Kerk In Nood | Oostpriesterhulp

De woordvoerder van de katholieke Kerk in Egypte, Rafic Greiche, gaf het militaire bewind de schuld voor de gewelddaden van zondagavond in Caïro. Greiche zei aan Kerk in Nood dat het leger een “met stenen, zwaarden en stokken bewapende bende” inzette tegen vreedzame demonstranten.

Het gaat om de toekomst van ons land

Bij de ongeregeldheden van zondag 9 oktober kwamen naar verluid ongeveer 25 mensen om het leven en werden 200 betogers gewond. Het geweld in de buurt waar de nationale Tv-zender gevestigd is, escaleerde nadat voorheen verschillende duizenden Koptische christenen samen met gematigde moslims hadden betoogd tegen het islamitische geweld in hun land.
Pastoor Greiche zei nog: “Het geweld dat het leger gebruikte, was volstrekt zinloos want het waren vreedzame betogers.” De woede bij de bevolking van de hoofdstad is groot. “Het is geen interreligieus probleem. Zelfs onder Moebarak mochten we vreedzaam demonstreren”, riep Greiche uit. Het regime van eerste minister Essam Sharaf staat blijkbaar vijandig “tegenover deze wijze van vrije meningsuiting.” Hij besloot: “Of het nu om christenen of moslims gaat: wij hebben angst om de toekomst van ons land.”

Bidden en vasten voor vrede

Kerk in Nood België kreeg van mevr. Mia Van Olmen die lange tijd werkte voor de Oosterse Kerken deze boodschap toegestuurd van een haar Egyptische vriendin Manoli E. De Egyptische patriarch van de orthodoxe Koptische Kerk vraagt om mee te bidden en te vasten naar aanleiding van het geweld in Caïro. Het is een traditie in de Oosterse Kerk als er gevaar dreigt. Het gaat terug op het voorbeeld van de Ninivieten die boete deden en tot God baden om hun stad te beschermen na de onheilspellende profetie van Jona. De driedaagse periode van boete en gebed gaat vandaag dinsdag 11 oktober in en is een gebed opdat God de vrede in Egypte zou bewerkstelligen.

Daar is één van hen!

Vandaag schreef Manoli terug: "Deze ochtend reed ik met de wagen voorbij het Tv-station waar de rellen plaatsvonden. Omdat men nog aan het nablussen was, moest ik vertragen. Een groep jongelui stond aan de kant van de weg en plots wezen ze me aan. Ze schreeuwden: 'Kijk daar is één van hen' (er hangt een kruisje in mijn auto)... In geen ogenblik vielen ze mijn wagen aan met stenen en stokken en riepen scheldwoorden naar me. Ik stopte niet maar omwille van het trage verkeer kon ik ook niet doorrijden. Goddank, ik ben nu veilig maat stel je voor dat ze de wagen hadden kunnen openmaken en ik in hun handen gevallen was!!!."

Kerk in Nood steunen