Kerk In Nood | Oostpriesterhulp

Interview voor ‘Forum Libertas’ met een verantwoordelijke Departement Latijns-Amerika , n.a.v. aardbeving in Haïti

FL: K.I.N.’ helpt helpen’. Wat betekent dit motto van jullie organisatie die van de H. Stoel afhangt?

XL: Het perspectief is voor onze organisatie Kerk in Nood nooit veranderd. Het was en is steeds ter beschikking om te luisteren naar en aandacht te geven aan de noden van de bisschoppen. Steeds willen we het aandacht geven aan het functioneren van de Kerk en haar beproevingen. Tijdens de meer dan 50 jaar hulp in het continent trachtten wij haar daar bij te staan waar ze bedreigd wordt, lijdt en in gevaar is. Vooral in zijn meest gevoelige gebied: het gezin en de Kerk die voortdurend bedreigd wordt door sektes en haar helpen groeien daar waar de economische middelen ontbreken om haar missie adequaat te volbrengen.

FL: Welke acties realiseert KIN in Latijns-Amerika grosso modo?

XL: Het systeem van fondsenverwerving dat KIN gebruikt is gebaseerd op de Voorzienigheid en op het vertrouwen in God. Onze duizenden weldoeners over heel de wereld geven mild hun giften. Dit systeem is het instrument dat de stichter van Kerk in Nood heeft gewild: hulp beloven zonder de fondsen te hebben opdat de weldoeners zouden weten waar de Kerk in nood en lijdende is. Er waren en zijn nooit voldoende weldoeners: de noden van de Kerk zijn zo groot dat ons hulporganisatie steeds nieuwe weldoeners heeft gezocht om mee te werken in zijn missie.

FL: Specifiek in Haïti, welke projecten werden verwezenlijkt, of worden verwezenlijkt?

XL: Sinds 1969 hebben wij onze hulp in dit land geïntensifieerd. De hulp die we in de laatste 3 jaar hebben verleend bedraagt meer dan 2 miljoen euro.
Allereerst leggen we de nadruk op de vorming van catechisten en seminaristen, evenals het ondersteunen in hun levensonderhoud opdat priesters een zo waardig mogelijk priesterlijk leven hebben, evenals de middelen voor hun pastoraal ambt wat gaat van een auto tot het drukken van catechesemateriaal dat zij nodig hebben in hun dagelijks werk.
We sturen een 1500 misstipendia (misintenties) naar de bisschoppen opdat zij die onder de priesters zouden verdelen. Elk stipendium heeft een waarde van 8 euro wat groot nodig is om de strikte basiskosten voor hun onderhoud te dekken. Sinds vele jaren financieren onze weldoeners de breviers die de seminaristen na hun wijding nodig hebben. Tijdens de laatste jaren werden er ook zeer veel kapellen gebouwd of hersteld met onze hulp. Als gevolg van de catastrofe zal deze hulp (bouwhulp) moeten verhoogd worden. Een project van grote omvang is de radiozenders van de bisdommen te voorzien van elektriciteit. Gegeven dat de elektriciteitsinfrastructuur nagenoeg extreem inefficiënt is, hebben wij in samenwerking met andere hulporganisaties besloten tot het financieren van de verzending van een systeem van gemengde elektrische energie bestaande uit generatoren en zonnepanelen. Hiervoor werd 100.000 euro toegekend. Deze hulp, die in de volgende maanden aankomt, zal zeer belangrijk zijn voor het wederopbouwproces van het land.

FL: Welke bijdrage gaat KIN leveren voor de catastrofe in Haïti?

XL: Ik geloof dat wat P. Werenfried gedurende zijn profetische missie deed was tonen hoe de Kerk lijdt, hoe de Kerk in dictatoriale landen versmacht wordt, hoe de Kerk bedreigd wordt in landen waar de religieuse vrijheid ondergeschikt gemaakt wordt aan bepaalde politieke doeleinden, die verplichten te zwijgen en in stilte te lijden.
Wij willen steeds op drie manieren helpen: bidden voor de Kerk die lijdt en behoeftig is, de weldoeners informeren, en in het geval van Haïti is het dit wat we zullen doen. Opdat men de realiteit die dikwijls niet of weinig gekend is zou kennen, kent en financieel helpt voor de immense noden van de universele Kerk. Waarschijnlijk zullen we binnen enkele weken naar ginder reizen om duidelijk vast te stellen wat er nodig is. We stuurden pas een eerste hulp van 70.000 USD langs de Apostolische Nuntiatuur opdat de Nuntius de tussenpersoon zou zijn en deze steun zou verdelen onder de priesters en religieuzen die op dit ogenblik te taak op zich nemen om het leed te lenigen van het volk geplaagd door de beproeving.

FL: U bent in Haïti geweest. Hoe is het land?

XL: Ongeveer 95% van de bevolking zijn afstammelingen van Afrikaanse slaven. De rest zijn mulatten, afstammelingen van huwelijken tussen Fransen en Afrikanen, alsook enkele afstammelingen van Arabieren die als handelaars naar het eiland kwamen. In het land zijn er ongeveer 8.200.000 inwoners. Volgens de statistieken is het het dichtst bevolkte land in de wereld. Meer dan één miljoen Haïtianen verblijven in het buitenland, op zoek naar een waardiger leven; de meerderheid in de V. S., Frankrijk en Canada. Als men in Cuba zegt dat er eindelijk hoop is om de periode van Castro te zien eindigen, is het in Haïti moeilijk dat men zulke hoop zou krijgen.
De mensen leven van de ‘dagelijkse markt’, zoals de verkoop van benzine op de zwarte markt, fruit en groenten die zij produceren, rietsuiker, versleten schoenen, mango, water, fietsenvelgen, evenals de verkoop van allelei typische goederen zoals kippen, vlees, enz., en tweedehands producten uit de V.S. zoals kledij en elektronische apparaten.
De praktijk van de klandestiene abortus is iets helemaal normaal. Ook moet de promiscuïteit die er in het Haïtiaanse leven heerst onderstreept worden evenals het hoge aantal kinderen in elke familie, van 7 en meer, wat ook de ellende waarin ze leven verhoogt.

FL: Het blijkt dat de natuurrampen harder toeslaan in gebieden waar de armoede en de sociale structuurloosheid een realiteit zijn. Waarom?

XL: De historische antecedenten van Haïti, die wij allemaal kennen, is de bepalende factor om te beschrijven waarom het internationaal in de steek gelaten wordt, en dit zonder dat men beslissingen en concrete strategieën neemt om het niveau van het leven te verhogen en zo een eerlijke en participerende democratie zich zou kunnen instellen.
Vergeten wij niet dat er slavernij was, en die situatie bestaat nog altijd in relatie met wat de Dominicaanse Republiek hen aandoet. Actueel zijn de zogezegde democratie, de Noord-Amerikaanse kolonisatie, de Franse invloed aspecten die Haïti, samen met andere Latijns-Amerikaanse landen, kenmerken.
Haïti is het meest arme land van het westelijk halfrond en bevindt zich in de lijst van de 30 armste landen in de wereld. 75 % van de bevolking leeft onder het niveau van de absolute armoede. De basisinfrastructuren in de stedelijke gebieden zoals wegen, elektriciteit, drinkbaar water, het ecologische milieu zijn uiterst beschadigd. De politieke chaos heeft een schaarse internationale hulp als gevolg. De schaarste van bouwmaterialen geeft aan de plattelandsbevolking geen betere levenswijze. De ontbossing is één van de meest desastreuze factoren vermits het op beslissende wijze de landbouw. Dit is gebeurd om houtskool te produceren om met hout te kunnen koken en terzelfdertijd een bron van inkomsten te zijn door de verkoop ervan.
In heel het land is er praktisch geen elektriciteit. De mensen leven bij het daglicht en wie toch elektriciteit heeft, heeft die dank zij generatoren of lichtinstallaties van diesel of via zonnepanelen. Daarom zie je in heel het land geen verkeerslicht.
De relatie met de Dominicaanse Republiek helpt jammer genoeg niet veel als er schendingen van mensenrechten van de Haïtianen gebeuren. De grens is als een muur. Cultuur en taal vormen twee werelden. Het geweld is een deel van het dagelijks leven. Bijna dagelijks horen we berichten over moorden en aanvallen op bussen. Al deze factoren raken, beïnvloeden en treffen de bevolking nog meer als er een natuurramp is.

FL: Verschillende rapporten van internationale organisaties vermelden het stijgend religieus geweld. Telkens zijn er in de wereld meer vervolgde christenen. Hoe kan men in vijandige omgeving helpen opdat de religieuzen en missionarissen hun humanitair en evangelisatiewerk kunnen doen?

XL: Volgens onze ervaring met de Latijns-Amerikaanse Kerk kunnen wij geen stijgend religieus geweld vaststellen. Slechts in enkele landen met een duidelijk links karakter, ondervindt de Kerk moeilijkheden om haar pastoraal en humanitair werk uit te oefenen. De belangrijkste bedreigingen die de Kerk tegenkomt zijn de bekeringsdrift van de sekten en de voortgaande secularisatie die de traditionele religieuze waarden in gevaar brengen.

FL: Helpt KIN met specifieke programma’s om de vrijheid tot de katholieke cultus te vergemakkelijken voor katholieke parochianen in plaatsen met sociale of politieke onderdrukking van dit geloof?

XL: Het belangrijkste doel van onze hulporganisatie is de Kerk te helpen waar deze noodlijdend is of beperkingen ondergaat om haar evangelisatiewerk te kunnen ontplooien. In die landen waar de Kerk haar missie niet vrij kan uitoefenen, ontwikkelen wij specifieke programma’s die variëren volgens de omstandigheden in elke plaats en situatie, opdat de Kerk haar evangelische boodschap zou kunnen verkondigen.

FL: Hoeveel hulpvragen kreeg KIN het laatste jaar? In hoeveel landen komt het tussen?

XL: Kerk in Nood ontvangt jaarlijks ongeveer 8000 verzoekschriften (over) (van) hele wereld. Van Latijns-Amerika ontvangen wij ongeveer 1500 aanvragen. We kunnen een positief antwoord geven aan ongeveer 75 % ervan. Die geweigerd worden is omwille van gebrek aan fondsen of om andere redenen. Wij helpen in meer dan 137 landen en ontvangen giften uit 17 landen: heel Europa met inbegrip van Polen, USA en Canada, Australië en Brasilië en Chili. Het eerste schenkers-land is Frankrijk, gevolgd door Duitsland en dan Spanje.

Ten slotte, en niet ‘last but not least’:
XL: Ik ben er helemaal van overtuigd dat wij de mensen moeten helpen zodat ze de hoogdringendheid van deze situatie kunnen inschatten.

De humanitaire hulp zal aankomen en is reeds volop aan de gang. Levens worden gered, zieken worden verzorgd, doden worden begraven. Maar we mogen niet vergeten dat Haïti voor 99 % katholiek wordt geacht.
Deze gelovigen hebben hun aartsbisschop als herder nodig, evenals hun pastores die hun gemeenschappen begeleiden. Katholiek zijn en gelovig zijn is in Haïti belangrijker dan andere dingen.

Het aartsbisdom van Puerto Príncipe dat ongeveer 3 miljoen inwoners telt is katholiek en zij hebben pastores nodig. Jammerlijk genoeg verloren er veel priesters en religieuzen hun leven. Daarom moet de Kerk een belangrijke plaats krijgen in de hulpverlening bij deze catastrofe.
In het Aartsbisdom zijn er ongeveer 300 priesters (diocesane en religieuze) Eén enkel voorbeeld: Het Aartsbisdom van Puerto Príncipe telt 80 parochies met elk ongeveer 4 kapellen. We praten over 320 kapellen! Als deze aardbeving alles verwoest heeft, moeten we er rekening mee houden dat ook het grootste deel daarvan verwoest zijn. Kerk in Nood zal een belangrijke partner zijn in de hulp die moet geboden worden aan de priesters die deze gelovigen die hun verwanten verloren hebben willen begeleiden en troosten. Dit zullen ze in de kapellen, die ook als toevluchtsoord dienen. We spreken over de wederopbouw van 150 gebedshuizen waarvoor we moeten rekenen op de hulp van de weldoeners van Kerk in Nood en op de aandacht voor de behoeften van honderden priesters en religieuzen.