Het seminarie in Kampala barst uit zijn voegen
07/09/2009
Het seminarie voor late roepingen in Kampala kan de nieuwe priesterkandidaten nog amper herbergen. De rector Joseph Sserunjogi zendt een noodkreet uit naar Kerk in Nood.
Zelfs de kantoren in het seminarie zijn nu tijdelijk ingericht als slaapzaal. Maar dan nog moeten 15 studenten een ruimte van slechts 15 m² delen als slaapkamer. Niet erg gezond in een tropisch klimaat! In het net gestarte academisch jaar kon het seminarie slechts 28 van de 48 nieuwe kandidaten aanvaarden. “Dat is erg jammer”, aldus de rector, “want pries
ters zijn broodnodig.”
Het seminarie voor late roepingen opende zijn deuren in 1976. Sinds de opening werden al 180 mannen tot priester gewijd. Voor het ogenblik volgen 155 mannen een opleiding om priester te worden. Ze komen uit diverse vooropleidingen: leraren, bedienden, politieagenten en zelfs veeartsen. De oudste kandidaat die ze ooit hadden was 56 jaar, toen hij zich aanmeldde. Maar de meesten zijn gewoonlijk tussen de 24 en 31 jaar oud.
Volgens de rector hebben late roepingen het onschatbare voordeel dat de mannen “al heel wat rijper zijn” en dat de beslissing om priester te worden weloverwogen genomen is. Soms doen ze er wat langer over om te wennen aan een leven in het seminarie. De rector vindt het heel belangrijk om in zijn communicatie de vreugde van het priesterschap uit te stralen. Hij wil zijn priesters ook goed voorbereiden op de uitdagingen, waarmee ze zullen moeten omgaan. Oeganda is immers een heel arm land. De mensen hebben geen schoenen en toch stappen ze uren om een eucharistieviering te kunnen bijwonen. Ze willen God echt ontmoeten. Wanneer de priester omwille van de slechte wegen veel te laat in een dorp verschijnt, blijven de gelovigen geduldig op post. De verwachtingen ten opzichte van de priester zijn wel erg groot. “Ze gaan er vanuit dat hij voor alles zal zorgen”, legt de rector ons uit. Het is voor de priester een grote uitdaging om te beantwoorden aan de hoop die de mensen in hem stellen. Hij moet ze duidelijk maken dat Jezus Christus het allerbelangrijkste is.
Eén van de dingen die de seminaristen leren is hoe om te gaan met tovenarij. In Oeganda geloven de mensen bijvoorbeeld “in een regensteen die zal zorgen dat er regens komen.” De priesters moeten uitleggen waar het in het christendom echt om draait. “Maar onze daden zijn nog belangrijker dan onze woorden.” Sociaal engagement kan niet ontbreken, “want een hongerlijder zal niet naar onze preken komen luisteren”, aldus de rector.
In Oeganda nemen de roepingen nog jaarlijks toe. Volgens het Vaticaan komt één seminarist op vijf uit Afrika. Maar ook het aantal katholieken blijft stijgen, zodat er nog altijd een tekort is aan priesters. Kerk in Nood heeft zich verbonden om de opleiding van priesters in Afrika te ondersteunen. We helpen ook bij de bouw, uitbreiding en renovatie van seminariegebouwen.
Emk ( vertaling LC)

Rector Joseph Sserunjogi van het seminarie voor late roepingen in Kampala