Kerk In Nood | Oostpriesterhulp

Ontmoetingsdag in de Abdij van Park

In België is het aantal roepingen schaars. Maar elders in de wereld zijn we getuige van een nieuwe lente: in India, China, Oekraïne, Brazilië en Madagaskar bijvoorbeeld zijn er veel meer seminaristen en kandidaten voor een kloosterleven.

Kerk in Nood ondersteunt priesters en religieuzen uit alle hoeken van de wereld, die zich in België aan de universiteiten KUL en UCL en aan het hoger instituut Lumen Vitae komen vervolmaken. Eenmaal per jaar nodigt Kerk in Nood ze uit voor een gezellige ontmoetingsdag in de Abdij van Park. Ook Benoît Malvaux sj (directeur van Lumen Viate), Peter Rettig (verantwoordelijke voor de beursstudenten bij KIN), pater Gereon van Boesschoten o.praem (voorzitter van KIN België) en Dirk De Gendt (vice-voorzitter van KIN België en deken van Leuven) waren present. We vierden ook samen Eucharistie en dankten de Heer en de weldoeners van Kerk in Nood omdat deze studenten hier mogen studeren om na hun terugkeer in eigen land nog beter opgeleid de Kerk in hun bisdommen en kloosters te kunnen dienen. Het meest ontroerende moment van de viering was het samen bidden van het “Onze Vader”, elk in zijn eigen moedertaal.

Kerk in Nood steunt niet alleen priester-studenten die aan buitenlandse universiteiten komen studeren, maar helpt ook priesters, seminaristen en andere religieuzen rechtstreeks in hun eigen land. Wist u dat één seminarist op acht in de wereld steun ontvangt van Kerk in Nood?

Elke student heeft zijn eigen verhaal. De één komt uit de ondergrondse Kerk in China, de andere is geroepen om professor te worden in de bloeiende kerk van Zuid-India (Kerala). Er zijn studenten die zullen gaan werken in een bisdom rond de Grote Meren in Afrika en dat zo groot is als België. Een andere student durft amper in het openbaar getuigen uit schrik dat hij nooit naar zijn eigen land zal mogen teugkeren….

Hun woorden spreken van een prachtig geloof in de vitaliteit van hun Kerk. Ze betreuren het lijden, de verwaarlozing en bedreigingen. Ze zeggen ook dank voor de steun, die ze van ons ontvangen. We noteerden hier een paar getuigenissen:

Wij helpen dankzij u

“Ik ben arm, maar daardoor kan ik me ook in mijn geloof verdiepen. Mijn armoede was één van de gronden om religieus te leven, maar de keuze zelf is een rijke keuze. Iedereen vindt wel een grond om ontdekkingen te doen. Soms zijn we materieel arm, soms op intellectueel gebied en soms lijden we aan een sociale armoede. Het is daar waar we arm zijn dat God ons wil ontmoeten en ons zal verheffen.”

“De Kerk moet ook een politieke rol opnemen, want in India stelt de regering zich antichristelijk op. De Kerk moet er vechten om te overleven en voor respect van haar gelovigen.”

“Ik vind het ongelofelijk dat mensen doneren voor iemand die ze niet kennen. Ik hoop dat we elkaar zullen ontmoeten in het Koninkrijk van God en dat ik ze dan kan bedanken.”

“Als ik ooit de kans heb een weldoener te ontmoeten dan zal ik hem persoonlijk bedanken en in mijn armen sluiten.”

“Op 14 augustus 1994 werd ik tot priester gewijd. Sindsdien werkte ik vooral in landelijke parochies. Ik ben blij dat ik vandaag iets van mijn inzet in het bisdom Fianarantsoa Madagaskar met u kan delen. In mijn bisdom zijn er 64 priesters en 4 diakens bereiden zich boor op het priesterschap”, zo schrijft Andre Ralaimija ons op het eind van een dag op een kleine nota. “Ons land is rijk genoeg, dat is het niet. Maar de regeringen gebruiken die rijkdom niet op een gepaste manier. Priesters zijn écht nodig. Ze luisteren naar de mensen en helpen hen in het leven van alledag. Het is goed dat wij naar Europa mogen gaan om een gedegen opleiding te krijgen. Ik dank Kerk in Nood voor haar niet aflatende steun.”

Michaël Lontie (vertaald door Luc Claeys)