Kleurrijke katholieken in Chapada zoeken lokaal
Een catechesecentrum voor Chapada do Norte
De mensen van de Heilig Kruisparochie (foto rechts) in Chapada do Norte in het noordoosten van Brazilië
zijn diepgelovig. Het feest van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans is ieder jaar weer een hoogtepunt. Veel dansen en liederen gaan terug op tradities van hun Afrikaanse voorouders. In de diashow rechts ziet u foto's van dit feest en van het Feest van de Heilige Geest in Chapada. Meer dan 80% van de inwoners stammen immers af van Afrikaanse slaven. Het Portugees dat ze spreken is doorspekt met elementen uit hun Afrikaanse talen. Ze hebben een vrolijke en kleurrijke cultuur waarin de Batuques – dansen begeleid met trommels – een belangrijke rol spelen. De Batuques (zie video) waren in Brazilië al erg populair nog voor dat er van samba sprake was.
Maar het levendige geloof en de vrolijkheid van deze mensen kunnen niet verbergen dat ze extreme armoede kennen. Veel kinderen zijn ondervoed en sterven nog voor ze de kans krijgen volwassen te worden. Zij die wel opgroeien, kunnen niet genieten van goed onderwijs. Analfabetisme leidt opnieuw tot nog een grotere armoede en gevoel van hopeloosheid waardoor ze vervallen in alcoholisme of een drugsverslaving. Er is ook een hoog percentage aan aidsgevallen onder deze jongeren. Veel jongeren hangen gewoon maar wat rond op straat of jagen de droom van een beter leven na in de stad. Veelal eindigt die droom in de nachtmerrie van de sloppenwijken.
Pastoor Luciano Franco Ramalho heeft het ook over de zogenaamde “levende weduwen”. Dat zijn de vrouwen van mannen die uitgeweken zijn naar de grote steden zoals São Paulo, op zoek naar werk. Vroeg of laat houden ze op met het sturen van geld en starten in de stad een nieuw gezin en laten hun vrouwen en kinderen thuis in armoede achter. De achtergelaten vrouwen op hun beurt zien dan vaak geen ander alternatief dan prostitutie om hun kinderen financieel te ondersteunen.
Pater Ramalho (foto links) schrijft hierover: “Als priester doe ik wat ik kan. Ik draag zorg voor mensen, ik help hen, luister naar en geef ze liefde. Ik draag de Eucharistie op in de 45 afgelegen en verspreide dorpjes van mijn parochie die ik tracht te bereiken over onverharde wegen.”
Hij bezoekt ook zieken en bejaarden, brengt jongeren bijeen in de jeugdpastoraal en werkt met kinderen. Ondervoede kinderen krijgen hulp en hij geeft catecheseonderricht. Maar eigenlijk beschikt hij niet over een geschikte plek om die groepen te ontmoeten. En dat is jammer want een goede gezins- en jeugdpastoraal is essentieel op de weg naar een beter leven. Natuurlijk beseft hij ook dat dit de armoede niet zal oplossen.
Maar het is wel zo dat gezinnen die elkaar ontmoeten niet afglijden in chaos en dat jongeren die de Blijde Boodschap van Jezus Christus mee in hun hart dragen zichzelf niet verliezen in drugsmisbruik, misdaad of andere zaken die hun leven zouden kunnen vernietigen.
De enige plek waarover pater Ramalho wel beschikt is een klein, slecht gebouwd en vervallen
huis, waarin hijzelf ook woont en dat tegelijkertijd nog eens dienst doet als pastorie en onthaal voor de parochie. Het is totaal ongeschikt voor catechesebijeenkomsten. Bovendien is de parochie gewoon te arm om zelf de uitbreidingen of renovaties te financieren. De pastoor zou graag enkele catechese zaaltjes hebben en een fatsoenlijke ontvangstruimte. Want zoals hij schrijft: “Elke dag komen mensen naar me op zoek om raad te vragen. Ze zien de priester als een lichtje van hoop.” Deze man verdient de hulp van Kerk in Nood, zodat hij deze mensen die aan zijn zorg zijn toevertrouwd kan helpen.
Kerk in nood zet € 6.100 opzij voor de mensen van Chapata do Norte en hoopt dat u kunt helpen. 
Mededeling te vermelden bij een gift voor dit project: 212-01-19
Kleurrijke erfenis uit Afrika