspanningen van de regering om verzoening en vrede te brengen: “De overheid financiert en ondersteunt verschillende ontwikkelingsprojecten in dat verband.

Maar hij beseft ook dat de vrede in het dagelijkse leven moet ervaren worden en het is daarom belangrijk dat alle godsdiensten en alle bevolkingsgroepen inspraak krijgen. In Batticaloa is de bisschop voorzitter van een commissie waarin vertegenwoordigers zitten van christenen, hindoes, boeddhisten en moslims die streven naar een zeker evenwicht in de regio en die er Gebedsweek voor de eenheid 18-25 januari 2013

Net als in de vorige jaren organiseerde de Raad van de christelijke Kerken in de noordwestelijke Oekraïense stad Lutsk ook dit jaar opnieuw een oecumenische liefdadigheidsactie. De opbrengst gaat naar weeskinderen, zo legt ons de Grieks-katholieke bisschop van Lutsk, Mgr. Josafat Hovera, uit aan ‘Kerk in Nood’

Kans

De gezamenlijke viering bood aan een programma dat samengesteld werd door katholieken, protestanten en orthodoxe christenen en bevatte kerstliederen, dansen en toneelstukjes. De liefdadigheidsactie vond plaats op 14 januari naar aanleiding van het Nieuwjaarsfestival van de Oosterse Kerken en het werd uitgezonden door de staatstelevisie wat aan de bisschoppen van verschillende christelijke denominaties de kans bood om “over het geloof te spreken”. Dat de “Kerken samen komen om arme kinderen te helpen, stelt een goed voorbeeld.”

Werken aan eenheid

“De katholieke Kerk ziet dit initiatief elk jaar als een gelegenheid om een bijdrage te leveren aan de eenheid onder de christenen in Oekraïne, een voormalige Sovjetrepubliek, die zeer verdeeld is. Gezamenlijke initiatieven van de christelijke Kerken zijn een voorbeeld om aan te tonen, dat mensen overal gelijk zijn en dat wanneer het om menselijke noden gaat, er geen grenzen mogen zijn. Christen-zijn betekent bovenal dat je er bent voor de anderen”, zo beklemtoont Magda Kaczmarek, die bij ‘Kerk in Nood’ verantwoordelijke is voor de projecten in Oekraïne.

Beter begrip

De giften stijgen elk jaar, daar verandert de economische crisis niets aan. De bisschop verklaart: “De bevolking staat zeer positief tegenover dit project. Ze zien dat we verenigd zijn rond Christus. Ik heb van velen gehoord dat ze dankzij dit gezamenlijke getuigenis van naastenliefde ons christelijke geloof nu veel beter begrijpen.”

Het aartsbisschoppelijke exarchaat (een aartsbisdom in oosterse Kerk) van Lutsk is pas opgericht in 2008 en ligt in de streek van Volhynia, dat over weinig economische en agrarische troeven beschikt. Er heerst een grote

„Kerk in Nood“: 2012 Meer uitgaven voor vluchtelingen

Fri, 11 Jan 2013 00:00:00 GMT

13 januari is 99ste Katholieke Werelddag voor de Migrant en de Vluchteling

Noodhulp voor allen

De internationale katholieke hulporganisatie “Kerk in Nood” heeft in 2012 een recordbedrag van 500.000 euro uitgegeven aan noodhulp in crisis- en oorlogsgebieden. Dat is meer dan het dubbele in vergelijking met vorig jaar. Hoewel ondersteuning van de pastorale zorg en de vorming van religieuzen nog steeds de kerntaak is van “Kerk in Nood”, worden ook altijd mensen in nood geholpen, onafhankelijk van hun herkomst of godsdienstige overtuiging.

Brandhaard Syrië

Daarbij stond de crisis in Syrië in het brandpunt van de belangstelling. In het voorjaar van 2012 hielpen we vluchtelingen in Syrië zelf, later ook in de buurlanden Jordanië en Turkije waar ze in massa naar toe waren gevlucht. Steun ging ook naar zij die in het verleden Irak hadden verlaten en op zoek naar wat meer veiligheid in Syrië een toevluchtsoord vonden en zich nu opnieuw in bedreigde positie bevonden. Velen trokken verder naar Libanon waar ze van de “Zusters van de Goede Herder” basiszorg kregen, zoals die dat voorheen ook in Noord-Irak al hadden gegeven.

Van Noord naar Zuid in Soedan

Een ander zwaartepunt van onze noodhulp was de ondersteuning van vluchtelingen afkomstig uit Noord-Soedan, die na de onafhankelijkheid van het Zuiden terug naar de heimat keerden. Het overwegend christelijke en animistische Zuiden moet helemaal van vooraf aan beginnen. De christenen in het Noorden woonden echter als een minderheid in een door de Islam gedomineerde staat. Tienduizenden christenen zijn ondertussen naar het Zuiden getrokken en men verwacht dat er nog velen zullen volgen. In 2012 kwam het ook weer tot schermutselingen in de grensregio. Ondertussen zijn de gemoederen weer bedaard, maar de spanning is nog niet weggeëbd; de terreur heeft de mensen murw geslagen. De mislukte pogingen van Noord-Soedan om het Zuiden te arabiseren en de islam op te dringen hebben naar schatting aan 2 miljoen Soedanezen het leven gekost en 4 miljoen mensen op de vlucht gejaagd.

Congo

Een andere streek waar het lijden van de eigen bevolking maar geen einde lijkt te krijgen ligt in het oosten van de Democratische Republiek Congo: de Kivuregio. “Kerk in Nood” heeft ook hier hulp gegeven aan duizenden vluchtelingen, daklozen en mensen met onvoorstelbare trauma’s.

Internationaal: de hulporganisatie ‘Kerk in Nood’ herdenkt de 100ste geboortedag en de 10de verjaardag van het overlijden van haar stichter, pater Werenfried van Straaten

Mon, 14 Jan 2013 00:00:00 GMT

Spekpater

Königstein – Op 17 januari zou pater Werenfried van Straaten, de stichter van de internationale katholieke hulporganisatie ‘Kerk in Nood’ 100 jaar oud geworden zijn. Terzelfdertijd is 31 januari de 10^de verjaardag van het overlijden van deze Nederlandse Norbertijn, die later bekendheid zou verwerven als de “Spekpater”. In heel wat landen zullen een aantal herdenkingsdiensten worden georganiseerd naar aanleiding van deze dubbele verjaardag. Zo zal de aartsbisschop van Keulen, Joachim kardinaal Meisner, een goede vriend van pater Werenfried, een Heilige Mis celebreren naar aanleiding van de verjaardag van het heengaan van de “grootste bedelaar in de geschiedenis van de Kerk”. De Eucharistieviering trekt jaarlijks meer dan 1000 gelovigen.

Pauselijke Stichting

In de 17 landen waar ‘Kerk in Nood’ nationale kantoren heeft, worden er dit jaar tal van activiteiten georganiseerd zoals tentoonstellingen, benefietconcerten, speciale uitgaven, optredens en ontmoetingsdagen waarop wereldwijd kerkleiders worden uitgenodigd. Het hoogtepunt van het herdenkingsjaar is een gezamenlijke bedevaart naar Rome van de medewerkers en weldoeners van Kerk in Nood. Op deze manier wil onze hulporganisatie, die in 2012 door Paus Benedictus XVI is verheven tot een Pauselijke Stichting, de bijzondere band met de Heilige Vader beklemtonen. Pater Werenfried heeft steeds veel belang gehecht aan de wensen van de Paus.

Jaar van het Geloof

Mauro kardinaal Piacenza, de prefect van de Congregatie van de Clerus in het Vaticaan, verklaarde: “Het was de wens van pater Werenfried wens om zij die lijden te troosten en hun wonden te helen. Hun dankbaarheid is de dankbaarheid van Christus zelf en de enige garantie van Gods zegen voor het werk dat wij wensen voort te zetten en te vervolmaken in Zijn Naam.”

Aangezien de verjaardag wordt gevierd midden in het ‘Jaar van het Geloof’ drukte pater Martin Barta, de Geestelijke Assistent van ‘Kerk in Nood’ de wens uit “dat het geloof van pater Werenfried, die gedurende zijn ganse leven ervoer dat God ons nooit in de steek laat en dat de Blijde Boodschap in alles waar is, een voorbeeld zou zijn om ons leven toe te vertrouwen aan God en om te leven volgens de Waarheid van het Evangelie.”

Pater Werenfried, die op 17 januari 1913 in het Nederlandse Mijldrecht is geboren en in 1934 in de Norbertijnenabdij van Tongerlo intrad, riep de katholieken in Nederland en in België na de Tweede Wereldoorlog op om hulp te bi

Kruis van Haïti

Mon, 07 Jan 2013 00:00:00 GMT

Zaterdag 12 januari 2010 zal het drie jaar geleden zijn dat de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince getroffen werd door een alles vernietigende aardbeving. Kerk in Nood – dat al jarenlang een goed contact onderhoudt met de bisschoppenconferentie in het land – bood onmiddellijk noodhulp aan, maar denkt evenzeer aan structurele hulp.

In het najaar van 2012 doodde de wervelstorm ‘Sandy’ op de Caraïben duizenden mensen en maakten nog eens tienduizenden dakloos. De verantwoordelijke voor Latijns-Amerika van ‘Kerk in Nood’ Rafael D’Aqui zegt daarover het volgende: “Niet alleen in de V.S. hebben mensen geleden onder de gevolgen van de orkaan, ook op Haïti en Cuba zijn weer veel armen en behoeftigen getroffen." En hij voegt er nog aan toe: “We mogen Cuba en Haïti niet vergeten. In de media wordt bijna uitsluitend over de V.S. gesproken, maar ‘Sandy’ heeft ook in de Caraïben lelijk huis gehouden, zoals in Haïti, dat de zware aardbeving van 2010 nog lang niet te boven gekomen is.”

Om de Kerk in Haïti te helpen biedt Kerk in Nood fraai beschilderde kruisjes aan die u kunt aankopen via onze webwinkel. De grote exemplaren kosten € 10,00, de kleinere exemplaren kunt u aanschaffen voor € 7,00.

Egypte: Nieuwe grondwet is een frontale aanval op de mensenrechten

Wed, 09 Jan 2013 00:00:00 GMT

Door John Pontifex

Kerk in Nood – Königstein: Volgens het waarnemend hoofd van de Koptische katholieke Kerk “bereidt de nieuwe Egyptische grondwet de weg voor naar een nieuw islamitisch kalifaat”. Hij is één van de drie bisschoppen die de wettekst veroordeelt als een frontale aanval op de rechten van de mens.

Ramp voor vrouwen, jongeren en minderheden

Uiting gevend aan hun diepe teleurstelling over de grondwet die op 26 december ll. ondertekend werd, zeiden de bisschoppen aan de internationale katholieke hulporganisatie ‘Kerk in Nood’ dat “alleen de rechten van moslim extremisten worden gewaarborgd door het document en dat vooral vrouwen, jongeren en religieuze minderheden een groot risico lopen.” Mgr. Kyrillos William, de administrator van het koptisch-katholieke Patriarchaat van Alexandrië zei: “We hadden gehoopt op een grondwet die het geheel van de Egyptische bevolking vertegenwoordigt, maar in de plaats daarvan kregen we er een die slechts één groep vertegenwoordigt. Het is overduidelijk dat deze religieuze geïnspireerde grondwet het pad effent voor een islamitisch kalifaat.”

Sharia

Behalve Mgr. William verklaarden ook twee andere bisschoppen Mgr. Joannes Zakaria van Luxor en Mgr. Antonios Aziz Mina van Giza dat de grondwet een aanfluiting was van de burgerlijke vrijheden. Mgr. Williams zei nog: “Overal in de grondwet staan er clausules dat alles in overeenstemming moet zijn met de islamitische wet.” Onder de bisschoppen heerste een grote bezorgdheid dat de grondwet ook niet-moslimmeisjes zou dwingen om een sluier te dragen en dat de wet het mogelijk zou maken om te huwen met minderjarige meisjes. De bisschoppen zeiden dat, in overeenstemming met de sharia, de grondwet toelaat dat vrouwen “die geslachtsrijp” zijn mogen trouwen, wat inhoudt dat tienerhuwelijken mogelijk zullen worden. Mgr. Zakaria verklaarde: “De moslimextremisten willen de sharia vooral toepassen op de vrouwen. Dat is een zeer slechte wet voor vrouwen en ook zeer slecht voor de niet-moslims in de samenleving.”

De bisschop zei ook dat het grote aandeel van de sharia de geloofwaardigheid van artikel 3 in de grondwet ondermijnt dat de rechten van christenen, joden en moslims waarborgt. Mgr. Zakaria beschrijft de grondwet als een werk van fundamentalistische moslims en zegt: “Het was al een hele klus om van de vorige president, Moebarak, de toelating te krijgen om een kerk te herstellen, nu wordt het zeker nog moeilijker. Maar het zal zelfs nog lastiger zijn voor

Pater Werenfried - ‘Relevanter dan ooit’

Thu, 03 Jan 2013 00:00:00 GMT

Op 17 januari zou pater Werenfried van Straaten zijn 100^ste geboortedag hebben gevierd

Door Eva-Maria Kolmann

Eigenlijk zou pater Werenfried van Straaten, de stichter van de internationale katholieke hulporganisatie ‘Kerk in Nood’, het zeer fijn gevonden hebben om zijn 100^ste verjaardag te mogen vieren. Hij zat nog boordevol plannen, tot op hoge leeftijd, en hij wilde zelfs nog Russisch studeren. Maar dat heeft niet meer mogen zijn. Hij stierf twee dagen na zijn 90^ste verjaardag, op 31 januari 2003. Toch is op zijn 100^ste verjaardag zijn levenswerk, de hulporganisatie die hij oprichtte, springlevend en actueler dan ooit tevoren.

Gods tranen drogen

Pater Werenfried slaagde erin om aartsvijanden te overtuigen elkaar te helpen en om voor elkaar te bidden. Daarvoor heeft men hem zelf ooit eens genomineerd voor de Nobelprijs voor de vrede. Hij was een krachtige en overtuigende redenaar, die mensen in het hart kon raken en hen aanzette tot roekeloze daden van liefde waarbij ze spontaan geld, auto’s en juwelen aan de armen schonken. Hij was één van de eersten die Moeder Teresa van Calcutta op het spoor kwam in het begin van de jaren ’60, toen ze in het Westen amper bekendheid genoot. Hij was bevriend en de vertrouweling van vier pausen en een nauwe vriend van Paus Johannes Paulus II. Als een vindingrijke pionier kwam hij steeds op de proppen met telkens nieuwe ideeën in zijn pogingen om “Gods tranen te drogen”. Het was hij die originele ideeën bedacht voor een hele reeks pastorale bezorgdheden zoals de “kapelwagens” en “kapelboten”. Hij had een groot gevoel voor humor en bezat een grote liefde voor de medemensen. Toch was de hulporganisatie “Kerk in Nood”, die hij op Kerstmis 1947 begon, niet echt gepland; het “overkwam” hem gewoon.

Kortfilm met sfeerbeelden over pater Werenfried

“God liet me nooit in de steek: al

Land in overgang: Myanmar viert 65ste verjaardag van zijn onafhankelijkheid

Wed, 02 Jan 2013 00:00:00 GMT

Myanmar of Birma, is een land met vele facetten, zowel op topografisch, etnisch, religieus als politiek vlak. In het zuiden kijkt het uit op de Baai van Bengalen terwijl in het westen, het noorden als het oosten een meer dan 2000 km lange bergketen de grens afschermt met de buurlanden Bangladesh, India, China, Laos en Thailand.

Militaire dictatuur

In 1948 verkreeg het land - dat tot dan toe gekend was als Birma - haar onafhankelijkheid van Groot-Brittannië. Enkele maanden voordien was de vader des vaderlands, generaal Aung Sang vermoord. Na een staatsgreep in 1962 kwam generaal U ne Win aan de macht. De militairen schakelden elke vorm van democratische oppositie uit. In 1988 keerde de dochter van generaal Aung San, Aung San Suu Kyi, naar haar geboorteland terug. Ze werd verkozen tot secretaris-generaal van de oppositiepartij, de NLD (National League of Democracy), die de parlementsverkiezingen van 1990 won.

Omwenteling

De militaire weigerden echter het resultaat van de verkiezingen te erkennen en plaatsten Aung San Suu Kyi met tussenpozen onder huisarrest dat pas eindigde in 2010. In datzelfde jaar werden er opnieuw parlementsverkiezingen gehouden, de eerste sinds 1990. De USDP (Union Solidarity and Development Party), die loyaal bleef aan het regime, haalde een meerderheid in de kamer van het parlement. In augustus 2011 werd Aung San Suu Kyi ontvangen door de zittende president U Thein Sein. In oktober stopte de regering de controversiële bouw van de Myitsone dam op de rivier, Ayeyarwady in het noorden van het land. De dam moest afgewerkt worden tegen 2019 en het was de bedoeling dat een centrale elektriciteit en energie zou produceren voor de Volksrepubliek China. De NLD werd erkend als een politieke partij en tijdens nieuwe verkiezingen behaalde ze 40 van de 45 parlementszetels.

Bevolking: 50.00 miljoen

congregatie van het ‘Mensgeworden Woord’, staat aan het hoofd van de Rooms-katholieke parochie van de Heilige Familie sinds 2009. Hij wordt bijgestaan door nog een priester en de blauwe zusters van zijn orde. De parochie telt ongeveer 185 gelovigen. Een groter deel van de ongeveer 1500 christenen in Gaza behoort tot de Grieks-orthodoxe Kerk. Anderzijds telt Gaza ook nog anderhalf miljoen moslims.

&

Noodhulp en gebedsactie van ‘Kerk in Nood’ voor Oost-Congo

Wed, 12 Dec 2012 00:00:00 GMT

Noodhulp voor Oost-Congo

De internationale katholieke hulporganisatie ‘Kerk in Nood’ schenkt aan de vluchtelingen in Oost-Congo noodhulp ter waarde van 50.000 euro. De hulp kwam er na een oproep van Mgr. Théophile Kaboy, de bisschop van Goma. Ze wordt via de religieuze gemeenschappen verdeeld aan de hulpbehoevenden in de vluchtelingkampen rond Goma, waarmee die vooral voedsel, kleding en medicijnen kunnen aankopen.

Paus vraagt vluchtelingen te helpen

In het mineraal- en ertsrijke oosten van dit Centraal-Afrikaanse land is de toestand de laatste weken heel explosief. Mensen zijn op de vlucht vanwege onvoorstelbare geweldsdaden van de verschillende partijen op het terrein: politieke agitatoren, militaire bevelhebbers en belangengroepen. Paus Benedictus XVI riep de internationale gemeenschap op om niet werkeloos toe te zien en om de vluchtelingen te helpen, in het bijzonder vrouwen, kinderen en bejaarden, aan wie het allernoodzakelijkste ontbreekt.

Noveen

Mgr. Kaboy dankte ‘Kerk in Nood’ voor de noodhulp en voor de wereldwijde gebedsactie die op 16 december wordt gestart om te bidden voor vrede in de Democratische Republiek Congo. De oproep tot gebed richt zich tot de christenen van alle gezindten: we vragen om negen opeenvolgende dagen te bidden voor vrede in Congo vanaf 16 december tot 24 december, het geboortefeest van Christus, de Vredesvorst.

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood I Oostpriesterhulp gebruikt.

U kan de Kerk in Oost-Congo helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een Kazachstan en Kamiánka ben ik thuis. Mijn ouders zijn met veel andere Polen in 1936 hierheen weggevoerd”, zo vertelt priester Waclaw Poplawski. De 74-jarige katholieke priester is parochieherder in Kazachstan. Hij heeft meer dan 40 jaar op zijn priesterwijding moeten wachten. Decennia lang waarin de staat iedereen aan de communistische ideologie probeerde te onderwerpen. Het was een tijd waarin de mensen in Kazachstan vervolgd en vernederd werden. Honderdduizenden Polen werden door Stalin onder dwang gedeporteerd naar Kazachstan. Ze werden in veewagons naar de steppe weggevoerd. Vanwege hun geloof en hun afkomst werden zij als onbetrouwbaar beschouwd.

Waclaw Poplawski: “Iedere gebedsbijeenkomst werd door de overheid als staatsgevaarlijk aanzien: “Jullie overtreden de wet; jullie schenden de grondwet van de Sovjetunie!” Toen de geheime dienst, de KBG, me verhoorde, beschuldigden ze me niet dat ik met de oude vrouwtjes bad, maar wierpen ze me toe dat niemand wist wat ik de vrouwen vertelde. “We weten dat u hen zegt: U zegt hen dat de overheid liegt, dat overheid slecht handelt! U zegt hen: ‘we willen onze vrijheid…’”

Spionage voor het Vaticaan

Het leven werd getekend door ontberingen. De mensen konden slechts overleven met wat ze zelf verbouwden. Ze woonden in eenvoudige en armoedige huisjes. Waclaw Poplawski was één van hen, een jonge “eenvoudige arbeider in de kolchoz (collectieve staatsboerderij), een boer”, zo blikt Poplawski op zijn leven terug. De volgende anekdote illustreert de harde levensomstandigheden: “Wanneer er een Poolse priester naar een dorp afzakte, dan ging hij steevast eerst naar het kerkhof en zocht Poolse namen. Daarna ging hij het dorp in en vroeg de mensen of de overledenen nog familie hadden.” Omdat de priesters onder een permanente dreiging van vervolging leefden en wisten dat ze ooit eens zouden aangehouden worden, vroegen ze aan Poplawski om voor de gelovigen zorg te dragen, ze op de sacramenten voor te bereiden en ze moed in te spreken.

Licht op de radio

In 2013 zal Radio Lumen, of “Radio Licht” haar twintigjarig bestaan vieren. Het is het enige katholieke radiostation in Slowakije en het mikt op een publiek van alle leeftijden. De programma’s omvatten les in de cathechismus voor kinderen, jongeren en volwassenen, nieuwsuitzendingen, muziek en gebed – zoals bijvoorbeeld de rozenkrans en het ochtendgebed – en verder programma’s over onderwerpen als gezondheid, vrije tijdsbesteding en natuur.

God ja, Kerk nee?

Maar bovenal beoogt Radio Lumen waarden te verspreiden en ook informatie te geven over de Kerk en het katholieke geloof. Want de Kerk in Slowakije ziet zich voor enorme sociale uitdagingen gesteld. Hoewel ongeveer 60% van de 5.4 miljoen Slowaken Katholiek is van wie de helft nog geregeld op zondag naar de kerk gaat, worden de christelijke waarden in de samenleving voortdurend en steeds meer ondergraven. Vooral de massamedia waarvan er nog veel in handen van communisten zijn, dragen een uitgesproken relativistische en liberale wereldvisie uit. In hun kielzog wordt steeds meer een houding van “God ja, de Kerk nee!” gepredikt, vooral wanneer zij – net als in het Westen – ieder reëel of vermeend falen binnen de Kerk opppakken en breed uitmeten, zonder ooit iets te vemelden over de positieve kanten. Radio Lumen wil de balans in evenwicht te brengen met een positieve boodschap.

Life on air

Een belangrijk aspect van het brede scala aan programma’s over actuele onderwerpen wordt gevormd door rechtstreekse uitzendingen over Kerkelijke hoogtijdagen en feestdagen, zoals heilig- en zaligverklaringen, priesterwijdingen, plechtigheden, jubilea, bisschopsbenoemingen en inwijding van nieuwe kerken of Heilige Missen uit pelgrimsplaatsen. Veel katholieke gelovigen in het land die niet persoonlijk aanwezig kunnen zijn, volgen deze uitzendingen graag op de radio. Ook zijn de uitzendingen van Heilige Missen via de radio een niet te onderschatten steun en troost voor ouderen en zieken die niet persoonlijk naar de kerk kunnen komen.

Voor al dit soort gebeurtenissen, die zoals te begrijpen valt, niet vanuit een studio kunnen worden uitgezonden, heeft het radiostation een rondrijdende radiobus nodig. Kerk in Nood helpt hierbij met een bijdrage van 10.000 euro,

Gebedsnoveen voor vrede in Congo 16-24/12/2012

Mon, 03 Dec 2012 00:00:00 GMT

Noveen

Op initiatief van de Pauselijke stichting ‘Kerk in Nood’ nodigen wij iedereen uit om van 16 tot 24 december 2012 deel te nemen aan een gebedsnoveen voor de Vredesvorst opdat Hij de Democratische Republiek Congo vrede zou brengen.

De oproep voor de noveen wordt gestuurd aan alle contemplatieve orden in Europa, Afrika, Azië, Latijns-Amerika, aan onze weldoeners in 17 landen in de wereld, aan alle mensen van goede wil en aan de media die bereid zijn om dit bericht te verspreiden.

Als zij zouden zwijgen, dan zouden de stenen het uitschreeuwen. (Lc 19,40)

De Democratische Republiek Congo schreeuwt haar nood uit. Bloedbaden, branden, plunderingen, systematische verkrachtingen van vrouwen, bestelen van de boeren, gijzelingen, uitdrijvingen van de bevolking, al dit lijden is dagelijkse kost voor de inwoners van Oost-Congo. Volgens de Verenigde Natie en de regering in Kinshasa steunt het regime in Kigali (Rwanda) het rebellenleger M23, met rekruten en wapens en ligt het aan de basis van de aanvallen die sinds mei 2012 de regio teisteren. Onlangs heeft het rebellenlegertje Goma nog ingenomen.

Homilie

De aartsbisschop van Bukavu, François-Xavier Maroy, zei in zijn homilie op 29 oktober 2012, n.a.v. de 16^de verjaardag van de moord op bisschop Mgr. Christophe Munzihirwa: “De bozen hebben de oorlog naar hier gebracht en door deze oorlog moeten wij verder lijden. Ze brachten ons onenigheid en dat vreet aan ons.” Hij zei ook nog: “Het is onze opdracht om aan anderen mee te delen dat we voorbeelden hebben. Mensen, die gestorven zijn, hoewel zij streden voor de vrede, de waarheid, de eenheid en de verzoening tussen de verschillende volkeren van de Congolese natie.” Hij riep ons op om te luisteren naar de stemmen van drie van zijn voorgangers, die in de oorlog gestorven zijn en de oproepen van Mgr. Munzihirwa, Mgr. Kataliko en Mgr. Charles te volgen: “Laat ons werken opdat de vrede komt waar wij zijn en laat ons die vrede opbouwen.” Onbevreesd beklemtoont Mgr. Maroy: “Ga naar hen die houden van oorlog en zeg hen maar dat het geluk nooit uit de loop van een geweer kan komen. Vraag hen de onrust die ze tussen de volkeren stoken, op te geven.” Hij beëindigt zijn met een gebedsoproep: “We zijn nog steeds in gevaar en vragen aan hen die met de Heer zijn, opdat Hij zich voor ons zou inzetten en opdat het snel vrucht zou dragen. De grootste vrucht is het bewaren van onze eenheid, de eenheid van de Congolese natie.”

Bisschop smeekt

De Kerk gelooft in de vrede en ze bidt voor de vrede.

Eritrese Kerk bloedt door legerdienst en uitwijking

Thu, 29 Nov 2012 00:00:00 GMT

Jarenlang in militaire dienst

Anonieme bronnen binnen de katholieke Kerk in Eritrea hebben zich tegenover ‘Kerk in Nood” beklaagd dat de Eritrese Kerk personeel verliest als gevolg van de gedwongen dienstplicht. Het wordt steeds moeilijker werken voor de katholieke Kerk in de parochies en in de priesteropleidingen omdat haar personeel vastgehouden wordt in het leger. De diensttijd is niet wettelijk begrensd in tijd zodat ze jarenlang kan duren. De regering overdrijft de oorlogsdreiging en gebruikt ze als grond om dienstplichtigen niet te laten gaan. Velen dienen al 16 jaar in het leger.

Door de dienstplicht ontbreekt het in het land aan gekwalificeerd arbeidspersoneel. Daardoor verlaten vele Eritreeërs het land en verliest het een waardevol potentieel. “Zelf de jongeren die in Eritrea blijven, zijn in gedachte reeds in het buitenland”, vertelt men ons in kerkelijke kringen. De heersende mentaliteit luidt “dat wie blijft een grote dommerik is.” Er wonen al meer dan een miljoen Eritreeërs in het buitenland. Voor het ogenblik telt het Noordoost-Afrikaanse land 5,2 miljoen inwoners.

Communistisch bewind

Er komt uit kerkelijke kringen ook kritiek op de communistische regering omdat “ze priesters wil verplichten wapens te dragen.” Alle inwoners van Eritrea – ook vrouwen – worden gedwongen een wapen bij zich te dragen. De regering schept een “sfeer van permanente oorlogsdreiging om de mensen onder de knoet te houden.” Bovendien zijn alle liefdadigheidswerken van de Kerk verboden. “De regering wil ons opsluiten in de kerk en de sacristie.”

47,3 Procent van de Eritrese bevolking is christen. De meesten van hen zijn orthodoxe christenen. Katholieken vormen een kleine minderheid van 4 procent. Moslims maken de helft uit van de bevolking. Het land dat in 1993 na een drie jaar lange onafhankelijkheidsstrijd met buurland Ethiopië zelfstandig werd wordt geleid door een communistische regering. Maar ondanks de grote moeilijkheden waarmee de Kerk wordt geconfronteerd, is ze toch zeer actief in de zielzorg en met caritatieve projecten.

Eva-Maria Kolmann

Meer lezen...

Nieuws

>

Kerstgeschenken voor de Kerk in nood

Thu, 15 Nov 2012 00:00:00 GMT

€ 10 – Opdat het geloof zou verwarmen, ook bij min 25 graden

Het plaatsje in Roemenië heet Holod. Dat komt uit het Slavisch en betekent 'koude'.

’s Winters dalen de temperaturen vaak tot min 25 graden. De Grieks-katholieke parochie heeft een verwarming nodig voor haar kleine kapel. Ook in de parochie Teceu Mic hopen vooral de ouderen dat hun kerk – er is er maar één en er komen ook rooms-katholieke en orthodoxe gelovigen bidden – niet zo bitter koud blijft tijdens de misviering. Hetzelfde geldt in Pargaresti of Varadia. Overal in deze koude regio vragen ze om financiële steun voor nieuwe, dichte ramen (dat bespaart 25 procent stookkosten) of een goed functionerende verwarming. Overal zamelen ze daarvoor hun laatste centjes in. In Oradea hebben ze nu € 2.696,23 en in Holod € 3.558,08. Indien slechts enkele honderden van ons elk € 10 bijleggen, dan zullen onze broeders en zusters het warm om het hart krijgen in de koude.

€ 50 – Opdat de missie zou ronddraaien

Is een autoband wel een kerstgeschenk? Of een accu?

Voor Emilio Aranguren Echeverría, de bisschop van Holguín, het grootste bisdom van Cuba qua oppervlakte, komt het pastoraat zonder nieuwe autobanden niet op gang. En zonder accu geven de lampen geen licht en kan geen wagen worden gestart. Autobenodigdheden en reserveonderdelen zijn een probleem in Cuba. Voor een nieuwe auto heeft men namelijk de toestemming van de staat nodig. Daarom is Cuba dan ook het eiland van de oldtimers. Iedere autobezitter schaft zich onderdelen aan tot het echt niet meer verder kan. Daarom is het ook rendabel dat het bisdom met zijn 35 parochies, 114 missiehuizen en 140 missieposten over een eigen garage beschikt voor de 48 voertuigen die het in dienst heeft. Op al die plaatsen moet het Kerstmis worden – met banden en mirre, met accu’s en wierook. Als 300 van u meedoen, dan kan bisschop Emilio de Blijde Boodschap uitdragen.

€ 100 – Opdat Christus zichtbaar zou worden

De parochie van de Heilige Teresa in Niamey (Niger) is “dynamisch, steekt vol initiatieven en beleeft haar geloof vreugdevol te midden van een islamitische omgeving”, schrijft aartsbisschop Michel Cartatéguy.

Deel uw warmte!

Mon, 03 Dec 2012 00:00:00 GMT

In uw diepvriezer is het -18°C. In Roemeense kerken is het in de winter -30°C. Van november tot maart. Dat is zo koud dat de wijn tijdens de consecratie bevriest. Op amper 5 minuten. Help mee om van de Roemeense kerken warme gebeds- en ontmoetingsplaatsen te maken. Met goede verwarmingsinstallaties en een degelijke isolatie.

Stort nu en deel uw warmte.

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood I Oostpriesterhulp gebruikt.

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een ingevuld overschrijvingsformulier toesturen.

Een gift voor sociale projecten kan op rekeningnummer IBAN: BE11 4176 0100 0148 en BIC: KREDBEBB (Hulp en Hoop vzw - met fiscaal attest vanaf € 40,-). Zij die in de loop van het jaar € 40,- of meer storten voor een sociaal project, ontvangen het volgend jaar automatisch een fiscaal attest.

Alvast bedankt voor uw milde steun!

Het is nergens nog veilig in Nigeria

Wed, 28 Nov 2012 00:00:00 GMT

“Prelaat veroordeelt aanslag op kerkgebouw in militair domein”

Door John Pontifex

Aanslag op militair terrein

De nieuwe kardinaal van Nigeria reageert ontzet na de dodelijke aanslag van afgelopen zaterdag op een kerk in een militair domein. Hij zei na deze gebeurtenis dat het nu nergens nog veilig was.

John kardinaal Onaiyekan, de aartsbisschop van Abuja, beschreef de explosie tegen de protestantse Saint Andrew Church, die gelegen is in het militaire commandocentrum en de militaire school van Jaji in de deelstaat Kaduna, als zeer verontrustend. Zeker 11 mensen zijn bij de aanslag om het leven gekomen. Volgens de Nigeriaanse militaire woordvoerders zijn twee verdachte voertuigen het domein binnen gedrongen. Eén ervan was een bus, die zich door de muur van het kerkgebouw boorde en een explosie veroorzaakte, maar geen slachtoffers maakte. Toen zich een menigte verzamelde om te kijken wat er gebeurd was, ontplofte een tweede voertuig waarbij 11 personen gedood werden en 30 mensen verwond geraakten.

Boko Haram

Het is de derde zondag op rij dat een kerkgebouw in Kaduna wordt aangevallen. Deze keer ontkende de islamitische groep ‘Boko Haram’ de verantwoordelijkheid voor de aanslag. De pas door paus Benedictus XVI tot kardinaal aangestelde prelaat reageerde vanuit Rome in een gesprek met Kerk in Nood: “Bij deze nieuwe tragedie zijn de omstandigheden bijzonder zorgwekkend.”

De militairen beschreven het incident als “verrassend en vervelend”. Kardinaal Onaiyekan vervolgde: “Deze aanslag vond plaats op één van de belangrijkste militaire domeinen van Nigeria, wellicht één van de meeste beveiligde sites die men zich kan inbeelden. Dat soort aanslagen kan nu overal plaatsvinden.” De kardinaal zei dat de gebeurtenis heel veel vragen oproept over de veiligheidsomstandigheden in Nigeria.

Hij suggereerde dat de veiligheidsmaatregelen van de militaire school omzeild kunnen zijn en dat misschien de explosieven op het domein zelf zijn gemaakt of dat er een te laks toezicht was op het personenverkeer van de site.

Veiligheidscrisis

Nu de bezorgdheid groeit over het regime van Jonathan Goodluck en over de zijn capaciteiten om de aanvallen van terroristen aan te pakken in zijn land, zei kardinaal Onaiyekan: “De regering staat onder druk om met resultaten te komen. Ze handelen wel, maar met veel te weinig resultaten als gevolg.” Hij voegde er nog aan toe: “Laat ons hopen dat de regering nu wakker geschud is en dat ze b

Het hart van Congo is gekwetst – de internationale gemeenschap moet ingrijpen

Mon, 26 Nov 2012 00:00:00 GMT

Naar aanleiding van zijn gesprek met ‘Kerk in Nood’ veroordeelt de bisschop van Mbuji–Mayi, Mgr. Bernard Kasanda heel scherp de gebeurtenissen in zijn land en de quasi onbestaande reacties van de internationale gemeenschap op de invasie in Noord-Kivu.

We vroegen de bisschop of hij zo een escalatie van het conflict had verwacht na de inname van de stad Goma door het rebellenleger. Mgr. Kasanda antwoordde: “Ik had het niet verwacht.” Anderzijds wezen een aantal tekenen toch op de waarschijnlijkheid van een invasie in het oosten van het land: we zien toch een soort van medeplichtigheid van de internationale gemeenschap door de keuze bijvoorbeeld om Rwanda op te nemen in de Veiligheidsraad van de V.N. op het moment dat het toch beschuldigd werd van zware schendingen tegen de territoriale integriteit van Congo.”

Eén van de belangrijkste redenen van de instabiliteit in het land en in het bijzonder in het noordoostelijke deel is de enorme rijkdom aan allerlei mineralen en olie. Wanneer we aan de bisschop vragen of het mogelijk is dat de rebellen oprukken naar Bukavu, antwoordde Mgr. Kasanda: “Ik denk dat het mogelijk is, zeker wanneer de internationale gemeenschap aarzelt om op te treden om de opmars eens en voor altijd te stuiten.”

De ervaring van de aanwezigheid van V.N.-troepen in de afgelopen veertien jaar heeft echter op het terrein geen enkel tastbaar resultaat opgeleverd en volgens de bisschop is de hoop op een internationale interventie gering. “De politieke autoriteiten en de blauwhelmen herhaalden steeds om kalm te blijven en geen angst te hebben zodat er niets zou gebeuren, maar nu de rebellen het oosten van het land in handen hebben, horen we van hen geen levend teken meer. Hoe moeten we dit inschatten?” De bisschop is duidelijk aangedaan wanneer hij zich luidop de vraag stelt.

De bisschop van Mbuji-Mayi doet via de media een oproep om te reageren: “Er heerst een complete onverschilligheid. Ik denk dat het voor een deel te maken heeft met een gebrek aan informatie van de rest van de wereld. Nooit wordt het gehele verhaal verteld. Informatie wordt gefilterd en volgens bepaalde doeleinden gestuurd. Maar er is geen mogelijkheid om zich een idee te vormen van wat er zich precies ter plaatse afspeelt: de menselijke waardigheid wordt met de voeten getreden en de vernedering van het Congolese volk bereikt een hoogtepunt.”

Hij besluit: &ldq

Regering van Zimbabwe onder vuur wegens toenemende emigratie

Thu, 22 Nov 2012 00:00:00 GMT

Regering van Zimbabwe onder vuur wegens toenemende emigratie

Diaspora

Slecht bestuur en toenemende armoede in Zimbabwe doet steeds meer mensen besluiten buitenlandse oorden op te zoeken. Terzelfdertijd proberen de politieke leiders van het land de mensen terug te winnen en hen ervan te overtuigen om deel te nemen aan de verkiezingen. Dat lezen we in een rapport aan Kerk in Nood. Het beschrijft hoe de onderdrukking de emigratie uit Zimbabwe de hoogte indrijft en dat leidt dan weer tot een tekort aan goed opgeleide mensen, in het bijzonder artsen en verpleegsters. Het Kerkelijke rapport, waarvan de auteurs omwille van veiligheidsredenen het liefst anoniem blijven, beschrijft hoe in sommige gebieden “een groot deel van de bevolking alleen maar kan overleven”, dankzij verwanten in het buitenland die hen af en toe wat geld toestoppen. In een commentaar op de Zimbabwaanse diaspora, die ondertussen op 4 miljoen personen wordt geschat, stelt het rapport: “Dit is een grof onrecht, dat het gevolg is van een slecht beleid dat geen enkel respect heeft voor de gemeenschappelijke bezittingen. Het is het gevolg van het egoïsme, de hebzucht en de machtshonger van de regerende partij en haar elite die, naar eigen goeddunken en door haar onverdraagzaamheid, de mensen verhindert om hun talenten te gebruiken en te ontwikkelen in hun eigen land.”

Welzijnssector lijdt

“Daarom trekken ze wanhopig als ze zijn – zelfs al gaat het om wel opgeleide mensen die elders slechts onderbetaalde betrekkingen zullen vinden – naar Australië, het Verenigd Koninkrijk, naar de V.S., Canada en andere Engelstalige landen in de wereld.” Het rapport valt samen met internationale bijeenkomsten, georganiseerd door de Zimbabwaanse eerste minister Morgan Tsvangirai, waarin hij mensen in de diaspora probeert ervan te overtuigen om terug te komen en deel te nemen aan de presidentsverkiezingen van volgend jaar. Het rapport belicht de impact van de emigratie op de welzijnssector in het land: “We lijden onder een groot verlies aan gekwalificeerd personeel, in het bijzonder in de medische sector.”

Het rapport onderstreept hoe de pogingen die ondernomen worden om Zimbabwaanse bannelingen te overtuigen om terug te keren in conflict komen met het gedrag van de politici. Het rapport zegt: “Sommige politici staan tamelijk vijandig tegenover Zimbabwanen die het land verlaten hebben, hoewel het land indirect van hen mee profiteert. De vijandigheid heeft te maken met de kritische houding van de bannelingen ten opzichte van de huidige regering. Dat is immers de reden waarom ze het land verlaten. Ze konden niet langer om met de vervolgi

Gebedsoproep voor vrede in het Midden-Oosten

Mon, 19 Nov 2012 00:00:00 GMT

Oproep

In het Midden-Oosten dreigt een nieuwe oorlog. In het Heilig Land, waar de Heer een boodschap van vrede bracht voor alle mensen in alle tijden, sterven mensen onder een bommentapijt en raketinslagen. De wereld kijkt machteloos toe. De laatste dagen horen wij in de Schrift passages uit teksten die spreken over de eindtijd: dood, oordeel, hemel en hel. Maar wij die de woorden horen van de Blijde Boodschap zijn helemaal niet machteloos. We kunnen Christus, de Prins van Vrede, vragen om vrede in Zijn land. Laat ons één zijn in gebed met alle christenen en mensen uit het Heilig Land en bidden opdat er spoedig vrede zou komen in het Midden-Oosten. Binnenkort vieren we het feest van Christus-Koning. Christus is de Koning van de vrede. Laten we Hem bestormen met onze vragen voor vrede in Zijn geboorteland en in de harten van de mensen.

Pater Martin Barta - Geestelijk Assistent Kerk in Nood internationaal

Steun gevraagd

Bethlehem telt vele werkplaatsen waar christelijke families olijfhout verwerken tot paternosters, kruisbeelden, kerstfiguren, enz. Een olijfboom groeit langzaam. Alleen de stam van een oudere olijfboom is dik genoeg om er planken uit te zagen. Die planken moeten gedurende 2 à 3 jaar drogen, vooraleer ze bewerkt kunnen worden. Door de verkoop van de olijfhouten voorwerpen voorzien de families in hun levensonderhoud en kunnen ze ook jongeren tewerkstellen. Steun hen, zodat de christenen in het Heilig Land kunnen blijven.



Houten kerststal                             Sterretje van Bethlehem

€ 15,00                                              € 5,75

Zusters zorgen voor ziel én lichaam – Pastorale zorg in Latijns-Amerika

Wed, 21 Nov 2012 00:00:00 GMT

“Waar wij gaan, zijn geen priesters - 5000 m boven de zeespiegel én hoger”

Patmos

Van op de hoogste toppen tot in de laagvlaktes van het tropische regenwoud, dat is het werkdomein van het zendingsapostolaat van de Missionarissen van Jezus, Woord en Offer in de meest afgelegen regio’s van Latijns-Amerika. Ze zorgen voor die mensen waar niemand anders naar omkijkt – de armen en de vergeten mensen in Argentinië, Bolivia, Chili, Paraguay en Peru. Voor het ogenblik werken er meer dan 400 zusters in 38 missieposten, die ze liefdevol de naam ‘Patmos’ hebben gegeven, naar het eiland waar de evangelist Johannes in ballingschap woonde en werkte. Van daaruit vertrekken ze met de wagen of te voet, soms uren- of dagenlang, naar de meest verafgelegen dorpen, kleine nederzettingen en zelfs naar geïsoleerde gezinnen, zo vertelt ons zuster Maria Immaculata tijdens haar bezoek aan het internationale secretariaat van ‘Kerk in Nood’. Ze voegt er nog aan toe: “Wij gaan, waar zelfs in geen maanden of jaren priesters geweest zijn; we klimmen tot boven 5000 m. We helpen mensen die door niemand anders geholpen worden.”

In Caraveli, een kleine stad in de Arequipa regio in het zuidoosten van Peru, heeft haar congregatie een vormingscentrum. De stad met 35.000 inwoners ligt op 1830 m hoogte. In 1961 stichtte de eerste bisschop van Caraveli, Mgr. Friedrich Kaiser, samen met zuster Wilibrordus (Therese Bonefeld) de congregatie van de Missionarissen van Jezus, Woord en Offer. De beide ondertussen overleden ordestichters waren van Duitse oorsprong en behoorden tot de congregatie van Hiltrup. De kern van het apostolaat van de nieuwe congregatie bestaat er juist in om te werken in dorpen waar geen priesters zijn en in ontoegankelijke plaatsen waar geen artsen, apothekers of ziekenhuizen zijn. Ze zochten kandidaten uit die b

“Niet alleen brood geven, maar ook God” (Egypte)

Fri, 16 Nov 2012 00:00:00 GMT

Op bezoek in het priesterseminarie van koptisch-katholieke Kerk in Egypte

Door Oliver Maksan

Caïro. Er gaat in Egypte geen week voor bij zonder een of andere aanslag van fanatieke moslims tegen christenen en hun gebouwen. Wie wil er in dergelijke omstandigheden in godsnaam priester worden? Samer Farag is van één ding heel zeker: “Het is er nu het juiste tijdstip voor.” Deze 27-jarige subdiaken uit Beni Suef, een stad aan de oevers van de Nijl in Opper-Egypte volgt het tweede jaar theologie aan het priesterseminarie van de koptisch-katholieke Kerk. Het seminarie is gevestigd in een groot gebouw uit de jaren vijftig in een groene voorstad van Caïro. Seminaristen schrijden in soutane voorbij langs de stille lange gangen.

Samer Farag                                    Seminariegebouw

Niet verplicht, toch celibatair

“Ik kom uit een katholiek gezin. Het geloof was altijd aanwezig. Al als achtjarige misdienaar werd ik door de priester begeesterd. Op mijn zestiende wilde ik naar het seminarie gaan. Maar mijn moeder en onze priester waren het samen over iets eens: Maak eerste je opleiding af en beslis dan op latere leeftijd. Je kunt later nog steeds priester worden.” Samer volgde deze goede raad op. “Maar ik ben gedurende deze periode wel verder naar de mis gegaan en ben blijven deelnemen aan activiteiten in het seminarie.” Zes jaar geleden ben ik dan toch naar het seminarie gegaan. Wat is zijn motivatie om priester te worden? “Ik zou graag een getuige van hoop zijn voor mijn volk. Het leven heeft meer te bieden dan enkel geld, seks en macht.” Hij wordt heel in het bijzonder gefascineerd door de figuur van Sint-Vincentius a Paulo.

“Hij trok zich het lot van de armen aan. Hij gaf hen niet enkel brood, maar ook God. Zo werden de armen voor hem een poort naar de hemel. Zoiets wil ik ook proberen.” Hoewel de koptisch-katholieke Kerk gehuwde priesters toelaat, heeft Samer toch besloten celibatair te blijven. “Ik zou graag de liefde, die ik in me draag, aan alle mensen schenken en ze niet bepreken tot één perso

“We mogen Haïti en Cuba niet vergeten”

Fri, 09 Nov 2012 00:00:00 GMT

Noodhulp door ‘Kerk in Nood’

Haïti en Cuba zijn in nood: de wervelstorm ‘Sandy’ doodde op de Caraïben duizenden mensen en maakten nog eens tienduizenden dakloos. De verantwoordelijke voor Latijns-Amerika van ‘Kerk in Nood’ Rafael D’Aqui zegt daarover het volgende: “Niet alleen in de V.S. hebben mensen geleden onder de gevolgen van de orkaan, ook op Haïti en Cuba zijn weer veel armen en behoeftigen getroffen." En hij voegt er nog aan toe: “We mogen Cuba en Haïti niet vergeten. In de media wordt bijna uitsluitend over de V.S. gesproken, maar ‘Sandy’ heeft ook in de Caraïben lelijk huis gehouden, zoals in Haïti, dat de zware aardbeving van 2010 nog lang niet te boven gekomen is.”

‘Sandy’ bereikte het zuidwesten van Haïti in de nacht van 24 oktober en ging gepaard met zeer zware regenval. De verliezen en de schade zijn enorm groot: mensen werden levend in hun huizen begraven of werden dodelijk getroffen door wegwaaiend puin. “De Haïtianen zijn erg arm en wonen in eenvoudige woningen, die in een storm niet overeind kunnen blijven”, verklaart D’Aqui.

De bisschop van Jérémie, in het zuidwesten van Haïti, Mgr. Joseph Gontrand Décoste, schat dat 70 procent van de oogst vernietigd is; ook de verliezen bij het vee zijn erg hoog. De directeur van Care Haïti, Jean-Michel Vigreux, bevestigt: “Door de zware regen overstroomden drinkwaterputten en toiletten waardoor het risico op ziektes toeneemt”. Ook talrijke kerken en kappellen zijn beschadigd. In Haïti worden ze niet alleen voor de eredienst gebruikt, maar doen ze ook dienst al gemeenschapscentra, vergaderzalen en scholen.

Om de hoogste nood te lenigen zend ‚Kerk in Nood‘ noodhulp naar Cuba en Haïti. D’Aqui: “De hulp is bedoeld voor zij die het allernoodzakelijkste ontberen. Normaal geeft ‘Kerk in Nood’ alleen steun aan pastorale projecten, die mensen die zich voor anderen inzetten in hun geloof sterken en bemoedigen.” Hij vervolgt: “Het gaat ons niet alleen om de financiële steun. Het gaat er ook om de mensen in die landen niet alleen te laten in hun lijden.”

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood I Oostpriesterhulp gebruikt.

U kan de Kerk in HaIti en Cuba helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

YOUCAT verkoopt in Zuid-Amerika als zoete broodjes

Thu, 08 Nov 2012 00:00:00 GMT

Herdruk op 50.000 exemplaren voor Latijns-Amerikaanse jeugd

Youcat zeer populair
De Latijns-Amerikaanse versie van de katholieke catechismus YOUCAT gaat vlotjes over de toonbank bij de jongeren. Opgewonden wachten duizenden jongelui op de volgende WJD (Wereldjongerendagen) in Rio de Janeiro van 23 tot 28 juli 2013. Ze bereiden zich in geloof voor op de jongerenontmoeting met Paus Benedictus XVI. Op vraag van een aantal Latijns-Amerikaanse bisdommen organiseert ‘Kerk in Nood’ de herdruk en verdeling van 50.000 exemplaren van de jeugdcatechismus. Begin oktober werden al eens een half miljoen exemplaren gedrukt en uitgedeeld in Brazilië. Ook een aantal bisdommen van Spaanstalige landen ontvingen eerder al 125.000 exemplaren. Volgens Rafael D’Aqui, de verantwoordelijke voor Latijns-Amerika bij ‘Kerk in Nood’ zullen nog herdrukken volgen want het geloofsboek is zeer populair bij de jongelui.

“Bisschoppen van Bolivia, Colombia, Venezuela en Cuba vroegen ons om financiële steun voor de druk en de verspreiding van de YOUCAT”, legt D’Aqui ons uit. Op vraag van de uitgever werden de gevraagde exemplaren van de YOUCAT gedrukt in Spanje. Van de 125.000 exemplaren gingen er 25.000 naar Bolivia; de rest van deze Spaanstalige editie werd verdeeld onder de Colombiaanse, Cubaanse en Venezolaanse bisdommen. “Het succes van het boek was al zonneklaar op de ”, beklemtoont D’Aqui en hij voegt eraan toe “dat vele jeugddiensten in de bisdommen er gebruik van maken”.

Jeugd is heden en toekomst
Voor de WJD 2011 in de Spaanse hoofdstad financierde ‘Kerk in Nood’ de druk van 700.000 exemplaren in het Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans en Pools, de officiële talen van de internationale ontmoeting. ‘Kerk in Nood’ ondersteunde ook de eerste uitgave van de YOUCAT in het Arabisch in september 2012. Tijdens de ontmoeting van Paus Benedictus XVI met de jongeren in Libanon werden de eerste 50.000 kopieën verdeeld.

In een brief aan ‘Kerk in Nood’ verwelkomde bisschop Tomás Jesús Zárraga Colmenares van San Carlos de meest recente uitgave in het Spaans van deze jeugdcatechismus: “We kijken uit naar de YOUCAT omdat hij

Soedan: Paters kapucijnen ontfermen zich over vluchtelingen uit Eritrea

Wed, 07 Nov 2012 00:00:00 GMT

Drie scholen voor 950 leerlingen

In het oosten van Soedan op de grens met Eritrea dragen paters kapucijnen de zorg voor 25.000 vluchtelingen afkomstig uit Eritrea. Het zijn in meerderheid orthodoxe christenen. Pater Ghebray Beedemariam legde één en ander uit tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat van ‘Kerk in Nood’. Pater Beedemariam, een 58-jarige kapucijn die zelf afkomstig is uit Eritrea, werkt al 19 jaar lang als pastor voor een vluchtelingenhulpprogramma in Soedan. In Soedan zijn er vijf kapucijnen werkzaam, drie in de hoofdstad Khartoem en twee in Kassala op de grens met Eritrea. “In Kassala hebben we drie katholieke onderwijsinstellingen waar 950 leerlingen tussen zes en tweeëntwintig jaar oud school lopen. Het gaat om één lagere en twee middelbare scholen”, legt pater Beedemariam ons uit. Omdat de inrichtende macht geen eigen schoolgebouwen bezit, mogen ze in de namiddag les geven in de staatsscholen. Maar de kapucijnen zijn vast besloten om eigen scholen te bouwen.

Arabisch, Engels, islam en katholieke godsdienst

In de drie katholieke scholen volgens zowel christelijke als moslimmeisjes en –jongens les.  “In de lagere school geven we les in het ‘Tigrignya’, de moedertaal van de vluchtelingen. Maar de kinderen krijgen ook Arabisch en Engels onderwezen”, zegt pater Beedemariam. In de middelbare school wordt ook les gegeven in het Arabisch, de verplichte taal in de Soedanese scholen. Ze krijgen ook christelijke godsdienst of islamles al naargelang hun religieuze achtergrond. Beide vakken zijn essentieel om een officieel diploma te kunnen krijgen, legt de pater uit.

‘Kerk in Nood’ steunt het werk van de kapucijnen in Soedan in het bijzonder hun bijdrage aan het vluchtelingenwerk voor de mensen afkomstig uit Eritrea. In zijn gesprek met de medewerkers van ‘Kerk in Nood’ beklemtoont pater Beedemariam: “De situatie van de Eritrese vluchtelingen is betreurenswaardig. Het zijn in meerderheid heel jonge mensen die niet naar Eritrea willen terugkeren omdat er in hun thuisland een verplichte legerdienst wacht.” Volgens de pater kapucijn proberen de meesten de eindjes aan elkaar te knopen door tijdelijke banen aan te nemen als

Egyptische bisschop: “we vragen geen voorkeursbehandeling, enkel gelijkheid”

Tue, 06 Nov 2012 00:00:00 GMT

Nieuwe Paus bij de kopten
De Egyptisch koptisch-katholieke kerk begroette met grote vreugde de verkiezing van Tawadros II tot nieuwe koptisch-orthodoxe Patriarch. “De nieuwe Paus van de Kopten is eindelijk verkozen. We vieren dat samen met onze broeders en zusters”, zei Mgr. Antonios Aziz Mina van Gizeh afgelopen maandag aan ‘Kerk in Nood’. In een gesprek op zijn kantoor in het hart van Caïro op 6 oktober voegde hij er nog aan toe: “Samen met de koptisch-orthodoxe Kerk hebben we gebeden en gevast opdat er een waardige opvolger voor Zijne Heiligheid Paus Shenouda III zou worden gekozen. Met de nominatie van Zijne Heiligheid Tawadros II is dat nu ook gebeurd. We hopen dat de nieuwe Paus in staat zal zijn om zijn Kerk met kracht en wijsheid te leiden doorheen alle moeilijkheden waarmee Egypte vandaag geconfronteerd wordt.”

Volgens Mgr. Mina zijn die moeilijkheden niet min. Hij is in het bijzonder zeer bezorgd over de gesprekken m.b.t. tot de nieuwe grondwet die de islamieten – en zij hebben een meerderheid in de grondwettelijke kamer waar de nieuwe constitutie wordt opgesteld – in hun voordeel willen ombuigen. “Wij willen niets anders dan een nieuwe grondwet voor alle Egyptenaren. Wij vragen geen privileges, alleen gelijkberechtiging voor alle burgers, christenen of moslims. Zo een grondwet zou in het voordeel zijn van alle Egyptenaren, niet alleen in het voordeel van de christenen. Wat dat betreft is er geen verschil tussen ons en onze islamitische medeburgers.”

Vrees voor religieuze vervolging
Maar de bisschop ziet wel ernstige problemen op zich afkomen als het gaat over godsdienstvrijheid in Egypte. Deze zouden de christenen ernstig kunnen bedreigen. “Als we dezelfde weg blijven volgen, dan stevenen we af op een situatie die niet ver af staat van religieuze vervolging.” Zo werden christelijke gezinnen in de stad Rafah in de Sinaï deze zomer verplicht om hun huizen te verlaten nadat ze door islamieten werden bedreigd. Dat is volgens de bisschop een reden voor ernstige bezorgdheid. En er zijn nog andere voorbeelden aldus de bisschop. “Ik hoop dat de regering en president Morsi zich beiden bewust

Christenen dreigen boomgaarden te verliezen nabij Bethlehem

Mon, 05 Nov 2012 00:00:00 GMT

In de Cremisanvallei nabij Bethlehem dreigt Israël christelijke eigendommen aan te slaan. Mgr. William Shomali van Jeruzalem roept nu de hulp in van buitenlandse regeringen en Kerken om een oplossing te vinden voor deze zaak bij het gerecht aanhangig is gemaakt. Dat verklaarde Mgr. Shomali, de rooms-katholieke bisschop, verantwoordelijke voor de Palestijnse gebieden van het Latijnse Patriarchaat, in een interview met Kerk in Nood.

Vorige week sprak de katholieke bisschoppenconferentie van het Heilig Land zich voor het eerst uit over de zaak. Ze riep Israël op om te stoppen met wat ze een illegale barrière noemde in de Cremisanvallei. De bisschoppenconferentie drukte ook de vrees uit dat de geplande afscheiding de christelijke uitwijking uit het Heilig Land nog zou aanscherpen. De bisschoppen beklemtoonden nog eens dat noch de Heilige Stoel, noch de lokale Kerken impliciet of expliciet een overeenkomst hadden bereikt met Israël over de bouw van de muur. Dat misverstand was gerezen omdat de niet-gouvernementele organisatie “Het Israël Project” in een persmededeling op 16 oktober had beweerd dat de Heilige Stoel akkoord zou gegaan zijn met de bouw van de barrière op Kerkeigendommen.

Illegaal
De meer dan 750 km lange muur is al in aanbouw sinds 2003. Volgens de Israëli’s dient hij om het land te verdedigen tegen aanvallen van terroristen. Tachtig procent van het traject van de muur staat aan de palestijnse kant van de zogenaamde ‘Groene Lijn’, de wapenstilstandsgrens van 1948, die de grens markeert van Israël met de Westelijke Jordaanoever die al sinds 1967 bezet is. In een uitspraak van het Internationaal Gerechtshof in De Haag van 2004 wordt de bouw van de muur volgens het internationaal recht als illegaal bestempeld. Mgr. Shomali zei aan ‘Kerk in Nood’: “Wanneer Israël de muur zou bouwen langs de grens die van toepassing was voor de bezetting van de Westelijke Jordaanoever zou er hoegenaamd geen probleem zijn. Het zou het recht van Israël zijn en niemand zou bezwaar maken. Maar het probleem hier is dat dit gedeelte van de muur in de Cremisanvallei aan de andere kant van de grens wordt gebouwd op Palestijns gebied.”

Olijfgaarden
Los van het feit dat het internationale recht hier met voeten wordt getreden, gelooft de bisschop dat het mogelijk moet zijn om een nieuw traject voor de muur te vinden waarbij veel minder land wordt aangeslagen. De confiscatie zou 58 gezinnen treffen in het dorpje Beit Jala nabij Bethlehem, dat voor tachtig

President van KERK IN NOOD lid van “Cor Unum”

Mon, 05 Nov 2012 00:00:00 GMT

De uitvoerende president van de internationale katholieke hulporganisatie ‘Kerk in Nood’, Johannes Freiherr Heereman von Zuydtwyck, is benoemd tot lid van de Pauselijke Raad ‘Cor Unum’. Robert kardinaal Sarah, de voorzitter van ‘Cor Unum’, drukte in zijn brief aan baron (Freiherr) Heereman de wens uit op een verdere vruchtbare samenwerking zoals dit in het verleden steeds het geval was met vertegenwoordigers van ‘Kerk in Nood.” ‘Cor Unum coördineert het liefdadigheidswerk en de humanitaire dienstverlening van de Heilige Stoel in crisissituaties en in rampgebieden. Freiherr Heereman stond - voor hij bij ‘Kerk in Nood’ aantrad - ook al aan het hoofd van de Hulpdienst van de Maltezerorde in Duitsland.

Cuba na de doortocht van orkaan Sandy: “Troost, troost mijn volk”

Mon, 05 Nov 2012 00:00:00 GMT

“We zitten in zak en as, het is een totale puinhoop”. Dat zegt de aartsbisschop van Santiago de Cuba, Mgr. Dionisio Garcia Ibáñez. Zo beschrijft de bisschop de ravage, aangericht door de orkaan Sandy op Cuba. “Behalve de slachtoffers die er gevallen zijn, verloren ook nog eens tienduizenden mensen hun huis. Van alle kerken in de stad dienen er 85 procent hersteld te worden. Drie kerken zijn volledig vernield en bij nog eens drie werd het dak weggeblazen”, laat aartsbisschop García Ibáñez ons weten.

Solidariteit
In een gesprek met het internationale secretariaat van Kerk in Nood benadrukt Mgr. Emilio Aranguren van Holguín de golf van solidariteit die hij in zijn eveneens zwaar geteisterde bisdom bespeurde. “Het aangrenzende aartsbisdom zond ons al een vrachtwagen met klederen, snoeprepen, waterbidons, conserven, kaarsen en poedermelk. Andere parochies stelden al pakketten samen met pyjama’s, lakens en donsdekens.”

Op de vraag waar nu de hoogste nood aan was antwoordde Mgr. Aranguren: “Het belangrijkste in de eerste dagen is om de mensen te bemoedigen en hun duidelijk te maken dat het leven verder gaat en dat ze opnieuw de mogelijkheid zullen krijgen om datgene wat ze verloren hebben opnieuw op te bouwen, ook al zullen daarvoor grote opofferingen nodig zijn.”

De bisschop herinnerde ons eraan dat Cuba de gevolgen van een eerdere orkaan die vier jaar geleden over het eiland raasde nog niet helemaal te boven was gekomen. Vanwege de geografische ligging wordt Cuba geregeld getroffen door natuurrampen. “Zo was de kerk van Manatí nog niet hersteld na de vorige storm en de Kerk in Velasco y Bocas ook niet. En de kerk in Floro Pérez heeft nog steeds geen dak." Andere kerkgebouwen zoals deze van Marcané, Frank País en Barred, die in het verleden onderdak boden aan thuislozen, zijn in de loop van de tijd door natuurrampen en verval volledig weggevaagd. Vanwege de beperkingen door het communistische bestuur was het helaas niet mogelijk om hieraan iets te verhelpen. “Om de kerken te kunnen heropbouwen hebben we eerst en vooral toelatingen nodig van verschillende overheidsinstanties en terzelfdertijd hebben we steun uit het buitenland nodig. Zonder deze steun zullen de goede bedoelingen en de voornemens van de parochianen om opofferingen te maken niet voldoende zijn”, legt bisschop Aranguren ons uit.

Groot geloof
De bisschop bezocht een aantal

Bisschop vreest nieuwe vluchtelingenstroom in Libanon

Wed, 24 Oct 2012 00:00:00 GMT

Aanslagen voeden angst

De bisschop die verantwoordelijkheid draagt voor de maronitische christenen in Europa, Mgr. Maroun Nasser Gemayel, vreest dat de twee aanslagen in de christelijke wijken van Beiroet en Damascus “een nieuwe vluchtelingenstroom op gang kan brengen”. De christenen in het Midden-Oosten verlangen vrijheid en zekerheid, zei hij. Hoewel ze “hun vaderland een grote liefde betonen” bestaat de vrees dat ze het opgeven en uitkijken om naar Europa of de V.S. te emigreren. In de marge van een Libanees cultureel evenement te Parijs zijn zei de onlangs door Paus Benedictus XVI benoemde bisschop in een gesprek met ‘Kerk in Nood’ dat de situatie in Damascus al redelijk dramatisch was en vreest hij dat “nu velen, zelfs de inwoners in Beiroet, ervan overtuigd geraken dat ze ook niet langer veilig zijn in de eigen christelijke wijken”. Tijdens de aanslagen afgelopen vrijdag in Beiroet en zondag in Damascus kwamen respectievelijk acht en tien personen om het leven, terwijl ook meer dan honderd mensen gewond geraakten.

Bisschop van de maronieten in Europa

De christenen houden trouw vast aan hun geloof, hun tradities en hun land, zei de bisschop. Dat geldt ook voor de maronieten in Europa. Maar hun gemeenschappen geraakten verspreid en het is mijn taak om de geest van de Kerk in Antiochië, één van de oudste van het christendom, levend te houden. Daarnaast probeert Mgr. Maroun Nasser Gemayel om de eenheid van de Libanese christenen in Europa te bevorderen Hij denkt eraan om eigen maronitische scholen op te richten. In Europa wonen er ongeveer 150.000 Libanezen, waaronder een 80.000 maronieten. Na de reis van de Paus aan Libanon, duidde de Heilige Vader bisschop Maroun Nasser Gemayel aan als apostolische visiteur voor alle maronieten in Europa met zetel in Parijs.

‘Kerk in Nood’ ondersteunt talrijke projecten in Libanon. Vooral sinds de uitbraak van de burgeroorlog in Syrië, hielpen we vluchtelingen uit Syrië en Irak die totaal berooid asiel zochten en vaak enkel hun vege lijf konden redden.

Jürgen Liminski press@acn-intl.org

Bisdom Leribe viert het 150-jarig bestaan van de katholieke Kerk in Lesotho

Fri, 19 Oct 2012 00:00:00 GMT

Wijding in Lesotho aanleiding voor groot feest.

Het bisdom Leribe in het Zuid-Afrikaanse land Lesotho viert het 150-jarig bestaan van de katholieke Kerk met een wijding van een aantal jonge mannen. De bisschop van Leribe, Mgr. Augustinus Tumaole Bane omi, kondigde de wijdingen aan in een brief aan ‘Kerk in Nood’. Op 1 december, de zestigste verjaardag van de oprichting van het bisdom, zullen 3 diakens en 3 priesters worden gewijd, legt de bisschop in zijn brief uit. Twee van de toekomstige priesters hebben hun opleiding al volledig afgerond, zei de bisschop nog.

De bisschop van Leribe dankte ‘Kerk in Nood’ nog voor de ondersteuning van het seminarie, waarin de priesterstudenten worden opgeleid. “Dat is de meest waardevolle taak in dienst van de Kerk”, schreef de bisschop die behoort tot de missiecongregatie van de Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria (OMI). De wijding moet worden gezien als een belangrijke bijdrage aan het “Jaar van het Geloof, dat Paus Benedictus XVI uitriep voor de hele Kerk in de periode van 11 oktober 2012 tot 24 november 2013.

Het bisdom Leribe ligt in het noorden van Lesotho. Volgens het Pontificale Jaarboek 2012 uit de helft van de 424 000 inwoners in het bisdom Leribe zich als gelovige binnen de katholieke Kerk.

Mgr. Bane is nog maar de vierde bisschop en is in dienst sinds september 2009. Hij legt ons uit dat het bisdom voor het ogenblik 37 priesters telt en 18 seminaristen. Het grootste deel van hen studeert aan het Sint-Augustinusseminarie in de universiteitsstad Roma, in het westen van Lesotho. Een kleiner deel volgt les aan het Theologische instituut in Natal in Zuid-Afrika. Enkele seminaristen krijgen hun opleiding in Rome, Italië.

Lesotho is een onafhankelijke staat in het zuidoosten van Zuid-Afrika en beslaat een oppervlakte zo groot als België. Het is een constitutionele monarchie en is onafhankelijk sinds 1966. Bijna alle inwoners behoren tot de Bantoes uit het Basothovolk. Meer dan 90 procent is christen en ongeveer 7 procent hangt een traditioneel Afrikaanse godsdienst aan. De katholieke Kerk vormt de grootste geloofsgroep in Lesotho en is onderverdeeld in 4 bisdommen: Leribe, Mohale’s Hoek, Qacha’s Nek en het aartsbisdom Maseru.

Reinhard Backes

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige projecten en voor de pastorale opdracht van Kerk in Nood I Oostpriesterhulp gebru

200 miljoen christenen lijden zwaar onder discriminatie of vervolging

Tue, 16 Oct 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood publiceert jaarrapport ‘Relgious Freedom’

Kerk in Nood - Christenen van uiteenlopende richting zijn zeker niet de enige godsdienstige groepering die vanwege haar overtuiging wordt onderdrukt, maar over de gehele wereld genomen, zijn zij wel degenen die het meeste van discriminatie en vervolging op grond van geloof te lijden hebben. Tot deze conclusie komt Kerk in Nood bij de publicatie van haar Rapport Religious Freedom. Deze publicatie die eens in de twee jaar verschijnt, maakt de balans op van de godsdienstvrijheid in 196 landen. De studie beschrijft de situatie van alle religieuze groepen die in de beschreven landen aanwezig zijn

Als positieve ontwikkeling signaleert het rapport dat enkele landen zich meer bewust zijn geworden van het recht op vrijheid van godsdienst. Dit blijkt onder andere uit krachtige oproepen van regeringen en parlementen van verschillende Europese staten en uit resoluties van het Europese Parlement betreffende vrijheid van godsdienst. De studie geeft echter aan dat de situatie zeer moeilijk is in landen waar een staatsgodsdienst in de wet is vastgelegd waardoor geen enkele ruimte voor andere geloofsovertuigingen overblijft. Voorbeelden hiervan zijn Saoedi-Arabië, Pakistan en een aantal deelstaten in Nigeria.

Het rapport Religious Freedom laat zien dat het grondrecht op een vrije keuze van godsdienst en het openbaar uitkomen voor het geloof nog steeds wereldwijd wordt bedreigd. Enkele voorbeelden hiervan zijn de toenemende druk door de blasfemie- wetten in Pakistan; toenemende bedreigingen van islamistische extremisten in Afrikaanse staten als Kenia, Mali, Nigeria en Tsjaad; pogingen van laïcistische groepen in enkele Europese staten om hun eigen seculiere opvattingen dwingend voor te schrijven en de invoering van wetten die verandering van godsdienst verbieden in enkele Indiase deelstaten.

Het rapport Religious Freedom wordt uitgebracht in het Engels, Frans, Duits, Spaans en Portugees. U kunt de CD-rom bij ons aanvragen.

In veel landen over de wereld lijden mensen onder geweld, onderdrukking en zelfs moordaanslagen om hun geloof. 75% van deze religieuze vervolging is gericht tegen christenen.

Kerk in Nood ondersteunt christenen over de hele wereld waar zij worden vervolgd of onderdrukt of waar zij in pastorale nood zijn. Dit doet Kerk in Nood door informatie te verschaffen via internet, nieuwsbrieven en actiekranten, door op te roepen tot gebed

Kardinaal Puljic: „Europa is onze hoop“

Thu, 11 Oct 2012 00:00:00 GMT

Königstein im Taunus - De aartsbisschop van Sarajevo, Vinko kardinaal Puljic, verwacht van Europa dat ze “het Vredesverdrag van Dayton zo wijzigt dat de mensenrechten in Bosnië-Hercegovina voor iedereen gelijkwaardig zijn.” Alleen dan is weer hoop voor iedereen, zowel op politiek vlak als in de rechtspraak. Hij verklaarde – in de marge van een aantal ontmoetingen in het Europese Parlement met vertegenwoordigers van de Europese Commissie, de Europese Raad en de verschillende politieke partijen – dat het Vredesverdrag van Dayton 20 jaar geleden weliswaar de oorlog beëindigde, maar dat het verdrag slechts voor een aantal bevolkingsgroepen ten volle werd uitgevoerd en dat leidde tot een ongelijke behandeling van o.a. de katholieke bevolkingsgroep.
Europa kan bovendien helpen met investeringen zodat er werkgelegenheid voor de mensen geschapen wordt. De werkloosheidsgraad bedraagt voor het ogenblik 43,3 procent. Wanneer de mensen werk zouden hebben dan zouden ze in het land zelf blijven wonen. Maar momenteel speelt “meer dan de helft van de Bosniërs, niet alleen katholieken, met het idee om te emigreren. Ze zoeken voor zichzelf en voor hun kinderen een nieuwe toekomst. Daarom stellen de mensen in Bosnië-Hercegovina hun hoop op Europa”, zegt de kardinaal. De gevolgen van de oorlogen zijn nog altijd niet weggewerkt; er is nog veel te doen.

Jürgen Liminski
International Department of Communication
press@acn-intl.org

Voorzitter van Europese Raad, Herman van Rompuy, ontvangt kardinaal uit Sarajevo

Fri, 05 Oct 2012 00:00:00 GMT

De aartsbisschop van Sarajevo, Vinko kardinaal Puljic, heeft tijdens zijn bezoek aan de Voorzitter van de Europese Raad, Herman van Rompuy, gewezen op de toenemende discriminatie van de katholieke gemeenschap in Bosnië-Hercegovina. Vele gelovigen emigreren; het aantal katholieken is sinds de oorlog – nu 20 jaar geleden – bijna gehalveerd en ligt nu op 440.000 gelovigen. De discriminatie blijkt o.a. bij het probleemloos toekennen door de overheden van bouwvergunningen voor moskeeën – hun aantal is in het laatste decennium in Sarajevo gestegen met enkele tientallen - terwijl de bisschop al 13 jaar wacht op een toelating voor de bouw van een klein kerkje.

Ook bij de teruggave van kerkelijke gebouwen loopt niet alles van een leien dakje. Een honderdtal kerkelijke gebouwen die ooit zijn aangeslagen, heeft de overheid nog steeds niet teruggegeven, hoewel het Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg zich in een rechtszaak ten gunste van de Kerk in Bosnië-Hercegovina uitsprak. Het zogenaamde Daytonakkoord dat het einde van de oorlog bezegelde, heeft geen stabiliteit en gelijke rechten gebracht voor iedereen. Nog steeds wachten tienduizend verdreven inwoners op een mogelijkheid om naar huis terug te keren. Ondanks de discriminatie van de katholieke gemeenschap werkt de katholieke Kerk toch aan verzoening met de beide andere geloofsgroepen, de moslims en de orthodoxe gelovigen.

President van Rompuy dankte de kardinaal voor zijn vrijmoedigheid van spreken. Hij gelooft “dat de enige weg uit de crisis er één in een Europees perspectief is”. Alleen deze weg kan tot meer rechtszekerheid, stabiliteit en tot het beteugelen van de discriminatie leiden. Om de toenadering tussen Bosnië-Hercegovina tot de Europese Gemeenschap en zijn status als kandidaat-lidstaat toe te laten, moet het land minimaal beantwoorden aan de criteria van een rechtsstaat, van de mensenrechten en van een democratie. De kardinaal liet niet na op te merken dat men daarvoor niet eindeloos de tijd heeft. Hij ziet een radicalisering en dat baart zorgen. Hij herinnert eraan hoe in de Middeleeuwen de Bosniërs aan de Europese grootmachten gevraagd hebben om hen te helpen tegen de Ottomanen. Op die vraag werd niet ingegaan waardoor de Bosniërs eeuwenlang werden onderdrukt. Van Rompuy herhaalde: “op de één of andere weg ligt de toekomst van Bosnië-Hercegovina in Europa en meer bepaald door een integratie in de EU.” Dat stemt me hoopvol.

Het halfuur durende onderhoud vond plaats in het kader van een rondreis georganiseerd door de Pauselijke Stichting ‘Kerk in Nood’. Het onderhoud met EU-president van is het eerste in een rij van een reeks gesprekken met EU-parlementsleden en hooggeplaatste l

Angst voor toenemende islamisering Tanzania

Sun, 30 Sep 2012 00:00:00 GMT

In een interview met Kerk in Nood waarschuwt Mgr. Bernadin Mfumbusa, bisschop van Kondoa in Tanzania, voor de toenemende islamisering van zijn land. Het aantal rondtrekkende predikanten uit Saoedi-Arabië en Soedan wordt alsmaar groter en moslims stellen steeds meer politieke eisen.

“In het hele land zijn veel meer gesluierde vrouwen te zien dan in het verleden, zelfs kleine meisjes. Ook worden mensen steeds meer uitgescholden”, zo zegt de bisschop. Intussen neemt het aantal Koranscholen toe, waar leerlingen worden aangemoedigd niet naar het verplichte reguliere onderwijs te gaan. Tot heftige botsingen is het tot dusver in het bisdom Kondoa niet gekomen. “Maar op de katholieke scholen waar ook moslims naar toe gaan, moeten we voorzichtig te werk gaan om ongewenste incidenten te voorkomen”, tekent Mgr. Mfumbusa hierbij aan.

In de semiautonome deelstaat Zanzibar is, in tegenstelling tot andere deelstaten, de sharia al van kracht. Ook wordt geprobeerd de sharia niet alleen op de burgerlijke wet toe te passen, bij voorbeeld om huwelijks- of successierecht te regelen, maar ook op het wetboek van strafrecht. Geëist wordt het islamitisch recht voor alle inwoners te laten gelden, niet alleen voor moslims. Motief hiervoor is dat moslims anders in de verleiding zouden komen zich aan het moslimrecht te onttrekken door te verklaren geen moslim te zijn. Om dit te voorkomen, zou de sharia voor iedere burger dienen te gelden. “De laatste tijd wordt ook in andere niet-islamitische delen van Tanzania, steeds luider geroepen om de de sharia in te voeren”, zo stelt de bisschop.
Van de 45 miljoen inwoners van Tanzania zijn iets meer dan 12 miljoen katholiek. In totaal is meer dan de helft van de bevolking christen; 31% is moslim.

Tentoonstellingen Abdij van Park

Sun, 09 Sep 2012 00:00:00 GMT

BRADI BARTH

Kerk in Nood stelt werk van Bradi Barth (1922-2007) tentoon in het Wagenhuis van de Abdij van Park in Leuven (Heverlee). Het is een unieke kans om de collectie te bewonderen van Herbronnen vzw, die het nalatenschap van de kunstenares beheert. Maria en Christus, Kerst en Passie zijn haar favoriete onderwerpen. De mysteries van de Rozenkrans verbeeldde zij in een reeks van 15 schilderijen. De evangeliekast met 38 taferelen is de blikvanger van de tentoonstelling.

Laat deze kans niet voorbijgaan en maak tijd vrij voor een bezoek tussen 9 september en 14 oktober 2012, op weekdagen van 10u tot 17u en in het weekend van 14u tot 18u. De toegang is gratis. Kerk in Nood verkoopt bij deze gelegenheid kerstkaarten, gebedskaartjes en boeken van Bradi Barth. De opbrengst gaat naar pastorale projecten wereldwijd.

OPGRIMBIE

Wij geven u ook de kans om kennis te maken met de Monastieke Familie van Bethlehem. Het monasterium in Opgrimbie is een oord van stilte en eenzaamheid waar God aanbeden en verheerlijkt wordt tot heil voor de wereld en waar eenieder welkom is om in stilte en eenzaamheid tot zichzelf te komen en God te ontmoeten in het stille suizen van Zijn Aanwezigheid. De zusters vervaardigen kunstvoorwerpen, waardoor zij getuigen van Gods schoonheid en Zijn onuitsprekelijk Mysterie. Die religieuze beelden, iconen en aardewerk worden u aangeboden in het Wagenhuis van de Abdij van Park van 17 tot 29 november 2012, elke dag van 14.00u-17.00u. De toegang is gratis.

Jaar van het geloof - gezinskaars

Mon, 01 Oct 2012 00:00:00 GMT

Paus Benedictus XVI heeft een Jaar van het Geloof afgekondigd, dat start op 11 oktober 2012 op de vijftigste verjaardag van het Tweede Vaticaans Concilie en eindigt op het hoogfeest van Christus Koning op 24 november 2013.

In zijn Apostolische Brief naar aanleiding van dit jaar schreef hij:

“Wij zullen de gelegenheid hebben het geloof in de verrezen Heer te belijden in onze kathedralen en in de kerken van heel de wereld; in onze huizen en onze gezinnen, opdat ieder de sterke behoefte voelt het geloof beter te leren kennen en door te geven aan de toekomstige generaties.”

Het geloof dat wij mochten ontvangen doorgeven aan de volgende generatie is een opdracht voor elke gelovige in deze tijd. Het gezin is daarvoor een uitgelezen plek. Kerk in Nood wil daarbij helpen door een gezinskaars aan te bieden: een kaars met bijenwas (40 cm hoog, 8 cm dik) voor uw dagelijks gebedsmoment.

Deze kwalitatieve kaars kost € 48,00. U hoeft geen verzendingskosten te betalen, dankzij een milde gift van een weldoener. Naar de winkel om de kaars te bestellen.

1 miljoen kinderen bidden donderdag 18 oktober rozenkransgebed

Mon, 01 Oct 2012 00:00:00 GMT

Rozenkransmaand

Oktober is in de katholieke Kerk de rozenkransmaand. Katholieke gelovigen bidden dan met een paternoster, die bestaat uit 5 grote en 50 kleine kralen, het rozenkransgebed. Bij de grote kralen wordt een Onzevader gebeden en bij de kleine kralen een Weesgegroet.

Maria

De rozenkrans dankt haar naam aan Maria. Iedere keer dat een Weesgegroet wordt gebeden schenkt men haar een mooie roos. Zo is elke rozenkrans voor haar een kroon van rozen.

Oktober

Oktober werd rozenkransmaand, omdat op 7 oktober de overwinning wordt herdacht van een veldslag tegen de Ottomanen. De overwinning wordt toegeschreven aan het bidden van de rozenkrans door de gelovigen en de soldaten.

1 miljoen kinderen

Op donderdag 18 oktober roept de katholieke Kerk kinderen op om massaal het rozenkransgebed te bidden. Het idee voor zo een massaal gebed komt eigenlijk van de Italiaanse pater Pio (1887-1968): "Stel je eens voor hoezeer de wereld zou veranderen als 1 miljoen kinderen tegelijkertijd het Weesgegroet zouden opzeggen en daarmee bidden voor vrede."

Opnieuw beginnen

In onze Vlaamse Kerk is het bidden van de rozenkrans wat in onbruik geraakt. Maar is het niet waardevol om de twee mooiste en bekendste gebeden die onze Kerk kent te bidden met een rozenkrans?

Kerk in Nood kan u daarbij helpen. Om opnieuw te leren hoe je de rozenkrans kan bidden, bieden we u het rozenkransboekje en een paternoster aan. De opbrengst van de verkoop van het boekje en het gebedssnoer gaan naar de wereldwijde projecten van Kerk in Nood.

Het zou mooi zijn wanneer op een aantal plaatsen in Vlaanderen op 18 oktober om 9 uur 's ochtends kinderen het gebed zouden opzeggen en zo meewerken aan een betere wereld. Wie heeft hier aan meegedaan? Laat het weten aan Kerk in Nood: lc@kerkinnood.be

LC

Venezuela vinden op zondag 7 oktober a.s. Presidentsverkiezingen plaats. Twee grote coalities strijden om de meerderheid: aan de ene kant de ‘Grote Patriottische Partij (GPP)’ die zich inzet voor herverkiezing van Hugo Chávez en aan de andere kant de ‘Ronde Tafel voor Democratische Eenheid (MUD)’ onder leiding van Henrique Capriles Radonski die op 12 februari 2012 in een voorronde voor de verkiezingen als kandidaat werd gekozen. Degene die de meerderheid van de uitgebrachte stemmen verwerft, zal tot 2019 President van de Republiek zijn.

Gespannen sfeer

Het is een nek aan nek race. De uitslag is niet te voorspellen. Opiniepeilingen spreken elkaar tegen. Sommige peilingen voorspellen een meerderheid van 50 procent voor Chávez en 32 procent voor Capriles. Maar andere peilingen voorspellen een kleine meerderheid voor Capriles met 48 procent tegen 46 voor Chávez. De voorspellingen gaan gepaard met woordenwisselingen en beschuldigingen over en weer. "De sfeer is buitengewoon gespannen. Tot nu toe is er niets verkeerd gegaan, maar velen voorspellen dat een politieke crisis kan ontstaan als de regering probeert de verkiezingsresultaten te manipuleren of weigert te aanvaarden." Aldus Angel Lombardi, Rector van de Cecilio Acosta Katholieke Universiteit in Maracaibo.

Verzoening

In de afgelopen jaren en vooral in de laatste paar maanden heeft de Kerk zich ingezet voor een vreedzame politieke sfeer en voor dialoog en verzoening. In de afgelopen veertien jaar is de Venezolaanse maatschappij verdeeld in twee onverzoenlijke kampen. “Via de bisschoppenconferentie, heeft de Kerk gepoogd deze tendens om te buigen. Op verschillende manieren heeft zij er op gewezen dat we één land zijn, dat we één verleden hebben en één heden vertegenwoordigen en dat we ook de toekomst samen moeten delen”, zo zegt Dr. Lombardi.

Bisschoppen

In een interview met Kerk in Nood stelt kardinaal Jorge Urosa: “De problemen waarmee Venezuela wordt geconfronteerd, zijn niet nieuw. Ze zijn ernstig, diep geworteld, structureel van aard en roepen om een oplossing. Juist daarom hebben onze verkl

Wet op godslastering in Pakistan

Fri, 28 Sep 2012 00:00:00 GMT

Hoofd van de Commissie voor Rechtvaardigheid en Vrede ziet kenteringen in Pakistaanse samenleving.

Königstein im Taunus – Het hoofd van de commissie voor Rechtvaardigheid en Vrede van de katholieke Kerk in Pakistan, pater Emmanuel Yousaf, verklaarde tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat van ‘Kerk in Nood’ dat hij kleine veranderingen opmerkt in de Pakistaanse samenleving m.b.t. de wet op godslastering. Hij ziet nog geen mogelijkheid om enkele controversiële passages te schrappen, maar niettemin neemt het debat in de media en binnen de islamitische clerus om de wet aan te passen toe. “Ze zullen nooit akkoord gaan om de wet te schrappen, maar erkennen wel dat er iets moet gedaan worden aan het misbruik dat van de wet wordt gemaakt”, zei Yousaf.

“We kaarten nu al jaren aan hoe de wet wordt misbruikt”, zei het hoofd van de Commissie voor Rechtvaardigheid en Vrede, een instelling die al verschillende zaken succesvol behandelde. “Religieuze minderheden zijn heel kwetsbaar en niet in staat zichzelf te verdedigen. Velen die tot zo een minderheid behoren zijn al gedood zonder dat ze de kans kregen om door een rechtbank verhoord te worden.” “Maar anderzijds zou niemand het aandurven om de wet in haar huidige vorm te misbruiken” tegenover de moslims, die meer dan 97 percent van de bevolking uitmaken en die steeds de steun krijgen van hun familieclan of stam.

De zaak Rimsha

Yousaf gaf het voorbeeld van de zaak tegen het 14-jarige meisje met leermoeilijkheden, Rimsha van Islamabad, dat valselijk werd beschuldigd enkele pagina’s uit de Koran te hebben verbrand. Uiteindelijk arresteerde de politie de imam die ervan wordt verdacht om de bewuste pagina’s in de handen van het meisje te hebben gestopt. “Ik ontmoette de ouders van Rimsha en bezocht de plek waar de gebeurtenissen plaats vonden. In de buurt van het gezin wonen 500 christelijke gezinnen. De valse beschuldigingen hadden de bedoeling hen te verdrijven.” Volgens Yousaf wilde de gearresteerde imam “van deze mensen afraken”.

Wereldraad van Kerken

De Wereldraad van Kerken in Genève, bij wie Yousaf vorige week een vergadering van experten bijwoonde, stelde dat de rechtszaken in zulke gevallen zouden moeten herzien worden. De Wereldraad van Kerken veroordeelde de verkeerde toepassing van de wet en riep de Pakistaanse regering op om de wettelijke procedures te herzien. De vergadering werd bijgewoond door 100 experten in verschillende disciplines en van verschillende godsdienstige overtuigingen. De conferentie werd gehouden parallel met de 21ste bijeenkomst van de Commissie voor Men

Aartsbisschop Sako: Pausbezoek bevordert een “cultuur van vrede”

Tue, 18 Sep 2012 00:00:00 GMT

Veel positieve reacties van moslims én christenen. Vrede en openheid om de dialoog nieuw leven in te blazen

De Chaldeeuwse katholieke aartsbisschop van Kirkoek in Irak, Louis Sako, evalueert het Pausbezoek aan Libanon als heel positief. In een gesprek met Kerk in Nood te Beiroet afgelopen zondag, sprak hij zijn overtuiging uit dat het bezoek kan leiden tot een nieuwe ingesteldheid bij de moslims waarbij de dialoog meer oog heeft voor de vrede en een openheid waarover de Paus sprak tot de verzamelde christelijke gemeenschap.

“Een cultuur van vrede is voor iedereen in het Midden-Oosten een weldaad, voor zowel christenen als moslims”, zo gaat Sako verder. Hij zei ook dat hij heel veel positieve reacties had gekregen van islamitische vrienden in Irak die onder de indruk kwamen van de vredevolle samenkomst van honderdduizenden christenen die ze op T.V. zagen. “De glimlach van de Paus op zichzelf was een boodschap.”

Op de vraag of de boodschap van respect en vrede die Paus Benedictus XVI bracht zou kunnen bijdragen om de kalmte in de Arabische wereld te bewaren na het verspreiden van een anti-islamvideo zei hij: “Ik hoop het van ganser harte. De video veroorzaakte ook protesten in mijn thuisland Irak. Ik werd er zelfs over geïnterviewd op de Iraakse televisie. Het komt er nu op aan om in onze eigen landen in praktijk te brengen wat de Paus hier in Beiroet heeft gezegd.”

Aartsbisschop Sako drukte eveneens de hoop uit dat de apostolische brief “Ecclesia in medio oriente” die de Paus publiceerde zou bijdragen tot een versteviging van de banden onder de oosterse Kerken. De samenwerking tussen de niet-katholieke met de katholieke Kerken in alle landen van de regio moet worden uitgebreid. Om de pauselijke brief uit te voeren, zo voegt hij eraan toe, is het belangrijk om ook de dialoog met de moslims te verdiepen, ook op theologisch vlak.

Gisteren na de ontvangst van dit interview ontvingen we het bericht dat er tegen de kathedraal van Mgr. Sako een aanslag werd gepleegd. Kerknet meldde het volgende:
“Drie onbekenden hebben zondagavond een bomaanslag gepleegd tegen de Chaldeeuwse kathedraal van Kirkoek, een stad in Noord-Irak. De kerk is een van de belangrijkste katholieke kerkgebouwen in het land. Volgens Iraakse media werd een springtuig tot ontploffing gebracht bij de ingang van de kathedraal. Er vielen

Kardinaal Puljic looft inspanningen op interreligieuze bijeenkomst in Sarajevo

Fri, 14 Sep 2012 00:00:00 GMT

Godsdiensten leveren een belangrijke bijdrage voor vrede in Bosnië-Herzegovina

De aartsbisschop van Vrhbosna (Hoog Bosnië, Sarajevo), Vinko kardinaal Puljic, beschreef de drie dagen durende interreligieuze bijeenkomst in Sarajevo – die dinsdag eindigde - als een bemoedigend teken van verzoening en vrede. “Aan 35 ronde tafels werd er gepraat over de gevolgen van de oorlog in Sarajevo, de verschillende samenlevingsvormen en de ervaringen met vredesinitiatieven in andere delen van de wereld”, zei de kardinaal aan Kerk in Nood. “De belangstelling was groot. De opkomst sloeg alle verwachtingen. De bevolking verlangt vrede”, benadrukte kardinaal Puljic.

De aartsbisschop van Vrhbosna was vooral opgetogen over de eerste deelname van de Servisch orthodoxe patriarch Irinej, het hoofd van de Servisch orthodoxe Kerk. De vredesbijeenkomst benadrukte dat de verschillende geloofsgemeenschappen en denominaties een positieve invloed kunnen hebben op de wijze waarop mensen samenleven. Men was de katholieke Kerk bijzonder erkentelijk voor haar rol in het vredesproces. Zo beïnvloedden de zogenaamde “Europese scholen” voor kinderen en jongeren van alle religies – een initiatief van het Aartsbisdom van Vrhbosna – het verzoeningsproces in gunstige zin. Dit project kreeg ook steun van Kerk in Nood.

De vergadering – op initiatief van de katholieke gemeenschap Sant’ Egidio – vond al voor de 25ste keer plaats en werd gehouden onder het thema “Samenleven is de Toekomst – Godsdiensten en Culturen in Dialoog”. Van 9 tot 11 september ontving Sarajevo o.a. kardinaal Puljic, de patriarch van Belgrado Irinej, Groot-Moefti Mustafa Ceric, Hoofdrabbi Yitshak Asiel en de staatshoofden Bakir Izetbegovic (Bosnië), Ivo Josipovic (Kroatië), Filip Vujanovic (Montenegro) en Valentin Inzko, de hoge vertegenwoordiger van Bosnië en Herzegovina.

Twintig jaar geleden was de hoofdstad van Bosnië-Herzegovina nog het strijdtoneel van bittere gevechten. De vredesbijeenkomsten zijn de voortzetting van een traditie die Paus Johannes Paulus II invoerde. Hij nodigde toen vertegenwoordigers uit van wereldgodsdiensten voor een vredestop in Assisi.

Reinhard Backes

Catecheses van paus Benedictus XVI in Arabisch – met steun van Kerk in Nood

Fri, 14 Sep 2012 00:00:00 GMT

De catecheses op woensdag van Paus Benedictus XVI zijn vanaf heden verkrijgbaar in het Arabisch. De catechetische toespraken van de Paus tijdens de algemene audiënties worden vertaald door de Internationale Stichting Oasis te Venetië. Kerk in Nood zorgde voor de nodige fondsen. Al van in 2006 heeft Kerk in Nood vertalingen van pauselijke catecheses gefinancierd. De lezingen van de Paus zijn gericht naar christenen van alle gezindten in het Midden-Oosten en ook naar niet-christenen. Vanaf nu zullen ze via de betere boekhandel verdeeld worden in verschillende landen zoals Libanon, Jordanië, Palestina en Egypte. Er gaan ook kopieën naar scholen en universiteiten.

Angelo Scola

De ‘Oasis International Foundation’ werd in 2004 opgericht door de patriarch van Venetië, de huidige aartsbisschop van Milaan, kardinaal Angelo Scola, met de bedoeling de dialoog tussen de christenen en de moslims te bevorderen. De stichting beoogt ook de christenen een stem te geven in die landen waar de meerderheid moslims zijn. De pauselijke catecheses komen uit de wekelijkse audiënties van de Paus op het Sint-Pietersplein te Rome. Ze worden via radio en televisie-uitzendingen gevolgd door katholieken over de gehele wereld. In zijn toespraken behandelt de Paus de grote figuren van het christelijke geloof en legt hij belangrijke theologische vraagstukken uit.

Facebookpagina Oasis

Libanon kijkt in gespannen sfeer uit naar het bezoek van de Paus

Thu, 13 Sep 2012 00:00:00 GMT

Iedere avond en in het weekeinde is de hoofdweg tussen Beiroet en Jounieh, de grootste Christelijke stad van Libanon, boordevol. Een eindeloze rij auto’s rijdt vrijwel stapvoets langs de kustweg die de twee steden verbindt. Pas ten noorden van Jounieh in de richting van Byblos begint de rij van voortkruipende auto’s wat uit te dunnen. De steden zijn toeristische trekpleisters. Ze waren al in de oudheid beroemd. De restaurants zijn vol; de Libanese midden klasse heeft een redelijke levensstandaard.

Bedrieglijk
Maar dit beeld is bedrieglijk; de schone schijn kan niet verhullen dat het niet goed gaat met de economie. Dat is al te zien aan de rijen auto’s – luxe modellen naast aftandse taxi’s. In veel nieuwe gebouwen ontbreken ramen en ze zien er niet naar uit dat ze spoedig opgeleverd gaan worden. Toch wonen er mensen. In Beiroet loopt men, tussen twee welvarende, mooi aangelegde woonwijken, plotseling tegen een sloppenwijk aan met donkergrijze blikken keetjes. Vlak er voor staat een nieuw, glanzend rood geschilderd hok, verfraaid met het opschrift Frankfurt Würst. Waarschijnlijk een investering uit betere tijden. Maar de crisis in de wereldeconomie is niet aan Libanon voorbij gegaan. Investeringen zijn met een vijfde gedaald, de nationale schuld loopt op en bedraagt op het ogenblik US$ 60 miljard of 130% van het BNP. Meer dan een kwart van de bevolking leeft onder de armoedegrens – vier dollar per hoofd per dag – terwijl de handel met Syrië vrijwel geheel is ingestort. Intussen stromen steeds meer vluchtelingen uit dit buurland binnen. Over hun aantallen is, als met alle bevolkingsstatistieken in dit land, geen duidelijkheid te krijgen, en er is van officiële kant ook geen enkele poging ondernomen om ze te tellen. Maar het is wel zeker dat het om tienduizenden gaat. Velen vinden onderdak bij familie of vrienden. Er zijn geen vluchtelingenkampen. De regering blijft voorzichtig en vermijdt iedere stellingname voor of tegen Assad. Dit zou immers het wankele binnenlandse evenwicht in gevaar kunnen brengen.

Geweld en ontvoeringen
Daarentegen neemt de pers geen blad voor de mond en steekt de draak met de laksheid en machteloosheid van de regering tegenover enkele voorbedachte gewelddaden en ontvoeringen. Het is iedereen duidelijk dat Syrië er op uit is zijn crisis te internationaliseren en Libanon als eerste in deze kolk mee te zuigen. Wat dat betreft, zijn de posities van de verschillende politieke groeperingen duidelijk: de twee grootste Ch

Pausbezoek - priesterroepingen in Libanon

Thu, 13 Sep 2012 00:00:00 GMT

Libanon: „Verdriet in vreugde doen verkeren“

Hoewel er steeds minder christenen in Libanon leven, zijn er veel priesterroepingen. Momenteel bereiden zich 400 jonge mannen op het priesterschap voor.
Door Eva-Maria Kolmann

Koning Salomon

Al in het Oude Testament wordt Libanon op verschillende plaatsen genoemd. Koning Salomon bezong de beroemde ceders (zie: 1 Kon. 5,13) en liet de tempel in Jeruzalem bouwen van cederhout. Het hars van ceders werd gebruikt om wierook van te maken. Ook Jezus heeft het gebied van het huidige Libanon betreden en er ontstonden daar al heel vroeg christelijke gemeenten. Net zoals de meeste landen van de Bijbel heeft Libanon echter veel geleden. In de loop van de geschiedenis was het steeds weer de plek waar het oorlogsgeweld zich voltrok.

Burgeroorlog

Vooral in het recente verleden werd Libanon doordrenkt van bloed. De burgeroorlog van 1975-1990 eiste 150.000 doden, er vielen 350.000 gewonden en enkele honderdduizenden zijn naar het buitenland gevlucht. De vrede hield niet lang stand, want 16 jaar later brak de oorlog al opnieuw uit. Sindsdien vlammen er steeds weer bloedige gevechten op. De mensen leven in angst dat de geschiedenis zich zou kunnen herhalen. In het bijzonder is de bevolking zeer bevreesd voor wat zij in het buurland Syrië zien gebeuren.

De maatschappij verandert. Enige jaren geleden nog maar was Libanon, met een christelijke bevolkingsaandeel van ongeveer 70%, het enige land in het Midden-Oosten met een christelijke meerderheid. Tegenwoordig is nog maar nauwelijks 40% christen, en het worden er steeds minder omdat velen emigreren. Pater Dr. Andrzej Halemba, verantwoordelijke voor de projecten voor het Midden-Oosten van „Kerk in Nood“, zegt hierover: „De smartelijke ervaringen die de mensen te verwerken kregen, hebben echter ook positieve resultaten opgeleverd, want de oorlog, maar ook de toename van de islam hebben ertoe geleid dat veel christenen hun geloof nu nog sterker beleven als vroeger. In het bijzonder de jeugd voelt aan dat er geen hoop is buiten God. Deze erkenning evenals het bloed van de vele martelaren is het zaad geworden voor de talrijke priesterroepingen en roepi

Christenen in het Midden-Oosten zullen niet verdwijnen

Tue, 11 Sep 2012 00:00:00 GMT

De Custos van het Heilig Land ziet positieve signalen als gevolg van het Pausbezoek.

De Custos van het Heilig Land, Pierbattista Pizzaballa, voorspelt dat het Pausbezoek aan Libanon wel eens een grote invloed zou kunnen hebben op de publieke opinie en de media in de Arabische wereld. Vorige zondag zei hij aan Kerk in Nood: “Het bezoek zou wel eens een sterke en belangrijke impact kunnen hebben op de Arabische publieke opinie en media en zou kunnen bijdragen om een meer positieve houding te creëren ten opzichte van de christenen en de Kerk in het Midden-Oosten.”

De Custos verwacht evenwel niet dat het tweedaagse bezoek grote invloed zal hebben op de politieke dynamiek in de regio. Paus Benedictus XVI zal tijdens zijn bezoek in Libanon o.a. een Apostolische Brief publiceren met daarin de resultaten van de Bisschoppensynode te Rome over het Midden-Oosten. We voegen pater Pizzaballa naar de vruchten van de synode over het Midden-Oosten die in 2010 werd gehouden en hij antwoordde daarop: “Het doel van de synode bestond er niet uit om onmiddellijke operationele richtlijnen te geven maar beoogde vooral aanwijzingen uit te stippelen. Op dat vlak zie ik vele veranderingen.”

Pizzaballa verwees daarbij naar de stimulans die gegeven werd aan de oecumenische dialoog, de vorming van priesters en het katholieke onderwijs. Op de synode, zo zei hij, zijn er vele punten besproken die nu deel uitmaken van debatten op nationaal niveau zoals bijvoorbeeld de gelijkberechtiging van de christenen. Hij verklaart: “Ik denk bijvoorbeeld aan wat er in Egypte gaande is. De gesprekken in de synode hebben de Kerken moed gegeven en hen voorbereid op discussies in hun thuislanden.” Pizzaballa verwierp de kritiek dat de Kerk in het Midden-Oosten geen visie zou hebben om de exodus van de christenen een halt toe te roepen. “Wat we ook doen, het zal nooit genoeg zijn.”

De Kerk kan niet meer doe dan een goed onderwijs aanbieden en goede relaties na te streven. “Dat is de enige weg om de aanwezigheid van christenen te w

Bethanië in Beiroet (Libanon)

Tue, 11 Sep 2012 00:00:00 GMT

De Iraakse vluchtelingen – vergeten slachtoffers van de Syrische burgeroorlog

Een bezoek aan het medisch opvangcentrum ‘Saint Antoine’

Zena en Elias hebben zes kinderen – Dior, Diana, Dali, Dany, Dalida en David. Drie maanden geleden zijn ze uit Bagdad hierheen gevlucht. Zina’s zwager was net vermoord. Hij had een baan gekregen op een Amerikaanse basis – dat was voor de islamitische extremisten reden genoeg om hem op te wachten en van kant te maken. Elias werkte ook in een Amerikaans kamp. Toen er steeds meer bedreigingen op hen afkwamen, besloten ze de vlucht te nemen, zo vertelt Zena. Nu is ze hier met haar drie kinderen in het opvangcentrum van de Zusters van de Goede Herder. Ze heeft medicijn nodig, maar heeft geen geld.

Haar zuster is hier ook. Zij heeft acht kinderen – Merla, Mazen, Mark, Orita, Sarah, Fadi, Josef en Nora. Ook zij werden bedreigd. Maar ze wil haar naam niet geven. Na het horen van haar verhaal, begrijp je dat meteen. Ze had net haar oudste dochter naar school gebracht. “We kunnen in Bagdad de kinderen niet alleen de straat op laten”, licht ze toe. Maar toen ze naar huis reed, versperden een paar mannen haar de weg en dwongen haar uit de auto te stappen. “Jullie zijn Christenen”, wierpen ze haar voor. “Jullie hebben het recht niet in dit land te wonen.” Toen sloegen ze er op los, verkrachtten haar en lieten haar buiten kennis op de straat achter. Toen ze bijkwam, lag ze in een ziekenhuis. Een tante was haar dochter gaan ophalen en had haar gevonden. “Je moet hier weg; nog zo’n keer en je bent er geweest.” Twee dagen later lieten ze alles achter en vluchtten naar Erbil in het noorden, naar haar ouders. Daar bleven ze een maand. Iedere nacht werd ze schreeuwend wakker. Ze verkocht haar laatste kostbaarheden en ontving wat geld van haar zuster in Australië. Daarmee konden ze tot Beiroet komen. Ze wil niet terug. Ze wil naar een land “waar we als Christenen kunnen leven”. Gevraagd naar de namen van haar kinderen, laat ze ons onmiddellijk hun paspoorten zien. Ze draagt ze altijd bij zich, alsof ze zich aan haar identiteit vastklampt, het enige wat ze nog heeft.

Nu zijn ze dus vluchtelingen. Ze willen niet in Beiroet blijven. Het is waar dat ze als Chaldeeuwse vluchtelingen uit Irak, hier geen gevaar lopen. Maar het leven is hier erg duur en zij hebben niets. Geen huis, geen huis; dit hangt als een groot vraagteken over hun toekomst en zelfs over wat zij morgen zullen eten. Hier in de St. Antoine kliniek hebben ze voor het eerst een vriend

Geschenk voor pausbezoek aan Libanon: Jeugdcatechismus YOUCAT in Arabisch

Wed, 05 Sep 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood, Königstein - Heel binnenkort is de jeugdcatechismus YOUCAT ook verkrijgbaar in de Arabische taal. De eerste 50.000 exemplaren zullen worden verdeeld op 15 september tijdens een bijeenkomst van de jongeren met Paus Benedictus XVI ter gelegenheid van zijn bezoek aan Libanon. Dat schreef de coördinator van deze ontmoeting, pater Toufic Bou Hadir, in een brief aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood. Het boek van 300 pagina’s met antwoorden op 527 geloofsvragen is een persoonlijk geschenk van de Paus aan de jongeren.

Pater Hadir schrijft: “We verwachten ongeveer 50.000 deelnemers afkomstig uit Libanon en het Midden-Oosten en de Arabische wereld” . In de Arabische wereld heeft de Jeugdcatechismus al vele jongeren geïnspireerd. Om de catechismus in het Arabisch te kunnen uitgeven bracht het Maronitische Patriarchaat in Libanon jongeren, vertalers en specialisten samen.

Kerk in Nood betaalt drukkosten Arabische Youcat
Pater Andrzej Halemba, het hoofd van de afdeling ‘Midden-Oosten en de Arabische Wereld’ bij Kerk in Nood, verwelkomt het initiatief: “Het is de eerste catechismus voor jonge mensen in de Arabische taal. Dat bestond hiervoor nog niet. De doelgroep zijn de jongeren in Libanon en in het gehele Midden-Oosten. We hopen dat deze Youcat de jongeren zullen sterken in hun geloof.” De Youcat wordt gedrukt in Libanon en Kerk in Nood heeft de drukkosten op zich genomen. Voorheen financierde Kerk in Nood al de druk van 700.000 exemplaren in zeven Europese talen ter gelegenheid van de WJD (Wereldjongerendagen) in Madrid 2011.

In zijn voorwoord van de YOUCAT, richt Paus Benedictus zich rechtstreeks tot de jongeren:
“Deze catechismus praat jullie niet naar de mond. Hij maakt het jullie niet gemakkelijk. Hij vraagt jullie namelijk om een nieuw leven te gaan leiden.” Kennis van het geloof en het geloof uitdragen, zo vervolgt de Paus is ieders verantwoordelijkheid. Benedictus XVI moedigt de jongeren ertoe aan om zich te bezinnen over de belangrijke vragen in het leven: “Blijf over je geloof in gesprek, op wat voor manier dan ook. Je moet weten wat je gelooft. Je moet je geloof net zo goed kennen als een IT-specialist zijn computersysteem. Je geloof moet je vertrouwd zijn zoals een goede musicus het stuk dat hij speelt. Ja, jullie moeten nog veel meer met het geloof vertrou

Hoop voor wie vergeten wordt (Tanzania)

Fri, 31 Aug 2012 00:00:00 GMT

De Dochters van Maria Onbevlekte Ontvangenis in Afrika en India

Onmogelijke taken zijn dagelijkse kost. De Dochters van Maria Onbevlekte Ontvangenis (DMI) bekommeren zich voor hen die door anderen al lang verlaten zijn, benadeeld worden of vergeten zijn. Al sinds 1984 zetten ze zich in voor de allerarmsten; ze bezoeken de getto’s en de bidonvilles. Hun werk begon in een zuidelijke gelegen deelstaat van India, Tamil Nadu. Vandaag zijn deze zusters ook actief in een aantal Afrikaanse landen zoals Malawi, Zambia, Sierra Leone, Zuid-Soedan en Tanzania. De gehele dag leven de zusters onder de mensen om ze te vergezellen, raad te geven, te bemoedigen, te onderwijzen en te informeren. Hun bijzondere aandacht gaat vooral uit naar vrouwen en kinderen. Als religieuzen besteden ze elke ochtend en avond één uur aan gebed; ze maken ook tijd vrij om samen Eucharistie te vieren, samen de maaltijd te gebruiken en om gewoon samen bij elkaar te zijn.

Door hun doorgedreven inzet hebben deze zusters al veel meer gerealiseerd dan sommigen in machtsposities. In Zuid-Afrika zijn ze er zelfs in geslaagd om op lange termijn een heel gebied van aanschijn te veranderen. Zuster Viji, die afkomstig is uit Tamil Nadu, legt uit: “We hebben ons toegespitst op het weerbaar en sterker maken van vrouwen, want het zijn zij die de gezinnen dragen en daardoor hebben hele dorpsgemeenschappen zich kunnen ontwikkelen.” Dankzij educatie en vorming, zijn er grootste dingen ontstaan uit bescheiden initiatieven, voegt de religieuze eraan toe tijdens haar bezoek aan het Internationale Secretariaat van Kerk in Nood. De Dochters van Maria Onbevlekte Ontvangenis begonnen 25 jaar geleden hun werk in het Pallipet District. Met de steun van een lokale bank slaagde ze erin met wisselend succes micro-kredieten te verlenen, zegt zuster Viji. Daardoor konden mensen investeren en hun infrastructuur verbeteren. “Dat heeft de mensen enorm geholpen. Vandaag profiteren zo een 400 dorpen met in totaal 80.000 inwoners van deze positieve ontwikkelingen”, beklemtoont zuster Viji, die zelf in India is geboren en mee aan de wieg stond van de congregatie, samen met de Indische priester Arul Raj.

Sinds 2033 is zuster Viji betrokken bij een reeks initiatieven betreffende opvoeding en gezondheid in het zuidoostelijke Afrikaanse land Tanzania. De Dochters van Maria Onbevlekte Ontvangenis werken zowel in de hoofdstad Dar es Salaam als in Songea in Zuid-Tanzania. Ze zorgen ervoor de slachtoffers van mensenhandel en seksueel misbruik, voor kinderen die als arbeidsslaven ingezet werden of gedwongen in de prostitutie ter

Trinidad en Tobago: alarmerende levensomstandigheden na 50 jaar onafhankelijkheid

Wed, 29 Aug 2012 00:00:00 GMT

De kleurrijke foto’s in glanzende tijdschriften en reisbrochures kunnen heel misleidend zijn want Trinidad en Tobago zijn niet die idyllische plekken die ze ons willen voorstellen. In werkelijkheid bevindt zich deze Zuidoost-Caribische eilandstaat, die op 31 augustus 2012 haar 50-jarige onafhankelijkheid viert, in erbarmelijke omstandigheden. Economische stilstand, een enorme sociale ongelijkheid, een niet uit te roeien corruptie en hoge misdaadcijfers maken deel uit van het dagelijkse leven. Maar dat zijn niet de enige problemen: er zijn ook nog oplopende spanningen tussen de inwoners van Afrikaanse en Indische herkomst en er is een de steeds groter wordende invloed van buitenlandse belangengroepen. “Het klopt dat er een groeiende onzekerheid is en dat de misdaadcijfers groter worden”, bevestigt ons Robert Llanos, de vicaris-generaal van het Aartsbisdom van Port of Spain, tijdens zijn bezoek aan het Internationale Secretariaat van Kerk in Nood.

De 54-jarige priester is ervan overtuigd dat de belangrijkste oorzaak van deze plaag schuilt in de sociale ongelijkheid. Ook het feit dat de samenleving steeds meer materialistisch en individualistisch wordt, speelt een rol. Hij ziet een oplossing in het verbeteren van het onderwijssysteem. “Er moet veel meer gedaan worden voor het onderwijs. Ook de opleiding van de leraren zelf moet aangepakt worden”, zegt de vicaris-generaal. Hoewel het openbaar onderwijs in het verleden werd hervormd, is het er niet in geslaagd om de noden van jongeren en de jongvolwassenen in te vullen. Robert Llanos stelt dat “de confessionele lagere en secundaire scholen (met een katholiek, anglicaans, moslim, hindoe of presbyteriaans schoolbestuur) tot de beste van het land behoren.” In Trinidad en Tobago zijn er 119 lagere en 12 secundaire katholieke onderwijsinstellingen.

De leerlingen van bijna alle confessionele scholen scoren – volgens de vicaris-generaal - beter dan de scholieren van de staatsinstellingen. Ongeveer 56 percent van de 1,3 miljoen inwoners van Trinidad en Tobago zijn christenen. Daarvan zijn er 26 percent katholiek. Het land telt ook 24 percent hindoes en 6 percent moslims. Tijdens het Britse bestuur en tot in het begin van de 20ste eeuw werden honderdduizenden werklui gerekruteerd uit de Indische overzeese gebieden. Ze brachten hun culturele en religieuze bagage naar de eilanden mee.

Trinidad en Tobago zijn de laatste decennia voornamelijk geregeerd door 2 partijen, de PNM (People’s National Movement) en de UNC (United National Congress). Voor het ogenblik wordt de eilandstaat geregeerd door een coa

Noodkreet uit belegerd dorpje in Syrië

Fri, 24 Aug 2012 00:00:00 GMT

Caritas Libanon stuurde ons woensdag 22 augustus een noodkreet uit over een belegerd Syrisch dorpje aan de Libanese grens dat gevangen zit tussen het geregeld Syrische leger en het rebellenleger. Het dorp met 12.000 inwoners is volledig van de buitenwereld afgesloten omdat alle toegangswegen en bruggen opgeblazen zijn. Er is geen voedsel meer, geen elektriciteit, geen telefoon, niets. Ze kunnen slechts een beroep doen op hun geloof.

Alleen de priester kon via zijn gsm en een Libanees netwerk nog Caritas in Libanon bereiken. Hij zei: "We hebben ons zo georganiseerd zodat we alles kunnen delen om te overleven... We hebben alle hulp nodig die we kunnen krijgen. Ik weet dat Caritas in het verleden een goede reputatie heeft opgebouwd om te kunnen helpen in noodgevallen."

Een paar uur later kon de vertegenwoordiger van Caritas in Libanon via gevluchte familieleden opnieuw nieuws vernemen uit het ongelukkige dorpje: "Sommigen beginnen nu echt honger te lijden. De melk voor de kinderen is op. We hebben geen blikvoeding meer. Alle luiers zijn uitgeput enz..." Zo ging het de ganse dag door.

Donderdag 23 augustus slaagde de vertegenwoordiger van Caritas Libanon erin mensen uit het omsingelde dorp te ontmoeten aan de Libanese grens. Enkele mensen probeerden op brommers nog brood binnen te smokkelen, maar ze werden door sluipschutters onder vuur genomen. Gelukkig vielen hierbij geen doden.

De priester van Caritas Libanon vroeg in een fax hulp aan Kerk in Nood. Pater Andrew Halemba, de verantwoordelijke van Kerk in Nood voor het Midden-Oosten, was op dat ogenblik in Libanon waar hij een gesprek voerde met de maronitische patriarch Raj op het moment dat de berichten over de belegering binnen kwamen. Kerk in Nood beloofde meteen 50.000 euro aan Caritas om de eerste noden te lenigen.

Waar hebben ze het meest nood aan?
1. Brood, suiker, rijst, melkpoeder
2. Geneesmiddelen
3. Babymelk, vitaminen, voeding, luiers
4. Producten voor de hygiëne

Uw hulp is van harte welkom!

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift

Patriarch: de EU bekommert zich niet om het lot van de christenen in het Midden-Oosten

Fri, 24 Aug 2012 00:00:00 GMT

Königstein – De Patriarch van de Syrisch-katholieke Kerk in Beiroet, Ignatius Ephrem Joseph III bestempelde de houding van het Westen tegenover Syrië als “huichelarij” en hij bekritiseerde ze streng. De meeste regeringen zijn enkel geïnteresseerd in hun economische belangen. Het lot van de christenen interesseert hen geen moer. Mochten ze wel geïnteresseerd zijn dan zouden ze opkomen voor de gelijkheid van wetten voor iedereen en voor de toepassing van de mensenrechten, ook in die landen waar de zogenaamde Arabische Lente nog niet is doorgebroken, zo zegt de Patriarch van Beiroet in een interview met Kerk in Nood. Het komt er nu vooral op aan om de gewetensvrijheid en de vrijheid van godsdienst te waarborgen. Maar deze rechten worden nu niet gewaarborgd. “Dat is wat ons overleven in deze regio ernstig bedreigt”, zei het hoofd van de Syrisch katholieke Kerk.

Jürgen Liminksi interviewde Zijne Heiligheid Ignatius Ephrem Joseph III, Patriarch van de Syrisch-katholieke Kerk in het Midden-Oosten, één van de zeven patriarchen in het Midden-Oosten. De Syrisch-katholieke Kerk is één van de 18 erkenden godsdiensten in Libanon.

JM: Excellentie, enerzijds horen we veel over de christelijke vluchtelingen en de spanningen in Libanon. Anderzijds is er ook de politieke uitdrukking van de christelijke aanwezigheid in Libanon en in het Midden-Oosten. Wordt deze aanwezigheid bedreigd?

P: “De situatie van christenen in Libanon verschilt fundamenteel van de situatie van christenen in andere landen van het Midden-Oosten. De grondwet erkent 18 officiële geloofsgemeenschappen waarvan er elf christelijk zijn. Maar de mensenrechten zijn eigenlijk waar het op aankomt. We hebben geen geldgebrek en er zijn ook genoeg roepingen. Maar we worden bedreigd door zij die slechts één enkele religie willen accepteren. De christenen vragen geen voorrechten; we vragen alleen een gelijke behandeling. Wij willen gewetenvrijheid, vrijheid van godsdienst en ook vrijheid voor degenen die niets geloven. Die gelijke behandeling bestaat nu niet. Dat is wat ons overleven in deze regio bedreigt.”

JM: Zolang het nog gaat over de juridische kant van de zaak, zie ik dat nog haalbaar. Maar hoe gaat het in de praktijk?

P: “Je kunt dat niet scheiden. De wet bepaalt ons dagelijkse leven. De wet vormt het kader voor de waardigheid van de mens. Je kunt van onze jongeren niet vragen dat ze moeten smeken om in hun eigen land te mogen wonen en werken. In Irak komen ze me vragen, wat ze moeten doen. Waar zijn we nog veilig? In de praktijk gaat het zo: wanneer een jonge man verliefd wordt op een moslimmeisje dan

Kleine groep christenen in Tunesië houden het geloof levend

Thu, 23 Aug 2012 00:00:00 GMT

‘Ik heb van Jezus gehoord op de televisie’
In Tunesië zijn nauwelijks meer christenen te vinden. Maar het geloof leeft er volop. Tunesië was ooit het kloppend hart van het westerse christendom. De heilige Cyprianus, een Kerkvader, was hier bisschop, Felicitas en Perpetua ondergingen er het martelaarschap en Augustinus predikte er tegen de dwalingen van zijn tijd. Maar er is weinig over van de glorie van de vroege Kerk. De wind heeft nu vrij spel in de ruïnes van de basilieken en doopplaatsen van het oude Carthago, vlak bij de hoofdstad, Tunis.

Kerk is buitenlands
En toch is Tunesië meer dan een uitgebluste schatplaats van het christelijk verleden. Ook nu is er weer een christelijke gemeenschap die gelooft, bidt en zich dienstbaar maakt. Of liever: opnieuw gelooft, bidt en zich dienstbaar maakt. Want de ongeveer 25.000 christenen, van wie 20.000 katholiek, die in dit Noord-Afrikaanse land met zijn elf miljoen inwoners wonen, zijn bijna allemaal buitenlanders. De christelijke gemeenschappen uit het begin van onze jaartelling zijn weggevaagd door de islamitische veroveraars. Maar de soennitische islam die thans in Tunesië de toon aangeeft, geldt als gematigd ende Franstalige elites van dit vroegere Franse protectoraat richten zich helemaal op het Westen. Het is daarom bepaald geen toeval dat de zogenaamde ‘Arabische lente’ hier onder jonge hervormingsgezinde studenten begonnen is. Nog steeds is er geen enkel ander Arabisch land waar de positie van de vrouw zo gunstig is als in Tunesië. Toch legt de islam zijn stempel op het openbare leven. Volgens de oude, inmiddels achterhaalde grondwet, was Tunesië in feite een islamitische staat. Hoewel bekering tot het christendom wettelijk niet uitdrukkelijk verboden is – in tegenstelling tot actieve evangelisatie -, komt in de praktijk een dergelijke stap de bekeerling te staan op uitstoting uit zijn familie en de gemeenschap.

Bekeerde moslim
Jean (niet zijn echte naam) weet daarover mee te praten. Deze 23-jarige jongeman is één van de weinige geboren Tunesiërs die zich hebben laten dopen. Volgens een rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken over geloofsvrijheid in 2010, hebben ongeveer 2.000 Tunesiërs in dat jaar deze stap gezet. De meesten sloten zich aan bij een protestantse geloofsgemeenschap. Dat gold ook voor Jean. “Ik had op de televisie horen praten over Jezus. Een uitzending was aan Hem gewijd”, legt hij uit. Tunesiërs kijken inderdaad geregeld naar tv-programma’s uit Italië of Frankrijk. “En Zijn boodschap heeft me aartsbisschop van Colombo in Sri Lanka. Hij voegt eraan toe: “In elk tijdperk hebben architecten, kunstenaars en componisten geprobeerd om geloof artistiek uit te drukken”. In Sri Lanka is dat zeker het geval bij de hindoes en de boeddhisten, zegt de kardinaal in een interview met Kerk in Nood. Hun tempels zijn overdadig en zeer kleurrijk versierd met schilderingen en beeldhouwwerken. In de christelijke kerken van Sri Lanka is men aan dat aspect – naar zijn gevoel - een beetje voorbij gegaan. “Mijn boeddhistische vrienden drukken daarover steeds hun verbazing uit”, zegt de aartsbisschop van Colombo

Hij is ervan overtuigd dat kunst een betekenisvolle bijdrage kan leveren aan de geloofsverkondiging en daarom wil hij de aanwezigheid van kunst in kerkgebouwen promoten op een duurzame wijze. Hij heeft het plan opgevat om een kunstschool op te richten in de hoofdstad Colombo met als doel jonge mannen en vrouwen op te leiden als kunstschilder, beeldhouwer of architect. Voorlopig zit de oprichting van de school nog in de planningsfase maar hij hoopt stellig dat de overheid de school zal erkennen. Het is echter nog niet duidelijk wanneer de school zal opengaan. Voor het ogenblik studeren twee priesters van het aartsbisdom in Italië om zich voor te bereiden op de rol van lector. Beiden Sri Lankanen zijn in hun land al bekend omwille van hun artistieke creaties. Priester Priyantha Silva is een uitstekend kunstschilder. Op 18-jarige leeftijd ontwierp hij al kerstpostzegels voor de posterijen in Sri Lanka. Je kunt ook werken van zijn hand bewonderen in een aantal kapellen in het aartsbisdom Colombo. Op vraag van kardinaal Ranjith studeert hij kunst in Rome. Priester Samantha Perera wordt vooral gewaardeerd voor zijn beeldhouwwerken. Hij studeert in Firenze en helpt daar ook in een parochie.

Paus Benedictus XVI heeft al meer dan eens het belang van de kunst voor de Kerk beklemtoond. Tijdens een audiëntie in augustus 2011 verklaarde hij dat “Kunst erin slaagt de menselijke behoefte uit te drukken om het zichtbare te overstijgen en te laten zien. Kunst drukt de honger en de zoektocht uit naar het oneindige. Kunst doet ons denken aan een open deur naar de eeuwigheid, naar een schoonheid en een Waarheid die verder gaat dan de

Gezinskaars voor het Jaar van het Geloof

Thu, 16 Aug 2012 00:00:00 GMT

Paus Benedictus XVI heeft een Jaar van het Geloof afgekondigd, dat start op 11 oktober 2012 op de vijftigste verjaardag van het Tweede Vaticaans Concilie en eindigt op het hoogfeest van Christus Koning op 24 november 2013.

In zijn Apostolische Brief naar aanleiding van dit jaar schreef hij:

“Wij zullen de gelegenheid hebben het geloof in de verrezen Heer te belijden in onze kathedralen en in de kerken van heel de wereld; in onze huizen en onze gezinnen, opdat ieder de sterke behoefte voelt het geloof beter te leren kennen en door te geven aan de toekomstige generaties.”

Het geloof dat wij mochten ontvangen doorgeven aan de volgende generatie is een opdracht voor elke gelovige in deze tijd. Het gezin is daarvoor een uitgelezen plek. Kerk in Nood wil daarbij helpen door een gezinskaars aan te bieden: een kaars met bijenwas (40 cm hoog, 8 cm dik) voor uw dagelijks gebedsmoment.

Deze kwalitatieve kaars kost € 48,00. U hoeft geen verzendingskosten te betalen, dankzij een milde gift van een weldoener. Naar de winkel!

Steun voor de publicatie van de jeugdcatechismus YOUCAT in het Albanees

Tue, 07 Aug 2012 00:00:00 GMT

Er zijn veel jonge katholieken in Albanië die naar de kerk gaan en de godsdienstlessen volgen. Zij willen God beter leren kennen en meer over het Evangelie horen. In de communistische tijd werden alle godsdiensten op wrede wijze vervolgd, maar tegenwoordig beleeft de godsdienst als het ware een nieuwe bloeitijd, speciaal onder katholieken. Hoewel zij maar een in verhouding kleine minderheid uitmaken van de bevolking, is hun Kerk een jonge Kerk – ook al omdat de gemiddelde leeftijd van de Albanese bevolking in het algemeen 30 jaar is. Daardoor zitten de kerken vol jonge mensen.

De moslims vormen de grootste religieuze gemeenschap in Albanië, maar het is moeilijk om betrouwbare cijfers hiervan te krijgen, want sinds de lange periode van atheïstische overheersing, geven heel veel mensen de godsdienst op van hun grootouders of overgrootouders, zelfs al hebben zij er zelf weinig mee te maken. Anderzijds zijn er in Albanië moslimgroeperingen die steeds radicaler worden. Een katholieke missionaris vertelt bijvoorbeeld hoe twee jonge moslims van 12 en 13 jaar oud hem wilden bekeren tot “het ware geloof” terwijl hij met een gast naar een voetbalwedstrijd van het Europese kampioenschap zat te kijken op een groot scherm in de stad. De twee jongens zeiden tegen hen: “Jullie christenen, jullie verdraaien de Bijbel alleen maar!" Ze waren duidelijk goed op de hoogte. Daarom is het ook des te belangrijker dat jonge katholieken goed hun eigen geloof kennen, zodat zij sterk staan en adequaat kunnen antwoorden als zij op deze manier worden uitgedaagd.

In 2011 namen 400 jonge Albaniërs deel aan de Wereldjongerendagen in Madrid. Zoals voor alle jongeren uit landen waar de katholieken in de minderheid zijn, was het besef deel uit te maken van de Wereldkerk en andere jongeren als zij uit de hele wereld te ontmoeten die op dezelfde manier hun geloof beleefden, een ervaring die hun leven veranderde. Op de Wereldjongerendagen werden aan alle jongeren uit de hele wereld 700.000 exemplaren van de jongerencatechismus ”YOUCAT” uitgedeeld als een persoonlijk geschenk van de Paus. “Kerk in Nood” heeft deze campagne massaal ondersteund. YOUCAT is een handboek van 330 bladzijden, dat een overzicht geeft van de leer van de Katholieke Kerk in duidelijke en gemakkelijk te begrijpen taal. Paus Benedictus XVI schrijft in het voorwoord, "Deze catechismus werd niet geschreven om jullie te plezieren. Hij zal het leven voor jullie niet gemakkelijk mak

“Zonder jullie handen zouden we niet kunnen leven” – De Karmelietessen van Dimako in Kameroen

Mon, 30 Jul 2012 00:00:00 GMT

Overal in de wereld werken er zusters die anderen helpen en hoop geven. Ze wonen binnen de muren van een slotklooster of in hutjes opgetrokken uit golfplaten. Ze houden bejaardenhuizen open in de voorsteden van de middenklasse of leiden een welzijnscentrum in verpauperde wijken. Katholieke zusters voelen zich thuis in bijna elke cultuur. De meeste mensen appreciëren hen, ook al worden ze soms eens uitgelachen, maar dat raakt hen niet want ze verwachten geen applaus voor hun dienstwerk. Ze wijden hun ganse leven aan het gebed en het helpen van de allerarmsten. De Karmelietessen van het Kindje Jezus in Dimako (Kameroen) zijn daar een schoolvoorbeeld van. Behalve in Kameroen werken de zusters – die al 30 jaar actief zijn in Afrika – ook in Burundi en in Rwanda.

Nieuw leven voor missiepost
De religieuze gemeenschap werd opgericht te Polen in 1921 en vestigde zich in 2003 ook in Dimako. Mgr. Jan Ozga, de bisschop van Doumé-Abong’ Mbang – die ook uit Polen afkomstig is – vroeg de zusters om een missiepost in zijn stad over te nemen, die er al 17 jaar verlaten bij lag. Kerk in Nood steunde hem bij de renovatie van het gebouw. Vandaag heeft de missie opnieuw een eigen moestuin en waterbron. Maar dat is niet de enige manier waarop de Karmelietessen nieuw leven hebben geschonken op deze plek. Hier is iedereen welkom “die wil leven als een kind van God”, beklemtonen de zusters, ongeacht tot welke stam of religie men behoort.

Dimako is slechts een klein stadje in het zuidoosten van Kameroen en telt ongeveer 32.000 inwoners. De armoede is er zichtbaar groot en de gezinnen tellen veel kinderen. Kameroen is dan ook een zeer jonge natie; twee derde van de bevolking is jonger dan 25 jaar. In Dimako, dat behoort tot het bisdom Doumé-Abong’ Mbang, leven veel mensen hoofdzakelijk van wat ze zelf kunnen telen. Maar zelfs deze bescheiden levenswijze is ontoereikend om hun eigen gezondheid, dat van hun gezinsleden en de opvoeding van hun kinderen op peil te houden. Het zijn deze mensen die door de Karmelietessen van het Kindje Jezus worden geholpen.

Eerst leren, dan huwen
In Dimako wonen nu vijf zusters en één aspirant-zuster. Drie religieuzen zijn afkomstig uit Polen, de andere twee komen uit Burundi en Congo (RDC); de aspirante is een Kameroense zuster. Twee zusters hebben een verpleegopleiding gevolgd en ze verzorgen dagelijks een dertigtal patiënten. In de praktijk vervullen ze een 24-uren dienst. Naast het hospitaaltje, runnen de zusters ook een kleuterschool en een lagere school. Beide

“Het is voor ons in Syrië belangrijk te weten dat we niet alleen zijn”

Thu, 26 Jul 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood, Königstein – “Ik ga niet weg. Ik ben priester in goede en in kwade dagen. Dat betekent dat ik een ‘vader’ ben en nu bij mijn volk moet blijven.” Zo reageerde een priester op de dramatische situatie in Damascus de afgelopen dagen. In een telefonisch interview met Kerk in Nood riep hij op om verder te bidden voor vrede in Syrië. “Hulpgoederen zijn belangrijk maar onze diepe angst en eenzaamheid kan men niet alleen met geld oplossen. Het is voor ons in Syrië heel belangrijk te weten dat we niet alleen zijn.”

De man beschrijft over zijn pogingen om een boodschap van hoop te brengen in een scenario dat meer weg heeft van een nachtmerrie: “Op zondag celebreerde ik de Eucharistie voor de kleine gemeenschap die het aandurfde naar buiten te komen. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik in zulke omstandigheden de Mis heb moeten lezen, met op de achtergrond het geluid van geweerschoten en ontploffingen. Dat viel me zeer zwaar.” Het belang om te weten dat je niet alleen bent, zegt hij, geldt ook voor deze plaatselijke gemeenschap: “Ik probeerde om kracht te halen uit de Misviering. We hebben intens gebeden voor vrede. Achteraf omhelsden de gelovigen me vol met emotie en tranen in de ogen. Hoewel de mensen nog steeds bang waren, zijn ze gesterkt huiswaarts gekeerd.” Volgens de priester is het in de stad de laatste uren, na de conflicten en de gevechten van de afgelopen weken, redelijk rustig. Maar zonder brood en andere voedingsmiddelen, zonder elektriciteit en gas en met temperaturen van meer dan 43°C is het dagelijks leven geen pretje.

In een brief naar familieleden en vrienden beschrijft de priester de omstandigheden van de laatste dagen en vraagt hij om te bidden voor kracht en moed opdat hij anderen tot steun zou kunnen zijn. “God alleen weet hoe moeilijk het voor me is om de woorden te vinden waarmee ik de mensen kan aanmoedigen om de hoop niet op te geven”, schrijft hij. Hij haalt kracht uit het gebed: “Ik kijk op naar het kruis – er hangt een groot kruisbeeld voor me – en dan vind ik troost en versta dat de last die Hij op zich nam en droeg veel groter was dan de onze. Zo vindt mijn hart opnieuw vrede.” Hij beklemtoont nog: “Ik moet met deze mensen, waar God me heeft bijgeplaatst, alle ervaringen delen die ze meemaken. De apostel Paulus, aan wie Jezus zich in deze stad openbaarde, zou zeggen: “Wees verheugd met hen die zich verheugen, en huil met hen die huilen.” Hij besluit met een vraag: “Bid voor ons alstublieft. Bid voor ons vandaag en voor onze toekomst. Bid dat het stopt en dat er iemand komt die redt wat er nog te redden is.”

Noodhulp van Kerk in Nood voor vluchtelingen in Damascus

Fri, 27 Jul 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood internationaal, Königstein – Op vraag van Mgr. Samir Nassar, de maronitische aartsbisschop van Damascus heeft de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood € 20.000 noodhulp vrijgemaakt voor de vluchtelingen en priesters in Damascus. De gegeven fondsen dienen om 107 vluchtelingen en hun families in een parochie van de hoofdstad te ondersteunen. Kerk in Nood besloot ook om 12 priesters te helpen en een basisinkomen te verschaffen onder de vorm van misintenties.

Na de zware gevechten van de afgelopen dagen sturen projectpartners van Kerk in Nood rapporten over de dramatische leefomstandigheden in de Syrische hoofdstad: er is te weinig voedsel, brood, fruit en groenten, melk voor kinderen; het ontbreekt de bevolking aan elektriciteit en gas om te koken. Velen kunnen Damascus niet ontvluchten omdat er nog steeds gevochten wordt in de straten en aan de grensposten of omdat ze gewoon geen geld hebben om weg te gaan. Ontvoeringen en gewapende overvallen vormen een constant gevaar en vele grensovergangen zijn nu gesloten.

Nog maar een paar dagen geleden beschreef aartsbisschop Nassar in een dramatische oproep de hopeloze situatie waarin de vluchtelingen in Damascus verzeild waren geraakt. Aartsbisschop Nassar verklaarde onder andere: “Gezinnen gaan op de loop om hun leven veilig te stellen. Ze verlaten met honderden hun vertrouwde omgeving die nu te gevaarlijk geworden is en we zien ze nu in eindeloze vluchtelingenstromen richting Libanon trekken. De wegen naar Jordanië, Irak en naar het noorden richting Holms en Aleppo zijn ontoegankelijk wegens de zware gevechten. De vlucht naar Libanon is ingegeven door paniek. Ik hoop dat ze een onderkomen vinden.”

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een ingevuld overschrijvingsformulier toesturen.

Een missionaris van Comboni, wanneer hij ons vertelt over de situatie van dit Zuidoostelijk Afrikaanse land, nu 20 jaar na het einde van de burgeroorlog.

Pater Poletto's verjaardagsfeestje in Mozambique

Het land wordt voornamelijk geleid door een enkele partij, FRELIMO, die de andere partijen in de schaduw wil stellen, benadrukt pater Poletto tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood. Op oktober 1992 ondertekenden het bevrijdingsfront FRELIMO “Frente de Libertação de Moçambique” en de nationale weerstandsbeweging RENAMO “Resistência Nacional Moçambicana” na bemiddeling van de katholieke Kerk in Rome een vredesakkoord. Dat maakte een einde aan de jarenlange burgeroorlog die uitbrak in de late jaren zeventig van de vorige eeuw en die de economie van het land ruïneerde.

Pater Poletto en vertegenwoordigers van 8 scholen

Sinds 1990 coördineert de uit Padua (Italië) afkomstige Ottorino Poletto een hele reeks pastorale projecten van het aartsbisdom Beira in het zuiden van het land. Het gaat onder andere om basisscholen en secundaire scholen met 9000 leerlingen, internaten voor 2000 meisjes en jongens, drie grote ziekenhuizen en vijf missienederzettingen in de districten Buzi, Chibabava en Machanga.

Internaat in het aartsbisdom Beira

“De mensen zijn ontzettend arm. Wanneer de regens niet komen, dan sterven ze zelfs”, legt pater Poletto, 61 jaar oud, ons uit. Het werk van zijn orde in de sectoren gezondheid, landbouw, ontwikkeling en de pastoraal komt ten goede aan ongeveer 350.000 mensen. De klinieken alleen al behandelen 65.000 patiënten per jaar waarvan er 1.500 lijden aan aids. “We kunnen rekenen op ongeveer 1000 vrijwilligers en bedienden”, zo vervolgt pater Poletto. “70 vrijwilligers helpen ons in een alfabetiseringsprogramma alleen al, dat ca. 3000 volwassenen bereikt.”

Alfabetiseringscampagne voor volwassenen

H

Gebed voor vrede in Syrië: het zijn beslissende dagen

Fri, 20 Jul 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood steunt de oproep tot gebed door de Raad van Europese Bisschoppenconferenties (CCEE)

“We roepen al de weldoeners van Kerk in Nood in de wereld op om te bidden voor vrede in Syrië.” Met deze woorden, geeft de Uitvoerende President van Kerk in Nood, Johannes Freiherr Heereman, zijn steun aan de dringende oproep tot gebed die uitgaat van de Raad van Europese Bisschoppenconferenties (CCEE). Heereman voegt er nog aan toe: “Gelieve deze oproep te beantwoorden. De situatie is ernstig. De Raad van Europese Bisschoppenconferenties herinnert er ons aan dat de komende dagen beslissend kunnen zijn. Daarom geeft Kerk in Nood zijn onvoorwaardelijke steun aan deze oproep.”

In hun oproep van donderdag 19 juli 2012 verzetten de Europese bisschoppen zich tegen een verdere escalatie van het geweld in Syrië: “Dit conflict kan alleen maar leiden tot diepe rouw, vernietiging en ernstige gevolgen voor de nobele bevolking van Syrië. Oorlog is een doodlopende weg. Geluk kan slechts samen worden bereikt, nooit door plichtsverzuim van de een tegenover de andere.”

In haar verklaring benadrukte de Raad van Europese Bisschoppenconferenties ook: “Ons geloof zet ons ertoe aan te hopen dat er een eerlijke en constructieve oplossing van deze crisis mogelijk is, met respect voor ieders belangen. Het is noodzakelijk ruimte te maken voor een vredesdialoog: het is nooit te laat om elkaar te begrijpen, met elkaar te onderhandelen en te bouwen aan een gemeenschappelijke toekomst.”

Met het oog op een dreigende humanitaire ramp maakte Kerk in Nood voor Caritas Syrië al eerder een som ten bedrage van 130.000 euro vrij om de christenen van Homs te helpen. Verdere noodhulp wordt nog voorzien.

Groeiende spanning en toenemende islamisering veranderen Albanië

Thu, 19 Jul 2012 00:00:00 GMT

Jonge imams veroorzaken onrust

“In Albanië verkondigen jonge imams een andere vorm van islam dan wat men daar tot nu toe gewoon was. Dat leidt tot toenemende spanningen.” Zo beschrijft Peter Rettig, het hoofd van de Afdeling voor Zuidoost-Europa bij Kerk in Nood, de recente ontwikkelingen in het Balkanland. “De imams zijn opgeleid in Turkije en in Saoedi-Arabië en staan voor een strengere en meer pure islam”, beklemtoont Rettig die net terug is van een meerdaagse reis in Albanië. Deze handelswijze veroorzaakt niet alleen spanningen binnen de moslimgemeenschap, maar creëert op sommige plaatsen ook zenuwachtigheid in de relaties met de christenen.

Rettig zegt: “Wat onze projectpartners rapporteren is niet meteen dramatisch, maar de toenemende incidenten wijzen toch op een zorgwekkende trend.” De conflicten worden vanuit het buitenland geïmporteerd in Albanië, dat een brug vormt met de rest van Europa, aldus het hoofd van onze afdeling voor Zuidoost-Europa. Hij merkte wel op dat de meerderheid van de bevolking in Albanië vreedzaam samenleeft. Maar we mogen de sterke belangstelling van Turkije en Saoedi-Arabië voor Albanië toch niet uit het oog verliezen. Zo promoten beide landen de bouw van islamitische scholen!

Projectpartner van Kerk in Nood: Mgr. Lucjan Avgustini van Sape in Albania met vormelingen van Puke.

Corruptie en eigendomsrecht

Op lange termijn wordt de ontwikkeling van het land echter bedreigd door twee andere problemen: de wijdverspreide corruptie en de onzekerheid over eigendomsrechten. “Ze beïnvloeden eveneens de projecten van de katholieke Kerk. Dat houdt in dat de bouw van kapellen, kerken en parochiegebouwen worden verhinderd”, zegt Rettig.

Volgens Rettig bestaan er geen betrouwbare statistieken over de godsdienstigheid van de Albanese bevolking. Het is dikwijls moeilijk om te achterhalen welke religie of overtuiging iemand aanhangt omdat velen maar over een gebrekkige geloofskennis beschikken. Men schat dat 60 percent van de 3,2 miljoen Albaniërs soennitische moslims zijn. Ongeveer 8 percent behoort tot de alevieten die het bektasisme aanhangen, een geloofsovertuiging die nauw verbonden is met het islamitische soefisme. Orthodoxe christenen maken 20 percent van de bevolking uit en de katholieken bijna 10 percent.

Bisschop van Assioet: “Egypte heeft nood aan een christelijke getuigenis”

Thu, 12 Jul 2012 00:00:00 GMT

Königstein – “Voor Egypte zijn de christenen een onmisbare krachtbron. Ze kunnen een opening naar de buitenwereld forceren.” Met deze woorden bekrachtigt de koptisch-katholieke bisschop van Assioet, Mgr. Kyrillos William Samaan, de betekenis van de christenen in het hervormingsproces van Egypte”. Sinds half-februari vervangt bisschop Kyrillos de zwaar zieke patriarch van Alexandrië met zetel in Caïro, Anonios kardinaal Naguib. Hoewel de situatie voor de christenen in Egypte onzeker blijft na de verkiezing van de voormalige woordvoerder van de Moslimbroeders, Mohamed Morsi, tot de Egyptisch nieuwe president, toch vindt de bisschop het positief dat de president zich in zijn eerste toespraak rechtstreeks tot de christenen wendde. Maar omdat in het verleden de beloftes vaak werden verbroken, overheerst de vrees ook de hoop een beetje. “Niettemin moedigt de Kerk haar gelovigen aan om in het land te blijven en te helpen bij de reconstructie van Egypte”, beklemtoont Mgr. Kyrillos bij zijn bezoek aan het secretariaat van Kerk in Nood.

De christenen in Egypte zijn tweederangsburgers. Discriminatie maakt deel uit van hun dagelijkse leven. De politieke omwentelingen hebben daaraan vooralsnog niets veranderd. Aanvallen door moslims komen herhaaldelijk voor. Scheldtirades zijn aan de orde van de dag. Christenen voelen zich niet echt veilig en vrij. Daarom willen vooral jongeren hun thuisland verlaten. Ze zeggen dat ze hier geen toekomstperspectief zien. Maar hulp en solidariteit vanuit het buitenland kunnen hen nieuwe mogelijkheden bieden. Tijdens zijn bezoek dankte Mgr. Kyrillos Kerk in Nood voor haar betrokkenheid in Egypte. Al jarenlang steunt Kerk in Nood hulpprojecten in de Nijlvallei met het oog op vorming, opvoeding, dialoog en verzoening. Zo ondersteunden wij in het stadje Telma, 400 km ten zuiden van Caïro, de bouw van een nieuw, multifunctioneel pastoraal centrum. De nieuws infrastructuur versterkte de lokale gemeenschap en zorgde voor de verbetering van de levensomstandigheden. Bisschop Kyrillos voegt eraan toe: “Christelijke getuigenissen zijn belangrijk. Onze pastorale en sociale initiatieven staan voor de christelijke waarden”. Ze illustreren bijvoorbeeld zowel het respect voor de anderen als de bereidheid om het op te nemen voor de ander en om in vrede samen te leven.

Ethiopië: In het regenseizoen komt de priester per boot

Thu, 12 Jul 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood steunt bouw parochiezaal in afgelegen dorpje

Door Eva-Maria Kolmann

Vandaag is het de grote dag. Het ganse dorpje Poul is samengestroomd om de bisschop Mgr. Angelo Moreschi van Gambella te begroeten. Vijf niet zo jonge mannen en vrouwen maken daarbij een halve draai alsof ze waren veertjes. Ze bewegen op het ritme van de trommels. Voor ouderen is het ongewoon om te dansen; normaal is dat voorbehouden aan de jongeren en mogen de oudsten alleen toekijken. Pater Dealeng Doelaso legt uit: “Volgens de traditie dansen de ouderen om een stamhoofd te verwelkomen. Ze wachten hem op buiten het dorp op begeleiden hem al dansend tot in het dorp. Vandaag is de bisschop op bezoek. Hij heeft recht op dezelfde egards als de stamhoofden in vroegere tijden.”

Even later trekt een lange processie van mannen, vrouwen en ontelbare kinderen samen met de bisschop naar een bouwwerf waar een parochiezaal – gefinancierd door Kerk in Nood – stilaan vorm krijgt. Binnenkort zullen de gelovigen hier samenkomen voor het vieren van de Heilige Mis, voor gebedsmomenten, catecheselessen, vormingssessies of andere activiteiten. In deze streek worden gebouwen traditioneel opgetrokken uit hout en klei. Dergelijke huizen zijn weliswaar goedkoop maar houden het slechts enkele jaren uit alvorens in te storten als gevolg van de regen, overstromingen of termietenvraat. Om dat te voorkomen wordt hier een steviger gebouw verwezenlijkt.

De dorpelingen zijn erg trots. Voorheen stonden hier alleen bomen en enkele schamele hutjes. Het dorp ligt letterlijk aan het eind van de wereld. De “weg” erheen is amper berijdbaar, zelfs niet in het droge seizoen. Wanneer de Barorivier overstroomt in het regenseizoen, is het dorp maandenlang van de buitenwereld afgesloten. De inwoners hebben dan zelfs geen contact meer met de naburige dorpen. “In die periode kan de parochiepriester enkel met een motorboot naar hier komen”, verduidelijkt bisschop Moreschi.

Tot dat de parochiezaal klaar is, zullen de mensen zoals voorheen op de grond onder de bomen moeten zitten wanneer de priester komt. Vandaag worden ze toegesproken door niemand minder dan de bisschop zelf. Veel dorpelingen bereiden zich voor op hun doop.
Bisschop Moreschi bidt tot de Heer en vertelt hen over God. Achterin geven moeders hun kinderen de borst. De dorpsoudsten zitten helemaal vooraan. Ze willen allen iets opsteken van het Evangelie.

Een klein meisje, niet ouder dan een jaar, zit op moeders schoot een koekje te knabbelen dat de bisschop even te voren had uitgedeeld. Ze heeft vlekken o

Kerk in Nood: Veel mediaberichtgeving uit Syrië is fout!

Fri, 06 Jul 2012 00:00:00 GMT

We worden misleid
Königstein/Taunus – De internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood vindt dat de mediaberichtgeving over de situatie in Syrië heel kritisch en met de grootste voorzichtigheid moeten benaderd en gelezen worden. Pater Andrzej Halemba, de verantwoordelijke voor de projecten in Syrië verklaart: “Ik ben voortdurend in contact met de vertegenwoordigers van de Kerk in Syrië. Sommige reportages van westerse media worden er met grote verontwaardiging onthaald. De mensen voelen zich gebruikt en misleid door de internationale media. Ze beklagen er zich over dat het Westen er alleen op uit is om de eigen belangen na te streven.” Kerk in Nood, zo vervolgt hij, heeft als eerste taak de mensen in nood te helpen en hoeft zich niet te mengen in het politieke debat. Maar het is nodig te begrijpen “dat de situatie in het land veel complexer en moeilijker is dan wat de media er in het Westen van maken. Veel Tv-makers draaien heel slordige reportages. Ze lijken te negeren dat er ook tussen de verschillende moslimgroepen religieuze spanningen heersen en dat stammentwisten en wraakacties aan de orde van de dag zijn. Bovendien is er door de politieke instabiliteit een stijgende criminaliteit.”

Beelden vervalst
Een vertegenwoordiger van de Kerk, die om veiligheidsredenen anoniem wenst te blijven, vertelde aan Halemba: “We zijn de getuigen van grove vervalsingen die een kleine betoging van vijftig personen schaamteloos opblazen tot een demonstratie van honderden en duizenden personen. Foto’s worden in studio’s aan elkaar geplakt, speciaal met het doel de publieke opinie te misleiden. Ogengetuigenverslagen worden genegeerd in naam van een zogenaamd hoger belang. Bovendien gebruikt men oude beelden uit de oorlog in Irak en in andere conflicthaarden om een beeld te schetsen van de situatie in Syrië.

Noodhulp voor christenen in Homs
Halemba voegde eraan toe dat Kerk in Nood zeer bezorgd is om de situatie van de mensen in het land. Daarom maakt ze noodhulp vrij ter waarde van 130.000 euro, voornamelijk voor christelijke families die zich in een noodsituatie bevinden. Een som van 50.000 euro is speciaal gereserveerd voor de christenen die in de val zitten in het oude centrum van de stad Homs. Ze zijn in levensgevaar omdat alle toevoerlijnen zijn afgesneden. Een vertegenwoordiger van de Kerk zei nog: “Het is zo goed als zeker dat men deze mensen nu gebuikt worden als een menselijk schild.” Maar als we snel hulp kunnen aanvoeren, dan kan hun situatie er snel op v

Bisschop uit Sri Lanka: “We hebben nu wel vrede, maar we moeten ook werk maken van de verzoening.”

Thu, 05 Jul 2012 00:00:00 GMT

Kerk in Nood, Königstein – “Er is nog heel wat werk aan de winkel met betrekking tot de verzoening in Sri Lanka. Alle betrokken partijen zouden moeten deel uitmaken van het vredesproces.” Met deze woorden vroeg de bisschop van Kurunegala in Sri Lanka, Mgr. Harold Anthony Perera, alle partijen om zich meer in te zetten voor de vrede. Alleen dan kan een langdurige periode van vrede standhouden. Tijdens een bezoek aan het internationaal hoofdkwartier van Kerk in Nood beklemtoonde Mgr. Perera dat de katholieke Kerk een belangrijke rol kan spelen omdat er katholieken zijn bij de beide etnische groepen, de Singalezen en de Tamils.

Hij doet zijn oproep in de nasleep van de burgeroorlog die uitbrak in 1983 tussen de regering in Colombo en de Tamiltijgers in het noorden van het land die zich van het land wilden afscheuren. De burgeroorlog eindigde een drietal jaar geleden. Volgens schattingen heeft het conflict het leven gekost aan ca. 100.000 mensen. Maar echte betrouwbare cijfers zijn er niet. De twee betrokken partijen, de Singalezen en de Tamils, hebben een verschillende etnische achtergrond, taal en cultuur. Ook wat geloof betreft is er een verschil. De Singalezen hangen hoofdzakelijk het boeddhisme aan terwijl de Tamils in de meerderheid hindoes zijn.



Hindoetempel  bij Tamils                  Singalese vissers

Van de 20 miljoen inwoners in Sri Lanka zijn er anderhalf miljoen katholiek. De katholieke Kerk heeft heel wat aanzien in het land dankzij haar caritatieve initiatieven. In het bisdom Kurunegala, dat 25 jaar geleden werd opgericht in het noordwesten van het land, wonen ongeveer 52.000 gelovigen. Mgr. Perera staat er aan het hoofd sinds 2009. Na de grote Tsunamiramp in 2004 hield de bisschop, die nu 61 jaar oud is, zich als hoofd van Caritas Sri Lanka vooral bezig met heropbouw van het westelijke deel van het eiland. De vernietigingen die volgden op de aardschok in de Golf van Bengalen was enorm, maar er was ook een grote bereidheid om te helpen. Caritas steunde toen iedereen ongeacht de afkomst of godsdienst.

Nieuw record: 50 miljoen exemplaren van de Kerk in Nood Kinderbijbel

Fri, 29 Jun 2012 00:00:00 GMT

ACN, Königstein – De Kinderbijbel “God spreekt tot Zijn kinderen”, uitgegeven door de internationale katholieke pastorale hulporganisatie Kerk in Nood, bereikte nu een totaal van 50 miljoen gedrukte exemplaren. Het populaire boekje is beschikbaar in 172 talen en wordt gelezen in 140 landen. De tekst is ook beschikbaar op het internet in 50 verschillende talen. De Kinderbijbel is een initiatief van pater Werenfried van Straaten, de stichter van Kerk in Nood. Hij deelde zelf de eerste exemplaren uit in 1979 te Puebla, Mexico ter gelegenheid van een vergadering van de Zuid-Amerikaanse bisschoppen met de toenmalige paus Johannes Paulus II. Sinds juni 2012 is “God spreekt tot Zijn kinderen” verkrijgbaar in een nog beter leesbaar lettertype.

Kerk in Nood werkt enkel dankzij de giften van privé personen. De hulporganisatie steunt de Kerk en zij die werken voor de Kerk in dienst van anderen en financiert ongeveer pastorale 5000 projecten per jaar. Daarnaast schenkt Kerk in Nood bijzondere aandacht aan godsdienstvrijheid en verzoening. Al van bij de oprichting in 1947, is onze hulporganisatie de stem van de verdrukte en vervolgde christenen in de wereld. Elke twee jaar publiceert Kerk in Nood een rapport over godsdienstvrijheid wereldwijd ‘Religious Freedom Worldwide’. Een ander rapport ‘Persecuted and Forgotten?’ focust vooral op de vervolgde christenen in de wereld.

Ghana is Nigeria niet!

Thu, 28 Jun 2012 00:00:00 GMT

ACN, Königstein – “Ghana is een voorbeeld voor gans Afrika: er heerst politieke stabiliteit en er is een vreedzaam samenleven van alle godsdiensten”, vertelt ons de franciscaan pater Martino Corazzin (64). Hij woont al 21 jaar in deze West-Afrikaanse staat. Hij geeft wel toe dat er sociale problemen zijn en dat er ook spanningen voorkomen waarin godsdienstige motieven meespelen, maar Ghana kan helemaal niet vergeleken worden met Nigeria, waar het toenemende geweld en terreur de hoofdtoon vormen de laatste maanden. “Maar dat betekent nu ook weer niet dat Ghana geen hulp meer nodig zou hebben”, voegt de uit Noord-Italië afkomstige minderbroeder er haastig aan toe tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood.

Volgens pater Corazzin zijn drie vierde van de 24 miljoen Ghanezen christenen. Zeventien procent van de Ghanezen zijn katholiek en elf procent hangen de Islam aan. Ghana heeft ook een zeer jonge bevolking: 36 procent is jonger dan 14 en 21 procent is tussen 15 en 24 jaar oud. Daarom is er een grote nood aan lagere en middelbare scholen. Pater Corazzin staat in voor het pastorale en opvoedkundige werk van de franciscanen in het bisdom Sunyani in het westen van het land. In deze regio leiden de franciscanen 12 scholen met in totaal ongeveer 9000 leerlingen. Daarvoor staan 25 paters in van de orde, waarvan er zes uit Italië afkomstig zijn.

U kan de Kerk in Ghana helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een ingevuld overschrijvingsformulier toesturen.

Een gift voor so

Jaarverslag giften 2011

Tue, 26 Jun 2012 00:00:00 GMT

Beste vrienden,

Wij, de medewerkers, de bestuurders van Kerk in Nood België en de projectbegunstigden, zijn u en God dankbaar voor uw naastenliefde, uw vrijgevigheid en uw gebeden voor de wereldkerk. Dankzij u hebben we in België het jaar 2011 kunnen afsluiten met meer giften dan in 2010. Dit is een bijzonder resultaat gezien de sociale, politieke, economische en kerkelijke crisis, hier en wereldwijd. Meer giften betekent meer hulp aan de Kerk in nood.

Dit realiseerden wij ondermeer in 2011: 4.634 projecten gefinancierd, 395 studiebeurzen toegekend wereldwijd, elke 26 seconden een Eucharistieviering opgedragen, aangevraagd door een weldoener van Kerk in Nood, Youcat (catechismusboek voor jongeren) gesponsord voor elke deelnemer aan de Wereldjongerendagen in Madrid.

Jaarverslag 2011

Video 'Kerk in Nood': voor ondertitels cc turn on captions, kies Dutch

Egypte: Bisschop 'optimistisch' over Morsi

Tue, 26 Jun 2012 00:00:00 GMT

De verkiezingsoverwinning van Mohammed Morsi als nieuwe president van Egypte is goed nieuws voor de christenen, meent de Koptisch-katholieke bisschop van Luxor, Johannes Zakaria. Tegenover Kerk in Nood verklaarde hij "optimistisch" te zijn over de toekomst.
De bisschop zei net als vele andere christenen bemoedigd te zijn door de overwinningstoespraak van Morsi waarin deze zondag zei zowel president van de moslims als van de christenen te willen zijn.

Hoop
Volgens de bisschop van Luxor geeft diens verkiezingsoverwinning reden tot hoop, ondanks de zorg van vele christenen dat achter de schijnbare openheid van het Moslimbroederschap een islamitische en onverdraagzame politieke agenda schuilgaat.
In Luxor zouden veel mensen op Morsi's rivaal Ahmed Shafiq hebben gestemd. Toch zouden zij zijn gerustgesteld door de toespraak van de nieuw verkozen president die zich positief opstelde tegenover het toerisme dat van vitaal belang is voor de lokale economie.
"De mensen van Luxor waren bang dat het Moslimbroederschap het toerisme wil weren, maar ze hopen nu dat wat Morsi in zijn toespraak zei waar zal zijn."

Beloften
Bisschop Zakaria wees erop dat de nieuwe president overweegt een Kopt te benoemen tot vicepresident en dat hij zich positief heeft uitgelaten over het toerisme en over de rechten van vrouwen. "We hopen dat hij zijn beloftes die hij in zijn toespraak gedaan heeft straks als president waar zal maken."

Samen
De bisschop citeerde een deel van de toespraak van Morsi waarin deze zegt dat "Egypte voor alle Egyptenaren is. Juridisch zijn we allemaal gelijk. Ieder van ons heeft ook plichten ten opzichte van het vaderland. Wat mijzelf betreft, ik heb geen rechten. Ik heb alleen plichten ... Wij Egyptenaren, moslims en christenen, zijn voorstanders van beschaving en opbouw."

Niet nagekomen beloften
In een reactie op de toespraak beaamt bisschop Zakaria "dat het Moslimbroederschap in het verleden beloften niet is nagekomen". "Als je niet aan de macht bent, kun je zeggen wat je wilt. Maar nu ze regeringsverantwoordelijkheid hebben, ligt het heel anders. Sinds de mensen toespraak van de heer Morsi gehoord hebben, maken zij zich niet meer zoveel zorgen. Het is rustiger geworden. De mensen wachten nu af om te zien wat hij gaat doen."

Optimistischer
Bisschop Zakaria's reacties klinken optimistischer dan die van Bisschop Antonios Mina van Gizeh die een maand geleden tegenover Kerk in Nood verklaarde dat een overwinning voor het Moslimbroederschap re

“Elke dag ervaren we de wonderen van Gods genade” (Peru)

Mon, 25 Jun 2012 00:00:00 GMT

Steeds meer jonge vrouwen sluiten zich aan bij de religieuze gemeenschap van “De dienaressen van Gods Plan” die pas 14 jaar geleden werd opgericht. Kerk in Nood steunt de opleiding en voortgezette vorming van 156 zusters.

Door Eva-Maria Kolmann

“Milagros de las Mercedes”, is de naam van het kleine meisje, dat betekent: “Wonder van barmhartigheid”. De artsen hadden ons voorgehouden dat het te vroeg geboren kindje geen enkele kans maakte. “Eigenlijk was het baby’tje stervend”, herinnert zuster Elizabeth Sanchez Valdivia zich. De bisschop zelf zegende en doopte het stervende kindje terwijl het aan een beademingsmachine lag. Zichtbaar bewogen vertellen de zusters: “Plotseling verbeterde de toestand van het kindje wonderbaarlijk.” Het was een bijzondere dag – 24 september, de feestdag van “Nuestra Señora de las Mercedes”, Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid. De zusters van de gemeenschap “Siervas del Plan de Dios” – zoals ze in het Spaans heten - waren het met z’n allen eens: “Voor ons is dit meisje een geschenk van de heilige Maagd Maria”.

“Elke dag ervaren we de wonderen van Gods genade”, zeggen de zusters vol blijdschap. Eén van die mirakels is het feit dat steeds meer jonge meisjes zich bij onze gemeenschap aansluiten. Kerk in Nood ondersteunt de opleiding van 156 jonge zusters. Het hele verhaal begon pas in 1998 in Peru, toen negen jonge meisjes besloten hun leven te wijden aan het dienstwerk voor de armen. Vandaag, nu 14 jaar later, is de gemeenschap niet alleen actief in Latijns-Amerika maar ook op de Filippijnen en in Angola. Onder de jonge religieuzen bevinden zich artsen, leraressen, advocaten en verpleegsters. Ze zijn tussen de 18 en 44 jaar oud. Veel andere religieuze gemeenschappen zouden wat blij zijn met deze leeftijdscategorie.

De 32-jarige zuster Veronica Aguilar van Ecuador zou na het beëindigen van haar studies vlot een goedbetaalde baan in een bedrijf gevonden hebben. Maar ze besloot een andere weg te kiezen: twee weken na haar eindexamens trad ze toe tot de gemeenschap van de “Siervas del Plan de Dios” in Peru. “Met mijn religieuze habijt kan ik de Blijde Boodschap naar honderden mensen uitdragen en kom ik in contact met zoveel verschillende mensen”, zegt ze ons glimlachend.

Overal waar de zusters werken dienen ze de armen, de zieken en de misbedeelden. In Lima, b

Aartsbisschop Pezzi: “Christendom is een verrijking voor de Russische samenleving”

Thu, 21 Jun 2012 00:00:00 GMT

Königstein – De voorzitter van de katholieke bisschoppenconferentie in Rusland, Mgr. Paolo Pezzi , ziet het “gemeenschappelijke getuigenis van de christelijke waarden” in een samenleving die de laatste honderd jaar gekenmerkt wordt door materialisme als één van de taken van de Kerk in Rusland. Christenen zouden moeten laten zien dan “het christendom een verrijking is voor de samenleving”. De innige band met Christus maakt ons tot betere mensen en verbetert ook de samenleving. De katholieke Kerk in Rusland “is heel erg dankbaar voor de hulp van gelovigen van buiten Rusland en in het bijzonder voor de steun van Kerk in Nood.” Tijdens een bezoek van de Uitvoerende President van onze Pauselijke Stichting, Johannes Freiherr Heereman, zei de aartsbisschop nog: “De steun maakt het ons mogelijk om onze identiteit nog meer leven in te blazen.” Giften “van gewone mensen en gelovigen vormen de basis van een solidariteit over de grenzen heen”. Het gaat niet alleen om de materiële steun. De uitwisselingen die katholieke congregaties organiseren met scholen in Italië bijvoorbeeld maken deze solidariteit tot een zeer persoonlijke ervaring.

De aartsbisschop, die nu met kleine onderbrekingen al 14 jaar in Rusland woont, beschrijft de relaties met de orthodoxe Kerk als “steeds beter wordend”. Het gezamenlijke getuigenis van Christus komt tot uiting in gemeenschappelijke projecten en in interculturele evenementen, zegt hij. Het probleem voor de katholieke Kerk ligt in een gebrek aan personeel en aan fondsen. Bij de gelovigen – vooral in de grote steden - groeit een verlangen om meer pastorale zorg en informatie te krijgen, in het bijzonder wat betreft de familiepastoraal.

Dat wijst enerzijds op toenemende vragen over de heersende sociale verhoudingen in een geïndustrialiseerd land en anderzijds op de vraag naar meer geldmiddelen. Daarom zal de Kerk in Rusland nog voor een lange tijd afhankelijk zijn van buitenlandse hulp.

Jürgen Liminski

Lees ook: Steun kloosterzusters in Novosibirsk (Rusland)

Ook moslims zappen naar christelijk TV-station Sat7

Wed, 20 Jun 2012 00:00:00 GMT

Meer en meer moslims zetten de knop op het christelijk TV station Sat7 voor meer informatie en dialoog

Onwetendheid leidt al vlug tot stereotiepe denkbeelden en ligt aan de bron van conflicten, maar betrouwbare informatie kan dat tegengaan. Dat is zeker waar voor de landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, waar christenen een minderheid vormen te midden van miljoenen moslims. Daarom startte de christelijke zender Sat7 zestien jaar geleden met uitzendingen die gericht zijn op de Arabische wereld, Iran en Turkije.

De uitdagingen zijn niet min. In de 19de eeuw maakte het aandeel christenen nog 20% uit van de totale bevolking in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, maar vandaag is dat gezakt tot slechts 4% en het is nog steeds dalend. Velen verlaten de regio omdat het sociale klimaat zich keert tegen de niet-moslims en bovendien steeds onverdraagzamer wordt. De recente opstanden hebben die beweging alleen maar versterkt. Corruptie en wijdverspreide sociale ongelijkheid zijn een voedingsbodem voor extremisme. Er is maar weinig geweten over christenen en het christendom en dat veroorzaakt nogal wat misverstanden. Veel moslims – net als hun christelijke landgenoten – hebben niet veel vertrouwen in het Westerse beleid.

Kerk in Nood ondersteunt Sat7
Daarom hebben we de zender Sat7 in het midden van de jaren 90 opgericht, zegt ons Kurt Johansen, de directeur van de Europese afdeling van Sat7 in het Deense Christianfeld. Het hoofdkwartier van de satellietzender is gevestigd in de Cypriotische hoofdstad Nicosia. Het station brengt sinds 1996 programma’s voor en door christenen en getuigt vooral over het christelijk geloof. In een regio met een overweldigende meerderheid van moslims waarin 200 miljoen mensen wonen en 300 Tv-zenders actief zijn, wil Sat7 vooral de niet-christenen bereiken om hen te informeren over het christelijke geloof en de christelijke waarden. Deze aanpak weet vele moslims te boeien. Het zijn de christelijke Kerken van het Midden-Oosten en Noord-Afrika zelf die verantwoordelijk zijn voor de zender. Ieder jaar ontvangt het station tot 12 miljoen dollar aan giften, waarvan drie vierde afkomstig is van christenen in de Verenigde Staten en Europa. Ook de internationale hulporganisatie Kerk in Nood steunt sinds 1999 de satellietzender regelmatig, hoofdzakelijk door de financiering van de technische apparatuur voor de verschillende Tv-studio’s.
EME3 architectuurfestival (video) in Barcelona dat plaats vindt van 28 juni tot 1 juli. Ze zijn een ontwerp van de Chileense architect Gonzalo Mardones, bestuurder bij Kerk in Nood Chili. De tenten zijn genomineerd in de categorie “Share it”.

Na de verwoestende aardbeving in Chili van 27 februari 2010 werden heel snel 45 tenten ontworpen en geproduceerd om de gelovigen een noodplek te geven voor de eredienst. De zware aardschok kostte aan 521 mensen het leven en maakte 2 miljoen personen dakloos. Vooral Chili’s tweede belangrijkste economische centrum, de stad Concepción, werd zwaar getroffen. De stad lag in het episch centrum van de eerste beving, die nog werd gevolgd door 270 naschokken.

De eerste schok met een kracht van 8,8 op de schaal van Richter, vernielde ook talrijke kerken en gebouwen die toebehoren aan de Chileense Kerk. Omdat de aardbeving plaats vond vlak voor de intrede van de winter op het Zuid-Amerikaanse continent heeft Kerk in Nood onmiddellijk gereageerd. Het nationale kantoor in Chili startte een hulpactie om giften te vragen voor de grote pastorale nood na de ramp. Dankzij de vrijgevigheid van weldoeners over de gehele wereld kon de hoofdzetel van Kerk in Nood € 200.000 noodhulp schenken.

Een kapeltent biedt onderdak aan ongeveer 100 personen. Ze bestaat uit een stalen geraamte dat aan de bodem geankerd wordt met zware betonblokken en overtrokken wordt met tentzeil. Het zeil kan je beschouwen als de beschermende mantel van Maria; de 14 steunpilaren symboliseren de 14 staties van de kruisweg. Door een open gat in de nok van het dak valt er licht binnen op het altaar, een symbool van de verrijzenis en de hoop.

Kerk in Nood werkt enkel dankzij de giften van privé personen. De hulporganisatie steunt de Kerk en zij die werken voor de Kerk in dienst van anderen en financiert ongeveer pastorale 5000 projecten per jaar. Daarnaast schenkt Kerk in Nood bijzondere aandacht aan godsdienstvrijheid e

Karmelietessen boeren voor het dagelijks brood in Bolivia

Tue, 08 May 2012 00:00:00 GMT

door Teresa Engländer

We baden in het stof als het klooster van de karmelietessen naderen. Het klooster ligt in een onverharde straat van het dichtbevolkte Cochabamba in het zuidwesten van Bolivia. Met haar fraai opgeschilderde gevel valt het klooster op te midden van de andere huizen in de straat. De andere huizen zijn nooit echt afgewerkt omdat ze dan aan belastingen onderhevig zijn en deze kost wil elke Boliviaan vermijden.

Op de deurbel hangt een briefje: “De bel doet het niet; gelieve te kloppen”. De gids verklapt ons dat de bel al jaren niet meer functioneert. De zusters hebben wel andere dingen aan hun hoofd en elke cent die ze verdienen, wordt onmiddellijk uitgegeven omdat ze met hun inkomen amper kunnen overleven.

Een kleine, sierlijke en jonge vrouw in een bruin habijt opent voor ons de deur. Zuster Maria Olga moet zo ongeveer 30 jaar oud zijn. Ze is de overste van de karmelietessen in Cochabamba en je zou ze onmiddellijk in de armen sluiten. Vaak speelt een stralende glimlach om haar mond en telkens als ze spreekt lichten haar donker bruine ogen op. Ze neemt ons mee voor een rondleiding in het onberispelijk onderhouden klooster en toont ons alles wat al gerenoveerd is met de hulp van Kerk in Nood. Met haar warme en rustige stem legt ze ons uit dat ze met onze bijdrage niet alleen de buitengevel hebben kunnen schilderen, maar ook een veilige muur omheen het klooster hebben kunnen bouwen. Dan toont ze ons trots de nieuwe glimmende en nette vloer van de recreatieruimte. Telkens als de zusters hier samenkomen en de vloer zien, dan danken ze de weldoeners van Kerk in Nood, vertelt ze ons. Met het geld hebben ze veel van de schade aan het klooster kunnen herstellen, maar er ligt nog veel werk op de plank. Er lopen nog scheuren door de muren en in de kerk schilfert de pleister van de muren.

Zuster Maria Olga leidt ons daarna door de kloostertuin. Toen ze 19 jaar geleden in Cochabamba aankwam, was het terrein helemaal overwoekerd, vertelt ze ons. Zuster Maria Olga was één van de eersten die naar het nieuwe klooster verhuisde. In augustus 2012 vieren de karmelietessen de 21ste verjaardag van hun vestiging. “Zes medezusters uit Beni in de noordelijke Amazoneregio hebben destijds het klooster hier opgericht”, legt ze ons uit. Vandaag zijn ze met twaalf en de meesten van hen zijn nog geen 30 jaar oud. Steeds meer jonge vrouwen sluiten zich bij hen aan. Elk jaar hebben ze nieuwe roepingen. In maart alleen al legden twee vrouwen, resp. 20 en 26 jaar oud, hun eerste geloften af.

De zusters zorgen zo goed als ze kunnen voor hu

Rector Katholieke Universiteit L’viv: Rechtssysteem in Oekraïne faalt

Thu, 07 Jun 2012 00:00:00 GMT

Königstein – “De zaak Timosjenko (voormalige Oekraïense premier veroordeeld wegens machtsmisbruik) is een toonbeeld van een zeer bedreigend verschijnsel. Het juridisch systeem in Oekraïne is door en door corrupt”. Met deze woorden bekritiseert de rector van de Oekraïense Katholieke Universiteit in L’viv, Boris Gudziak, het rechtssysteem in zijn land. In een gesprek met Kerk in Nood onderstreept hij: “Criminele daden van machtshebbers worden dikwijls getolereerd terwijl quasi onschuldige enkelingen het slachtoffer worden van zij die het rechtssysteem kunnen manipuleren. Het is belangrijk dat we publiekelijk onze internationale solidariteit tonen met zij die lijden onder deze onrechtvaardigheden.”

Boris Gudziak, die geboren is in de Verenigde Staten, is een priester van Grieks katholieke Kerk in Oekraïne en vervult de functie va, rector aan de universiteit in de West-Oekraïense stad L’viv sinds 2002. Hij studeerde o.a. in Harvard en aan het Pauselijk Oosters Instituut in Rome. Hier kunt u het volledige interview met Boris Gudziak downloaden (Engels).

Kerk in Nood steunt meer dan 40 projecten in de vier Oekraïense steden, Kharkiv, Donjetsk, Kiev en L’viv, waar wedstrijden worden gespeeld voor Europees Kampioenschap Voetbal 2012.

Kathedraal en kerken zwaar beschadigd in Homs (Syrië)

Mon, 04 Jun 2012 00:00:00 GMT

Syrische bisschop meldt zware schade aan kerkgebouwen in de kamp om de stad Homs

Tijdens het weekend kreeg Kerk in Nood Duitsland verschrikkelijke beelden uit de stad Homs toegestuurd. Eustathius Matta Roham, de aartsbisschop van Jazirah en Euphrates berichtte in een e-mail over schade aan de Syrisch-orthodoxe kathedraal en aan verschillende andere christelijke kerken.

Aartsbisschop Silvanus Petros Alnemeh, de aartsbisschop van Homs en Hama, trok enkele foto’s toen hij kort zijn kathedraal kon bezoeken. Zelf heeft hij de stad verlaten en woont buiten de stad. Op 28 mei ll. werd het witte huis, dat naast de kathedraal ligt, al zwaar beschadigd. De kathedraal had toen nog een dak.

Maar enkele dagen later braken opnieuw hevige gevechten uit. Sindsdien is ook het dak van de kathedraal aan flarden geschoten. Ook het witte huis en het bisschopshuis zijn zwaar beschadigd. De Mariakathedraal is een zeer oude kerk die nog stamt uit de eerste eeuw na Christus. Men bewaart er een relikwie uit een riem van Maria die ze aan de heilige Thomas zou gegeven hebben. In de 5de eeuw na Christus heeft een monnik de relikwie naar Homs gebracht.

Beide bisschoppen bezochten onlangs nog de kantoren van Kerk in Nood Duitsland te München (niet te verwarren met het Internationale Secretariaat van Kerk in Nood dat in Königstein/Taunus nabij Frankfurt gevestigd is). Toen al spraken ze hun vrees uit dat Syrië dezelfde weg opgaat als Irak, waar christenen bedreigd en vermoord worden en op de vlucht slaan.

De aartsbisschoppen vroegen toen om steun en ons gebed voor de mensen in Syrië. De toestand is er veel ernstiger dan men zich kan indenken, zeiden ze toen. Lees meer...

India: aartsbisschop van Orissa ziet hoop voor de toekomst

Tue, 05 Jun 2012 00:00:00 GMT

Königstein – Vijf jaar na het zware geweld tegen christelijke dorpen in de oostelijke deelstaat Orissa, ziet de aartsbisschop van Cuttack-Bhubaneswar, Mgr. John Barwa weer hoop voor de toekomst. Dat zei hij naar aanleiding van zijn bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood in Königstein. Voor het ogenblik ziet hij geen gevaar voor een herhaling van het geweld in zijn bisdom. De bisschop besteedt bijzondere aandacht aan een goede verstandhouding met de autoriteiten, de politie en de andere religieuze gemeenschappen.

Vandaag valt er vooral veel goed nieuws te rapen. Dit jaar alleen al werden er 33 priesters gewijd. “Ons geloof is sinds de aanvallen alleen maar gegroeid. De moeilijkheden konden ons niet van Jezus scheiden”, legt de bisschop - die sedert april 2011 zijn ambt uitoefent - ons uit.
Maar we rekenen nog op steun. Vele kerken en huizen zijn heropgebouwd, maar “het werk is nog niet af”. Het “opbouwen van de ziel” vergt meer tijd, zegt Barwa. Naast de reconstructie van de gebouwen, gaat de prioriteit naar de pastorale zorg voor de getraumatiseerde mensen, de stuurloze jeugd en de opleiding en verdergezette vorming van priesters. “Dankzij uw gebeden en uw vrijgevigheid hebben we al een heel deel kunnen heropbouwen”, zegt aartsbisschop Barwa. Maar de Kerk in het aartsbisdom zal verdere steun nodig hebben van Kerk in Nood en ze rekent daar ook op.

Mgr. John Barwa over de beleidspunten in zijn bisdom (video opgenomen bij Kerk in Nood België in 2009)

De deelstaat Orissa telt vijf katholieke bisdommen. De aanvallen van fundamentalistische hindoes begon op Kerstdag 2007 en kende hun hoogtepunt in augustus 2008. Ze kostten aan ongeveer 100 mensen het leven, 50.000 christenen werden op de vlucht gejaagd en bijna 5.000 huizen en kerkelijke gebouwen werden vernietigd. De meest geteisterde streek was het district Khandamal in het aartsbisdom Cuttack- Bhubaneswar.
emk

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Katholieke jongerenbijeenkomst maart 2012

Van de 850.000 katholieken die in Bosnië-Herzegovina woonden voor de oorlog 1992-1995, zijn er slechts 450.000 overgebleven. Vandaag is 40 procent van de bevolking moslim en behoort 31 procent tot de Servisch orthodoxe Kerk. Het overige gedeelte behoort tot andere godsdienstige groepen. Katholieken maken toch nog 10 procent uit van de totale bevolking.

Abba Angelo – een levenswerk voor Ethiopië

Thu, 31 May 2012 00:00:00 GMT

door Eva-Maria Kolmann

Thuis in Afrika
“Abba Angelo, Abba Angelo“, roepen de kinderen wanneer ze de oude jeep met de gebroken voorruit zien aanrijden. Maar ook de volwassenen begroeten het voertuig met “Abba Angelo”. Mgr. Angelo Moreshi van Gambella zit zelf aan het stuur. Iedereen herkent de man al van ver. De soldaten, die het verkeer controleren, wuiven naar hem en laten hem zonder controle doorrijden. Je voelt onmiddellijke dat de uit Brescia in Italië afkomstige bisschop hier thuis is. “Pas in Ethiopië heb ik de ware boodschap van het Evangelie begrepen”, zegt de bisschop met stralende ogen.

In het Apostolisch Vicariaat van Gambella wordt het beeld dat de meeste mensen over Afrika hebben bevestigd. Hier wonen ook nog leeuwen en andere wilde dieren. Pas enkele dagen geleden doodden jagers nog een krokodil en vonden de resten van een T-shirt in zijn maag. De krokodil had vier mensen opgegeten. Als je hier in de rivier gaat baden, dan moet je echt wel oppassen. Het klimaat is er ook extreem heet en de stormen kunnen zeer hevig uithalen. Nog dit jaar werd een kapel één kilometer ver weggeblazen. De meeste kapellen zijn opgetrokken uit bij elkaar gezochte houten planken. Een zware storm jaagt ze gewoon weg.

Hongersnood dreigt
Ethiopië roept jammer genoeg bij veel mensen ook het beeld van hongersnood op. Vooral in het droge seizoen rest er amper iets te eten. In bijna alle kapelletjes zien we kinderen wier krullend haar rossig geworden is vanwege de eenzijdige voeding. De meesten zullen door een gebrek aan weerstand bij de eerste ziekte sterven. Een artistiek aangelegd meisje op de eerste rij zingt, bidt en klapt ritmisch in de handen op de tonen van de drums. Ze is getekend door de honger. Zal ze het overleven, vraag ik me af. Twee baby’s op de rug gebonden van hun moeder: hoe lang nog zal de moeder melk genoeg hebben om ze de borst te geven? De gedachte aan de dood is ondraaglijk bij de aanblik van al die kinderen. Maar ze komt onvermijdelijk bij me op. Ik kijk hen aan met een onrustig hart? “Jij toch niet”, denk ik bij mezelf als ik ze een voor een aankijk.

Abba Angelo brengt altijd speciale voedingskoeken mee wanneer hij de ondervoede kinderen in de dorpen bezoek. De kleine meisjes en jongens gaan gehoorzaam in de rij staan en wachten geduldig hun beurt af om

"Samen nieuwe wegen gaan" (Rusland)

Tue, 29 May 2012 00:00:00 GMT

Metropoliet Hilarion ontmoet de Uitvoerend President van Kerk in Nood, Johannes von Heereman

Metropoliet Hilarion, die verantwoordelijk is voor de buitenlandse betrekkingen van de Russisch orthodoxe Kerk, wees op de gezamenlijke opdracht van de orthodoxe en katholieke Kerk in een wereld gekenmerkt door materialisme en consumentisme. Hij deed dat in een gesprek met de Uitvoerend President van de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood.
We moeten niet wachten op de eenheid tussen onze Kerken om nu al in actie te komen, zei hij, “de eucharistische eenheid zal nog een paar jaar op zich laten wachten”. Maar vandaag hebben we al een “strategische alliantie op alle vlakken waar we gedeelde belangen hebben”, zei Hilarion op de in Moskou gehouden bijeenkomst.

Ook Heeremen ziet een samenwerking op vele vlakken mogelijk. Volgens Hilarion en Heereman gaat het onder meer over hulp aan vervolgde christenen in de Arabische en Islamitische wereld “waar de situatie van de christenen er dramatisch is op achteruit gegaan”. Andere werkvelden zijn de gemeenschappelijke christelijke waarden ter verdediging van het leven en alles wat te maken heeft met het respect voor gezin en huwelijk en dat zo veel te lijden heeft van de toenemende secularisatie. Ook op het gebied van theologische vorming kan samengewerkt worden.

Beiden zien ook nog mogelijkheden tot uitwisseling van studenten en een versterking van het geestelijke leven. De gesprekpartners vonden ook dat het nodig was om “nieuwe wegen te gaan en de lasten van het verleden achter zich te laten.” Volgens Hilarion, die beschouwd wordt als de tweede belangrijkste leider in de Russisch orthodoxe Kerk, zijn daarvoor meer vergaderingen en gezamenlijke activiteiten nodig. Hij verwees daarbij naar zijn ontmoeting met curiekardinaal Kurt Koch, de prefect van de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Christelijke Eenheid, ter gelegenheid van een conferentie bij Kerk in Nood te Würzburg (Duitsland) in maart 2011. Hij verklaarde toen dat we er belang bij hebben om projecten op te zetten “die ons dichter bij elkaar brengen”. De Russisch orthodoxe Kerk heeft al een lange traditie in samenwerking met Kerk in Nood en de metropoliet voegde daaraan toe dat de mensen heel dankbaar zijn voor de geschonken hulp in de afgelopen decennia. Met het oog op de talrijke uitdagingen voor de beide Kerken, benadrukten Hilarion en Heereman dat het belangrijk is “om nu samen naar de toekomst te kijken.”

'Waar Rachel weent om haar kinderen' Tienduizenden Zuid-Soedanezen vluchten naar Ethiopië

Tue, 29 May 2012 00:00:00 GMT

Door de dreigende oorlog in Zuid-Soedan vluchten steeds meer vrouwen en kinderen naar Ethiopië. Een ooggetuigenverslag.

"Opgepast! Weg met de fototoestellen!" In een enorme rode stofwolk scheurt de jeep van de veiligheidspatrouille voor ons langs. Het scheelde niet veel! De soldaten kunnen in alle staten raken als zij iemand erop betrappen in de buurt te komen van de Zuid-Soedanese vluchtelingen die uitgeput zijn neergestreken langs de weg naar Gambella, in het westen van Ethiopië. "Vreselijk", zegt de geestelijke die bij ons is, terwijl hij naar de veiligheidstroepen wijst. "Afschuwelijk". Fototoestellen zijn niet gewenst. We mogen de auto niet uit. Stiekem maken we foto's vanachter de ramen van de auto.

Vlak bij de weg, zitten uitgemergelde vrouwen onder een boom, met hun kleine, half blote kinderen. Ze hebben gekleurde, plastic zakken aan de takken gehangen. Daar zit alles in wat zij op hun lange tocht hebben kunnen meenemen. De thermometer wijst tegen de 40 graden, maar het is in de afgelopen weken nog heel wat warmer geweest. Veel vluchtelingen hebben in de verschroeiende hitte meer dan 200 km te voet afgelegd, alvorens een plek te vinden waar ze konden blijven, althans voorlopig.

Een uitgeteerde vrouw ziet onze auto, staat op en strekt in een smekend gebaar haar armen uit. Bijna een Bijbels tafereel. Onwillekeurig moet ik denken aan: "Rachel die weent over haar kinderen". Acht kinderen die om de boom spelen, verzamelt ze om zich heen. Ze gebaart alsof ze de wereld smeekt haar ellende te zien. Zij wijst op haar kinderen en heft haar handen ten hemel. Ze lijkt oud, maar afgaande op de leeftijd van haar kinderen, kan ze niet veel meer dan dertig zijn. Hoe heeft ze die zware tocht kunnen maken met acht kinderen?

Zover het oog reikt, strekken zich bonte vlekken uit over het dorre landschap. Overal in de woestenij hebben ontwortelde mensen een schamel toevluchtsoord gevonden. Bijna allemaal vrouwen en kinderen. De mannen voeren oorlog. Een klein jongetje speelt met een oude fietsband, kinderen klimmen in het struikgewas, schommelen op de tak van een struik. Moeders zitten gehurkt op een doek of zo maar op de kale grond. Was hangt te drogen aan de struiken. Rook stijgt op uit enkele stookplaatsen. In een paar kookketels borrelt de magere maaltijd die vele monden moet voeden.

Tot nu toe hebben tussen de 20.000 en 30.000 mensen een toevlucht gevonden in het bisdom Gambella in Ethiopië, aan de grens met Zuid-Sudan. Iedere dag komen er meer bij. Mgr. Lees ook: Overheid vernietigt een centrum van Caritas in Pakistan

Nieuw bestuur voor Kerk in Nood internationaal

Wed, 23 May 2012 00:00:00 GMT

Nieuwe Administratieve Raad

Op 22 mei 2012 werd het hoogste bestuursorgaan van de internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood, de Administratieve Raad, officieel in Rome voorgesteld, dit gebeurde omdat deze hulporganisatie tot een Pauselijke Stichting werd benoemd (een wijziging op initiatief van Paus Benedictus XVI). De voorzitter van deze Administratieve Raad is Mauro kardinaal Piacenza, de prefect van de Congregatie van de Clerus, die al eerder door de Paus als President van de stichting werd aangeduid. De uitvoerende president, Johannes Freiherr Heereman, maakt als vertegenwoordiger van de president eveneens deel uit van het nieuwe bestuursorgaan. De andere leden zijn zeven bisschoppen die heel binnenkort ook zes experten zullen aanduiden.

Het nieuwe bestuursorgaan bestaat uit: Aartsbisschop Joseph Augustine Di Noia (USA), secretaris van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten, Aartsbisschop Hon Tai-Fa (China), decaan van de Romeinse rechtbank, Mgr. Antoni Stankiewicz (Polen), secretaris van de Pauselijke Raad ter bevordering van de Nieuwe Evangelisatie, Aartsbisschop José Octavio Ruiz Arenas (Colombia), Mgr. Gregor Maria Hanke van Eichstätt, (Duitsland), Mgr. Eric Aumonier van Versailles (Frankrijk) en Mgr. Mauro Parmeggiani van Tivoli (Italië).

Nieuw bestuur, maar onveranderde doelstellingen

Na het overlijden van de bekende ‘spekpater’ Werenfried van Straaten, die jarenlang het beleid van Kerk in Nood heeft belichaamd, kondigde de Paus ( die als kardinaal zelf een weldoener was) twee jaar geleden een institutionele hervorming van de hulporganisatie aan. De organisatie werd omgevormd tot een Autonome Stichting naar Pauselijk Recht onder het burgerlijk recht van Vaticaanstad en kreeg een nieuwe administratieve structuur. Op deze wijze werd de nauwe band tussen de hulporganisatie en de katholieke Kerk ook juridisch vastgelegd en onderstreept ze ook nog eens het belang van Kerk in Nood voor de universele Kerk.

De dagelijkse werking van de hoofdzetel blijft in de Duitse stad Königstein en de (statutaire) doelstellingen – materiële en spirituele steun voor de vervolgde of bedreigde Kerk - veranderen niet. Daarnaast blijven we priesters en religieuzen steunen in hun pastorale werk of in hun andere initiatieven voor de Kerk. Een van de kenmerken van een stichting is de wijze waarop de weldoeners een spirituele familie vormen, bewust van hun eenheid in gebed en opoffering met de lijdende Kerk.

5000 projecten in 140 landen

Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal van Ulaanbaatar, de hoofdstad van Mongolië. Twintig jaar geleden knoopte het Centraal-Aziatische land diplomatieke betrekkingen aan met het Vaticaan. Sindsdien is het aantal katholieken gestadig gestegen. Vandaag telt het land 4 parochies met totaal 800 gelovigen, waarvoor 71 missionarissen (49 religieuzen, 21 priesters en 1 bisschop) ten dienste staan. Eigenlijk is dat niet zo veel voor een land met in totaal 2,7 miljoen inwoners in een gebied van 1,5 miljoen km².

De overheersende godsdienst in Mongolië is het boeddhisme dat net als andere religies tijdens het Sovjetbewind zwaar werd vervolgd. Bij de ineenstorting van het regime veranderde alles plotseling. Voor veel Mongoliërs maakt het boeddhisme deel uit van hun nationale identiteit. Andere godsdiensten, zoals het christendom, worden als vreemd ervaren. Katholieke priesters zoals pater Hervé Kuafa moeten daartegen optornen. Al vijf jaar lang weerstaat deze Missionaris van Scheut (CICM) het barre klimaat met extreme temperatuurschommelingen van -30 °C in de winter tot +30 °C in de zomer.

Alleen verkondigen in kerken
Maar deze extreme temperatuurschommelingen deren hem minder dan de perceptie over de katholieke Kerk in zijn land. De toon is lang niet meer zo vriendelijk als vijf jaar geleden. De geloofsverkondiging is alleen toegelaten binnenin de kerken en jongeren (- 16-jarigen) kunnen alleen catechese volgen mits een schriftelijke toelating van hun ouders. Priesters en religieuzen mogen zich niet publiekelijk in habijt, soutane of Romeinse boord vertonen. Pater Hervé is leraar Engels, Frans en muziek omdat het geven van katholieke godsdienst enkel toegelaten is in kerkgebouwen. Pater Hervé beschrijft de katholieke gemeenschap als een “belegerde Kerk”.

De eerste katholieke missies in Mongolië werden gesticht in het begin van de 20ste eeuw en bleven bestaan tot de vervolgingen in de communistische periode begonnen. Na de politieke omwentelingen zijn we opnieuw begonnen en groeide de belangstelling voor het katholieke geloof. In 1992 nodigde de eerste democratische regering de Kerk zelfs uit om de zorg voor onderwijs en sociale instellingen op zich te nemen. Daarop opende het Vaticaan in 2012 een apostolische prefectuur in Ulaanbaatar. Op dat moment telde Mongolië slechts 114 katholieken. Een jaar later werd de Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal officieel ingezegend. De architectuur van het kerkgebouw is geïnspir

Mozambique: Religieuze congregaties roepen op tegen geweld

Mon, 21 May 2012 00:00:00 GMT

In een dramatische oproep heeft de Conferentie van Religieuze Instellingen in Mozambique (CIRM) zich krachtdadig uitgesproken tegen het toenemende geweld in dit Zuid-Oost Afrikaanse land. “We protesteren publiekelijk tegen het geweld dat onze natie teistert en het leven kost aan onschuldige mensen.” De golf van brutale aanvallen spaart zelfs de religieuzen niet, schrijft Francisco Lerma Martínez, de bisschop van Gurúè in het noordoosten van het land, in een brief aan Kerk in Nood.

De oorzaken voor de explosieve toename van het geweld is te zoeken in de wijdverspreide armoede en de schrijnende sociale ongelijkheid. Volgens de Verenigde Naties is Mozambique het vierde armste land ter wereld. Het land telt 23 miljoen inwoners op een totale oppervlakte van 786.000 km².

De oproep gaat verder als volgt: “Organen- en mensenhandel, verkrachtingen, moord en gewapende overvallen maken de burgers tot gijzelaars in eigen land. Zonder respect voor de fundamentele menselijke waarden is het ondenkbaar dat ons land zich kan ontwikkelen. Ze zijn niet zomaar in te ruilen, integendeel: een menselijke leven is veel meer waard dan enig grootschalig project of financiële investering. We roepen de gehele burgerlijke samenleving, de niet-gouvernementele organisaties, de media en alle personen van goede wil op om de spiraal van geweld te doorbreken.” Het protest van de religieuzen kwam er na een brutale gewapende overval tegen een missiepost van de “Consolata Missionaries” begin mei, waarbij pater Valentim Eduardo Camale omkwam.

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een De monniken van Tabgha zijn zoals de mensen van Galilea die naar de hemel opkijken, net zoals op de Hemelvaart van Jezus. Dat is hun dienstwerk. Ze helpen ons om de hemel niet te vergeten.”

Voor de inhuldiging van het nieuwe gebouw had de kardinaal nog een Pontificale Mis in de Kloosterkerk van de Vermenigvuldiging van de Broden en Vissen in Tabgha aan de oever van het Meer van Galilea. Ook de Apostolische Nuntius, Mgr. Antonio Franco en Mgr. Michel Sabbah, de voorganger en vertegenwoordiger van de Latijnse patriarch Mgr. Fouad Twal waren aanwezig.

Kardinaal Meisner zegende de gebouwen in als voorzitter van de Duitse Bond van het Heilig Land, de bouwheer en eigenaar van het pand. De Benedictijner priorij van de Dormition Abdij in Jeruzalem, die sinds 1939 in Tabgha gevestigd is, keek uit naar de ingebruikname van het nieuwe gebouw. De verbouwing was noodzakelijk geworden omdat het oude gebouw, dat stamde uit 1950, geen degelijke funderingen had wat in deze aardbevingsgevoelige zone zou kunnen leiden tot een instorting van het gebouw.

Voor het eerst werd een klooster opgericht dat recht doet aan het gebedsleven van een Benedictijnenabdij. Volgens pater Jeremias Marseille osb, die instond voor de werkzaamheden, werden de kosten hoofdzakelijk gedragen door 12 Duitse bisdommen en de Duitse Bond van het Heilig Land. Daarnaast kwam er ook steun van individuele weldoeners waaronder Kerk in Nood. Wij financierden een kleine geacclimatiseerde gebedsruimte ten bedrage van 50.000 euro. Tijdens de zomer kunnen de temperaturen aan de oevers van het Meer van Galilea oplopen tot boven de 50°C. Omdat de kloosterkerk vaak wordt overspoeld door luidruchtige bezoekers biedt de kleine kapel de monniken de mogelijkheid om zich in stil gebed terug te trekken.

Vanaf deze zomer zal de communiteit van de priorij in Tabgha zes monniken tellen. Het is de enige monastieke communiteit in de regio waar de liturgie open staa

“Raak het hart van de machthebbers”: Pinksternoveen van Kerk in Nood voor de vrede in Soedan

Wed, 16 May 2012 00:00:00 GMT

Contemplatieve kloosters en abdijen over heel de wereld doen mee

Wereldwijd gebed

“Dat God het hart van de machthebbers moge raken zodat ze beter met elkaar zouden overeenkomen!” Zo nodigde de katholieke internationale hulporganisatie Kerk in Nood contemplatieve religieuze ordes en christenen wereldwijd uit om te bidden voor vrede in Soedan. Zo zegden de Zusters Karmelieten uit Gitega in Boeroendi en de Arme Klaren van Antsirabe in Madagascar al hun medewerking toe. Mgr. Daniël Adwok, de hulpbisschop van Khartoem, was blij met het initiatief: “We bidden voor de beide regeringen en voor hun medewerkers opdat ze de weg van vrede zouden kiezen voor een goed nabuurschap tussen de volkeren van Noord- en Zuid-Soedan.” Het oplaaiend geweld in de grensstreek tussen beide Soedanese landen was de onmiddellijke aanleiding voor het opzetten van deze gebedsactie.

Eindelijk vrede

De gebedsoproep voor vrede moet ons gedurende negen dagen op weg zetten naar het Pinksterfeest. De noveen gaat in op Hemelvaartsdag 17 mei. Kerk in Nood nodigt alle christenen en mensen van goede wil uit om aan de gebedsweek mee te doen. De Pinksternoveen vindt zijn wortels in de heilige Schrift. Daar wordt beschreven hoe de Apostelen, samen met Maria, de moeder van de Heer, "eensgezind bleven volharden in het gebed", tot aan de dag van Pinksteren. De komst van de heilige Geest betekent ook vrede voor alle volkeren. Soedan heeft de vrede hard nodig, zegt de bisschop emeritus van Torit in Zuid-Soedan, Mgr. Paride Taban aan Kerk in Nood: “De schermutselingen van de laatste weken bedreigen de ontwikkeling van Zuid-Soedan en de heropbouw die ondersteund wordt door de internationale gemeenschap. De mensen hebben lang genoeg geleden. Ze willen eindelijk vrede!”

Gebedsoproep van Kerk in Nood België:

Beste vrienden,

“Stop de oorlog!”, smeekt Mgr. Paride Taban, bisschop emeritus van Torit in Zuid-Soedan.

Kerk in Nood vraagt nu speciaal aandacht voor de christenen in Soedan. De situatie

Noord- en Zuid-Soedan: Kerk in Nood roept op tot een gebed voor vrede.

Wed, 25 Apr 2012 00:00:00 GMT

Omdat het geweld in de grensstreek van Noord- en Zuid-Soedan weer oplaait, lanceert de internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood een oproep om te bidden voor vrede. “We kunnen dit conflict niet vergeten of negeren”, beklemtoont Christine du Coudray (foto rechts), het hoofd van de Afrika-afdeling bij Kerk in Nood. “We moeten er via ons gebed voor ijveren dat het conflict in de grensregio wordt beëindigd en zich niet verder verspreidt.” Het risico op meer geweld is niet denkbeeldig, zegt ze, want de president van het Noorden Omar Hassan al-Bashir stuurt aan op een oorlog met Zuid-Soedan, dat sedert juli 2011 een onafhankelijke staat geworden is.

De bevolking van de grensstreek leeft in grote angst. “In het Nubagebergte, verstoppen kinderen zich angstig en huilend in grotten en onderaardse holen, telkens ze het geluid van een jachtvliegtuig horen. De burgerbevolking staat bloot aan bombardementen en velen zijn gedood of ernstig gewond geraakt – ze verloren ledematen of zijn ernstig verbrand in het gelaat. De vraag is wie het verdriet van deze onschuldige slachtoffers wil horen?”, zegt du Coudray. Vele duizenden zijn hun huis ontvlucht en de hongersnood ligt op de loer, klaar om grote aantallen kinderen tot slachtoffer te maken. Ondanks die dreiging weigert de regering in Noord-Soedan aan niet-gouvernementele organisaties om voedselpakketten uit te delen of om vluchtelingenkampen op te zetten. Het is - volgens de regering - de zaak van de Kerk om de bevolking zo snel als mogelijk te helpen.

Experten vrezen dat een nieuwe oorlog in Soedan nog ergere gevolgen kan hebben, dan de burgeroorlog die duurde van 1983 tot 2005. Die kostte 2 miljoen mensenlevens en maakte miljoenen mensen dakloos. Sinds de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan op 9 juli 2011, bestaat er conflict over het verloop van de grens tussen beide landen.

We bidden van Hemelvaart tot Pinksteren voor vrede in Soedan.
Bestel voor 1 symbolische euro het gebedskaartje via info@kerkinnood.be en steun hiermee de Soedanese Kerk.

U

Er is een oplossing mogelijk voor het Midden-Oosten

Mon, 14 May 2012 00:00:00 GMT

De radicalisering van de islam en het Westers antwoord hierop
Pater Samir Khalil S.J., is auteur en hoogleraar katholieke theologie en islamitische studies aan de Sint-Jozefuniversiteit in Libanon en tevens adviseur voor een aantal Kerken en politieke leiders. Mark Riedemann interviewde professor Samir voor ‘Where God weeps’ en Kerk in Nood over de radicalisering van de islam en de implicaties hiervan voor de westerse politiek.

Dit is het tweede deel van het interview. Deel 1: Het christendom staat op een kruispunt in het Midden-Oosten.

We zien een toenemende radicalisering van de islam? Hoe zou dat komen en waarheen kan dat leiden?
De radicalisering nam een aanvang met de oprichting van het Moslimbroederschap op het einde van de twintigerjaren in de vorige eeuw, en meer specifiek op het einde van de Eerste Wereldoorlog met de val van het Kalifaat in 1923-1924, waarmee na 1300 jaar een einde kwam aan het Ottomaanse Rijk, het laatste moslimimperium. Daarnaast seculariseerde de Turkse staat. De moslims wisten niet wat te doen? Ze vroegen zich af wie de nieuwe kalief was. Saoedi-Arabië, Egypte? Ze zagen niet in wie het ter ziele gegane rijk moest overnemen. Daarop werd een beweging opgericht die het volgende zei: “We moeten de moslimlanden meer islamitisch maken. Ze zijn te westers.” En eigenlijk hadden ze ook gelijk. Het juridische systeem van die landen was gebaseerd op dat van Frankrijk, Zwitserland enz. Daarom richtten ze het Moslimbroederschap op, maar aanvankelijk was het niet erg machtig. Hun enige doelstelling destijds was de samenleving te veranderen in islamitische zin. In Egypte werden ze ook een politieke beweging. In het begin wezen ze elke vorm van geweld af, maar langzaamaan werd het geweld een onderdeel van de strijd tegen de socialistische revolutie van president Nasser in Egypte. De moslimbroeders werden vervolgd, gevangen gezet of vermoord. Daarop gingen ze in het verzet en organiseerden de oppositie. Elk jaar werden ze gewelddadiger.

Maar het bleef niet beperkt tot Egypte?
We mogen ook niet uit het oog verliezen dat in 1948 de staat Israël opgericht werd, waartegen de Arabische landen ten strijde trokken. De oorlog eindigde met een smadelijke nederlaag van de Arabische landen tegen een onooglijk klein landje. Ze voelden zich vernederd. Ze legden de oorzaak bij een tekort aan het islamitisch karakter van de Arabische landen. We moeten een revolutie beginnen. Naar aanleiding van de economische omwentelingen en de oliecrisis in 1973-1974 begon het tij te keren. De vraag naar aardolie steeg. In korte tijd verviervoudigde de prijs van petroleum en de oliedollars stroomden binnen. Waarin konden de olieproducerende landen zoals Saoedi-Arabië hun cen

Alleen dialoog kan redding brengen in Syrië

Mon, 14 May 2012 00:00:00 GMT

“We hebben schrik voor een scenario zoals in Irak” zeggen twee Syrisch-orthodoxe aartsbisschoppen over de dramatische situatie van de christenen in Homs

Aartsbisschop van Homs ook gevlucht
München / Tijdens een bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood spraken twee Syrisch-orthodoxe aartsbisschoppen zich uit voor een dialoog die moet leiden naar een vredevolle toekomst voor Syrië. “We hebben schrik voor een scenario zoals in Irak, waar talrijke christenen worden bedreigd of gedood en moeten vluchten of zich niet op straat durven vertonen”, zei de aartsbisschop van Homs en Hama, Mgr. Silvanus Petros Al-nemeh. Er zouden volgens hem al 50.000 christenen de stad verlaten hebben.

Velen hebben hun intrek genomen bij familieleden in de buurt. Ook hijzelf woont niet meer in Homs, bevestigt hij. De mensen vragen zich hoofdzakelijk twee dingen af: Kunnen we terug naar huis en wanneer zal dat zijn?

Luister naar alle partijen
De Kerk kan een belangrijke rol spelen in het vredesproces. “De Kerk staat voor rechtvaardigheid en vrede – en niet voor corruptie zoals we zien bij de overheid of geweld in de naam van Allah”, zegt aartsbisschop Mgr. Eustathius Matta Roham. Alleen een dialoog kan vrede brengen en de gevluchte bevolking laten terugkeren, voegde de aartsbisschop van Jazirah en Eufraat toe. “Wat in Homs gebeurd is, kan ook in andere steden gebeuren”, zegt hij.

Wat het conflict betreft zou men best naar alle betrokken partijen luisteren, zowel naar de rebellen als naar de regering, zei de bisschop. De vrede tussen beide partijen maakt enkel een kans als zowel de Russische als de Amerikaanse regering gezamenlijk een initiatiefnemen, beklemtoonde de aartsbisschop.

De beide bisschoppen vragen dat we zouden bidden voor het volk van Syrië. De situatie is catastrofaler dan we ons kunnen inbeelden, zeiden ze nog.

Gepensioneerde bisschop Paride Taban: Stop het wapengekletter in Soedan.

Fri, 11 May 2012 00:00:00 GMT

Genoeg is genoeg
“Het volk heeft lang genoeg geleden. Ze willen eindelijk vrede”, verklaarde Mgr. Paride Taban, de voormalige bisschop van Torit in Zuid-Soedan. In zijn dramatische oproep n.a.v. zijn bezoek aan Kerk in Nood veroordeelde hij streng het oplaaiende geweld in de grensstreek van Noord- en Zuid-Soedan en beklemtoonde nog dat “het conflict om olie en het daarmee gepaard gaande geweld de ontwikkeling van Zuid-Soedan en het ontwikkelingswerk van de internationale gemeenschap ernstig bedreigt.”

Vredesdorp
Tegelijkertijd merkte hij op dat de huidige vijandigheden voorlopig beperkt zijn en nog geen indicatie zijn van een nieuwe oorlog. Hij legt de oorzaak bij onenigheden tussen Soedan en Zuid-Soedan over de aardolieontginning. De 76-jarige bisschop, die aan de basis ligt van het vredesinitiatief “Het Heilige Drie-eenheidsdorp”, vindt een compromis hoogstnodig, maar acht het ook haalbaar. Zeven jaar geleden stichtte de bisschop een vredesdorp in Koeron (Zuid-Soedan) om aan te tonen dat de verschillende stammen en de aanhangers van verschillende godsdiensten en overtuigingen wel degelijk in vrede kunnen samenleven.

Vrede nu
Over Zuid-Soedan verklaarde de bisschop nog: “Hoewel de meerderheid van het jonge land geen last heeft van de recente schermutselingen, vindt niemand er ook baat bij. Daarom roep ik alle betrokken partijen op die in 2005 het vredesakkoord afsloten om snel tot vredevolle oplossing te komen.” De laatste dagen beklaagde de regering van Zuid-Soedan zich over herhaaldelijke bombardementen op burgers door troepen van het Noorden. Vooral de nederzettingen in het Nubagebergte in de grensstreek is erg getroffen.

Experten schatten dat het conflict in Soedan, dat al meer dan twintig jaar duurt, aan twee miljoen mensen het leven kostte en meer dan vier miljoen inwoners op de vlucht joeg. Officieel eindigde de burgeroorlog in 2005. De vredesovereenkomst kwam tot stand onder internationale druk. Na een v

Ethiopië in beeld

Wed, 09 May 2012 00:00:00 GMT

Collega Eva-Maria Kolmann, medewerkster bij Kerk in Nood internationaal, reisde de afgelopen dagen door Ethiopië en postte haar foto's op Facebook. Ze bezocht hoge kerkverantwoordelijken, maar trok evenzeer naar de dorpen, waar zusters hun pastorale werk uitvoeren. Thuisgekomen vertelt Eva-Maria hierover: "Ik ben nog steeds geschokt door de armoede waarin de kinderen van Ethiopië moeten leven. Telkens wanneer ik een klontje suiker in mijn thee doe, moet ik aan hen denken. Iedere keer als ik de waterkraan opendraai, zie ik de beelden weer voor me van de mensen die kilometers lang met kruiken moeten sjouwen. Met het speelgoed van één kind in het Westen, kan je ginds een gans dorp blij maken. Dan moet ik denken aan dat ene kind, dat zo mooi zong in de kapel, maar waarschijnlijk binnenkort sterven zal. Waarom laten we dat toe?"

Ethiopia - photo slideshow

Op het einde van haar tocht vertoefde ze in de streek van Gambella in het oosten van Ethiopië, waar vluchtelingen uit Zuid-Soedan heen zijn gevlucht voor het geweld in de Nubabergstreek. Ze schrijft hierover: "We konden kort even stoppen aan een vluchtelingenkamp. Echter niet te lang, want de veiligheidsdiensten zijn meedogenloos. Maar we wilden de vluchtelingen een gezicht geven. Elke dag zakken meer mensen vanuit Zuid-Soedan naar Gambella af. Ze moeten daarvoor meer dan 300 km te voet afleggen door een ondraaglijke hitte. De meerderheid van hen zijn vrouwen en kinderen."

Kerk in Nood voert deze maand actie voor de Kerk in Soedan.

Steun de Soedanese Kerk. Geef hoop. Geef nu.

Elke gift wordt voor deze of gelijkaardige pastorale projecten van Kerk in Nood in Soedan gebruikt.

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Regime in Nigeria te zwak om islamextremisten te stoppen

Wed, 09 May 2012 00:00:00 GMT

door John Pontifex

Vooraanstaande Nigeriaanse bisschoppen hebben de regering verweten dat ze te zwak is om de strijd aan te gaan met de moslimextremisten die een terreurcampagne voeren tegen de christenen.

De beide aartsbisschoppen, Mgr. Ignatius Kaigama, de voorzitter van de katholieke bisschoppenconferentie en Mgr. John Onaiyekan van Abuja, wezen het antwoord van de regering op de groeiende dreiging van islamitische groepen resoluut van de hand omdat de christenen steeds meer onder druk komen te staan.

Ze deden hun uitspraak nadat op zaterdag 29 april als gevolg van een gecoördineerde aanval tegen zondagsvieringen in de universitaire campus te Kano en in een kapel te Maiduguri ten minste 21 mensen gedood werden.

Het geweld is de zoveelste aanslag op rij tegen gelovigen die aan een zondagsviering deelnemen. Het is een teken aan de wand dat de situatie voor christenen alsmaar verslechtert. De gelovigen in de kapel van de Bayero Universiteit werden door de terroristen zomaar neergeschoten toen ze aan de aanval wilden ontsnappen.

Niemand eiste de verantwoordelijkheid voor het geweld op. In een interview met Kerk in Nood verklaarden de bisschoppen dat hun geduld op is met de wijze waarop de regering de crisis met de militanten van Boko Haram probeert op te lossen.

Aartsbisschop John Onaiyekan zei: “Aanvankelijk begrepen we wel dat het islamitisch terrorisme een nieuw verschijnsel was voor de regering. Maar nu hebben ze tijd genoeg gehad om er te leren mee omgaan. We gaan ervan uit dat ze genoeg gegevens hebben kunnen verzamelen om de verantwoordelijken te achterhalen en op te lijsten. Het is nu wel duidelijk dat de regering te zwak is en teveel naar compromissen zoekt zonder de nodige acties te ondernemen.”

De aartsbisschop verklaarde ook nog dat de regering te verdeeld is “te weinig politieke wil toont” om de crisis aan te pakken.
Aartsbisschop Kaigama voegde er nog aan toe: “De wilde aanvallen tonen aan dat het veiligheidsplan van de overheid te wensen overlaat. Ze kunnen het niet aan en dat stemt ons ongerust. Dat ze zelf niet in staat zijn om de betrokkenen te identificeren, gaat alle verbeelding te boven. We betalen belastingen en we hebben dus het recht om te weten hoe ze de problemen gaan aanpakken.”

Aartsbisschop Kaigama van het noordelijke bisdom Jos woont in het meest getroffen gebied. Hij zei nog: “Die jonge slachtoffers, die gedood we

Het christendom staat op een kruispunt in het Midden-Oosten

Tue, 08 May 2012 00:00:00 GMT

Een interview met pater Khalil Samir S.J. – professor in de geschiedenis van de Arabische cultuur en de studie van de Islam, tevens een deskundige op het gebied van interreligieuze dialoog in Rome en in Beiroet. Het interview werd afgenomen door Mark Riedemann namens ‘Where God Weeps’ in samenwerking met Kerk in Nood.

Ik zou graag een overzicht willen geven van de situatie van de Christenen in het Midden Oosten. Over hoeveel aantallen gaat het? Waarmee worden Christenen in het Midden Oosten geconfronteerd en wat zijn de verschillen van land tot land?

Het is moeilijk een precies aantal te geven, maar ik schat dat het om zestien miljoen mensen gaat, van wie de meesten in Egypte wonen, zo’n acht à tien miljoen. Volgens het patriarchaat zijn het er veel meer, maar volgens de overheid veel minder. In Libanon zijn zij in verhouding tot de gehele bevolking het grootst, maar is hun absolute aantal niet meer dan twee miljoen. Verder treffen we Christenen aan in Syrië, Jordanië, Palestina en Irak; dit zijn de landen met een autochtone Christelijke bevolking. Buiten Egypte vinden we ook een grote concentratie van Christenen op het Arabische schiereiland: merendeels Filippino’s, Sri-Lankanen en Indiërs.

Gastarbeiders dus

Gastarbeiders, inderdaad, die elders zijn geworven en die het vaak heel moeilijk hebben met de plaatselijke omstandigheden. In Egypte is de situatie voor de Christenen niet gemakkelijk, maar er is geen vervolging, wel discriminatie. Verder zijn er door oorlog geteisterde gebieden zoals Irak en, nu al meer dan zestig jaar, Palestina. Beide omstandigheden maken het leven voor Christenen bijzonder moeilijk. In Palestina hebben de Christenen de hoop verloren; als zij kunnen, trekken zij weg. Een soortgelijke situatie treffen we aan in Irak. Christenen verlaten hun woonsteden en zoeken hun heil in het noorden, het Koerdische noorden van Irak.

Laten we het aspect ‘oorlog’ even buiten beschouwing laten. Is er een ‘gradatie’ aan te geven op een schaal die gaat van discriminatie tot regelrechte vervolging?

Oorlog is het allerergste, direct gevolgd door de discriminatie in Egypte. Bijvoorbeeld: het hele jaar door en iedere dag weer worden we bestookt met islamitische propaganda, die al om 5 uur in de morgen begint. De oproep tot gebed maakt gebruik van megafoons en dat gebeurt vijf keer per dag. Radio en televisie worden hier ook voor ingeschakeld en onze buren zetten deze programma’s vaak heel hard aan. Er over klagen heeft geen zin, want de buren zullen

Oekraïne: Grieks-katholieke Kerk in verandering gaat nieuwe uitdagingen aan.

Wed, 02 May 2012 00:00:00 GMT

“De Kerk moet aanwezig zijn in de samenleving, de media, de scholen, de ziekenhuizen en de gevangenissen.” Met deze woorden vestigde de Grieks-katholieke aartsbisschop van Ivano-Frankivskde aandacht op de groeiende verantwoordelijkheid van de Grieks-katholieke Kerk in westelijk Oekraïne. “We hebben nood aan goed opgeleid personeel; daarom lanceerden we verschillende vormingsprojecten”, zei aartsbisschop Viytyshyn tijdens zijn bezoek aan het Internationale Secretariaat van Kerk in Nood.

Het aartsbisdom van Ivano-Frankyvsk is het tweede grootste bisdom van de Grieks-katholieke Kerk in Oekraïne na L’viv. Volgens Mgr. Viytyshyn staan er voor het ogenblik 456 priesters in voor de pastorale zorg. Het bisdom telt 270 seminaristen en 360 parochies. In de Grieks-katholieke Kerk zijn de meeste priesters gehuwd; slechts een klein deel onder hen leiden een celibatair leven. Driekwart van de 780.000 inwoners van het aartsbisdom behoren tot de Grieks-katholieke Kerk. “Tijdens de Sovjetperiode was het onze voornaamste zorg om het geloof levend te houden. Vandaag gaat de meeste aandacht uit naar de verkondiging van het Evangelie en het opbouwen van de Kerkgemeenschap.”, zegt aartsbisschop Viytyshyn. In het verleden bestreden we het communisme, zegt hij, maar vandaag moeten we opboksen tegen een groeiende golf van materialisme.

De laatste jaren heeft het aartsbisdom – met steun van Kerk in Nood - een aantal grote bouwprojecten gerealiseerd zoals de bouw van de theologische faculteit, die in september zal worden ingehuldigd. Een naburig gebouw met appartementen voor 44 lectoren en priesters was al in het begin van dit jaar afgewerkt. Het seminariegebouw wordt volledig gerenoveerd zonder dat de lessen daarvoor onderbroken moeten worden. De Kerk kreeg het huidige gebouw van de overheid na de ineenstorting van het communistisch regime. Het verkregen gebouw – een voormalige school van de Communistische Partij – was een herstelbetaling voor de inbeslagname van het seminarie in het verleden. Aanvankelijk werd het gebouw gewoon opgeknapt om de lessen onmiddellijk van start te kunnen laten gaan, maar nadien werd de modernisatie grondiger aangepakt. Het lesgevend personeel woont al in een nieuwe residentie, maar de seminaristen huizen nog steeds in overbevolkte kamers. De studenten delen een kamer van 15 m² met zijn vieren en hebben geen sanitaire voorzieningen op de kamer zelf. In totaal zijn er 270 seminaristen.

U kan helpen door:

Een
U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een in

Papoea-Nieuw-Guinea: zusters op de bres voor jonge meisjes

Thu, 19 Apr 2012 00:00:00 GMT

Strijd tegen gedwongen huwelijken en kinderhandel

“Gedwongen huwelijken zijn dagelijkse kost in Papoea-Nieuw-Guinea. Jonge meisjes worden al op 13 of 14-jarige leeftijd verkocht. We willen af van deze traditie.” Dat is in een notendop het werk van zuster Maria del Sagrario in haar instituut in het bisdom Vanimo. In deze ver afgelegen en dun bevolkte regio in het noordwesten van Papoea-Nieuw-Guinea houden de Dienaressen van de Heer en van de Maagd van Matará (SSVM) een tehuis open voor jonge vrouwen. Volgens de zuster verblijven daar voor het ogenblik 19 meisjes tussen 13 en 19 jaar oud. Ze zijn er door hun ouders naar toe gestuurd om hen te behoeden voor een traditioneel huwelijk. Kerk in Nood ondersteunt dit initiatief. Het tehuis wordt nu uitgebreid omdat er te weinig plek is voor de meisjes en de zusters. Tot op vandaag was er voor de zusters slechts één enkele eenpersoonskamer ter beschikking.

Volgens zuster Maria del Sagrario zijn grote delen van Papoea-Nieuw-Guinea maar weinig ontwikkeld: oude tradities en gebruiken zoals het uithuwelijken van minderjarige meisjes blijven schering en inslag. Ze worden verkocht in ruil voor varkens of andere hoevedieren. Ook onder gelovigen is deze praktijk gebruikelijk. “Hoewel er niet weinig christenen zijn, blijft de invloed van het Evangelie in het dagelijks leven ondermaats”, zegt zuster Maria. De zusters zien slechts één antwoord: een christelijke opvoeding, in het bijzonder voor de meisjes.

De religieuze orde van de Dienaressen van de Maagd van Matará is opgericht te Argentinië in het jaar 1988. Sommige zusters leiden een contemplatief gebedsleven om de andere zusters die zich bezig houden met sociale, caritatieve en pastorale initiatieven te ondersteunen. Door hun teruggetrokken levensstijl, willen ze de vrouwen herinneringen die Jezus Christus hebben begeleid tot aan zijn dood op het kruis. Daarom dragen ze rond hun hals ook een crucifix met daarop afbeelding van de gekruisigde Jezus en een aantal andere symbolen. De afbeelding is afkomstig van leden van de Matarástam in het noorden van Argentinië, in de buurt van de huidige stad Santiago del Estero. Ze beeldhouwden het werk al rond het jaar 1500 ten tijde van de evangelisatie van de bevolking door de Jezuïeten. Vandaag werken er 6 zusters van de orde in Papoea-Nieuw-Guinea.

U kan helpen door:

Syrië: Franciscaanse Custos is tegen een militaire interventie

Thu, 05 Apr 2012 00:00:00 GMT

Geen buitenlandse ingreep

“Ik ben tegen een buitenlandse interventie in Syrië. We hebben allemaal gezien tot waartoe dat heeft geleid in Irak en Afghanistan”, verklaarde de franciscaanse broeder Pierbattista Pizzaballa, Custos van het Heilig Land, in een interview met Kerk in Nood. De franciscaanse Custodie in Het Heilig Land is al sinds de 16de eeuw de naam van de franciscaanse provincie in het Midden-Oosten en ze omvat Egypte, Syrië, Libanon, het huidige Jordanië, Cyprus en Rhodes. In Syrië beheert de orde tal van liefdadigheidsinstellingen in Damascus, Aleppo, Latakia en ook nog op een aantal andere plaatsen.

Het doelwit is de regering, niet de christenen

“Het Westen moet wel de nodige diplomatieke en politieke druk uitoefenen, maar ze onthoudt zich het best van militair wapengekletter”, beklemtoonde Pizzaballa. Syrië bevindt zich in een soort van burgeroorlog, bevestigde hij. De christenen zijn in de tang genomen door twee fronten, met aan de ene kant de regeringstroepen die hen altijd hebben gesteund en aan de andere kant een verdeelde oppositie, waarvan het nog steeds niet erg duidelijk is, wie ze eigenlijk zijn. “De christenen hebben schrik voor een Irakees scenario.” Het land heeft net zijn vorm en identiteit gekregen – tot op vandaag althans - dankzij zijn religieuze en etnische diversiteit. En de christenen zijn geen doelwit van de oppositie; het doelwit dat is de regering.

Dit regime heeft geen toekomst meer

Op de vraag of de houding van de Syrische Kerkleiders om het status quo te handhaven de juiste politiek is antwoordt Pizzaballa: “Ik begrijp hun beproefde aanpak, maar ze heeft geen toekomst. Of je het nu fijn vindt of niet, het regime heeft geen toekomst. Maar dat velen schrik hebben voor de situatie eens het huidige regime is afgezet, daar ben ik wel zeker van.” De melkitische Griekse Patriarch Gregorius III Laham, bijvoorbeeld, riep onlangs nog op om Assad nog een tweede kans te gunnen.

Van Dood naar Leven - een priester in Rusland tegen abortus

Wed, 04 Apr 2012 00:00:00 GMT

Rusland: een priester strijdt tegen abortus
door Eva-Maria Kolmann

Kaarsjes voor ongeboren leven
Vijf vrouwen zitten in een kring. Ze steken kaarsen aan – veel kaarsen. Uiteindelijk branden er 47 kleine lichtjes. Dat is het totaal aantal kindjes, dat deze vijf vrouwen hebben laten wegnemen. Voor de eerste keer in hun leven kunnen ze er openlijk over spreken. Samen rouwen ze over hun dode kinderen, geven ze hen namen en vragen ze om vergeving. Op deze moeilijke en pijnlijke weg krijgen ze ook pastorale steun. Het initiatief gaat uit van E.H. Michael Shields, een priester uit Alaska, die al 20 jaar lang werkt in de Russische stad Magadan.

“Abortussen laten een diepe wonde achter in het hart. Wanneer die niet geheeld wordt, dan eindigen deze vrouwen in bitterheid en woede”, legt ons deze katholieke priester uit. In de Sovjetperiode waren abortussen een wijdverspreide wijze om aan geboortebeperking te doen en zelfs nu nog is het aantal abortussen zeer hoog. “Bijna elke vrouw ouder dan 30 in deze regio heeft wel een abortus achter de rug. Maar toen ik er begon over te preken, durfde amper iemand het toegeven”, verklaart hij. Nu is de situatie helemaal gekeerd: “Steeds meer vrouwen, die zeer gekwetst zijn door deze traumatische ervaringen, zoeken hulp en heling. Na een lang en pijnlijk proces van heling worden sommigen onder hen zelf hulpverleners voor andere jonge vrouwen die in het reine willen komen met de pijn en het lijden, die met een abortus gepaard gaan.

Zielenzorg voor jonge moeders
Maar in Magadan wordt de zorg niet beperkt tot vrouwen die een abortus achter de rug hebben? Ze wordt ook toegediend aan aanstaande moeders die radeloos zijn omdat ze het toekomstige leven met een kind niet aankunnen. Heel dikwijls worden de meisjes door hun partners voor een onmogelijke keuze gesteld: abortus of de liefdesbreuk en het verlies van de gemeenschappelijke woning. Veelal moeten de meisjes niet rekenen op de hulp van de ouders. “Het vergt heel wat moed om te kiezen voor de baby want daarmee zet de aanstaande moeder soms haar hele leven op het spel. Ze hebben geen geld, geen plek om te wonen en niemand die hen steunt, want dikwijls werd het contact met de familie verbroken toen ze bij de vriendjes introkken”, zegt Shields. Vele jonge mannen zijn er zelfs van overtuigd dat zwangerschap “hun vriendinnetjes lelijk maakt”. Pastoor Shields legt uit: “Pornografische films spelen hierin een kwalijke rol. Pornografie is de grote ziekte in onze samenleving. Het is overa

“Christenen in Turkije kunnen voorbeeld zijn voor de christenen in West-Europa”

Wed, 04 Apr 2012 00:00:00 GMT

“In Duitsland voelen we ons verantwoordelijk voor mensen die afkomstig zijn uit Turkije”. Met deze woorden spoort de protestantse dominee, Wolfgang Häde van het Turkse Izmit ( het vroegere Nicomedia), de christenen in Duitsland aan om krachtdadiger van hun geloof te getuigen. “We moeten de anderen aanvaarden en met liefde tegemoet treden en vooral geen schrik hebben om over ons geloof te spreken”, vertelt pastor Häde bij zijn bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood. Häde die geboren is in 1958 te Kassel, woont al 12 jaar in Turkije en is met een Turkse gehuwd.

Pastor Häde kwam in het nieuws op 18 april 2007. Op die dag werd zijn schoonbroer, Necati Aydin (foto links), samen met twee andere christenen in Malatya (Oost-Turkije) gemarteld en vermoord. Aydin, die de protestantse gemeente in Malatya leidde, was nauwelijks 35 jaar oud en de vader van twee kinderen. De vermoedelijke daders, die stammen uit kringen van moslim nationalisten, werden op de plaats van de misdaad gearresteerd, maar vijf jaar later is de gerechtelijke procedure nog steeds niet afgewikkeld. Häde werd ook bedreigd met de dood en moest een tijdje door de politie worden beschermd.

Dominee Häde wijt de daden aan diepgewortelde vooroordelen en een wijdverspreide onwetendheid over het christendom in Turkije, zelfs bij de zogenaamde specialisten. In de media worden er ook regelmatig antichristelijke campagnes opgezet. “De term ‘missionaris’ heeft een negatieve bijklank, zelfs in de gematigde media”, merkt Häde op. Dankzij de Turkse kandidatuur om lid te worden van de Europese Unie traden wel een aantal lichte verbeteringen op. Hoewel het nog steeds onmogelijk is om als protestantse gemeente een wettelijke status te krijgen, wordt het nu wel al toegelaten om christelijke verenigingen op te richten. Volgens Häde kunnen “de christenen in Turkije een voorbeeld stellen en de christenen in Duitsland, die een comfortabel leven leiden en voor wie het niet altijd duidelijk is wat een leven in navolging van Christus betekent, uitdagen.

Iraanse bisschop: “Een cultuur zonder God heeft geen toekomst"

Wed, 28 Mar 2012 00:00:00 GMT

Königstein - In een gesprek met het internationale secretariaat van Kerk in nood roept de Chaldeeuwse bisschop van Teheran, Mgr. Ramzi Garmou, de christenen in het Westen op om “van hun vrijheid goed gebruik te maken.” Hij waarschuwde ervoor “dat ze geen slaven zouden worden van een levenswijze die God uit het hart van de mensen wegjaagt” en beklemtoonde dat ze hun vrijheid zouden gebruiken om “het respect voor het menselijke leven te promoten”. Een cultuur zonder God leidt naar de “dood” en heeft “geen toekomst”, zei hij. Of nog: “Wees bewust van de vrijheid waarvan jullie kunnen genieten. Hoe gebruiken jullie die in jullie landen?”

De christenen in Iran vormen slechts een kleine minderheid, maar hun levenskracht is niet afhankelijk van het aantal maar wel van de kwaliteit van hun geloof en hun levende getuigenis. In hun “dagdagelijkse dialoog” met de moslims geven de christenen in Iran “een authentieke getuigenis van de waarden van het Evangelie”. De niet geringe emigratie van christenen uit Iran omwille van politieke, economische en godsdienstige redenen vormt een uitdaging, maar bisschop Garmou beklemtoont dat de christelijke gemeenschap in Iran zichzelf niet laat ontmoedigen: “Hoewel we de kinderen van onze moeders zijn, zijn we in werkelijkheid door God naar dit land hier gezonden”. Men vergeet al te dikwijls dat het lijden dat we voor de Kerk doorstaan ook “de bron is van de levenskracht van de Kerk”. Zulke beproevingen leiden ook naar een nieuwe en krachtigere Kerk.

Kerk in Nood achtergrondinformatie: 99 percent van de bevolking in Iran zijn moslims. Het is verboden om zich te bekeren van de Islam tot een andere godsdienst en overtreders riskeren de doodstraf. De christenen vormen een minderheid van 80.000 personen, waarvan driekwart Armeens-orthodox is. De 20.000 katholieken in Iran behoren tot drie verschillende rites. Ze mogen hun godsdienst belijden binnen hun eigen gemeenschap en kunnen naar de kerk gaan, maar het is niet toegelaten om hun geloof openlijk te belijden en missioneringsactiviteiten zijn bij wet verboden!

Bulgarije: de media creëert een cultuur van idioten

Thu, 29 Mar 2012 00:00:00 GMT

Königstein/D - In een gesprek met het internationale secretariaat van Kerk in Nood, bekritiseerde de kapucijn uit Sofia, E.H. Elko Terziyski ofm, de Bulgaarse media. De ‘boekskes’ en de soapseries creëren volgens hem alleen maar “een cultuur van idioten”. En populair wetenschappelijke programma’s stellen simpele hypotheses voor als de grote waarheid. “Zo spreken reportagemakers over hoeveel vrouwen en kinderen Jezus zou gehad hebben, maar over het kruis – toch een historisch feit – reppen ze met geen woord”. Terziyski merkt op dat de meeste kijkers te weinig kennis hebben om een kritisch oordeel hierover te vellen.

Verder haalt hij aan dat nieuwsbulletins niet rapporteren over betogingen, maar wel verhalen duiden zoals “Koningin Elisabeth vindt prinses X niet aardig”. Voor het ogenblik wordt er in het Bulgaarse parlement aan een wet gewerkt die 16-jarigen moeten toelaten om heelkundige ingrepen te weigeren en beslissingen te nemen over medische behandelingen. Hoewel er brede afkeuring is over deze wet, wordt er nergens in de nieuwsprogramma’s iets verteld over de protesten tegen deze nieuwe wetgeving.

De kapucijn beklaagt er zich over dat vooral de televisie een negatieve invloed uitoefent op het gezinsleven. Omdat in Bulgarije veel werknemers twee banen moeten combineren om de touwtjes aan elkaar te knopen, is de communicatie binnen het gezin tot een minimum herleid. Als er dan nog vrije tijd overschiet, kijkt men liever naar soaps dan met het gezin bij te praten.
In Bulgarije geven de kapucijnen al 20 jaar lang het tijdschrift “De Stem van de Kerk” uit. Het magazine dat driemaandelijks verschijnt, wil een tegenstem zijn tegen de oppervlakkige cultuur waartegen broeder Terziyski in het strijdperk treedt. Hij beschrijft de publicatie als een “bron van achtergrondinformatie” voor zijn lezers.

Dit jaar viert de katholieke Kerk in Bulgarije de 10de verjaardag van het bezoek van Paus Johannes-Paulus II. Katholieken vormen in Bulgarije een minderheid van slechts 1% van de bevolking. 83 procent behoort tot de Bulgaarse orthodoxe Kerk en 12 procent zijn moslims. De overige inwoners bekennen zich niet tot één of andere godsdienst. Andere onderzoeken geven dan weer aan dat slechts 52 procent van de Bulgaren aangeeft religieus te zijn.
&

Roepingen – een teken voor de vitaliteit van de Kerk

Mon, 26 Mar 2012 00:00:00 GMT

In Afrika en Azië neemt het aantal kandidaten voor het priesterambt toe, terwijl het in Europa en Amerika daalt. Het Pauselijk Jaarboek tekent wereldwijd een lichte stijging op – met bijna één procent – tot 118.000 seminaristen.

“De mogelijkheid om roepingen tot stand te brengen, is een teken van de vitaliteit van een lokale Kerk”, verklaarde paus Benedictus naar aanleiding van de 48ste gebedsdag voor roepingen. Dat geldt ook voor Kerk in Nood. De Heilige Vader vertrouwt op u. Wereldwijd kan één op de tien seminaristen zijn roeping volgen dankzij u. Hun noden zijn van heel verschillende aard.

PERU
In Peru hebben de 30 seminaristen in de prelatuur van Chuquibamba bestaanshulp nodig. De maandelijkse kosten bedragen € 4.648,54. Elke maand is er een tekort. Door een gift van € 2.300 willen we het tekort bijpassen.

DE SEMINARISTEN VAN JOS
In Nigeria hangt een beangstigende sfeer. Af en toe een bloedige aanslag met talrijke doden, daarna totale stilte. De vervolging van Christenen in het noorden van Nigeria is een harde realiteit. Honderden doden sinds Kerstmis, tienduizenden vluchtelingen naar het veilige zuiden. De seminaristen van Jos blijven op post. Net als Petrus zeggen zij: “Naar wie zouden we moeten gaan, Heer? U spreekt woorden die eeuwig leven geven” (Joh 6, 68). Ze blijven, net als de gelovigen die ondanks de terreur van de radicaal-islamitische groepering Boko Haram hun velden willen bewerken en met de moslims willen samenleven. De kleine opbrengst waarvan ze leven, is nu echter nog kleiner geworden. “De dreiging van Boko Haram is voor ons een zwaar kruis”, schrijft bisschop Dashe en hij voegt er nederig aan toe: “We zouden heel dankbaar zijn indien u ons zou kunnen helpen”. Ze blijven in Jos, want de Heer heeft hen geroepen, hier in Nigeria. Hier zullen ze het Paasfeest, de overwinning op de dood vieren. Onder die omstandigheden is onze steun (€ 10.000) slechts een bescheiden bijdrage.

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rek

Noodhulp voor verjaagde Christenen uit Homs

Tue, 27 Mar 2012 00:00:00 GMT

Alle Christenen uit de stad Homs verjaagd!

Bijna alle Christenen uit de Syrische stad Homs zijn voor geweld en vervolging op de vlucht geslagen. Kerk in biedt hulp om in hun meest dringende behoeften te voorzien.
De massale uittocht van meer dan 50.000 mensen naar dorpen en steden in de omgeving, volgt op berichten dat Christenen in Homs door ‘fanatici’ zijn gemolesteerd en uit hun woningen verjaagd. De Katholieke hulporganisatie Kerk in Nood, die vandaag bekend maakte een noodfonds ter waarde van €80.000 voor voedsel en onderdak beschikbaar te hebben gesteld, kreeg te horen dat 90 procent van de Christenen Homs heeft verlaten.

De uittocht, die grotendeels in de afgelopen zes weken plaats vond, maakt deel uit van wat betrouwbare nieuwsbronnen omschrijven als een ‘aanhoudende etnische zuivering van Christenen’ door militante Islamitische groepen die in contact staan met Al Qaeda. Tot nu toe herbergde Homs een van de grootste Christelijke bevolkingsgroepen in het land en volgens Kerkelijke bronnen hebben deze gelovigen het zwaarste geweld te verduren gekregen. Zij zijn op de vlucht geslagen naar dorpen in de bergen, soms wel 50 kilometer ver.

Naar verluidt, hebben Islamisten in Homs de wijken Hamidiya en Bustan al-Diwan uitgekamd en Christenen uit hun huizen verjaagd zonder hun gelegenheid te geven iets mee te nemen. Volgens andere bronnen, zouden Christenen hun woningen vrijwillig hebben verlaten om anderen gelegenheid te geven zich daar tegen geweld te beveiligen.

Wanhopig op zoek naar voedsel en onderdak hebben deze vluchtelingen een toevlucht gevonden in de streek van Wadi Alnasara en Marmarita en andere dorpen waar zij hulp ontvangen uit het fonds van €80.000 dat Kerk in Nood hiervoor beschikbaar heeft gesteld. Deze hulp voorziet in een bedrag van USD60 per gezin, per maand voor eerste levensbehoeften en behuizing in de hoop dat de vluchtelingen tegen de zomer naar hun huizen kunnen terugkeren.
Kerk in Nood biedt ook hulp aan gezinnen die slachtoffer werden van een autobom die op 18 maart in de Christelijke wijk van Aleppo tot ontploffing werd gebracht, vlak bij de Bonaventura kerk van de Franciscanen.

Mgr. Antoine Audo s.j., de bisschop van Aleppo, die het toezicht op het hulpprogramma heeft, zei aan Kerk in Nood: “De mensen die we helpen, zijn doodsbang. Ze weten niet wat de toekomst voor hen inhoudt. Ze zijn bang dat ze hun huizen niet meer terug krijgen. Het is van het allergrootste belang dat we doen wat we kunnen om deze mensen te helpen”.
Toen hij zijn aanvraag voor hulp bij Kerk in Nood indiende, vroeg de bisschop om de g

Mexico: Pausbezoek nodigt uit tot reflectie en geloofsverdieping

Fri, 23 Mar 2012 00:00:00 GMT

“Het pausbezoek aan Mexico is een oproep tot evangelisatie in een land dat verscheurd wordt door geweld, georganiseerde misdaad, corruptie en drugsmisbruik,” vertelt ons Rafael D’Aqui, verantwoordelijk voor de hulprojecten in Latijns-Amerika bij Kerk in Nood. Paus Benedictus XVI is op bezoek in het Latijns-Amerikaanse land van 23 tot 26 maart aanstaande. De Paus nodigt de Mexicanen uit om hun geloof te verdiepen en er zich over te bezinnen. Hoewel 90% van de inwoners katholiek is, bevindt het land zich in een diepe crisis, zegt D’Aqui.

Sinds 2006 stierven al 30.000 mensen in de strijd van de overheid tegen de macht van de drugskartels. Ontvoeringen zijn schering en inslag. D’Aqui: “Naast het dagelijkse geweld worden ook een aantal christelijke kernwaarden zoals het recht op leven voor ongeboren kinderen en voor ouderen, het huwelijk en het gezin in vraag gesteld.” Daarenboven garandeert de grondwet nog steeds niet uitdrukkelijk de vrijheid van godsdienst. D’Aqui verwacht dat de Paus hierover een aantal uitspraken zal doen. Zijn bezoek zal in elk geval leiden tot een zichtbare aanwezigheid van het geloof, verwacht D’Aqui. Hij zei: “De Kerk heeft hier na de bezoeken van Paus Johannes Paulus II duidelijk zijn stempel gedrukt.” Daarom zijn de verwachtingen bij de gelovigen ook nu erg hoog gespannen. Hoewel de Paus alleen de Centraal-Mexicaanse stad Léon zal bezoeken, hebben toch meer dan 80.000 jongeren zich vrijwillig aangemeld om de ontmoetingen te helpen organiseren.

Mexico telt net geen 110 miljoen inwoners. Een derde van de bevolking stamt van de inheemse indiaanse volkeren af, en ongeveer 30% zijn mestiezen. De katholieke Kerk heeft in het land 14 aartsbisdommen en 67 gewone bisdommen. Gedurende zijn bezoek zal de Paus onder andere de jongeren en de bisschoppen ontmoeten.

Servië: Een nieuwe kans voor katholieken

Fri, 23 Mar 2012 00:00:00 GMT

“In Servië heeft de katholieke Kerk een heuse catharsis ondergaan”, zo beschrijft Mirko Štefković, de secretaris van Mgr. János Pénzes van Subotica, de situatie van de katholieken in het Zuidoost-Europese land. De katholieken zien de opening in de politiek van Servië, na de jarenlange isolatie van het land na het uiteen vallen van Joegoslavië, als een nieuwe kans, zegt deze 35-jarige katholieke priester in een gesprek met het internationale bureau van Kerk in Nood. Volgens Štefković wonen er ca. 410.000 katholieken in Servië. De meesten van hen behoren tot de minderheidsgroepen in het land: Hongaren, Kroaten, Slovaken en een steeds slinkende Duitstalige groep. Servië - dat aansluiting zoekt bij de Europese Unie - telt 7,5 miljoen inwoners. De meerderheid hangt de orthodoxe godsdienst aan.

De Servische katholieke kerk is onderverdeeld in 4 rooms-katholieke en één Grieks-katholieke bisdom. Het grootste aantal van hen woont in het bisdom Subotica in de noordelijke provincie Vojvodina. De regio is gekenmerkt door een grote etnische diversiteit. In het bisdom Subotica werken 109 priesters. De 290.000 gelovigen wonen in 116 verschillende parochies. “De nadruk in ons pastorale werk ligt op de jongeren en de gezinnen. "De catechesebijeenkomsten worden druk bijgewoond”, zegt ons Mirko Štefković. We onderhouden zeer goede persoonlijke contacten met de orthodoxe Kerk, maar jammer genoeg is er geen echte institutionele samenwerking.

Mirko Štefković beschrijft de relaties tussen de katholieke Kerk en de Servische overheid als een “uitstalraam” – op het eerste gezicht uitstekend, maar als je het van naderbij bekijkt toch vaag en niet erg bevredigend. Zo is de wettelijke status van de kerkelijke organisaties zoals de parochies slecht geregeld. Ze kunnen zelfs geen bankrekeningen open. Ook de erkenning van behaalde academische graden aan instituten voor godsdienstonderwijs of aan katholieke universiteiten in het buitenland staat niet op punt. Bovendien loopt de teruggave van de aangeslagen kerkgoederen ten tijde van de communistische overheersing vertraging op. Daarom blijft de katholieke Kerk in Servië voor haar inkomsten aangewezen op financiële hulp van buitenaf.

U kan de Kerk in Servië helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten Pauselijke Raad voor Sociale Communicatiemiddelen, naar aanleiding van een nieuw initiatief van de katholieke Kerk in de regio. Van 17 tot 20 april zullen 80 vertegenwoordigers van zeven verschillende katholieke rites elkaar in Beiroet ontmoeten om zich te beraden over hun communicatie als een instrument van evangelisatie, dialoog en vrede.

Aartsbisschop Celli, die het initiatief ten volle ondersteunt, legde aan Kerk in Nood uit dat het de bedoeling is om na te denken over een nieuw taalgebruik om zo een grote bewustzijn los te weken voor de leer van de Kerk en om de Kerk voor te bereiden op mogelijke wezenlijke veranderingen in haar bestaan.

Het seminarie in Beiroet is een initiatief van de Bisschoppelijke Commissie voor de Sociale Communicatiemiddelen in Libanon en van de Raad van Katholieke Patriarchen in het Oosten. De bijeenkomst zal worden gehouden nabij het bedevaartsoord “Onze Lieve Vrouw van Libanon”, 25 kilometer ten noordoosten van Beiroet, boven de stad Jounieh.

Religie en politiek strikt scheiden

Wed, 07 Mar 2012 00:00:00 GMT

Verbod op evangelisatie, aanvallen op kerken door radicale kolonisten, de last van eeuwen kerkgeschiedenis: Israël heeft problemen met haar christendom. We lezen een interview met de Latijnse Patriarch van Jeruzalem Mgr. Fouad Twal, in gesprek met Oliver Maksan van Die Tagespost.

Monseigneur, de katholieke geestelijkheid klaagt erover dat ze voortdurend door ultraorthodoxe joden bespuugd worden. Is deze vorm van anti-katholicisme representatief voor u land?

Het is niet zo zeer een antikatholiek gedrag maar het is gekeerd tegen het christendom. Onlangs werden nog leuzen geschilderd op een orthodoxe kerk en een kerkgebouw van de baptisten in Jeruzalem. Ze waren waarschijnlijk het werk van radicale kolonisten die het verschil tussen katholieken en andere christelijke denominaties niet kennen. Daarom schreven ze "Dood aan de christenen” op de kerk van de baptisten. Ze richten zich tegen ons allemaal. Op dat vlak zitten we als christenen in het Heilig Land allemaal in hetzelfde schuitje. We zijn allemaal onderhevig aan bespottingen, de katholieken, de Armeniërs en de orthodoxen, zowel individueel als tijdens processies doorheen de oude binnenstad van Jeruzalem zoals naar de Heilige Grafkerk. Ik sprak erover met de opperrabbijn van Israël. Ze veroordelen de daden van de kolonisten en ultraorthodoxe joden. Maar de verontschuldigingen en veroordelingen gaan niet ver genoeg. Aan joodse zijde zou men erover moeten nadenken waar dat gedrag, zoals spuwen tegen een priester, vandaan komt. Volgens mij ligt het aan de opvoeding. Dit soort gedrag wordt aangeleerd in hun godsdienstlessen.

Wat zei de opperrabbijn tegen u?

Hij ging met mij akkoord. Maar er zal niets veranderen. Maar in alle eerlijkheid, er zitten ook positieve elementen in de relaties met het Jodendom. We zitten samen in een overlegorgaan van alle godsdiensten. En vele rabbijnen waren er als de kippen bij om de graffiti op kerken te veroordelen. Maar als christenen verliezen wij nooit uit het oog dat de Heer zelf leed en bespot werd in Jeruzalem. Waarom zouden we het beter moeten hebben dan Hem?

Maar anderzijds moeten we toch toegeven dat in het licht van de joods-christelijke geschiedenis – denk maar aan de Spaanse inquisitie, de pogroms, de verplichte bekeringen – enig wantrouwen van de joden tegenover de christenen gewettigd is, of niet?

Maar ze wantrouwen iedereen! Ze hebben schrik van het verleden, het heden en de toekomst. Ze dragen deze angst over op hun kinderen. Daarom kijken ze niet naar het kruis maar spuwen erop. Men kan echter niet alleen in het verleden leven. Joden zowel als christ

Oekraïne: aartsbisschop van L’viv betreurt stijgend aantal gebroken gezinnen

Tue, 28 Feb 2012 00:00:00 GMT

In een gesprek met Kerk in Nood betreurt de katholieke aartsbisschop van L’viv Mgr. Mieczyslaw Mokrzycki het stijgend aantal gebroken gezinnen in Oekraïne en het toenemend aantal ‘euro-wezen’: het zijn de kinderen die in Oekraïne achter blijven terwijl hun ouders in het Westen geld verdienen. Ook het aantal scheidingen en abortussen gaan schrikbarend de hoogte in. Aartsbisschop Mokrzycki zegt ook dat een groot gebrek aan nestwarmte bij kinderen leidt tot talrijke problemen zoals drugmisbruik.

Mgr. Mokrzycki, de vroegere secretaris van paus Johannes Paulus II, legt ons uit dat vele mensen het noorden zijn kwijtgeraakt na de val van het atheïstisch communisme en nu hun heil zoeken in waarzeggers en astrologie. Ze zijn naar ‘iets’ op zoek, beklemtoont hij. “De mensen in het Oosten zijn van natuur uit religieus. Wanneer ze voorbij een kerk wandelen, slaan ze spontaan een kruisteken. Maar velen hebben nooit de diepere waarheden van het geloof geleerd”, vertelt hij ons. Maar hij ziet dat veel jonge mensen, vooral studenten, deelnemen aan ontmoetingsdagen van de Kerk omdat ze “een mooi leven willen leiden en God willen erkennen in hun leven en op zoek zijn naar innerlijke rust.”

Daarom plant de katholieke Kerk in het aartsbisdom tal van activiteiten voor het door paus Benedictus XVI uitgeroepen ‘Jaar van het Geloof’ zoals voettochten. Er is een grote nood aan pelgrimages omdat de gelovigen “houden van gebed en zang” en ze de tochten niet zomaar beschouwen als “een avontuurlijk uitstapje”, beklemtoont de aartsbisschop. Het uitgeroepen jaar zal vooral gewijd zijn aan geloofsverdieping.
emk

Zusters in Niger: vóór onderwijs en tégen gearrangeerde huwelijken

Thu, 01 Mar 2012 00:00:00 GMT

“We laten kinderen zien wat onderwijs voor hen kan betekenen en waar gearrangeerde huwelijken kunnen toe leiden.”: zo beschrijft de 58-jarige Zr. Marie-Catherine Kingbo, haar pastoraal werk in het West-Afrikaanse Niger. Samen met 16 andere zusters houdt deze van oorsprong Senegalese zuster een gezondheids- en voedselcentrum open in de buurt van Maradi, in het zuiden van het land. Dit initiatief komt ten goede aan de inwoners van ongeveer 80 dorpen in de buurt. Bij haar bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood, vertelt de zuster ons dat de uit hoofdzaak uit moslims bestaande bevolking de inspanningen van de congregatie hoog inschat. Niger is drie en half keer zo groot als Duitsland en telt bijna 16 miljoen inwoners. Meer dan 90 procent van de bevolking is moslim en de christenen maken 0,4 procent uit van het totaal.

Zuster Kingbo en haar zusters behoren tot de Fraterniteit van de Dienaren van Christus. Ze wonen in de regionale hoofdstad Maradi in een kleine huurflat. Het centrum dat ze openhouden, bevindt zich op 36 km daar vandaan. Daarom kan het ook maar twee keer per week geopend zijn, hoewel er per dag dan tot 800 mensen over de vloer komen. Zr. Kingbo legt ook ons uit “dat 12 zusters postulanten en novicen zijn, die nog een opleiding volgen. Dat is ook een reden waarom het centrum slechts deeltijds geopend is.” Het gezondheidscentrum behandelt patiënten met lichte klachten, moeders, zwangere vrouwen en kinderen. De zusters delen ook voedselpakketten uit.

Omdat het bij deze plattelandsbevolking traditie is om kinderen op zeer jonge leeftijd uit te huwelijken, leggen de zusters een hoge klemtoon op onderwijs en opvoeding. Ze informeren de ouders over zowel de sociale gevolgen van de gearrangeerde huwelijken als over de invloed op de gezondheid bij de meisjes en de jongens. Zo kunnen vroegtijdige seksuele contacten bij meisjes incontinentie veroorzaken, wat dan weer tot gevolg kan hebben dat ze uitgesloten worden bij hun familie. Als dat gebeurt, staan ze met legen handen op straat. Omdat de zustergemeenschap conflicten wil vermijden bij hun onderwijsprojecten, informeren ze dorpsoudsten telkens op voorhand over hun inspanningen. Op een vergadering met stamhoofden en imams werden ze verwelkomd met de woorden “Jullie brengen gewoonweg de liefde.” De zusters worden in de landelijke gebieden aanv

De Heilige Geest is werkzaam in de oecumenische betrekkingen van de Oekraïne

Tue, 28 Feb 2012 00:00:00 GMT

Aartsbisschop Sviatoslav Shevchuck, hoofd van de Oekraïense Grieks-katholieke Kerk, is ´optimistisch´ over een mogelijke vereniging met orthodoxe christenen in zijn land, omdat gelovigen aan weerszijden van de oecumenische scheidslijn daarom vragen.

Volgens Mgr. Shevchuck onderhoudt zijn Kerk, die binnen de katholieke Kerk en in volledige eenheid met Paus Benedictus XVI de Byzantijnse ritus volgt, uitstekende betrekkingen met alle orthodoxe Kerken in zijn land. Naar zijn zeggen, is de roep om eenheid van orthodoxe en katholieke leken een drijvende kracht in de oecumenische betrekkingen tussen de Kerken in Oekraïne. In een interview met Kerk in Nood, zei aartsbisschop Shevchuck: “We zijn ons ervan bewust dat zonder eenheid onder de christenen, eenheid binnen onze samenleving evenmin mogelijk is. Er is een existentieel verlangen van onze gelovigen, zowel orthodoxe als katholieke, naar eenheid. Daarom ben ik zo optimistisch gestemd, omdat ik denk dat dit een soort inspiratie van de Heilige Geest in het volk van God is.”

Zijn optimisme is opvallend binnen de complexe oecumenische situatie in Oekraïne waar niet minder dan drie afzonderlijke Oekraïense orthodoxe Kerken bestaan, waaronder één die is verbonden met de Russisch orthodoxe patriarch Kirill. Aartsbisschop Shevchuck stelt dat hij “als hoofd van de Oekraïense Grieks katholieke Kerk steeds streeft naar normale, reguliere, vriendschappelijke menselijke contacten met de orthodoxe bisschoppen maar ook met de hoofden van de Oekraïense orthodoxe Kerken en vooral de orthodoxe Kerk die met de patriarch van Moskou is verbonden. En ik durf te zeggen dat wij uitstekende banden onderhouden.” De leider van alle Oekraïense Grieks katholieken in de wereld, wees erop dat zijn inwijdingsplechtigheid vorig jaar maart een bewijs was van verbetering in de betrekkingen tussen de verschillende Kerken.

Hij verklaarde voor Kerk in Nood: “Vertegenwoordigers van iedere orthodoxe Kerk woonden voor het eerst in de geschiedenis een inauguratie als die van mij bij, terwijl zij eerder nooit bijeen kwamen voor een gezamenlijke dienst.” Hij gaf aan dat een moment volgend op het teken van vrede, van bijzondere symbolische waarde was. “Ik wendde mij tot ieder van deze vertegenwoordigers met de groet ‘Christus is onder ons’ en ieder van hen gaf mij ten antwoord ‘Ja, en zo zal Hij blijven’. Voor de orthodoxe christen heeft deze liturgische uitdrukking een grote betekenis. Zij laat zien dat er op zijn minst een bereidheid tot eenheid van geloof bestaat.”

Hoewel de oprichting van nieuwe katholieke bisdommen in Rusland tot spanning met de orthodoxen leidd

Christelijk godsdienstonderwijs in Bagdad verzekeren met steun van Kerk in Nood

Fri, 24 Feb 2012 00:00:00 GMT

“Een godsdienstleraar om catechese te onderwijzen, dat is ruim onvoldoende. Daarom hebben we op eigen kosten twee extra godsdienstleraren aangesteld”, legt ons Mar Ephrem Yousif Abba, de aartsbisschop van de Syrisch katholieke Kerk van Bagdad uit. Hij rapporteert ons over zijn inspanningen om gepast christelijk godsdienstonderwijs in de staatsscholen te verzekeren. In zijn brief aan Kerk in nood bedankte de aartsbisschop ons ook voor de ontvangen steun: “We bedanken u voor de medewerking aan ons project dat tot doel heeft om onze kinderen op te voeden in het christelijke geloof en om hen aan te moedigen naar de katholieke Kerk te gaan.”

Volgens aartsbisschop Abba betaalt de regering in Bagdad de salarissen van vijf godsdienstleraren: vier van hen geven islamonderricht, maar slechts één leraar geeft christelijke godsdienst. Maar omdat in die scholen 150 meisjes en jongens - tussen zes en twaalf jaar oud - van christelijke huize school lopen, is één leraar onvoldoende. Daarom besliste de aartsbisschop van de Syrisch katholieke Kerk twee extra leraren aan te werven op eigen kosten. Hij vreesde immers dat de kinderen anders naar de islamlessen zouden gezonden worden. De wedden van de beide leraren zijn gebudgetteerd op $ 5.400 per jaar. Aartsbisschop Abba wendde zich tot Kerk in Nood omdat hij de fondsen niet had om alles zelf te betalen.

U kan de Syrisch katholieke Kerk in Bagdad helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schenking kunnen wij u een ingevuld overschrijvingsformulier toesturen.

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood |

Turkije: Salesianen bekritiseren tekort aan hulp voor Iraakse vluchtelingen

Fri, 17 Feb 2012 00:00:00 GMT

Königstein / De Salesianen in Turkije bekritiseren de gebrekkige hulpverlening aan vluchtelingen uit Irak. Pater Andres Calleja vertelde aan Kerk in Nood dat vluchtelingen gemiddeld drie tot vier jaar moeten wachten op een uitreisvisum voor Canada, Europa of de Verenigde Staten. In tussentijd krijgen ze geen toegang tot het onderwijs of de arbeidsmarkt, merkte hij op. Bovendien is de meerderheid van de vluchtelingen christen, maar daar wordt geen of nauwelijks rekening mee gehouden wanneer hen een voorlopige verblijfsplaats wordt toegewezen. Soms komen ze terecht in plekken waar helemaal geen christelijke gemeenschap woont en blijven ze pastoraal in de kou staan.

De paters Salesianen van Istanbul, die gezinnen opvangen die uit Irak zijn gevlucht, trekken zich vooral het lot aan van de kinderen waarvoor ze in onderwijs voorzien, zegt pater Calleja ons. Vele kinderen kunnen niet lezen, noch schrijven omdat hun ouders ze om veiligheidsredenen niet naar school durfden sturen. De pater legt ons uit dat het onderwijs dat ze aan 100 kinderen geven, opereert in een legale schemerzone omdat privéscholen moeten geregistreerd worden. Op elk moment kan een sluitingsbevel voor de school in de bus vallen.

Pater Calleja beklemtoonde ook dat het niet voldoende is om de vluchtelingen enkel een job en een dak aan te bieden. Ze hebben ook nood aan persoonlijke begeleiding zodat ze niet hulpeloos verdrinken wanneer ze zich moeten integreren in een samenleving die compleet verschillend is, wanneer ze naar het Westen uitwijken.

Kerk in Nood steunt het opvangprogramma van de paters Salesianen in Istanbul sinds vele jaren!

Wat kost de opvang van Iraakse kinderen?

€ 6 voor de lunchpauze per maand per kind
€ 19 voor uitstappen per kind per jaar
€ 48 voor kleding, hygiëneproducten en geneesmiddelen per kind per jaar
€ 58 voor schoolbenodigdheden per kind per jaar
€ 210 voor het maandloon van een leraar of psycholoog

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale

“We willen de gematigde krachten in Nigeria versterken”

Wed, 08 Feb 2012 00:00:00 GMT

Interview met E.H. Andrzej Halemba en Marko Tomashek van Kerk in Nood

Nigeria heeft bijna 150 miljoen inwoners, waarvan 45 procent christen is en 45 procent moslim. Het land, dat beschikt over rijke oliereserves, wordt geconfronteerd met een grote welvaartskloof en is al herhaaldelijk geschokt door zware uitbarstingen van geweld. De aanvallen – ook tegen christenen - zijn de laatste weken steeds erger geworden. Voor de terreurdaden, die al honderden mensenlevens eisten, houdt men de islamitische groep Boko Haram verantwoordelijk. De president van het land, Jonathan Goodluck, waarschuwde zelfs al voor een infiltratie van hun leden in de veiligheidstroepen en staatsapparaat.

Hoe schat u de huidige situatie in Nigeria in?

Halemba: “Nigeria is één van de dichtst bevolkte landen in Afrika. Aan de basis van de conflicten liggen verschillende oorzaken en ze zijn zowel van sociale, economisch-politieke, etnische als religieuze aard. Corruptie is wijdverspreid. Het is tegen die achtergrond dat je het optreden van Boko Haram moet zien. De groep wijst alle westerse invloeden af. Hun terreur treft niet alleen christenen, maar ook gematigde moslims.”
Tomashek (foto links): “Er zijn rapporten die wijzen op contacten tussen Boka Haram met Al Qaida en andere terroristische groeperingen. De laatste aanvallen waren opvallend professioneler dan wat we in het verleden gezien hebben. Het wijst op een betere opleiding van de strijders.”

Wat wil Boko Haram te bereiken? Een islamitische staat?

Tomashek: “Boko Haram staat meer voor een ideologie dan voor een godsdienst. Nigeria bestaat uit een kleurrijke mengeling van zowel christendom als islam, van agressief tot heel obscuur. In het land is religie ook nog eens ‘big business’.”
Halemba: “Het is pas vanaf 2009, nadat dat een leider van de groepering stierf bij een politieondervraging, dat Boko Haram aan betekenis won. Men mag redelijkerwijs aannemen dat ze ook aanhangers heeft bij politici en militairen. Het is klaarblijkelijk hun doel het land door gebruik van geweld te destabiliseren. De groep streeft naar een maximale bekendheid door middel van spectaculaire aanvallen. Dat sterkt hen.”

Wat kan een liefdadigheidsinstelling als Kerk in Nood doen voor zo een situatie?

Halemba: “ We mogen nooit uit het oog verliezen dat de meerderheid van beide religies vredevol samenleeft. Bovendien bestaan sommige families zowel uit christ

Oekraïne: “We willen de prop uit de mond van onze kerk halen.”

Wed, 08 Feb 2012 00:00:00 GMT

Voormalig onteigende kerk wordt in eer hersteld

De Rooms-katholieke kerk Sint-Jozef in de Oost-Oekraïense stad Dnipropetrovsk ziet er uiteindelijk weer uit als een plek voor de eredienst. De voorgevel, die opgetrokken werd tijdens de periode van de Sovjetunie wordt later deze maand verwijderd. Dat vertelde ons pater Grzegorz Romanowisz, de vice-provinciaal van de kapucijnen in Oekraïne, die samen met pater Blazj Suska op bezoek was in het internationale secretariaat van Kerk in Nood te Königstein.

De kerk, die in 1949 door de communisten werd onteigend, kon pas gerestaureerd worden in 2009 nadat ze na een lange juridische strijd werd teruggegeven. De lelijke voorgevel moest het gebouw omvormen in een “monument van het communisme”, aldus Romanowicz. “De kerk lijkt in de verste verte niet op een plek voor de eredienst. Ze draagt als het ware een masker. Ze is vermomd. We willen haar masker afrukken. Tot op vandaag herkennen maar weinig mensen het gebouw als een kerk. De voorgevel lijkt op een “prop in de mond van de kerk” als om haar het stilzwijgen op te leggen, voegt pater Suska eraan toe. Pater Suska is de verantwoordelijke voor de restauratiewerken aan de kerk. We willen de kerk “haar identiteit teruggeven”, zegt hij.

In de jaren voor dat de Sint-Jozefkerk van Dnipropetrovsk aan de gelovige gemeenschap werd teruggegeven, kwam het gebouw herhaaldelijk in de media omdat de vorige eigenaars de priesters bedreigden en omdat hun veiligheidsagenten toelieten om gelovigen – waaronder zelfs bejaarde vrouwen – fysiek aan te vallen wanneer ze vreedzaam voor de teruggave demonstreerden. Maar na een jarenlange strijd met de overheid, kwam het kerkgebouw in augustus 2009 opnieuw in de handen van de Rooms-katholieke Kerk.

EMK

U kan helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDBEBB (Kerk in Nood | Oostpriesterhulp vzw - zonder fiscaal attest). Pastorale projecten komen volgens de Belgische wetgeving niet in aanmerking voor de toekenning van een fiscaal attest. Via een online schen

Bisschop van Vitebsk in Wit-Rusland: “Volle kerken, maar geen priesters”

Fri, 27 Jan 2012 00:00:00 GMT

Gezocht: priesters en zusters

Volgens Mgr. Vladislav Blin, de rooms-katholieke bisschop van Vitebsk groeit de belangstelling voor het geloof in het oosten van Wit-Rusland. “De mensen hebben nood aan getuigenissen over het geloof. We kunnen hen God niet weigeren”, zegt hij. Zelfs na een leven van meer dan 70 jaar in een atheïstische omgeving, vervolgt hij, is men de christelijke traditie niet vergeten. “Onze kerken zitten vol, maar we hebben geen priesters genoeg”, benadrukt de bisschop tijdens zijn bezoek aan de hoofdzetel van Kerk in Nood in Königstein. De bisschop zegt ook nog dat hij dringend op zoek is naar zusters. Voor het ogenblik werken er 90 priesters in zijn bisdom. Van de 1,7 miljoen inwoners in zijn bisdom, zijn er 300.000 katholiek.

Getuigenissen versterken geloofwaardigheid

“We kunnen niet wachten tot de mensen ons vinden; we willen integendeel onze boodschap naar de bevolking uitdragen”, verzekert Mgr. Blin ons, die sedert 1999 zijn bisdom leidt. Althans zo verstaat hij de nieuwe evangelisatiebeweging. Hij voegt er aan toe dat persoonlijke getuigenissen het allerbelangrijkste zijn omdat ze de leer van de kerk geloofwaardiger maken en de mensen ten goede veranderen. De economische situatie in zijn land is niet florissant zegt de bisschop. “We zitten met een torenhoge inflatie. Voedsel, energie en bouwmaterialen zijn peperduur.” Het is niet zo eenvoudig om geldmiddelen te vinden om priesters en de herderlijke zorg te financieren. De Kerk blijft zeer afhankelijk van steun die van buitenaf komt.
Website bisdom Vitebsk: http://catholic.by/port/en/dioceses/vicebsk/

U kan het bisdom Vitebsk helpen door:

Een online schenking voor pastorale projecten

Een gift voor pastorale projecten op rekeningnummer IBAN: BE91 4176 0144 9176 en BIC: KREDB

In Bosnië worden katholieken gediscrimineerd

Tue, 31 Jan 2012 00:00:00 GMT

Zelfs 20 jaar na het uitbreken van de burgeroorlog in de Balkan worden katholieken in Bosnië-Hercegovina nog altijd gediscrimineerd. Dat zegt E.H. Anto Maric, priester en financieel directeur van Bisdom Banja Luka. Kerkelijke onroerende goederen die tijdens oorlog werden aangeslagen zijn nog steeds niet teruggegeven. In sommige wijken moeten katholieke gezinnen jaren wachten op elektrische aansluitingen, terwijl anderen voorrang krijgen bij de aansluiting op het net. Priesters in Bosnië-Hercegovina hebben geen recht op medische bijstand, hoewel het Vaticaan hierover een akkoord sloot met de overheid.

Kerk Šimići                                 Arme bevolking in Banja Luka

Volgens de katholieke bisschoppenconferentie van Bosnië-Hercegovina woonden er voor het uitbreken van de gevechten in het voormalige Joegoslavië 835.170 katholieken in Bosnië. In 2010 was hun aantal gedaald tot ongeveer de helft nl. 441.301. E.H. Anto Maric verklaart: “In mijn parochie Šimići, ten noordoosten van Banja Luka, woonden er destijds vierduizend katholieken, maar daar schieten er nu hooguit nog tweehonderd van over.” Duizenden gelovigen stierven tijdens de oorlog maar de meerderheid ontvluchtte het geweld. Ze zijn nooit teruggekeerd, zelfs vandaag niet omdat ze niet voor hen noch voor hun gezinnen hier een toekomst zien.

Conferentie in Benin: “Het Westen zal naar de stem van Afrika luisteren”

Wed, 01 Feb 2012 00:00:00 GMT

Robert kardinaal Sarah, de voorzitter van de Pauselijk Raad ‘Cor Unum’ vatte het belang van het werk van de conferentie van het AFLF (Africa Family Life Federation) eind januari in Benin samen met een citaat van Paus Benedictus XVI: “Afrika is de spirituele long van de wereld.” Kardinaal Sarah, die afkomstig is uit Guinea en onder andere verantwoordelijk is voor de humanitaire hulpacties van de Heilige Stoel in crisis- en rampgebieden, sprak het ALFL-congres toe in Cotonou (Benin). Kardinaal Sarah zei ook nog: “Afrikanen staan klaar om de Blijde Boodschap te verspreiden. Het Westen zal naar hun stem luisteren.”

Het AFLF is een alliantie met leden uit geheel het Afrikaanse continent. Het heeft zich als doel gesteld om de gezinnen op het continent sterker te maken. Het AFLF werkt nauw samen met het Pauselijke Johannes Paulus II-Instituut voor de Studie van het Huwelijk en het Gezin in Cotonou. Beide organisaties promoten een verandering in het seksueel gedrag en bevorderen een volwaardige seksualiteitsbeleving waarin trouw en onthouding speerpunten zijn. Ze baseren zich op de leer van Johannes Paulus II die hij uiteenzette in zijn “Theologie van het Lichaam." Gedurende zijn pontificaat heeft Johannes Paulus II, die in 2011 zalig is verklaard, consequent gehamerd op de waarde van het menselijke lichaam: "De innerlijke mens moet open staan om het 'leven van de geest' te ontvangen ... om zo de waarde van het lichaam, dat zich heeft bevrijdt en heeft losgemaakt van de ketens van het verlangen, te begrijpen en te herontdekken.”

Verder wil het AFLF ook de strijd aangaan tegen de verdere verspreiding van het aidsvirus. Jongeren maken kennis met de echte waarden van seksualiteitsbeleving, waarin trouw en periodieke onthouding de huwelijksband sterker maken. De organisatie begeleidt koppels bij een natuurlijke gezinsplanning zodat ze geen beroep moeten doen op gevaarlijke hormonale behandelingen. Het AFLF organiseert op regelmatige basis seminaries en conferenties voor jongeren, volwassenen en artsen en promoten de medische research voor een natuurlijke gezinsplanning. Kerk in Nood steunt het AFLF al van bij zijn oprichting in 2001.

Exodus in Nigeria?

Thu, 26 Jan 2012 00:00:00 GMT

Meer dan 35.000 mensen zijn uit het noord van Nigeria weggevlucht na voortdurende aanvallen door Boko Haram.

Op 20 januari voerde deze extremistische islamitische groepering aanslagen uit in de stad Kano in de deelstaat Borno, waarbij minstens 160 mensen om het leven kwamen. Kerkelijke bronnen verspreid over het land maken melding van 35.000 mensen die voor het geweld op de vlucht zijn geslagen. Aan Kerk in Nood werd gemeld: “De mensen gaan op de loop naar plaatsen waar zij denken veilig te zijn, voornamelijk naar Jos en verder naar het zuiden.” Eén bron voegde hieraan toe: “Er heerst paniek. Velen laten alles in de steek en zoeken een snel heenkomen, want zij weten niet wanneer het geweld weer zal oplaaien.

Onder de vluchtelingen zijn veel katholieken die melding maken van de verwoesting van kerken op 22 januari in Maiduguri en Bauchi. Kerk in Nood kreeg te horen: “Het is een uitgesproken doelstelling van Boko Haram om het hele noorden van alle christenen te zuiveren”. Begin januari gaf Abul Qaqa, de woordvoerder van de beweging een ultimatum aan de christenen in het noorden om het gebied binnen drie dagen te verlaten.

Boko Haram, dat in de Nigeriaanse Hausa taal “westers onderwijs is zonde” betekent, heeft minstens 935 mensen om het leven gebracht, sinds zij in 2009 in opstand kwam, zo meldt Human Rights Watch. Alleen al in de eerste weken van 2012 bedroeg het aantal slachtoffers 250. Volgens Human Rights Watch werden het vorig jaar bij 115 afzonderlijke aanslagen 550 mensen gedood, vooral in de deelstaat Borno.

Centraal Afrikaanse Republiek: “De Kerk is een pek waar mensen kunnen schuilen”

Tue, 25 Jan 2011 00:00:00 GMT

“Wanneer ik het land rondtrek, zeggen mensen steeds opnieuw: jij geeft ons nieuwe hoop.” Met deze woorden beschrijft de apostolische administrator van het aartsbisdom Bangui, Dieudonné Nzapalainga, de hoge verwachtingen van velen in de Centraal Afrikaanse Republiek. Zowel de staat als de samenleving worstelen al jaren met een schier onoplosbare crisis. Politieke conflicten worden met geweld uitgevochten en rebellenlegertjes uit de buurlanden controleren delen van het land. “De Kerk is een plek geworden waar mensen kunnen schuilen. Ze vervult een rolmodel voor een wijze van samenleven gebaseerd op solidariteit en rechtvaardigheid”, beklemtoont de apostolische administrator van Bangui tijdens zijn bezoek aan het internationale secretariaat van Kerk in Nood.

De voornaamste taak voor zijn bisdom is volgens Dieudonné Nzapalainga het ontwikkelen en het versterken van de parochies. De focus ligt op de herderlijke zorg aan de gezinnen, het onderwijs en een betere medische zorg. De priesters moeten midden hun gemeenschappen wonen. Zij zijn het eerste aanspreekpunt van de mensen. Door de moeilijke veiligheidssituatie in het land worden ze ook al eens het slachtoffer van gewelddaden, maar door de band genomen, worden priesters en religieuzen door de overgrote meerderheid van de bevolking met groot respect behandeld. Dieudonné Nzapalainga verklaart: “In een gebroken samenleving, zoals we die in ons land vandaag kennen, kan de Kerk de Staat niet vervangen. Maar het is wel de taak van de Kerk om de mensen te helpen, de gezinnen te ondersteunen en de mensen hoop te geven.”

Kerk in Nood steunt in Afrika talrijke initiatieven die zich toeleggen op de pastorale zorg voor gezinnen en families, zoals in het bisdom Bangui. Onze katholieke hulporganisatie, die volledig afhankelijk is van giften, ondersteunt mensen die voor de Kerk werken en hun leven in dienst stellen van anderen. Elk jaar krijgen 5.000 – hoofdzakelijk pastorale projecten -financiële steun van Kerk in Nood. Een ander belangrijk aspect van ons werk is de aandacht voor religieuze vrijheid. Sinds de oprichting in 1947, is onze katholieke hulporganisatie de stem van de onderdrukte en vervolgde Kerk in de wereld. Kerk in Nood publiceert tweejaarlijks een uitgebreid rapport uit over de toestand van de ‘Religieuze vrijheid in de Wereld’ en een beknoptere versie “Vervolgd en Vergeten”, focust meer op de vervolging van christenen in de wereld.

U kan de Kerk in Afrika helpen door:

Een zusters Franciscanessen van Christus Koning, tijdens haar bezoek aan het internationaal secretariaat van Kerk in Nood in Königstein. Daarom blijven de zusters nu liever binnen en verlaten het klooster altijd per twee.

Het dagelijkse leven wordt steeds moeilijker. Zo zijn er meer en meer moslimextremisten uit Saoedi-Arabië die emigreren naar Bosnië en daar een handelszaak openen. Soms kunnen ze niets anders dan bij hen inkopen te doen, maar staan tegelijk bloot aan discriminatie en vernederingen. Zo wilde een zuster onlangs een brood kopen. “Hoewel de rekken vol lagen, bleef de verkoper volhouden dat alle broden uitverkocht waren”, zegt ons zuster Ivanka. “Hij weigerde gewoon brood te verkopen aan een katholieke zuster. Steeds opnieuw voelen we ons steeds minder welkom in ons eigen thuisland.”

Maar, zo beklemtoont zuster Ivanka, autochtone Bosnische moslims zijn “vreedzaam” en voelen zich vaak beschaamd omwille van het onbeschofte gedrag van de extremistische immigranten. De Franciscanessen van Christus Koning zijn nochtans erg betrokken bij het streven naar een vredevol samenleven van alle godsdiensten. Ze lanceerden een drie jaar durend programma met als thema: “Ik steek mijn hand uit voor een vreedzaam samenleven”. In dit initiatief dat verdraagzaamheid, geweldloosheid en wederzijds respect beoogt, werken katholieken, moslims en Servisch-orthodoxe christenen samen. In 2012, legt de provinciaal overste ons uit, staat de gezamenlijke actie tegen verbale agressie op de agenda. “Het zijn slechts kleine stappen op de weg naar vrede en goede wil, maar we willen de mensen vooral bemoedigen.”

De Bosnische provincie van de zusters Franciscanessen van Christus Koning telt 260 zusters, waarvan er 15 in de hoofdstad Sarajevo wonen.

Twee priesters ontvoerd in Soedan

Thu, 19 Jan 2012 00:00:00 GMT

Er wordt steeds meer gevreesd voor het lot van twee ontvoerde priesters in Sudan. Het gaat om pater Joseph Makwey (40) en pater Sylvester Mogga (midden 30) die op 15 januari werden overvallen. De daders drongen met geweld het parochiecentrum binnen en braken de voordeur van de pastorie open. Volgens buren kwamen zij naar de Sint-Josephine Bakhita Katholieke kerk in een grote vrachtwagen. De vrachtwagen zat vol met mensen. Zij ontvoerden niet alleen de geestelijken, maar plunderden ook het centrum en stalen laptops en andere computerapparatuur.

De ontvoering vond plaats in Rabak, een plaats ten zuiden van Khartoem. Desgevraagd, antwoordde hulpbisschop Daniel Adwok Kur van Khartoem aan de Katholieke hulporganisatie Kerk in Nood dat van de geestelijken sinds de ontvoering niets meer is vernomen. Hij sprak per telefoon terwijl hij op weg was naar de plaats waar de ontvoering had plaats gevonden en maakte er geen geheim van dat hij zich ernstig zorgen maakt. “Een van de twee, pater Sylvester, is ondanks zijn jonge leeftijd in zwakke gezondheid en heeft medische zorg nodig.” Naar zijn zeggen, is de ontvoering bij de politie gemeld, maar het onderzoek verkeert nog in de beginfase. Hij voegt eraan toe dat er nog niets te zeggen valt over de identiteit van de ontvoerders noch over hun motieven. Wel geeft hij aan dat het aantal ontvoeringen in de streek toeneemt en dat, naar hij vreest, de ontvoerders zijn geronseld om te vechten nu er steeds meer berichten komen over toenemende conflicten tussen Soedan en Zuid-Soedan. “Het is niet zomaar een schending van de wet”, zo zegt hij, “maar het lijkt er op dat deze ontvoering een weloverwogen daad is. De ontvoerders moeten hebben geweten dat hun slachtoffers geestelijken waren.”

Volgens de bisschop die in Kosti woont, niet ver van Rabak, intimideren Soedanese extremisten overal mensen die oorspronkelijk afkomstig zijn uit wat nu Zuid-Soedan is en oefenen zij druk op hen uit om het gebied te verlaten. “De ontvoering van jonge mensen jaagt iedereen de schrik op het lijf.” Hij bekritiseert de regering van Soedan die de ontvoeringen lijkt te bagatelliseren en de schuld ervoor bij “vreemdelingen” legt die “niet onder controle zijn te houden”. Hoe kunnen ze zoiets zeggen, vraagt hij zich af: “Er kan toch niet zomaar geweld tegen onschuldige mensen worden gebruikt? De autoriteiten dienen zich te verantwoorden voor wat er gebeurt. Deze geweldplegingen vinden niet alleen plaats in Kosti, maar ook in Khartoem.”

Nigeria: Aartsbisschop van Abuja uit zich kritisch over de media

Sun, 01 Jan 2012 00:00:00 GMT

Königstein/ Duitsland – In een vergadering met de internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood heeft de aartsbisschop van Abuja, Mgr. John Olurunfemi Onaiyekan, zich kritisch uitgelaten over de media omdat ze Nigeria steeds voorstellen als een land waarin een burgeroorlog heerst tussen moslims en christenen. Het is een dwaasheid om de christenen enerzijds zowel voor te stellen als “hulpelozen” of anderzijds als “een groep die klaar staat om zich gewapenderhand te verdedigen”, zoals vele verslagen suggereren.

De bisschop verwerpt ook het dikwijls herhaalde voorstel om het West-Afrikaanse land dan maar op basis van de religie op te splitsen in twee onafhankelijke staten. Hij beschrijft het als een totaal onzinnig project. Wie dat wil uitvoeren, stort het land in nog veel grotere problemen. “Het is waanzinnig om te spreken van een islamitisch noorden en een christelijke zuiden”, vervolgt hij. Heel veel families bestaan overigens voor de ene helft uit moslims en voor de andere helft uit christenen. Je kan Nigeria niet opdelen op basis van godsdienst. Christenen en moslims zitten op dezelfde schoolbanken, gaan samen naar de markt, werken in dezelfde bedrijven en vervullen hun legerdienst in hetzelfde leger. Ze wonen vandaag nog op dezelfde plek waar ze zijn opgegroeid. Je kan niet van de ene op de andere dag volksverhuizingen organiseren om moslims naar het noorden te brengen en christenen naar het zuiden en het land opdelen, zegt de aartsbisschop.

Onaiyekan beschrijft de islamitische Boko Haramgroep, die verantwoordelijke wordt gehouden voor de bloedige aanslagen tegen verschillende kerken op Kerstdag, als “terroristen die problemen veroorzaken voor ieder die op hun weg komt”. Ze beroepen zich wel op de islam, maar het doden van onschuldigen staat diametraal tegenover van wat de islam beoogt. Het is veelzeggend dat na de wandaden acht imams van de centrale moskeeën in Abuja naar de aartsbisschop zijn gekomen om hun medeleven te betuigen. De aartsbisschop ontving ook talrijke brieven van medeleven van gewone moslims.

Onaiyekan riep de Nigeriaanse regering op om haar verplichtingen na te komen en de nodige stappen te nemen om de veiligheid van haar burgers te verzekeren. Tegelijkertijd riep hij ook de christenen op om geen weerwraak te nemen. “Jezus Christus zou van ons ge